op
×

Πρόγραμμα «Μέντορες για την Κοινωνική Οικονομία»

Πρόγραμμα «Μέντορες για την Κοινωνική Οικονομία»

Πρόγραμμα «Μέντορες για την Κοινωνική Οικονομία»


Το πρώτο Ανοικτό Συνέδριο Κοινωνίας Πολιτών για την Κοινωνική Οικονομία που πραγματοποιήθηκε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο 10-12 Ιουνίου 2016, έθεσε τις βάσεις για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση της κοινωνικής οικονομίας, με στόχο την κάλυψη του θεσμικού ελλείμματος στην χώρα μας.

Στο πλαίσιο του Συνεδρίου:

  • Υπογράφηκε το Σύμφωνο Συνεργασίας ομοσπονδιών οργανώσεων κοινωνίας πολιτών και φορέων κοινωνικής οικονομίας για την δημιουργία Συνομοσπονδίας στο χώρο, με σκοπό να αποτελέσει και τον αντίστοιχο κοινωνικό εταίρο στη χώρα μας όπως συμβαίνει σε κάθε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα.
  • Τέθηκε ως βασική προτεραιότητα των συνεργαζόμενων φορέων ο θεσμός των τοπικών κοινωνικών συμπράξεων με την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
  • Τέθηκαν οι βάσεις για να δημιουργηθεί μια «δεξαμενή σκέψης» από όλους τους συνεργαζόμενους φορείς για την κοινωνική οικονομία.
  • Συγκροτήθηκε το πρόγραμμα αλληλέγγυας Συμβουλευτικής «Μέντορες για την κοινωνική οικονομία» που ξεκίνησε άμεσα με στόχο να διεξάγεται σε 15-20 Δήμους και περιφερειακές ενότητες το χρόνο σε συνδυασμό με το ετήσιο Συνέδριο Κοινωνικής Οικονομίας.

Το πρόγραμμα «Μέντορες» ξεκίνησε πιλοτικά τον Ιούλιο στα Καλάβρυτα και έχει προγραμματιστεί η επόμενη δράση στο Δήμο Αγιάς Λάρισας και τον Οκτώβριο στην Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας της Περιφέρειας Θεσσαλίας.

Στόχος του προγράμματος είναι η μεταφορά τεχνογνωσίας και η αλληλέγγυα συμβουλευτική αξιοποιώντας μια μεγάλη ομάδα ‘μεντόρων’ με βαθιά γνώση και εμπειρία στα θέματα κοινωνικής οικονομίας.

Οι δυνατότητες της ομάδας είναι η διεξαγωγή 15-20 κύκλοι σεμιναρίων τον χρόνο.

Τοπικοί διοργανωτές του προγράμματος είναι Δήμοι ή τοπικοί φορείς κοινωνικής οικονομίας, με την ευθύνη της ‘ΠΕΣΚΟ’ Πανελλήνιας Ένωσης Συμπράξεων Κοινωνικής Οικονομίας.

Στις σημερινές συνθήκες έχει ιδιαίτερη σημασία η εφαρμογή των θεσμών της κοινωνικής οικονομίας  ,με βάση τους διαθέσιμους υλικούς και ανθρώπινους πόρους που υπάρχουν  στα κοινά και στις κοινότητες. διαθέσιμα που δεν μπορούν ν’ αξιοποιηθούν από τις δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις λόγω υψηλού κόστους διαχείρισης και λειτουργίας.

Αντίθετα οι  κοινωνικές επιχειρήσεις ακριβώς επειδή είναι σε θέση συνενώνουν ανθρώπινους πόρους και ενσωματώνουν εθελοντισμό στη λειτουργία, τους μπορούν να αξιοποιήσουν αυτούς τους ανενεργούς πόρους.

Αυτή είναι και η μεγάλη πρόκληση για την Τοπική Αυτοδιοίκηση που απαιτεί ιδιαίτερη πολιτική και οργανωτική τεχνογνωσία για να περάσει από μια ελπιδοφόρα  θεωρητική προσέγγιση στην πράξη. 

