op
×

Ενοχοποίηση του θύματος. Του Γιώργου Σπύρου

Διαβάστηκε
Ενοχοποίηση του θύματος. Του Γιώργου Σπύρου

Ενοχοποίηση του θύματος

Σπουδαία  τεχνική έλεγχου και χειραγώγησης του συλλογικού υποσυνείδητου και των αντιδράσεων ενός λαού.

Ίσως ο κρισιμότερος κρίκος του παιδαγωγικού αφηγήματος των δανειστών σχετικά με τα αίτια της χρεοκοπίας της χώρας.

Αλλά είναι ή δεν είναι και το θύμα υπεύθυνο; 

Πως βρέθηκε αυτό και όχι κάποιο άλλο, σε αυτή τη δεινή θέση;  Κατά τύχη;
Στραβοπάτησε ξαφνικά η ιστορία;

Θα εναντιωθώ  στο κυρίαρχο  ρεύμα μεταξύ των ομόδοξών μου και θα πω ότι η χρεοκοπία δεν είναι έργο των δανειστών (άλλο η εκμετάλλευση της), αλλά ήταν προδικασμένη και είχε προαναγγελθεί με πολλούς τρόπους από αυτούς που, με ευαισθησία, παρατηρούν και καταγράφουν την πορεία της χώρας.

Δείτε  ξανά οι παλιοί την ταινία του Παναγιωτόπουλου "Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας", μια ταινία του ‘79 και θα καταλάβετε τι εννοώ. Mια σουρεαλιστική ακτινογραφία της αστικής  τάξης της χώρας , που ζει χάρη σε μια καλή  κληρονομιά , θεωρεί την εργασία  μομφή και παρασιτεί  χάρη στην ακατανίκητη  γοητεία-ηγεμονία  που ασκεί  στην υπηρέτρια- εργατική  τάξη, η  οποία κάνει  όλη τη λάντζα.
Δείτε  ξανά μια ταινία  του ‘98, του Παντελή του Βούλγαρη, "όλα είναι δρόμος" ή  "Βιετνάμ" όπως πέρασε στην καθομιλουμένη.  Μια καταγραφή της κατάστασης  της μεσαίας  τάξης  στην εποχή του νεοπλουτισμού  και του  σκυλάδικου. 


"Ηλία  ρίχτο!"



Ήταν  η  αξεπέραστη  ατάκα του Γιώργου  Αρμένη  στον οδηγό  της μπουλντόζας  μπροστά  στο μαγαζί .  Η  μπουλντόζα  του Ηλία  πήρε  τελικά  παραμάζωμα όλη  τη χώρα, η οποία  άλλως  τε δεν διέφερε και  πολύ από το κατεδαφιστέο

Και μιας και μιλάμε  τελικά  για ταινίες  και σκυλάδικα, η χώρα μου μοιάζει όλο και περισσότερο με τη Στέλλα, τη πρωταγωνίστρια στη ταινία του Παναγιωτόπουλου "Αυτή η νύχτα μένει", που θέλοντας να ικανοποιήσει την καλλιτεχνική της ματαιοδοξία πέφτει στα χέρια των αχρείων, αλλά στο τέλος σώζεται από τη κόλαση  χάρη στην επιμονή του αγνού ήρωα  – εραστή της.

Σίγουρα υπάρχουν υγιείς δυνάμεις στον τόπο, που αγαπούν  αγνά τη πατρίδα και  μπορούν να βάλουν πλάτη, να  βγάλουν τη χώρα από τα σκατά.

Η χώρα μπορεί να σωθεί. Και για να σωθεί αξίζει, εκτός από σκληρή δουλειά, να γίνει και χοντρός τσαμπουκάς. Να γυρίσει το τραπέζι ανάποδα. Να γίνει ζημιά που λένε οι μάγκες. 

Όμως αν είναι να γίνει, ας γίνει για το σωστό λόγο και με το σωστό τρόπο.

Με καθαρό μυαλό και γνώση που να  πηγάζει από τα λάθη και τα πάθη του λαού μας και των πάσης μορφής  ηγεσιών του.


Σχετικά άρθρα

Οι δηλώσεις του εμπειρογνώμονα των Ηνωμένων Εθνών για την κατάσταση στην Ελλάδα που πέρασαν απαρατήρητες

Του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα των Ηνωμένων Εθνών, για το εξωτερικό χρέος και τα ανθρώπινα δικαιώματα, Χουάν Πάμπλο Μποχοσλάβσκι.

2018 Ευρωπαϊκό Έτος για την Κοινωνική & Αλληλέγγυα Οικονομία! Υπογράφουμε ΕΔΩ

Η ΚΑΟ βάζει τους ανθρώπους πρώτα. Περιλαμβάνει τους συνεταιρισμούς,τις οργανώσεις δίκαιου εμπορίου, τις ηθικές τράπεζες, το κοινοτικό νόμισμα και τις μικροχρηματοδοτούμενες ομάδες. 

Το Αριστερόμετρο του Σχοινά. Του Γιώργου Σπύρου

Οι θέσεις από πρόεδροι βιβλιοθηκών μέχρι σύμβουλοι υπουργών, καλύφθηκαν με απόλυτα κομματικό κριτήριο δηλαδή από μέλη και στελέχη του τμήματος που απέμεινε μετά την αποχώρηση των ΛΑΕ στον παλαιό οργανωμένο ΣΥΡΙΖΑ και αντιστοιχεί σε ένα ποσοστό πολύ κάτω  του 0,5 % επί του συνόλου των ψηφοφόρων.

Με αφορμή ένα ξαφνικό θάνατο | Του Γιώργου Σπύρου

Tο σκηνοθέτη Παναγιωτόπουλο τον γνώρισα, εντελώς τυχαία. Από τον πολυτάλαντο και αεικίνητο Γιάννη Σολδάτο, τον οποίο και αυτόν τον γνώρισα τυχαία, χάρη  στο φεστιβάλ ντοκιμαντέρ της Χαλκίδας, το οποίο το οφείλει η πόλη μου στην «τρέλα» του σκηνοθέτη Σταύρου Ιωάννου που έτυχε να κατάγεται από τα μέρη μας.

Περί του γελοίου του πράγματος. Του Γιώργου Σπύρου

Είναι ολοκάθαρο, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι πλέον ικανός να παίξει κανένα ρόλο, εκτός από τον ρόλο που τον βάζουν να παίζει οι άλλοι. Όταν όμως  με το θέαμα, προσπαθεί να υποκαταστήσει την ουσία με τόσο γκροτέσκο  τρόπο, το αποτέλεσμα στο τέλος θα είναι κωμικοτραγικό

Περί ανέμων και υδάτων και άλλων τεράτων (μέρος δεύτερον). Του Γιώργου Σπύρου

Είχα υποσχεθεί (εν τη ρύμη του λόγου μου) σε προηγούμενο ομότιτλο άρθρο, την κατάθεση κάποιων θετικών  σκέψεων (όσο κι αν αυτές παραμένουν ακόμη ουτοπικές) για την  βιώσιμη και αειφορική ανάπτυξη στον πλανήτη και τη χώρα.
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×