op
×

Δεν αξίζει να πεθάνεις πριν διασχίσεις αυτά τα υδάτινα σύνορα [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Διαβάστηκε
Δεν αξίζει να πεθάνεις πριν διασχίσεις αυτά τα υδάτινα σύνορα [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]
Το  enallaktikos.gr κάνει ένα ταξίδι - περιπέτεια στην Ινδοκίνα,  για 30 ημέρες στις πόλεις και στις ζούγκλες του Λάος, της Καμπότζης και του Βιετνάμ, που θα το ζήσουμε παρέα. Βήμα - βήμα, μέρα - μέρα, ένα ταξιδιωτικό, πολιτιστικό ημερολόγιο σε συνέχειες, με ιστορικές αναδρομές και εκατοντάδες φωτογραφίες - βίντεο.

Προχθές 11/11/2016 μετά από ένα 14ωρο ταξίδι από Αθήνα μέσω Ντόχας, προσγειωθήκαμε  στην  Χο Τσι Μινχ (Σαϊγκόν), του Βιετνάμ. Κάναμε μια απογευματινή βόλτα με cyclo. Δειπνήσαμε, πλέοντας με μια  Τζόγκα, σαν εκείνες της πειρατίνας  Ching Shih,  στον ποταμό Σαιγκόν.

Νωρίς χθες το πρωί επισκευθήκαμε στις παγόδες Thien Hau και GIAC Lam Pagoda.  Το χρυσό  «Δέντρο των Περιπλανώμενων Ψυχών» και της Κυράς της θάλασσας και των ναυτικών.

Συνεχίσαμε στην  Binh Tay market την πιο παλιά αγορά της Σαϊγκόν, συναντήσαμε τις μαγείρισσες του δρόμου, είδαμε  το παλαιό ταχυδρομείο και την Notre Dame -  την εκκλησία της Παναγίας  της άμωμου συλλήψεως.

Καταλήξαμε στο στρατηγείο της CΙΑ από όπου απέδρασαν πανικόβλητοι με ελικόπτερο  οι τελευταίοι αμερικανοί, στο «Μουσείο των αμερικανικών Εγκλημάτων Πολέμου» και στο Reunification palace.



13/11/2016:  4η μέρα του ταξιδιού μας

Με ταχύπλοο από Χο Τσι Μινχ (Βιετνάμ) - Πνομ Πενχ (Καμπότζη), δια μέσω του ποταμού Μεκόνγκ.


Για το ταξίδι μας γράφει η Ζέλα Φυκούρα

ΦΩΤΟ: Φίλιππος Βλυσίδης, Μανώλης Μαυρής, Θάλεια Πανδή, Κυριακή Τσακίρη, Ζέλα Φυκούρα

Αρχισυνταξία:  Βιβή Συργκάνη

Επιμέλεια: Το παιδί για όλες τις δουλειές Ανδρέας Ρουμελιώτης

Τους χάρτες σχεδίασε η Κατερίνα Βανταράκη




Αυτό ήταν το ταξίδι μας (χάρτες)




Το  enallaktikos.gr κάνει ένα ταξίδι - περιπέτεια στην Ινδοκίνα,  για 30 ημέρες στις πόλεις και στις ζούγκλες του Λάος, της Καμπότζης και του Βιετνάμ, που θα το ζήσουμε παρέα.

Βήμα - βήμα, μέρα - μέρα, ένα ταξιδιωτικό, πολιτιστικό ημερολόγιο σε συνέχειες, με ιστορικές αναδρομές και εκατοντάδες φωτογραφίες - βίντεο.

Απο την Χο Τσι Μινχ του Βιετνάμ νοικιάζουμε  δικό μας ταχύπλοο και μέσω του ποταμού Μεκόνγκ περνάμε τα θαλάσσια σύνορα της Καμπότζης και φτάνουμε στην πρωτεύουσα Πνομ Πενχ. Συνεχίζουμε στην Σιέμ Ρεπ και θαυμάζουμε τους αρχαίους ναούς του Αγκόρ. Από εκεί  περνάμε στο Λάος και ανεβαίνουμε με ποταμόπλοιο,  ταχύπλοα,  κανό και πολύωρες πεζοπορίες τον Μεκόνγκ, μέχρι το Χρυσό Τρίγωνο (στα σύνορα Λάος - Βιρμανίας - Βιετνάμ), στο κέντρο του οπίου και της ηρωίνης.