Η βασική θεματολογία που αναπτύσσεται στα σεμινάρια και workshops και ανταποκρίνεται στις εν λόγω ανάγκες έχει σε γενικές γραμμές ως ακολούθως: 


ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΩΣ ΘΕΣΜΟΣ ΚΑΙ «ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑ», 


Πρόκειται για μια ολιστική προσέγγιση. Κοινωνική οικονομία δεν απλά μια κοινωνική επιχείρηση ή ένας συνεταιρισμός αλλά ένα ξεχωριστό μοντέλο οικονομίας που χρειάζεται αντίστοιχο θεσμικό περιβάλλον, δηλαδή ένα συμβολικό «οικοσύστημα», για να ευδοκιμήσει. Η συγκρότηση του κοινωνικού κεφαλαίου, οι ανταλλαγές χωρίς μεσάζοντες, η αυτοοργάνωση  και συμμετοχική δημοκρατία των παραγωγών και των καταναλωτών. Κι αυτό απαιτεί μια νέα συνεργατική κοινωνική και επιχειρηματική κουλτούρα στην οποία στοχεύει κατά κύριο λόγο το επιμορφωτικό πρόγραμμα. Βασίλης Τακτικός


«MENTORING: Η ΓΕΦΥΡΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ»,  

 

Ο Μέντορας είναι δίπλα στον κοινωνικό επιχειρηματία/φορέα για να μοιραστεί τη «σοφία» του, τα λάθη του ενδεχομένως αλλά και τις επιτυχίες του. Επίσης ανεξάρτητα από την εμπειρία και τη γνώση του Μέντορα στα επιχειρηματικά ζητήματα, μπορεί να διευκολύνει τη δικτύωση. Για έναν επιχειρηματία ο μέντορας είναι κάποιος που έχει επιχειρηματική εμπειρία και που μπορεί να χρησιμεύσει ως ένας έμπιστος και εχέμυθος συνομιλητής για μια αρκετά σημαντική χρονική περίοδο. Ε. Σταυρινάκη



 «ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ», 


Η παρουσίαση των πρόσφατων εμπειρικών δεδομένων για την απασχόληση στην κοινωνική οικονομία (Κ.Ο.), μέσα στο περιβάλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δίνει την ευκαιρία για τη σταχυολόγηση των σημαντικότερων φαινόμενων και τη διατύπωση προτάσεων για διεξοδικές επιλογές. Η ανάλυση, μετά τη συστηματική έκθεση των συγκριτικών στοιχείων για τα καθεστώτα απασχόλησης και τον εθελοντισμό, εξετάζει εναλλακτικές επιλογές για τις νέες μορφές εργασίας στην κοινωνική οικονομία. Η διαπραγμάτευση διερευνά τα νέα υποδείγματα των καθεστώτων της απασχόλησης με σκοπό, αυτά να συμβιβάζονται με τις ιδιότητες της Κ.Ο., να μην αντιφάσκουν με τον εθελοντισμό και να μπορούν να ανταποκρίνονται στις παρούσες συναλλακτικές σχέσεις.   

Ανδρέας Λύτρας


«ΑΔΗΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ», 

 

 Οι θεσμοί της κοινωνικής οικονομίας στην Ελλάδα φέρουν μια ουσιαστικά φιλανθρωπική καταστατική δέσμευση για παροχή αγαθών και υπηρεσιών προς τα μέλη τους και την κοινότητα, είναι ανεξάρτητοι, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε λήψη απόφασης αναφορικά με την λειτουργία τους καθορίζεται από τα διοικητικά του συμβούλια χωρίς εξωτερική ανάμειξη από κυβερνητικές και διοικητικές υπηρεσίες ή άτομα ή παντός τύπου αντιπροσώπου αυτών.

Γιώργος Τσομπάνογλου


«ΚΟΙΝΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ»,  


 Τα τελευταία χρόνια γίνεται πολύς λόγος στη δημόσια συζήτηση για τα «κοινά». Τι είναι όμως αυτά τα περιβόητα «κοινά»; Πρόκειται για αυτό που συνηθίζουμε να ονομάζουμε «κοινά αγαθά»; Πρόκειται για τους «κοινούς πόρους»; Τα κοινά είναι μόνο τα δάση, οι παραλίες, ο αέρας και το νερό, τα οποία είναι γνωστά ως «κοινά τοις πάσι» από την εποχή του αρχαίου ρωμαϊκού δικαίου; Ή πρόκειται και για κάτι πιο σύνθετο, που έχει άμεση σχέση με την αυτοοργάνωση της κοινωνίας, τις δομές αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας, τους εργατικούς αγώνες, τα κινήματα πολιτών που μετατρέπουν την κρατική ιδιοκτησία σε δημόσια, σε κοινή κτήση;  Γ. Λιερός


 «ΤΟΠΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ  ΣΥΜΠΡΑΞΕΙΣ,  ΣΥΝΕΡΓΕΙΕΣ ΜΕ Τ.Α.»  


