op
×

Ανγκόρ, το θαύμα! Η μεγαλειώδης Ακρόπολη μέσα στη ζούγκλα! [photos]

Διαβάστηκε
Ανγκόρ, το θαύμα! Η μεγαλειώδης Ακρόπολη μέσα στη ζούγκλα! [photos]
Ξεκινάμε στις 5 το πρωί με κραυγές σε μια ακαταλαβίστικη αντρική γλώσσα, πίνουμε καφέ σε μια κιβωτό, κοιμόμαστε στο Μπόλιγουντ και μέσα σε μια φύση που στήνει ιστορίες και πλάθει μύθους, ανακαλύπτουμε πως οι έμπλεοι πάθους δαίμονες αφού αναάδευσαν ωκεανούς  πλανεύτηκαν απ τη Mohini κι έχασαν το νέκταρ την amrita, πώς στήνονταν οι μυστικοί κώδικες της απέραντης επικράτειας  των θεών, πως οι ναοί πυργώνονται σε μπουμπούκια του λωτού και φθάνουν σε δυσπρόσιτα άβατα, και ποιοι ήταν οι θεοί κι οι άνθρωποι που συνέργησαν στο θαύμα του Ανγκόρ.


Ημέρα 6η του ταξιδιού.

15 - 11 - 2016

Ανγκόρ, το θαύμα! Η μεγαλειώδης Ακρόπολη μέσα στη ζούγκλα!

Για το ταξίδι μας γράφει η Ζέλα Φυκούρα


Αρχισυνταξία:  Βιβή Συργκάνη

ΦΩΤΟ: Βάγια Βοζίκα, Νατάσα Βουτυρά, Γιώργος Λιερός, Μανώλης Μαυρής, Θάλεια Πανδή, Βούλα Σούκη, Ζέλα Φυκούρα 

Επιμέλεια: Το παιδί για όλες τις δουλειές Ανδρέας Ρουμελιώτης

Τους χάρτες σχεδίασε η Κατερίνα Βανταράκη


Αυτό ήταν το ταξίδι μας (χάρτες)



Το  enallaktikos.gr κάνει ένα ταξίδι - περιπέτεια στην Ινδοκίνα,  για 30 ημέρες στις πόλεις και στις ζούγκλες του Λάος, της Καμπότζης και του Βιετνάμ, που θα το ζήσουμε παρέα.

Βήμα - βήμα, μέρα - μέρα, ένα ταξιδιωτικό, πολιτιστικό ημερολόγιο σε συνέχειες, με ιστορικές αναδρομές και εκατοντάδες φωτογραφίες - βίντεο.

Απο την Χο Τσι Μινχ του Βιετνάμ νοικιάζουμε  δικό μας ταχύπλοο και μέσω του ποταμού Μεκόνγκ περνάμε τα θαλάσσια σύνορα της Καμπότζης και φτάνουμε στην πρωτεύουσα Πνομ Πενχ. 

Συνεχίζουμε στην Σιέμ Ρεπ και θαυμάζουμε τους αρχαίους ναούς του Αγκόρ.

Από εκεί  περνάμε στο Λάος και ανεβαίνουμε με ποταμόπλοιο,  ταχύπλοα,  κανό και πολύωρες πεζοπορίες τον Μεκόνγκ, μέχρι το Χρυσό Τρίγωνο (στα σύνορα Λάος - Βιρμανίας - Βιετνάμ), στο κέντρο του οπίου και της ηρωίνης.

Κάνουμε μια διαδρομή μέσα από βουνά, ζούγκλες, μεγάλα ποτάμια, ανάκτορα βασιλέων, που μας οδηγεί σε απομονωμένες φυλές, ολοζώντανες πόλεις,  ξεχασμένες ηρωικές επαρχίες, πανέμορφους ανθρώπους.


Περνάμε πεζοί τα σύνορα του Λάος και διασχίζουμε όλο το Βιετνάμ από πάνω μέχρι κάτω με πλοία, τραίνα, βανάκια.


Σε αυτό το μεγάλο αφιέρωμα του enallaktikos.gr μέσα απο τα ιστορικά στοιχεία, τα "παράξενα" θρησκευτικά και λαϊκά έθιμα, με ακριβείς αναφορές σε θρησκείες και ναούς, θα γνωρίσουμε την Ινδοκίνα.


Εκεί που συναντιούνται η Ινδία και η Κίνα, για να δημιουργήσουν τελικά μια υπέροχη πολυπολιτισμική κουλτούρα.


Πάμε!

To μεγάλο αφιέρωμα του enallaktikos.gr  δημοσιεύεται σε συνέχειες κάθε Τρίτη, Πέμπτη και Κυριακή μετά τις 22:00.


Διαβάστε τα οκτώ πρώτα κείμενα του αφιερώματος στην Ινδοκίνα της Ζέλας Φυκούρα:


Τέταρτο: Σου γράφω από το «Μουσείο Αμερικανικών Εγκλημάτων Πολέμου» | Συγκλονιστικές ΦΩΤΟ - αφηγήσεις από τον πόλεμο στο Βιετνάμ

Έκτο: Δεν αξίζει να πεθάνεις πριν διασχίσεις αυτά τα υδάτινα σύνορα [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Έβδομο: Μπήκαμε στο "εργοστάσιο παραγωγής Θανάτου" στην đau khổ này, την "πόλη που υποφέρει" [ΦΩΤΟ - ΒΙΝΤΕΟ]

Όγδοο: Η ανθρωπιά άοπλη συντρίβεται, ένοπλη αυτοαναιρείται: Η συναρπαστική ιστορία της Καμπότζης και η τελευταία συνέντευξη του Πολ Ποτ [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]


Διαβάστε ακόμη:


Μπορείτε να βλέπετε όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται και στο hashtag #indokina 






15.11.2016 Ξεκινάμε με άγριες αντρικές κραυγές


Η απόφαση ήταν να φύγουμε στις 5 το πρωί για να προλάβουμε την πρώτη ξενάγηση του Ανγκόρ στις 11.