Κάνουμε μια διαδρομή μέσα από βουνά, ζούγκλες, μεγάλα ποτάμια, ανάκτορα βασιλέων, που μας οδηγεί σε απομονωμένες φυλές, ολοζώντανες πόλεις,  ξεχασμένες ηρωικές επαρχίες, πανέμορφους ανθρώπους.

Περνάμε πεζοί τα σύνορα του Λάος και διασχίζουμε όλο το Βιετνάμ από πάνω μέχρι κάτω με πλοία, τραίνα, βανάκια.

Σε αυτό το μεγάλο αφιέρωμα του enallaktikos.gr μέσα απο τα ιστορικά στοιχεία, τα "παράξενα" θρησκευτικά και λαϊκά έθιμα, με ακριβείς αναφορές σε θρησκείες και ναούς, θα γνωρίσουμε την Ινδοκίνα.

Εκεί που συναντιούνται η Ινδία και η Κίνα, για να δημιουργήσουν τελικά μια υπέροχη πολυπολιτισμική κουλτούρα.

Πάμε!

To μεγάλο αφιέρωμα του enallaktikos.gr  δημοσιεύεται σε συνέχειες κάθε Τρίτη, Πέμπτη και Κυριακή μετά τις 22:00.


Διαβάστε τα πέντε πρώτα κείμενα του αφιερώματος στην Ινδοκίνα της Ζέλας Φυκούρα:


Πρώτο: Η περιπέτειά μας σε Βιετνάμ, Καμπότζη, Λάος ξεκινά. Ταξίδεψε και εσύ μαζί μας! [Φωτογραφίες]

Μπορείτε να βλέπετε όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται και στο hashtag #indokina



Η πίσω αυλή της πόλης


Παρά το χθεσινό ξεθέωμα από το περπάτημά μας σε ναούς, μουσεία και γειτονιές της πόλης η παρέα ξυπνά με καλή αγωνιστική διάθεση.





Η διαδρομή μας θα γίνει με ένα μικρό ταχύπλοο κι ακολουθώντας τον ποταμό Σαϊγκόν, κανάλια και παραπόταμους θα οδηγηθούμε στον Μεκόνγκ, για να συνεχίσουμε για Καμπότζη. 


Έτσι έχουμε την ευκαιρία να δούμε την πίσω αυλή της πόλης.

Από τη πλευρά των μεγάλων λεωφόρων οργιάζει η ανοικοδόμηση που περιλαμβάνει σειρές ατέλειωτες από ουρανοξύστες, ομοιόμορφα  μπλοκ  κατοικίας και γραφείων. 




Από την πλευρά του ποταμού, ακριβώς από κάτω δηλαδή, αυτό που είδαμε ήταν συνοικισμοί φτωχών ανθρώπων, σπίτια από λαμαρίνες και σανίδες δεύτερης χρήσης, μπογιατισμένα με χρώματα τολμηρά και χωρίς ντροπή ξεβαμμένα, με κήπους σε τενεκέδες, με στεγασμένα γκαράζ  για τις μακριές επίπεδες βάρκες τους, με ένα τετραγωνικό νερού περιφραγμένο κοτέτσι για τις πάπιες και μικρούς βωμούς με κεριά και ζωγραφισμένα λουλούδια.  




Δύο - δυόμιση μέτρα από την επιφάνεια, νομίζεις ότι τα σπίτια συνεχίζονται στο νερό, οι λαμαρίνες ρέουν, οι μπογιές απλώνονται. 



Και βέβαια όλα αυτά πάνω από ένα ποτάμι που ζέχνει.

Όλα έχουν το αντίτιμό τους.

Δεν γνωρίζεις  την ευωδιά μιας πόλης αν δεν γνωρίσεις την αποφορά της  λέει ο Ελία Κανέτι στο "Οι φωνές του Μαρακές".




13/11/2016, νωρίς το πρωί


Μεγάλοι δρόμοι τα ποτάμια



Μεγάλοι δρόμοι τα ποτάμια.

Μεταφέρουν  τα  πάντα.

Κόπρανα κι εμπορεύματα κι ανθρώπους.



Πολλαπλές καμπυλότητες οι  γέφυρες, ασημένιοι  γερανοί σωριάζουν σε μεγάλα φορτηγά,  ότι ακατάπαυστα κουβαλούν οι βάρκες με τα μεγάλα μάτια.