Πρόκειται για θεσμικό εργαλείο συγκέντρωσης και διαχείρισης κοινωνικού κεφαλαίου και ένα μοντέλο για την συγκρότηση ομάδων τοπικής δράσης σύμφωνα με την πολιτική συνοχής της Ε.Ε. 2014-20 βάσει της οποίας η κοινωνία πολιτών και οι εταίροι του ιδιωτικού τομέα πρέπει να κατέχουν τουλάχιστον το 50% της εταιρικής σχέσης, ο τρίτος εταίρος είναι τα ΝΠΔΔ, ενώ καμιά ομάδα δεν πρέπει να έχει άνω του 49%. Σκοπός της τοπικής κοινωνικής σύμπραξης είναι η ανασύνθεση ανθρώπινων και υλικών πόρων για την ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας, την ενδυνάμωση συμπληρωματικών κοινωνικών υπηρεσιών ειδικώς προς τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και η δημιουργία συμπληρωματικού εισοδήματος για την τοπική κοινωνία. 

Ευ. Σπινθάκης


«ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ»,  


Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης ενότητας παρουσιάζονται, αναλύονται και συζητούνται θέματα όπως:

  • Ο σχεδιασμός ολοκληρωμένων προγραμμάτων για την ανάπτυξη της κοινωνικής οικονομίας σε τοπικό επίπεδο
  • Η κοινωνική επιχειρηματικότητα ως εργαλείο ανάπτυξης
  • Τα χρηματοδοτικά εργαλεία και ο τρόπος προσέγγισης τους
  • Η σημασία της κεφαλαιοποίησης της αποκτηθείσας γνώσης και εμπειρίας από την υλοποίηση έργων
  • Η αξία της Δικτύωσης
  • Ο ρόλος του Συμβούλου  


Κ. Οικονομόπουλος 



 «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ για την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 


 Πως μπορούμε να διαμορφώσουμε ένα στρατηγικό σχέδιο για  να εδραιώσουν οι φορείς (κάθε είδους) μεταξύ τους συνεργατικές σχέσεις και να τις βελτιώσουν.   

Οι συνεργατικές σχέσεις μπορεί να είναι πολυδιάστατες, μπορούν να είναι ατομικές σχέσεις, ένας προς έναν, αλλά το πλέον σύνηθες είναι να αφορούν σχέσεις δικτύωσης στις οποίες ενδέχεται να εμπλέκονται πολλά  μέρη (πρόσωπα, επιχειρήσεις , φορείς κλπ..

», Σ. Κοσκοβόλης 



«ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΙ ΘΕΣΜΟΙ  για την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ»,  

 Στην Ευρώπη της μεγαλύτερης κρίσης που διήλθε ποτέ,  η κοινωνική οικονομία και η κοινωνική επιχειρηματικότητα αντιπροσωπεύουν μια τεράστια πηγή έμπνευσης και δυναμισμού για την επίτευξη μιας ολοκληρωμένης και βιώσιμης ανάκαμψης.

Δρ.Νίκος Γιαννής  


 «ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ, ΧΩΡΙΣ ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ», 

Μια από τις πρωταρχικές μορφές της κοινωνικής οικονομίας είναι η παραγωκατανάλωση η οποία μπορεί να αναπτυχθεί μέσα από την κοινωνικά υποστηριζόμενη γεωργία, από καταναλωτικές ενώσεις και συνεταιρισμούς. Η παραγωκατανάλωση ως μορφή έρχεται από πολύ παλιά την οικιακή οικονομία και την τοπική αυτάρκεια. Ο παραγωγός είναι ταυτοχρόνως και καταναλωτής χωρίς την μεσολάβηση του εμπόρου και του κράτους. Σήμερα αυτή η σχέση έρχεται σε εξελιγμένη μορφή μέσω των κοινωνικών δικτύων που συγκροτούν κοινωνικό κεφάλαιο και κοινωνικές επιχειρήσεις.