Παραδόξως όλοι στην ώρα μας, βαλίτσες κάτω και τρώμε πρωινό. 


Όμως αυτή τη φορά αργεί το βανάκι.


Τελικά  έρχεται με μία ώρα καθυστέρηση και ...  δεν χωράμε.


Ή εμείς ή οι βαλίτσες μας.


Κι όμως μετά από κραυγές του Αντρέα που εμψυχώνουν ή τρομάζουν, σε μια ακαταλαβίστικη αντρική γλώσσα, ικανή να συνενώσει τον οδηγό, τα παιδιά της ρεσεψιόν, τον γείτονα με τα τρανζίστορ, τον Μανώλη και τον  Γιάννη, καταφέραμε το αδιανόητο. 


Να φορτώσουμε τα πράγματα, να χωρέσουμε και εμείς και να ξεκινήσουμε. 





Η ύπαιθρος χώρα, πανέμορφη.


Μας έκανε κι ένα καιρό! 


Έλαμπε ο ήλιος πάνω στα αρχαία σύμβολα της γονιμότητας στα ρυζοχώραφα, γυάλιζε  στις  νερολακούβες  με τους ανθισμένους ρόδινους λωτούς.


Φοίνικες ψηλοί, μια φύση που κυριαρχεί, σχεδόν τροπική.


Ποδηλάτισσες και μηχανόβιες διασχίζουν τους δρόμους, πάντα πιο πολλές οι γυναίκες παρά οι άνδρες.













Στα μικρά αγροκτήματα που προσπερνούσαμε τα σπίτια ξύλινα, στηριγμένα ψηλά σε πασσάλους.


Έχουν πάντα τον φόβο της πλημμύρας, αλλά χρησιμοποιούν επίσης τον κάτω χώρο, σαν ένα ακόμη πρόχειρο δωμάτιο του σπιτιού, σαν βεράντα, σαν αποθήκη, απαγκιάζουν τα ζώα, στήνεται μαγειρείο, απλώνουν τα ρούχα, κοιμάται το μωρό στην τρύπια αιώρα και το νανουρίζει η αδελφούλα του κι αυτή ξαπλωμένη,  κουνώντας πέρα δώθε ένα σχοινί. 










Η ξάπλα, το άραγμα, ο ύπνος σε δημόσιο χώρο, είναι δικαίωμα σεβαστό σε αυτή τη χώρα.


Εξ ου και οι αιώρες στα καφενεία.


Πίνεις το καφεδάκι σου, ρίχνεις κι έναν υπνάκο να ισιώσεις.


Αυτά να βλέπουμε, να μαθαίνουμε, που μας έχουν φάει οι καρέκλες οι Ιταλικές, οι άβολες, στην Εθνική και στα μπαράκια. 



Καφέ σε πολυκατάστημα στην Εθνική


Στο χωριό που σταματήσαμε, καταλήξαμε για καφέ και κάτι να τσιμπήσουμε, σε μια απίθανη κατασκευή, που θύμιζε κιβωτό του Νώε. 





Απ' τα δοκάρια κρεμόντουσαν σακούλες με διάφορα και διαφορετικά αντικείμενα, πιτσιρίκια μας φώναζανκουρνιασμένα σε μια αιώρα, ξύλινες μπάρες οδηγούσαν στο υπερυψωμένο κελάρι, πλήθος μπιτόνια όλων των χρωμάτων, νερά εμφιαλωμένα σωρεύονταν, τσίγκοι κρέμονταν, τσουβάλια στοιχίζονταν, μέσα σε όλα αυτά  κατσαρόλες με φαγητό σε μια βιτρίνα κίτρινη από τη βρώμα, πάγκοι μεγάλοι και τραπέζια κοινά καλυμμένα με μουσαμάδες διαφήμισης.


Πολυκατάστημα! 







Μια κουρασμένη γυναίκα κολατσίζει βιαστικά.


Βλέποντας ότι την φωτογράφιζα, έβγαλε βιαστικά το μαντήλι που φορούσε στο κεφάλι της.








 


Η αφεντικίνα προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή μου με φωνές και γέλια. Έτσι φουριόζα και καπάτσα που ήταν, μου θύμισε την πεθερά μου.


Λαλίστατη! 




Το Μπόλιγουντ με κρασί Σικινιώτικο στο Σιεμ Ρεπ


Ξενοδοχείο στο Σιέμ Ρεπ το Okay1 Villa.


Αφού μαρτύρησε ο Μανώλης για να καταφέρει να επικοινωνήσει, πετύχαμε ξενοδοχειάρα.


Δεν ήταν στην κυριλέ περιοχή, ήταν κάπου πιο συνηθισμένα, δίπλα ένα γκαράζ, κοντά στην εθνική, αλλά όταν έμπαινες  μέσα. Μπόλιγουντ!


 Και με roof garden, με πισίνα και θέα! 








Έτσι όπως είμαστε, με σκάρτη μια ώρα για να πάρουμε δωμάτια και να εγκατασταθούμε, φεύγουμε για την πρώτη μας επίσκεψη στο Ανγκόρ νωρίς το απόγευμα, με ένα φως που στήνει ιστορίες και πλάθει μύθους. 