Κι αυτές, διασφαλίζουν το καθημερινό μεροκάματο μεταφέροντας από τσιμέντα  και λουλούδια μέχρι παιδιά για το σχολείο και φυσικά κι εμάς. 

Που φωτογραφίζουμε αδιάκοπα.






Η φτώχεια έχει φωτογένεια, λέει ο Γιάννης. 


Σκέφτομαι, η φτώχεια είναι αναγκασμένη να είναι δημιουργική.

Κι έτσι κανένα σπίτι δεν είναι ακριβώς ίδιο με το άλλο, κανένα χρώμα δεν έχει την ίδια ακριβώς απόχρωση, τα ύψη και τα μήκη των σπιτιών δεν υπακούουν σε κανόνες, παρά μόνο στην ικανότητα των κατασκευαστών και στην τύχη, με μια μόνο παραδοχή.

Την έλλειψη του χώρου και των υλικών.



Εντάξει τώρα τι μας λεν αυτά τα σήματα…

Απαγορεύεται το παρκάρισμα;

Χωράνε δέκα και οι άλλοι να φεύγουν;

Έχει δέκα θέσεις ελεύθερες παρακάτω; 

Εσείς τι λέτε; 



Πολιτείες του νερού - υδάτινοι δρόμοι





Τα απόνερα του ταχύπλοου δημιουργούν ένα μεγάλο τόξο και προβλήματα στις  λεπτές πιρόγες – σπίτια με τις φυτεμένες με φύτρα οροφές. 






Ταξιδεύουμε ώρες




Δίπλα μας οι δρόμοι των χωριών μια αναβαθμίδα, ανάμεσα στο ποτάμι και στα πλημμυρισμένα χωράφια. Το ίδιο και τα σπίτια τους. 





Ρωτώ τον οδηγό μας πόσο συχνά ενώνονται τα νερά να κάνουν την περιοχή μια λίμνη, κι αυτός μου χαμογελά καθησυχαστικά.

Σπάνια.

Το σπάνια δεν είναι συγκεκριμένος χρόνος.

Είναι εκτίμηση χρόνου.

Δεν συνεχίζω.




Χαζεύω λιβάδια με νούφαρα, τους ψαράδες που τινάζουν τα δίχτυα τους στο ποτάμι, τις μαούνες με τη στρογγυλή χαρούμενη φάτσα - τις βαρελόβαρκες -  όπως τις λέει ο Φίλιππος, τα μικρά υδρόβια γκαράζ. 






Φωτογραφίζω τους φίλους μου που το βλέμμα τους, τα πρόσωπά τους έχουν λειανθεί από το φως και τον αέρα. 








Διαδρομή Χο Τσι Μινχ -  Πνομ Πενχ -  13/11/2016, μεσημέρι

Φωτό: Απόστολος Αναγνωστόπουλος, Φίλιππος Βλυσίδης, Βάγια Βοζίκα, Γιώργος Λιερός, Μανώλης Μαυρής, Βούλα Σούκη, Κυριακή Τσακίρη, Ζέλα Φυκούρα 


Μεκόνγκ, ο μεγαλύτερος υδάτινος δρόμος της Νοτιανατολικής Ασίας





Κοντά στα σύνορα με την Καμπότζη συναντάμε τον  Μεκόνγκ.

Τον ποταμό – μητέρα, όπως τον αποκαλούν στην ΝΑ Ασία.


Leang Seckon, 'Mother of Asia' 


που έχει μήκος 4.500χλμ., είναι βαθύς ως 19 μέτρα και πλατύς ως 12χλμ.

Από όταν κατεβαίνει από τα βουνά της Κίνας, πριν φθάσει στο Λάος και έως τις εκβολές του, είναι πλωτός σε όλο το μήκος του. 



Χάρη σε αυτόν επικοινώνησαν λαοί, δημιουργήθηκαν βασίλεια, μεταφέρθηκαν στρατοί...

Οι πρωτεύουσες του Λάος και της Καμπότζης είναι λιμάνια στα νερά του. 


Nguyen Dinh Life in Mekong


Στις εκβολές του γονιμοποιεί το Βιετνάμ, όταν χωρίζεται σε 7 διακλαδώσεις και δημιουργεί ένα δέλτα 810 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων, την πιο εύφορη περιοχή του Βιετνάμ, που  παράγει 3 σοδιές το χρόνο ρύζι και είναι ο οπωρώνας της ΝΑ Ασίας. 