Δ. Μιχαηλίδης  

 «»   

 «ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΩΣΕΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΚΑΙ  ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΩΝ» 

 

Οι περιφερειακές Ομοσπονδίες συλλόγων, είναι οι πιο αντιπροσωπευτικοί θεσμοί της κοινωνίας των πολιτών στην χώρα, με εθελοντική παρουσία και προσφορά και με δεκάδες χιλιάδες μέλη σε τοπικό επίπεδο.   Είναι  επίσης θεσμοί σημαντικοί για τις τοπικές κοινωνίες γιατί συγκροτούν τμήμα του λεγόμενου «κοινωνικού κεφαλαίου, συμβάλλοντας στην κοινωνική οικονομία, ενώ παράλληλα αποτελούν τη βάση για την  συγκρότηση των τοπικών κοινωνικών συμπράξεων.


Δρ.Έλενα Παπανδρέου

 

«ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΠΟΛΕΙΣ»

 Κ. Διάκος


Πρέπει να γίνει κατανοητό πως η Πράσινη Πολιτική στην Οικονομία, χρειάζεται και αλλαγή και στη νοοτροπία του πολιτικού μοντέλου για την άσκηση της. Το μικρό είναι αποδοτικό, αυτάρκες και κοινωνικά υπό έλεγχο. Το συγκεντρωτικό και μεγάλο είναι ανέλεγκτο, απρόσωπο και ενισχύει την υποταγή της κοινωνικής αρμονίας στο αποτέλεσμα. 

Ο κοινοτισμός, ακραία ριζοσπαστική έκφραση, μέσω της Τοπικής Αυτοδιοίκησης κυριώς, ως "εργαλείο" που παρέχεται από το παρόν πολιτικό σύστημα, δίνει την δυνατότητα για την ενδυνάμωση του «κοινωνικού Κεφαλαίου» απέναντι στο «ιδιωτικό και στο κρατικό Κεφάλαιο» Στην Έλλαδα έχουμε την γεωγραφική και μετεωρολογική "χάρη" αλλά και την κοινωνική υποδομή  ώστε  με τις "όποιες καλές ιδέες" επιδιώκει η Κοινωνική Οικονομία για την διαχείριση του Κοινωνικού Κεφαλαίου να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την Κρίση και να συνθλίψουμε την δεδομένη πελατειακή νοοτροπία άσκησης οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής.


Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΩΣ ΧΩΡΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗΣ ΕΝΤΑΞΗΣ.


 Η κοινωνική επιχειρηματικότητα ως απότοκος αντι-δράση στα παραπάνω φαινόμενα αποτελεί τον θεσμικά κατοχυρωμένο και κοινωνικά άρτιο οικονομικό χώρο θεραπείας των προβλημάτων κοινωνικού και οικονομικού αποκλεισμού μέσω της εργασιακής ένταξης. Είναι ο υγιής χώρος εντός του ευρύτερου χώρου της Κοινωνικής (και αλληλέγγυας) Οικονομίας όπου δρουν οι κοινωνικοί συνεταιρισμοί υπό το θεσμικό και νομοθετικό πλαίσιο των νόμων (Κοι.Σ.Π.Ε άρθρο 12, Ν.2716/1999 και Κοιν.Σ.Επ, 4019/11). Οι κοινωνικοί συνεταιρισμοί είναι αυτοδιαχειριζόμενες κοινωνικές και εργασιακές δομές μέσω της επενέργειας - και υπό την παρουσία - του κοινωνικού κεφαλαίου (που διαδρά με το ανθρώπινο, το πολιτιστικό κ.α) και βασικό τους εργαλείο την επιχειρησιακή δράση σε ανοικτό οικονομικό περιβάλλον, συντελούν καταλυτικά στην επίρρωση των παρενεργειών της μετανεωτερικότητας.  

Στέλιος Κατωμέρης, πρόεδρος ΠΕΜΗ ΚΟΙΝΣΕΠ



 «ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΜΕΝΗ ΓΕΩΡΓΙΑ»  


 Τι είναι  και πως μπορεί να εφαρμοστεί στην Ελλάδα;
Είναι δικτύωση τοπικών αγροκτημάτων  και καταναλωτών από τα  αστικά κέντρα που  έχουν υιοθετήσει τις οικολογικές αξίες στη διατροφή 

Τι μορφές μπορεί να έχει; Οι καταναλωτές (π.χ. σε  μία Πολυκατοικία ή σε ένα  Δήμο ) αποφασίζουν να μισθώσουν ένα αγρόκτημα  ή μέσα από  μια αμοιβαία  συμβολαιακή σχέση    -με τοπικό  αγρόκτημα,  συναποφασίζουν  να προμηθεύονται  σε τακτική βάση  τα παραγόμενα κηπευτικά  και οικοτεχνικά προϊόντα δομώντας σχέσεις εμπιστοσύνης και αμοιβαίου οφέλους.