Διασχίζουμε μαγευτικές αλέες με πανύψηλα δένδρα,  περνάμε  μικρά έλη που το έντονο πράσινο των εντόμων και των νερών σχεδόν φωσφορίζει, ξεπερνάμε τα τουκ-τουκ που σουλατσάρουν εύθυμα, τους μικροπωλητές, φίλους σταθερούς όλου του ταξιδιού και  περνώντας μια πλακόστρωτη αρχαία λεωφόρο, φτάνουμε στην είσοδο του πρώτου ναού. 








Κι εκεί μένουμε άναυδοι!








Ανγκόρ, το θαύμα!


Ό,τι κι αν έχεις διαβάσει, ακούσει, δει... δεν περιγράφουν τη σαγήνη του Ανγκόρ. 


Θα μπορούσα να περιδιαβάζω συνεπαρμένη για μέρες.


Να βλέπω, να καταλαβαίνω, να ονειρεύομαι. 






Ανγκόρ Βατ, ξημέρωμα



Ας γίνω όμως πιο συγκεκριμένη.


Ανγκόρ, ονομάζεται η μεγάλη έκταση που εκτείνεται βόρεια από την λίμνη Tonle Sap, στο κέντρο περίπου της Καμπότζης, κι η οποία αποτέλεσε την καρδιά του βασιλείου των  Χμερ, από τον 9ο έως τις αρχές του 15ου αιώνα.


Υπάρχουν αναπόδεικτες αναφορές για περισσότερους από 500 χιλιάδες  κατοίκους, την περίοδο της ακμής της.  


Το Ανγκόρ Βατ, είναι  ο μυθικός ναός, που απεικονίζεται στη σημαία της Καμπότζης, αλλά υπάρχουν ακόμη  12 πρωτεύοντες ναοί και πολλοί άλλοι. 






Το Ανγκόρ Τομ, είναι  η πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας , την οποία οχύρωσε ο Jayavarman VII, για να την προστατέψει από τις επιθέσεις των Chams.


Το Bayon, με τους πύργους του σαν αινιγματικά πρόσωπα θεών, ήταν ο “καθεδρικός” της πόλης, τοποθετημένος στο κέντρο της.


Μέσα στην πόλη έχουν σωθεί μέρη του ανακτόρου, αρχαίοι ναοί, πισίνες και το κομψό συγκρότημα των εξεδρών στις οποίες ο βασιλιάς παρουσιαζόταν δις ημερησίως, μέσα από ένα χρυσό παράθυρο, για να ακούσει τα παράπονα των πολιτών και να απονείμει δικαιοσύνη. 






Δεν έχουν σωθεί σπίτια ευγενών ή απλών ανθρώπων ή κοινόχρηστα κτίρια, γιατί κατασκευασμένα από ξύλο, καταστράφηκαν από τις φωτιές των εισβολέων και την όρεξη των τερμιτών.

 

Αυτά όμως που πέρα από τους ναούς, διατηρούν τον αέρα του πρωτινού μεγαλείου της πόλης, είναι  οι τεράστιες τάφροι που περιβάλλουν τους ναούς, οι καλοφτιαγμένες γέφυρες με φρουρούς θεούς και δαίμονες, οι εξαιρετικές πύλες που πυργώνονται σε πρόσωπα γαλήνια.







 

Υποκλίνομαι στην εξαιρετική  ικανότητα όλων αυτών των ανώνυμων  ανθρώπων,  που μπόρεσαν να φανταστούν, να σχεδιάσουν, να ορθώσουν,  αυτή την θαυμαστή συγκέντρωση ναών, κτιρίων και κατασκευών, ενταγμένων τέλεια σε μια φύση οργιαστική και καλόγνωμη που παρεμβαίνει, τους περιβάλλει, τους αναδεικνύει, τους προστατεύει.







Από τα μάτια των ιερόσυλων και των ”Δυτικών”.


Γιατί οι ντόπιοι φυσικά και τους γνώριζαν και σε αρκετούς από αυτούς ιερουργούσαν.


Είναι καιρός πια, να σταματήσουμε να πιστεύουμε, ότι ένας τόπος, πχ. η Αμερική ή το Ανγκόρ, ανακαλύπτεται, όταν “εμείς”  το αντικρίζουμε για πρώτη φορά…




Τέλος, μες την μαγεία των ίσκιων, τις ανοιχτές στον άνεμο κορνίζες  των ναών, την υπόγεια λάμψη των νερών και τα χαμόγελα των αγαλμάτων, να οικειοποιηθώ το διάστημα του χρόνου και να μετρήσω όπως η Γιουρσενάρ, πως ότι έγινε, ήταν μόλις 36 παππούδες  πίσω. 















Σοδειές ικανές να θρέψουν μεγάλες πόλεις και τεράστιους στρατούς 


Γιατί όμως κατασκευάστηκε εκεί η πολιτεία του Ανγκόρ κι όχι κάπου αλλού;  

Η περιοχή είναι μια έκταση πεδινή, λίγα μόνο μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, γεγονός  που διευκολύνει την ροή του νερού που πλημυρίζει από τον Μεκόνγκ να κατευθυνθεί  προς την πεδιάδα και την λίμνη Tonle Sap τη διάρκεια των μουσώνων.

Ο ποταμός με το ίδιο όνομα, ο Tonle Sap, την ξηρά περίοδο τροφοδοτεί τον Μεκόνγκ.

Την διάρκεια των μουσώνων όμως η ροή του αντιστρέφεται και κατευθύνεται προς τη λίμνη.

Μοναδικό φυσικό φαινόμενο.

Σήμερα το πλήθος των φραγμάτων επί του Μεκόνγκ, απειλεί το εύθραυστο οικοσύστημα της Tonle Sap.


Τα νταμάρια του λόφου Κουλέν υποστήριξαν τις κατασκευές των ναών και των ανακτόρων.