Ο Μεκόνγκ είναι δεύτερος μετά τον Αμαζόνιο σε βιοποικιλότητα.


Βραχογραφία από τα σπήλαια  Pha Taem / Ταϊλάνδη, του υδάτινου κόσμου του Μεκόνγκ.


Αντιγράφω από την WWF:  «Η ευρύτερη περιοχή του Μεκόνγκ (μια περιοχή που συνδέεται από τον ποταμό Μεκόνγκ και περιλαμβάνει την Καμπότζη, το Λάος, τη Μιανμάρ, την Ταϊλάνδη το Βιετνάμ και τη νότια επαρχία της Κίνας Γιουνάν) σφύζει από ζωή. Συνολικά, πάνω από 430 είδη θηλαστικών, 800 ερπετά και αμφίβια, 1.200 πουλιά, 1.100 ψάρια και 20.000 είδη φυτών ζουν εκεί.



Κόσμος μαζεύει γαρίδες στις άκρες του ποταμού.


Αυτή η απίστευτη βιοποικιλότητα στηρίζει τη ζωή για τους ανθρώπους του Μεκόνγκ.

Τα νερά του Μεκόνγκ προσφέρουν 2,6 εκατομμύρια τόνους ψαριών ετησίως - περίπου 25% των παγκόσμιων αλιευμάτων γλυκού νερού - και προσφέρει φυσικό λίπασμα για τα αγροκτήματα και τους ορυζώνες κατά μήκος της διαδρομής. 




Τα δάση και οι υγρότοποι παρέχουν τις πρώτες ύλες για τη βιομηχανία, καθαρίζουν τον αέρα και τα νερά και παρέχουν προστασία σε μικρές και μεγάλες πόλεις από φυσικές καταστροφές, όπως οι πλημμύρες και οι καταιγίδες.

Το 80% από τα 300 εκατομμύρια ανθρώπων της περιοχής εξαρτώνται άμεσα από αυτά τα φυσικά συστήματα για την ασφάλεια των τροφίμων, τη ζωή και την παράδοσή τους.




Το μέλλον αυτών των ειδών - και των ανθρώπων που ζουν δίπλα - εξαρτάται από πολλούς παράγοντες - την προστασία από τους λαθροκυνηγούς, τη διατήρηση των βιοτόπων τους, την προστασία της ελεύθερης ροής των ποταμών της περιοχής του Μεκόνγκ, την έξυπνη ανάπτυξη των υποδομών και πολλά άλλα.





Δεν υπάρχει μία και μοναδική λύση, αλλά το πιο σημαντικό είναι οι κυβερνήσεις, οι επιχειρήσεις και οι πολίτες να δεσμευτούν για την ανάπτυξη της πράσινης οικονομίας στην ευρύτερη περιοχή του Μεκόνγκ.» 




Η αντιμετώπιση  όμως  σε κυβερνητικό επίπεδο φαίνεται διαφορετική.

Ήδη στον Μεκόνγκ  η Κίνα έχει κατασκευάσει έξι φράγματα και η κυβέρνηση του Λάος έχει ήδη κατασκευάσει ένα φράγμα στο Xayaburi, προχωρά στην κατασκευή  ενός δεύτερου στο Don Sahong στα σύνορα με την Καμπότζη και προγραμματίζει την κατασκευή άλλων οκτώ φραγμάτων. 



Χάρτης των ήδη υπαρχόντων, των υπό κατασκευή και των προγραμματισμένων φραγμάτων


Στην εφημερίδα THANHNIEN News δημοσιεύθηκε ότι στις 10 και 11 του Νοέμβρη  2015 συγκεντρώθηκαν πάνω από 100 αντιπρόσωποι στην ιστορική συνάντηση  των κοινοτήτων του Μεκόνγκ, από το Βιετνάμ, την Καμπότζη και την Ταϊλάνδη.

Πολλοί από αυτούς που οι περιοχές τους ήδη υφίστανται τις επιπτώσεις από τη λειτουργία των φραγμάτων, είχαν προετοιμάσει μια κοινή πλατφόρμα για να εκφράσουν τις αντιρρήσεις τους.