Μπορούν να  υλοποιούν ξεναγήσεις στο αγρόκτημα ή στην οικοτεχνία, εκπαιδευτικά σεμινάρια, γευσιγνωσίες ή και να υιοθετούν ένα κελάρι ή μια κάβα οίνων και αποσταγμάτων ή ένα παραγωγικό ζώο και  να επιβλέπουν τις ορθές συνθήκες εκτροφής του.  Δημήτρης Παπακωνσταντίνου, γεωπόνος

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ.


  • Γιώργος Τσομπάνογλου, Καθηγητής κοινωνιολογίας
  • Ανδρέας Λύτρας, Καθηγητής κοινωνιολογίας
  • Γιώργος Λιερός, Συγγραφέας
  • Δώρα Ντούλια, Συγγραφέας
  • Νίκος Γιαννής, Δρ. Ευρωπαϊκοί Θεσμοί
  • Δημήτρης Μιχαηλίδης, Δημοσιογράφος ΑΓΡΟΝΕΑ
  • Βασίλης Τακτικός, συγγραφέας – δημοσιογράφος
  • Έλενα Παπανδρέου, Δρ αρχιτέκτων  μηχανικός
  • Ευάγγελος Σπινθάκης, πολιτικός επιστήμων, συντονιστής ΠΕΣΚΟ
  • Νίκος Δημητριάδης, πληροφορικός, σύμβουλος περιφερειακής ανάπτυξης
  • Έλλη Βαγγέλη, οικονομολόγος
  • Κατερίνα Γιαννακοπούλου, πρόεδρος Ομοσπονδίας Εθελοντικών  Οργανώσεων
  • Στέλιος Κατωμέρης, πρόεδρος ΠΕΜΗ ΚΟΙΝΣΕΠ
  • Άρης Στρατάκος, Γεωπόνος ΠΕΜΗ ΚΟΙΝΣΕΠ
  • Σύρος Κοσκοβόλης, Δ/ντής ΕΕΑ
  • Σάκης Τζάκρης, οικονομολόγος
  • Αλέξανδρος Οικονόμου, manager συνεταιριστικού οργανισμού
  • Γιώργος Καραμπάτος, εκτελ. δ/ντής Πολιτιστικού Οργανισμού «Δρόμοι της Ελιάς»
  • Νίκος Ντάσιος, Μηχανικός Περιβαλλοντολόγος
  • Κώστας Διάκος, Νομικός
  • Παπακωνσταντίνου Δημήτρης, Γεωπόνος



Για την Πανελλήνια Ένωση Συμπράξεων Κοινωνικής Οικονομίας

Ευ. Σπινθάκης

Τηλ. Επικοινωνίας 210 8813761,  email: peskonet@gmail.com



Για την Πανελλήνια Ένωση Συμπράξεων Κοινωνικής Οικονομίας

Ευ. Σπινθάκης

Τηλ. Επικοινωνίας 210 8813761,  email: peskonet@gmail.com




Σχετικά άρθρα

Πανευρωπαϊκό πλαίσιο για την κοινωνική και αλληλέγγυα Οικονομία | του Μιχάλη Τρεμόπουλου

Η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία, οφείλει να αναζητήσει συμμαχίες στην κατεύθυνση μιας οικονομικής δημοκρατίας και όχι ως άλλοθι για νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Oι Συνεταιρισμοί και τα Συνεργατικά Εγχειρήματα πρωτοπόροι της Αποανάπτυξης;

Οι συνεταιρισμοί και τα συνεργατικά εγχειρήματα-που υπήρχαν και πριν, αλλά εμφανίσθηκαν μαζικά μετά την τελευταία ευρωπαϊκή οικονομική κρίση κυρίως στο Νότο- έχουν γενικά σαν βασικό τους στόχο την βιώσιμη οικονομία των αναγκών 

Άλλαξε την οικονομία - Σκέψου Κοινωνικά: Προώθηση της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Η Fair Trade Hellas βρέθηκε στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο στις 24- 27 Οκτωβρίου 2016  με σκοπό να προωθήσει την Κοινωνική Αλληλέγγυα Οικονομία.
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Περισσοτερα...
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×