Μα ήταν η λίμνη που παρείχε μια πλούσια διατροφή και το εξαιρετικό αρδευτικό σύστημα των μηχανικών Χμερ που μέσα από ένα πυκνό δίκτυο από κανάλια και μεγάλες δεξαμενές νερού, εξασφάλιζε άφθονη παραγωγή ρυζιού που συνέβαλαν στην άνθηση της ευημερίας και της δύναμης του βασιλείου του Ανγκόρ.

Ένας πρέσβης από  την  Κίνα αναφέρει ότι το ρύζι θεριζόταν τρείς και τέσσερις φορές το χρόνο, σοδειές ικανές να θρέψουν πλήθος πολιτών και…μεγάλους στρατούς!  

Όπως διαβάζουμε  στο  υπέροχο βιβλίο «Focusing on the Angkor Temples», τoυ  M.Petrotchenko.  







Τρία βασίλεια άνθισαν στην ίδια περιοχή πριν το Ανγκόρ


Τα κινέζικα αρχεία, καταγράφουν το βασίλειο των Funan τον τρίτο αιώνα μ.χ. στην περιοχή του δέλτα του Μεκόνγκ.




Τον έκτο αιώνα έχει αντικατασταθεί από αναφορές στο βασίλειο της Zhenla (ή Chenla)- ίδιο σχεδόν με το όνομα μου, γιατί το h δεν προφέρεται, που αποδεικνύει τις ρίζες μου στην περιοχή από την αρχαιότητα και εξηγεί τις καταπληκτικές χορευτικές μου ικανότητες-και το οποίο είναι χωρισμένο στην υδάτινη και χερσαία Zhenla, και καλύπτει  κυρίως  στην περιοχή που θα καταλάβει το Ανγκόρ.



Νεότεροι ιστορικοί αμφισβητούν την ύπαρξη ευρύτερων βασιλείων  και υποστηρίζουν ότι μάλλον περιοχές ελεγχόμενες από τοπικούς άρχοντες υπήρχαν, από τους οποίους κάποιος κατάφερνε για ένα σύντομο διάστημα να επεκτείνει την κυριαρχία του.

Και τρίτο το βασίλειο της Chamba, που εκτείνεται στο κεντρικό Βιετνάμ και υπήρξε σοβαρός αντίπαλος του βασιλείου του Ανγκόρ.


Το οποίο βασίλειο του Ανγκόρ ξεκίνησε μεν το 802 μχ. που είναι η αρχή της χρυσής εποχής για τον πολιτισμό Χμερ, ο οποίος στηριζόταν σε γιγαντιαίες υδραυλικές διευθετήσεις (τα baray) και οικοδόμησε πολυάριθμα κτίρια μιας ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής ... αλλά είναι τον 12 αιώνα, όταν βασίλεψαν οι Suryavarman II και Jayavarman VII,  που έγινε πραγματικότητα  η μεγάλη αυτοκρατορία των Χμέρ στην περιοχή που καλύπτει την Καμπότζη, μεγάλο τμήμα της Ταϋλάνδης, και το δέλτα του Μεκόνγκ.


Μετά τον 14ο αιώνα περνά στην κυριαρχία των Ταϊλανδών.



Γέφυρα Νότιας πύλης Angkor Thom



Αυτοί οι Θαυμαστοί Βασιλιάδες του Ανγκόρ…


Ο Suryavarman II κατέκτησε την εξουσία ενοποιώντας δύο βασίλεια.

Συγκρότησε κράτος, κατασκεύασε δρόμους  και μοναστήρια.

Επεχείρησε να επεκτείνει το βασίλειο του προς τους Chamba χωρίς επιτυχία, κατασκεύασε το Angkor Wat και υποστήριξε την κατασκευή μια σειράς περίφημων ναών. 



Ο Suryavaman II. Ανάγλυφα Βασιλικής πομπής –Ανγκόρ Βατ. Foto 02b Ανγκόρ Βατ




Ο Jayavarman VII, ο λαμπρότερος  από τους βασιλείς της αυτοκρατορίας των Χμερ, απεικονίζεται  συχνά σε στάση διαλογισμού.



Jayavarman VII


Το πρόσωπό  του φωτίζεται από ένα σαγηνευτικό χαμόγελο, τα μάτια του κλειστά. 

Αναδίνει συμπόνια, είναι ο βασιλιάς που ισχυριζόταν ότι  αν υποφέρει ο λαός του, ο πόνος τους είναι και δικός του πόνος, είναι ο βασιλιάς που έκτισε ένα εκτεταμένο δίκτυο 102 νοσοκομείων για την περίθαλψη των ανθρώπων.

Ήταν ένας φλογερός Μαχαγιάνα Βουδιστής, που τοποθέτησε τον  Βούδα στην κορυφή από το Πάνθεον των Ινδουιστικών θεών, τους οποίους όμως εξακολουθούσαν να λατρεύουν.

Ακαδημαϊκοί υποστηρίζουν ότι ο λόγος της προσήλωσής του στον  Lokeshvara, τον Μποντισάτβα  που  θεραπεύει, ήταν γιατί και ο ίδιος υπέφερε από λέπρα.

Από το βιβλίο  «Focusing on the Angkor Temples», τoυ  M.Petrotchenko. 



Ο Βούδας (διαγραμμένη η μορφή του) λατρεύεται από τον βασιλιά των Nagas και τον Garunda. Ανάγλυφο ναός του Tha Prohm


Μετά την πρώτη λεηλασία του Angkor από τους Chams το 1177, ο βασιλιάς Jayavarman VII τους απέκρουσε  παίρνοντας πίσω την περιοχή του Angkor.