Το  κείμενο στο οποίο συμφώνησαν με τίτλο «Κυβερνήσεις του Μεκόνγκ ακούστε τους ανθρώπους», ζητούσε τα όποια έργα γίνουν να αποφασισθούν μετά από σύμφωνη γνώμη των κοινοτήτων της περιοχής και των κυβερνήσεων,  αφού πραγματοποιηθεί  επιστημονική ανάλυση των θετικών και αρνητικών επιπτώσεων του έργου.   


Ερωτηματικά διατυπώνονται και στο τεύχος του  Μαΐου του National Geographic με τίτλο: Τα φράγματα του Μεκόνγκ, τον τιθασεύεις ή τον σκοτώνεις;  



Tο The Economist, τον Φεβρουάριο του 2016, αναφέρει ότι:  «οι κυβερνήσεις της Κίνας, του Λάος και της Καμπότζης δεν αντιμετωπίζουν τον Μεκόνγκ σαν το στήριγμα ενός από τα μεγαλύτερα παγκόσμια οικοσυστήματα αλλά σαν ιδιωτική τους "μπαταρία"... 



Αν και η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας στην ακμάζουσα περιοχή του Μεκόνγκ είναι στα ύψη, αυτά τα φράγματα δεν πλησιάζουν στο να την ικανοποιήσουν. Αντ'αυτού, θα απειλήσουν  τα περιφερειακά αποθέματα ιχθύων και τα χωράφια, και μπορεί να αφήσουν εκατομμύρια ανθρώπους φτωχούς, πεινασμένους και εκτοπισμένους. Η Κίνα και το Λάος πιθανόν να καρπωθούν τα οφέλη. Η Καμπότζη και το Βιετνάμ όμως θα φέρουν το μεγαλύτερο μέρος του πραγματικού κόστους.» 



Με τίποτε δεν  αμφισβητώ την καταστροφή που προκαλούν  φαραωνικά φράγματα στο περιβάλλον, στις τοπικές κύρια αγροτικές οικονομίες, στη βιοποικιλότητα.

Δεν αναφέρεται όμως πουθενά στην κριτική των μεγάλων διεθνών μέσων ενημέρωσης, ότι αιτία είναι ο δρόμος της «αδυσώπητης οικονομικής ανάπτυξης»,  που είναι ο μόνος που προτείνεται και επιβάλλεται, από τους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς σε αυτές τις οικονομίες του «τρίτου» κόσμου.

Και υπάρχουν πάντα πρόθυμες ή εξαναγκασμένες κυβερνήσεις να τον ακολουθήσουν. 


Και  εμείς, απλοί περιηγητές σε ένα σύνθετο κόσμο, στερημένοι ως Έλληνες από μεγάλα ποτάμια, θαυμάζουμε  το άνοιγμα του ποταμού από τη μια όχθη στην άλλη, την απεραντοσύνη του. 


Φυλάκιο Βιετνάμ, τελειώνουμε στα γρήγορα όλες τις διατυπώσεις.

Ελάχιστοι οι ξένοι που προτιμούν αυτόν τον δρόμο.

Πολλοί ντόπιοι και παρκαρισμένα  εμπορεύματα.






Πανηγυρίζουμε την είσοδο μας στα Καμποτζιανά ύδατα με φίλαθλες ιαχές και σημαίες


Δένουμε το σκάφος.

Ένας άντρας βουτάει και ξαναβουτάει  ανάμεσα στα φυτά με κολλημένη επάνω τους όλη τη γλίτσα και τη βρώμα του  ποταμού.

Η παρέα, το πλήρωμα, παρακολουθούμε. 

Στην αρχή νομίσαμε ότι πνίγεται. Ακούγαμε τη βαριά του ανάσα όταν ανέβαινε επάνω.

Αλλά αυτός προσπαθούσε  να ξεμπλοκάρει την παγίδα του για τα ψάρια.

Ορκίζομαι, και φυσικά πατάω τον όρκο μου, ότι δεν θα ξαναφάω ποταμίσια ψάρια.



Στο φυλάκιο της Καμπότζης  ανεβαίνουμε με αισιοδοξία,  φωτογραφιζόμαστε, βολτάρουμε, πιάνουμε κουβέντα, νοηματική, με 3-4 αγγλικές λέξεις, με κάτι αραχτούς τύπους που μάλλον είναι φύλακες κι εκτρέφουν κοκόρια για κοκορομαχίες.

Τα κοκόρια έξαλλα στα κλουβιά τους.

Δίπλα ένας ναός.

Όλες οι ανάγκες καλυμμένες.







Μετά αρχίζουν οι ουρές.

Πρώτη ουρά παραδίδουμε διαβατήρια.

Νομίζουμε πως τελειώσαμε.

Όμως υπάρχει και η δεύτερη ουρά λίγο πιο πέρα, για να σφραγίσουν  τα διαβατήρια για την είσοδο μας στην Καμπότζη.

Εδώ περιμένουμε, καθυστερούμε, ένας  αξιωματικός βγαίνει βιαστικός κι αγριεμένος, ανησυχούμε, φωνάζει, τρέχει ο guide μας, μας εξηγεί ότι είχε τελειώσει η βάρδια αυτού που ήξερε το κομπιούτερ.

Αδιέξοδο, θα κοιμηθούμε στα σύνορα.

Όμως πάντα υπάρχει λύση σε αυτές τις χώρες.

Ο guide παίρνει τη θέση του φύλακα, απασφαλίζει το αρχαίο κομπιούτερ με ευκολία, και θεωρεί με σοβαρότητα τα διαβατήριά μας.

Φύγαμε!!! 

Ο καπετάνιος μας


Έχουμε ξεκινήσει από τις 8 το πρωί. Το πρακτορείο μας διαβεβαίωνε ότι 5 η ώρα το απόγευμα θα είμαστε στην Πνομ Πενχ.

Είναι 5 η ώρα και είμαστε στα σύνορα κι έχουμε γεμάτες τρεις ώρες μπροστά μας. 




Το πλήρωμα με ικανοποίηση ανακοινώνει ότι έφθασε η ώρα για το μεσημεριανό φαγητό και προχωρά στο σερβίρισμα.

Η κατάσταση είναι ροκ, το φαγητό  είναι ένα μικρούλι σάντουιτς, ένα γλυκό γιαούρτι και κάτι γαριδάκια, αλλά κανείς δεν παραπονιέται. 



Ο ποταμός βάφεται στα χρώματα της νύχτας.

Διακρίνουμε φιγούρες χωρικών να επιστρέφουν οδηγώντας τα βουβάλια τους.

Η μυρωδιά της γης που ανασαίνει  τη δροσιά, των φυτών, του καπνού, γίνονται πιο έντονες.

Ακούμε τους  μακρινούς ήχους ανθρώπων και  ζώων. 


Ένας  μεγάλος κόκκινος ήλιος μπερδεύεται πίσω από τις ψαρόβαρκες, κι από την άλλη το φεγγάρι τρεμίζει στα νερά.

 Ημερεύουμε.







Χο Τσι Μινχ - Πνομ Πενχ, βράδυ 13/11/2016, άφιξη στην Πνομ Πενχ

ΦΩΤΟ: Φίλιππος Βλυσίδης, Βάγια Βοζίκα, Νατάσα Βουτυρά, Γιώργος Λιερός, Μανώλης Μαυρής, Κυριακή Τσακίρη, Ζέλα Φυκούρα 


Η μαγική πομπή των πλοίων της νύχτας

Αυτή την υπέροχη γαλήνη του τέλους της μέρας, ανατρέπει ο Αντρέας που έχει θυμηθεί όλα τα ανέκδοτα που ξέρει και μας τα λέει σε ρυθμό συνεχή. 




Ήρεμοι, ξεκαρδισμένοι στα γέλια, κουρασμένοι, βλέπουμε τα πρώτα φώτα της πόλης.


Και ξαφνικά αντίκρυ μας μια μεγαλειώδης σειρά από φιγούρες καραβιών  τεράστιων, που στρέφοντας αποκαλύπτουν λαμπερές μορφές θεών, κόκκινοι  καπνοί μας τριγυρίζουν, κι ακούμε μουσικές περίεργες ενώ χιλιάδες λαμπιόνια  ζωγραφίζουν  σχήματα φωτεινά αλλόκοτα.

Το πλοίο μας ταξιδεύει ανάμεσά τους. 





Είναι σαν να μας υποδέχεται και να μας συνοδεύει μια μαγική πομπή. 


Είναι η τριήμερη ναυτική γιορτή της Καμπότζης, αφιερωμένη στους μαχητές Χμέρ που την υπερασπίστηκαν από τους αιώνιους αντίπαλους Τσαμ και η τύχη μας, που το έφερε να φτάσουμε στην πιο όμορφη στιγμή, στην παρέλαση των πάνω από 20 πλοίων που συμμετείχαν.