Η βασιλεία του ανάμεσα στα 1181 και 1227 θεωρείται το απόγειο της αυτοκρατορίας των Χμερ, η οποία τότε έφτασε στην μεγαλύτερη εδαφική της επέκταση, και ήταν γνωστή στο εξωτερικό σαν   «Γη του χρυσού».

Στα τέλη της βασιλείας του Jayavarman VII, το βασίλειο των Champa ήταν πρακτικά ένα υποτελές κράτος.





Khmers πολεμούν με τους Chams -  Chams, ανάγλυφα εξωτερικών στοών συγκρότημα ναών Bayon



Ο Jayavarman VII  δεν ήταν μόνο ή δεν ήταν κυρίως πολεμιστής.


Την περίοδο της βασιλείας του  - μια φρενίτιδα κατασκευών -  το Ανγκόρ Τομ έγινε μια ονειρεμένη πόλη.


Κατασκεύασε τον οχυρωμένο περίβολο και τις 5 πύλες της, στο κέντρο της, το Bayon τον ‘’καθεδρικό’’  ναό, με πύργους  κεφάλια  θεών,  που στρέφονται σε όλες τις κατευθύνσεις και  παραμένουν να υπομειδιούν στην αιωνιότητα. 


Την ταράτσα των ελεφάντων, 4 πύργους και 4 νοσοκομεία, εντός του περιβόλου.


Το Banteay Chhmar,  ναό μεγαλύτερο από το Angkor Wat, ένα μεγάλο αριθμό από γέφυρες, 121 χάνια και 102 νοσοκομεία.


Επίσης σαν καλός γιός, έκτισε δύο ναούς για να τιμήσει τους γονείς του τους Ta Prohm και Preah Khan.




Bayon οι πύργοι



Angkor Thom η είσοδος


Από τον Ιντρα στον Σίβα, τον Βισνού και τον Βούδα και πάλι πίσω...

Ποιοι είναι όμως οι Θεοί που λατρεύονται στο Ανγκόρ;


Ο Ινδουισμός και ο Βουδισμός έφθασαν στην περιοχή την ίδια περίπου περίοδο τους πρώτους αιώνες μχ.

Ο Ινδουισμός ήταν η θρησκεία των βασιλέων Χμέρ, αλλά ο Βουδισμός συχνά αξιωνόταν την βασιλική προστασία  και σε μερικές περιπτώσεις, την βασιλική εύνοια.

Από τους αρχαιότερους Βεδικούς θεούς των Αρείων, που απεικονίζονται σε ανάγλυφα στους ναούς του Ανγκόρ, επικεφαλής είναι ο  Ίντρα, ο θεός του πολέμου, του παράδεισου, των αλλαγών του καιρού.

Κάθεται πάνω στον Airavata τον ελέφαντα με τα 3 κεφάλια.

Η κατοικία του είναι στην κορυφή του όρους  Meru.

Προοδευτικά χάνει την αρχή από τον Βισνού και τον  Σίβα καθώς  η Ινδουιστική μυθολογία εστιάζει  στις αδυναμίες του.

Αυτός αντλούσε τη δύναμή του από το πιοτό, συγνώμη από το λικέρ της αθανασίας, όταν οι Ινδουιστικοί θεοί την αντλούν από τον λιτό βίο και την εξιλέωση.

Θεοί ελληνικών μνημονίων....


Ίντρα, Bantey Srei μετώπη


Ακολουθούν  λοιπόν οι θεότητες  του Ινδουισμού, με κορυφαία θεϊκή τριάδα, που συμβολίζει τις τρείς απόψεις, δυνατότητες, διαστάσεις, μορφές, προσανατολισμούς, οι θεοί Βράχμα, Σίβα, Βισνού. 

Από τον 9ο έως τον 11ο αιώνα ο Σίβα ήταν ο κυρίαρχος θεός που τον απεικόνιζαν και στο σχήμα του Linga  δηλαδή του φαλλού. 

Μολονότι ο Βράχμα ήταν ο δημιουργός του κόσμου,  οι Ινδουιστές  δεν δίνουν την ίδια σημασία στη δημιουργία με αυτή που δίνεται στη Βίβλο, αλλά στην διατήρηση της τάξης του κόσμου και της αέναης αναγέννησής του, στην οποία κυρίαρχο ρόλο παίζουν ο Σίβα και ο Βισνού.

Η  ιδέα ότι ο κόσμος συνεχώς φτάνει σε ένα τέλος και ξεκινάει από την αρχή, αυτή η συνεχής κυκλική κίνηση του χώρου και του χρόνου ονομάζεται Samsara και προκύπτει από την πίστη των Ινδών στην μετενσάρκωση.

Όπως  και ότι  ο κόσμος διέπεται από κάποιο καθολικό νόμο,  ντάρμα, η επίγεια έκφανση του οποίου, είναι το αυστηρό, ιεραρχικό κοινωνικό σύστημα των καστών.


O Σίβα με την γυναίκα του Ούμα, πάνω στον ταύρο Νάντι, που είναι το σύμβολο της αρρενωπότητας και της γονιμότητας, Bantey Srei μετώπη



Ο Σίβα με την μορφή του Linga, τοποθετείται συνήθως στο Yoni, που συμβολίζει το γυναικείο γεννητικό όργανο


Τα τελετουργικά υγρά χύνονται πάνω από το Linga, και απομακρύνονται μέσω ενός σωλήνα που προεξέχει, ο οποίος πάντα κατευθύνεται στο Βορρά.

Το πρώτο μισό του 12ου αιώνα ο Βισνού έγινε ο κυρίαρχος θεός από τον Suryavarman II, τον κατασκευαστή του Ανγκόρ Βατ.

Τα περισσότερα ανάγλυφα στους ναούς του Ανγκόρ απεικονίζουν τον Βισνού είτε με την μορφή του είτε με την μορφή των Κρίσνα και Ράμα των δύο πιο σημαντικών προσωποποιήσεων του θεού.


Το άγαλμα του Βισνού στο Ανγκόρ Βατ



Η Lakshmi, η αγαπημένη του Βισνού, που την ραίνουν με αγιασμένα ύδατα  2 ελέφαντες


Από το τέλος του 12ου  και στην αρχή του 13ου αιώνα, κατά τη βασιλεία του Jayavarman VII, ο Βούδας και ο Λοκεσβάρα, ο Μποντισάτβα της  συμπόνιας, κυριαρχούσαν στο πάνθεον των θεοτήτων. 

Οι 4 ευγενείς αλήθειες, το Μονοπάτι των 8 πτυχών, των 8 ορθών συμπεριφορών, της ορθής: γνώμης, πρόθεσης, έκφρασης, δράσης, προσπάθειας, προσήλωσης, πνευματικής συγκέντρωσης και ορθού νοήματος στη ζωή, διδάσκονταν τώρα. 



Jayavarman VII



Βωμός με άγαλμα του Βούδα στο Banteay Kdei


Οι  Σίβα και Βισνού εξακολουθούν να τιμώνται, ακόμη, και στους ίδιους ναούς.

Όμως τον 13ο αιώνα,  μια εξέγερση των Σαϊβιστών ενός κλάδου του Ινδουισμού,  κατέστρεψε ή μετέτρεψε όλες σχεδόν τις απεικονίσεις του Βούδα από τους ναούς του Ανγκόρ. 

Την ίδια περίοδο, το ‘’μικρό όχημα’’ του Βουδισμού, η Theravada, γίνεται η κυρίαρχη θρησκεία στην περιοχή καλύπτοντας την Μιανμάρ, την Ταϋλάνδη, το Λαός , την Καμπότζη έως και σήμερα.

Μια θρησκευτική πίστη που αρχικά διακήρυσσε ότι  "Όλα είναι φθαρτά, δούλεψε επιμελώς  για τη δική σου απελευθέρωση" με την ίδια συνέπεια,  που η δική μας γοήτευσε με το "αγαπάτε αλλήλους".

Πέρα όμως από τις κυρίαρχες θεϊκές μορφές, λατρεύεται ένα τεράστιο πλήθος θεοτήτων, που προκύπτουν είτε ως προσωποποιήσεις – avata r- των θεών, είτε για να διακρίνουν ή  να ενοποιήσουν βασικά χαρακτηριστικά τους, είτε για να μαρτυρήσουν την άσβεστη πάλη του καλού με το κακό,  είτε τέλος από μια σειρά κοσμογονικών αλλαγών που βρίσκουν σε αυτές την εξήγησή τους. 



Apsaras



Η υπέροχη αντρόγυνη  Mohini πλανεύει τους δαίμονες και κερνάει τους θεούς amrita


Ένας αντίστοιχος εξαιρετικός κοσμογονικός μύθος, είναι o παρακάτω:

H amrita το νέκταρ της αθανασίας, απέτυχε να αναδημιουργηθεί από τον Κοσμικό Ωκεανό, κατά τη διάρκεια ενός από τους κύκλους της κοσμογονίας.

Οι θεοί πανικοβλήθηκαν γιατί χωρίς αυτό, δεν θα μπορούσαν να διατηρήσουν την υπεροχή τους απέναντι στους asuras, τους κακούς δαίμονες.  



Ο Κρίσνα, avatar του Βισνού, θανατώνει δύο asuras. Banteay Samre


Για να αναδυθεί όμως το νέκταρ, ο Ωκεανός έπρεπε να αναδευτεί! 

Ένα απίστευτο κατόρθωμα, που απαιτούσε την συνδυασμένη προσπάθεια όλων.

Ο Βισνού λοιπόν, έπεισε  τους θεούς να κάνουν εκεχειρία με τους asuras,  στους οποίους υποσχέθηκε ένα μέρος από το λικέρ της αθανασίας, για να επιβεβαιώσει τη συμμετοχή τους στην προσπάθεια.

Υποσχέθηκε, όμως, παράλληλα στους θεούς ότι όταν το νέκταρ θα επαναδημιουργηθεί, θα παρέμβει και θα εμποδίσει τους asuras να πιουν. 



Ο Βισνού θανατώνει τον δαίμονα. Σε αυτή την απεικόνιση υπάρχει ανατροπή.


Ο Βισνού είναι αυτός με τη δαιμονική μορφή, κι ο δαίμονας την ανθρώπινη. Bantey Srei μετώπη.

Έσκισαν το βουνό Mandara για να δημιουργήσουν μια βάση στήριξης και  τράβηξαν το γιγαντιαίο φίδι Vasuki από τα βάθη του ωκεανού για να το χρησιμοποιήσουν σαν σχοινί που θα τους έδινε την δυνατότητα να πετύχουν το ακατόρθωτο, να αναδεύσουν  τον ωκεανό! 



Vasuki, Bantey Srei




Ανάγλυφο Angkor Wat


Όταν λοιπόν πρόβαλε το amrita στην επιφάνεια  σε ένα τάσι στο σχήμα του θεού Dhanvantari, οι asuras όρμησαν και άρπαξαν το σκεύος, αιφνιδιάζοντας τους θεούς.

Τότε όμως ο Βισνού προσωποποιήθηκε στη μορφή της Mohini, μιας πανέμορφης γυναίκας  η οποία πλάνεψε με τη γοητεία της τους asuras  και έμπλεοι πάθους ξέχασαν το πολύτιμο υγρό. 