Αποβιβαζόμαστε σε μια εξέδρα.

Ένας στρόβιλος από αχθοφόρους, cyclo, τα μικρά μηχανοκίνητα τουκ-τουκ, μηχανάκια, φώτα, γέλια, φωνές, μυρωδιές από φαγητά κι εξατμίσεις,  μπαλόνια.

Μια μεγάλη γιορτή. 

 

Τελικά  φορτώνουμε τις βαλίτσες μας και μας για να πάμε 300 μέτρα μακρύτερα  στο ξενοδοχείο μας το Monsoon Hotel στη γειτονιά των μπουρδέλων και των  φαγάδικων. 






Διαβάστε τα πέντε πρώτα κείμενα του αφιερώματος στην Ινδοκίνα της Ζέλας Φυκούρα:


Πρώτο: Η περιπέτειά μας σε Βιετνάμ, Καμπότζη, Λάος ξεκινά. Ταξίδεψε και εσύ μαζί μας! [Φωτογραφίες]

Μπορείτε να βλέπετε όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται και στο hashtag #indokina



Διαβάστε στη συνέχεια του αφιερώματος

Είμαστε στην Πνομ Πενχ ή đau khổ này που σημαίνει αυτή που υποφέρει.

Kι η ιστορία της Καμπότζης όπως την βιώσαμε στο ταξίδι μας, από  τα  λιβάδια των εκτελέσεων της Choeung Ek ως την περίφημη φυλακή Tuol Sleng ή S-21 κι από τα δημοσιεύματα  για εκτεταμένη πορνεία ανηλίκων μέχρι τις εκτελέσεις εν ψυχρώ των απεργών εργατών από τον ιδιωτικό στρατό του Χούν Σέν,  προέδρου - δικτάτορα της Καμπότζης από το 1979 είναι πράγματι συναρπαστική και τραγική.

Όμως η μεγάλη γιορτή των ναυτικών, η φασαρία, τα παιδιά, η ομορφιά, η μυρωδιά κι η ζέστη των ανθρώπων, μας τράβηξαν από τον ζόφο των φυλακών και των εκτελέσεων και μας ανέβασαν στη γη, για να επισκεφθούμε  τον βουδιστικό ναό του  Wat Phnom, να χαζέψουμε τις λεμβοδρομίες, να τσιμπήσουμε δυο-τρεις κάμπιες πιπεράτες, να πάρουμε συνέντευξη από τον πρόεδρο του σωματείου των σαϊκλιστών και να δημιουργήσουμε πομπή με σάικλο και απίθανο σαματά στην πόλη!








Σχετικά άρθρα

Τα 6 νέα, καλύτερα και οικονομικά hotels και hostels στην Ευρώπη

Νέοι, κομψοί αλλά και οικονομικοί ξενώνες και ξενοδοχεία στην Ευρώπη, με δυναμική παρουσία που στοχεύουν στη γενιά Instagram προσφέροντας εξαιρετική αξία στην διαμονή και ατμόσφαιρα πάρτι.

Οι 14 καλύτερες πόλεις της Ευρώπης για μοναχικούς ταξιδιώτες

Όταν επιλέγετε τον ιδανικό προορισμό σας, σκεφτείτε αν προτιμάτε μια μεγάλη πόλη με ένα απλό σύστημα δημόσιων συγκοινωνιών που θα σας βοηθήσει να καλύψετε περισσότερα μέρη ή μια μικρότερη πόλη που είναι εύκολο να εξερευνήσετε με τα πόδια.

«Ραντεβού με τους άλλους Θεούς»: Δυνατές φωτογραφίες από το οδοιπορικό σε Ιράκ και Καμπότζη

Οι φωτογραφίες μας επιτρέπουν να αφιερώσουμε τα βλέμματά μας σε διαφορετικά μέρη και πραγματικότητες, δίνοντας συχνά έναυσμα για κατακλυσμό χρωμάτων

Φτάσαμε στην καρδιά του "Χρυσού Τριγώνου" του οπίου και της ηρωίνης, στην πυκνή ζούγκλα του Nam Ha

Το enallaktikos.gr ταξιδεύει στην Ινδοκίνα. Λάος: Συνεχίζουμε  το ταξίδι μας, πλησιάζουμε αργά το απόγευμα στο χωριό του Pac Beng πατινάροντας το λασπωμένο ποτάμι.
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Περισσοτερα...
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×