Mohini


Οι θεοί βούτηξαν το τάσι και ήπιαν μέχρι και την τελευταία σταγόνα.

Ακολούθησε βίαιη συμπλοκή, αλλά οι θεοί που έγιναν ανίκητοι από το amrita, γρήγορα επεκράτησαν.

Εκτός όμως από  το νέκταρ, με την ανατάραξη του ωκεανού βγήκαν κι άλλα πλάσματα στην επιφάνεια.

Οι apsaras οι ουράνιες νύμφες, οι χορεύτριες, η ιερή αγελάδα της αφθονίας, η Varuni  η θεά του κρασιού, η Lakshmi, η αγαπημένη σύντροφος του Βισνού και o Airavata ο ελέφαντας με τα τρία κεφάλια.


Devata


Η Αρχιτεκτονική και οι συμβολισμοί των ναών του Ανγκόρ

Το Ιερό ή  Prasat  είναι μια τετράγωνη πυργωτή κατασκευή όπου φιλοξενείται η κύρια θεότητα που τιμάται στον ναό. 

Υψώνεται έως πέντε επίπεδα που μειώνονται προοδευτικά όσο πλησιάζουν στην κορυφή.

Όλα αποτελούν αντίγραφα του σχεδίου της βάσης.

Η κορυφή έχει το σχήμα  του άνθους του λωτού προτού ανοίξουν τα πέταλά του.



Μετά το 10ο αιώνα τα ιερά αυξήθηκαν από ένα σε τρία συνήθως ή και σε πέντε όπως στην περίπτωση του Ανγκόρ Βατ, με ψηλότερο πάντα το ιερό που φιλοξενεί την κύρια θεότητα. 


 

Στο ναό του Banteay Srei, προσέθεσαν ένα μακρύ σκεπαστό διάδρομο που οδηγεί στο κεντρικό ιερό. 

Στον ναό του Ta Keo οι καινοτομίες αυξήθηκαν.

Η άνοδος στην κορυφή του άβατου έγινε πολύ δύσκολη, ο ναός υιοθέτησε το σχήμα της πυραμίδας τα ιερά απόκτησαν μια σταυροειδή διάταξη με τέσσερις πόρτες να ανοίγουν σε προθαλάμους, και αναπτύχθηκαν  στοές  κατά μήκος των περιβόλων. 





Οι περίβολοι, απλοί ή διακοσμημένοι περίτεχνα προστατεύουν το ιερό. 

Αρχικά αρκούσε ένας μόνο, αλλά αργότερα όσο η κατασκευή των ναών γινόταν πιο σύνθετη,  αυξήθηκε κι ο αριθμός τους πχ. στο Ανγκόρ Βατ είναι τέσσερις.

Δεν ταυτίζονται με το τείχος που περιβάλλει τον ναό. 




Οι πύλες οδηγούν στα ιερότερα μέρη του ναού, στην πορεία για το άβατο. 




Οι βιβλιοθήκες, ανεξάρτητα κτίρια, κοντά στο ιερό, με τυχαία μάλλον ονομασία, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους ήταν  θησαυροφυλάκια, στα οποία φύλαγαν τις περγαμηνές  με τα ιερά κείμενα και τους θησαυρούς του ναού.



Αυτά είναι τα βασικά στοιχεία που συγκροτούν τούς ναούς  είτε αναπτύσσονται σε επίπεδη επιφάνεια, είτε  δημιουργούνται σε  διαδοχικά υπερυψωμένα επίπεδα, έως το άβατο που βρίσκεται στην κορυφή.

 

Ας δούμε όμως τι συμβολίζει αυτή η διάταξη

Το άβατο, δηλαδή το πιο ψηλό σημείο του ναού, με τα ιερά που το περιβάλλουν, συνήθως λίγο χαμηλότερα, αποτελούν τις ιερές κορυφές του όρους Meru, του Ινδουιστικού Ολύμπου. 

Το άβατο είναι ανοικτό στην Ανατολή, έτσι ώστε οι θεότητες να αντικρίζουν τον ήλιο που ανεβαίνει και οι δυνάμεις του μέσω των ακτινών να μεταγγίζονται στην θεότητα. 

Όταν το άγαλμα της θεότητας καθαγιάζεται από τους ιερείς, τα μάτια συμβολικά τρυπιούνται, έτσι ώστε  το φώς να διαπεράσει την πέτρινη φιγούρα. Με αυτό τον τρόπο ξυπνούν το άγαλμα, κι αρχίζει η ζωή του.

Βέβαια όπως κάθε κανόνας κι αυτός παραβιάζεται, στην περίπτωση θεότητας όπως ο Βισνού, κυρίαρχος του θανάτου που πάντα βλέπει προς την Δύση. 



Η πυραμίδα αναπτύσσεται συνήθως σε πέντε επίπεδα, που συντελούν στην δημιουργία της εντύπωσης του βουνού και αυξάνουν την δυσκολία προσπέλασης στο θείο. 

Ταυτόχρονα οι βαθμίδες της συμβολίζουν τις κοινωνικές τάξεις πάνω στις οποίες στηρίζεται η θρησκεία, με κορυφαία αυτή των βραχμάνων…

Αυτά, για όποιον έχει αμφιβολία αν η κατασκευή θρησκευτικής συνείδησης είναι υπόθεση ταξική…




Οι περίβολοι, αυξάνουν την αίσθηση της δυσκολίας και της μυστικότητας που ταιριάζει στην προσέγγιση του αδύτου, που στέκεται ακριβώς στη μέση του ναού και μεταφορικά στο κέντρο του σύμπαντος. 



Η τάφρος  παριστά τον αρχέγονο ή συμπαντικό ωκεανό από τον οποίο αναβλύζει η amrita το ποτό της αθανασίας των θεών. 

Φυσικά αποτελεί μέρος ενός τεράστιου και εξαιρετικού αρδευτικού δικτύου, πρωταρχικού λόγου ανάπτυξης  του πολιτισμού των Χμέρ. 

Η επικράτεια των θεών δεν έχει όρια.. 

«Δεν είναι μόνο τα φανερά στοιχεία, που φέρουν συμβολισμούς στην κατασκευή των ναών. Η βάση του όρους Meru, διαπερνά τον συμπαντικό ωκεανό, και εισχωρεί στον κάτω κόσμο. Οι Χμέρ αρχιτέκτονες χρησιμοποιούν δύο τρόπους για να αποτυπώσουν αυτή την έννοια. Μία καλά κρυμμένη στα υπόγεια του ναού, μακρόστενη οπή, κατασκευασμένη στο  κέντρο της βάσης, σε απόλυτη ευθεία με το άβατο και τη θέση του τιμώμενου Θεού, κατευθύνεται στο Ναδίρ. Σε αντίθεση με αυτό το μυστικό στοιχείο, πλήρως ορατή, η τάφρος μπροστά στους ναούς, λειτουργεί σαν καθρέφτης. Οι κεφαλές των πύργων  του ναού υποδεικνύουν το Ζενίθ, όταν η ανεστραμμένη εικόνα τους στην αντανάκλαση της τάφρου οδηγεί στο Ναδίρ.» 

Μετάφραση από το “Focusing on the Angkor Temples M.Petrotchenko” 



Διαβάστε τα οκτώ πρώτα κείμενα του αφιερώματος στην Ινδοκίνα της Ζέλας Φυκούρα:


Τέταρτο: Σου γράφω από το «Μουσείο Αμερικανικών Εγκλημάτων Πολέμου» | Συγκλονιστικές ΦΩΤΟ - αφηγήσεις από τον πόλεμο στο Βιετνάμ

Έκτο: Δεν αξίζει να πεθάνεις πριν διασχίσεις αυτά τα υδάτινα σύνορα [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Έβδομο: Μπήκαμε στο "εργοστάσιο παραγωγής Θανάτου" στην đau khổ này, την "πόλη που υποφέρει" [ΦΩΤΟ - ΒΙΝΤΕΟ]

Όγδοο: Η ανθρωπιά άοπλη συντρίβεται, ένοπλη αυτοαναιρείται: Η συναρπαστική ιστορία της Καμπότζης και η τελευταία συνέντευξη του Πολ Ποτ [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]


Διαβάστε ακόμη:

Μπορείτε να βλέπετε όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται και στο hashtag #indokina 



Διαβάστε στη συνέχεια του αφιερώματος


Κι έτσι περιηγηθήκαμε τρεις ημέρες  το Ανγκόρ, στο Bantey Kdei με τις ουράνιες χορεύτριες και τις θέαινες, στο Kbal Spean το ποτάμι με τα χίλια Linga, στο  Banteay Srei τον ναό των ταπεινών, στο Preah Khan το Ιερό ξίφος, στο  Neak Pean τον ναός της Anavatapta, της  λίμνης που γιατρεύει. 


Είδαμε το Angkor Wat στο πρώτο φιλί της μέρας, την συντριβή της ανθρώπινης υπεροψίας στο Ta Prohm, και φυσικά το Bayon και τους άλλους ναούς της χρυσαφένιας πόλης του Angkor Thom.


Βαδίσαμε σε τόπους πιο πολύ παραμυθένιους παρά πραγματικούς, περάσαμε κάτω από τεράστιες πύλες με ευγενικά πρόσωπα θεών, διασχίσαμε  τάφρους ίσες με μεγάλα ποτάμια,  τρομάξαμε τους φρουρούς των γεφυρών, ανταποδώσαμε  το χαμόγελο τωνουράνιων νυμφών, σκαρφαλώσαμε στα ύψη των ναών,  αιωρούμενοι, ανάμεσα στο σήμερα και στο χθες, “κερδίζοντας τον χαμένο χρόνο” περίπου οκτώ αιώνων, και τελικά περάσαμε... θαύμα!









Σχετικά άρθρα

"Αποκάλυψη, Τώρα!": Ο Ανδρέας Ρουμελιώτης με Κόπολα- Μ. Μπράντο στην "Καρδιά του Σκότους" ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ - ΒΙΝΤΕΟ

Ολο το παρασκήνιο της  ταινίας για τον πόλεμο του Βιετνάμ που τιμήθηκε με τον Χρυσό Φοίνικα, στο Φεστιβάλ Καννών, με βάση την νουβέλα του Τζόζεφ Κόνραντ "Η Καρδιά του Σκότους."

Οι 14 καλύτερες πόλεις της Ευρώπης για μοναχικούς ταξιδιώτες

Όταν επιλέγετε τον ιδανικό προορισμό σας, σκεφτείτε αν προτιμάτε μια μεγάλη πόλη με ένα απλό σύστημα δημόσιων συγκοινωνιών που θα σας βοηθήσει να καλύψετε περισσότερα μέρη ή μια μικρότερη πόλη που είναι εύκολο να εξερευνήσετε με τα πόδια.

«Ραντεβού με τους άλλους Θεούς»: Δυνατές φωτογραφίες από το οδοιπορικό σε Ιράκ και Καμπότζη

Οι φωτογραφίες μας επιτρέπουν να αφιερώσουμε τα βλέμματά μας σε διαφορετικά μέρη και πραγματικότητες, δίνοντας συχνά έναυσμα για κατακλυσμό χρωμάτων
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×