op
×

Το enallaktikos.gr έφτασε στη μυστηριώδη χώρα των χιλίων ελεφάντων! ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ

Διαβάστηκε
Το enallaktikos.gr έφτασε στη μυστηριώδη χώρα των χιλίων ελεφάντων! ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ

Αποχαιρετήσαμε την Καμπότζη, την απελπισμένη, σκληρή, φτωχή και συγκλονιστικά  όμορφη χώρα της Ινδοκίνας, που για την ιστορία της μάθαμε πολλά, που ανασάναμε τις ευωδιές της, που γίναμε σε μικρό βαθμό συμμέτοχοι στα πάθη της, που έγινε και θα μείνει ένα κομμάτι της ζωής μας, και προσγειωθήκαμε στην πόλη της Λουάνγκ Πραμπάνγκ, την γοητευτική  πόλη των ποταμών, των ναών και των ανθρώπινων μύθων. Καλώς ήρθαμε!



Για το ταξίδι μας γράφει η Ζέλα Φυκούρα


Αρχισυνταξία:  Βιβή Συργκάνη

ΦΩΤΟ: Βάγια Βοζίκα, Νατάσα Βουτυρά, Γιώργος Λιερός, Μανώλης Μαυρής, Θάλεια Πανδή, Βούλα Σούκη, Ζέλα Φυκούρα 

Επιμέλεια: Το παιδί για όλες τις δουλειές Ανδρέας Ρουμελιώτης

Τους χάρτες σχεδίασε η Κατερίνα Βανταράκη



Αυτό ήταν το ταξίδι μας (χάρτες)



Το  enallaktikos.gr κάνει ένα ταξίδι - περιπέτεια στην Ινδοκίνα,  για 30 ημέρες στις πόλεις και στις ζούγκλες του Λάος, της Καμπότζης και του Βιετνάμ, που θα το ζήσουμε παρέα.

Βήμα - βήμα, μέρα - μέρα, ένα ταξιδιωτικό, πολιτιστικό ημερολόγιο σε συνέχειες, με ιστορικές αναδρομές και εκατοντάδες φωτογραφίες - βίντεο.

Απο την Χο Τσι Μινχ του Βιετνάμ νοικιάζουμε  δικό μας ταχύπλοο και μέσω του ποταμού Μεκόνγκ περνάμε τα θαλάσσια σύνορα της Καμπότζης και φτάνουμε στην πρωτεύουσα Πνομ Πενχ. 

Συνεχίζουμε στην Σιέμ Ρεπ και θαυμάζουμε τους αρχαίους ναούς του Αγκόρ.

Από εκεί  περνάμε στο Λάος και ανεβαίνουμε με ποταμόπλοιο,  ταχύπλοα,  κανό και πολύωρες πεζοπορίες τον Μεκόνγκ, μέχρι το Χρυσό Τρίγωνο (στα σύνορα Λάος - Βιρμανίας - Βιετνάμ), στο κέντρο του οπίου και της ηρωίνης.

Κάνουμε μια διαδρομή μέσα από βουνά, ζούγκλες, μεγάλα ποτάμια, ανάκτορα βασιλέων, που μας οδηγεί σε απομονωμένες φυλές, ολοζώντανες πόλεις,  ξεχασμένες ηρωικές επαρχίες, πανέμορφους ανθρώπους.


Περνάμε πεζοί τα σύνορα του Λάος και διασχίζουμε όλο το Βιετνάμ από πάνω μέχρι κάτω με πλοία, τραίνα, βανάκια.


Σε αυτό το μεγάλο αφιέρωμα του enallaktikos.gr μέσα απο τα ιστορικά στοιχεία, τα "παράξενα" θρησκευτικά και λαϊκά έθιμα, με ακριβείς αναφορές σε θρησκείες και ναούς, θα γνωρίσουμε την Ινδοκίνα.


Εκεί που συναντιούνται η Ινδία και η Κίνα, για να δημιουργήσουν τελικά μια υπέροχη πολυπολιτισμική κουλτούρα.


Πάμε!


Διαβάστε τα δώδεκα πρώτα κείμενα του αφιερώματος στην Ινδοκίνα της Ζέλας Φυκούρα:


Τέταρτο: Σου γράφω από το «Μουσείο Αμερικανικών Εγκλημάτων Πολέμου» | Συγκλονιστικές ΦΩΤΟ - αφηγήσεις από τον πόλεμο στο Βιετνάμ

Έκτο: Δεν αξίζει να πεθάνεις πριν διασχίσεις αυτά τα υδάτινα σύνορα [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Έβδομο: Μπήκαμε στο "εργοστάσιο παραγωγής Θανάτου" στην đau khổ này, την "πόλη που υποφέρει" [ΦΩΤΟ - ΒΙΝΤΕΟ]

Όγδοο: Η ανθρωπιά άοπλη συντρίβεται, ένοπλη αυτοαναιρείται: Η συναρπαστική ιστορία της Καμπότζης και η τελευταία συνέντευξη του Πολ Ποτ [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Ένατο: Ανγκόρ, το θαύμα! Η μεγαλειώδης Ακρόπολη μέσα στη ζούγκλα! [photos]

Δέκατο: Ανγκόρ: Η λίμνη που γιατρεύει, οι ουράνιες χορεύτριες και το ποτάμι με τα χίλια Linga (πέη)

Εντέκατο: Το Ανγκόρ Βατ στο πρώτο φιλί της μέρας και η συντριβή της υπεροψίας των ανθρώπων στο Τα Προμ [Φωτογραφίες]

Δωδέκατο: Ανγκόρ Τομ, η χρυσαφένια πόλη


Διαβάστε ακόμη:


Μπορείτε να βλέπετε όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται και στο hashtag #indokina 




Το enallaktikos.gr έφτασε στη μυστηριώδη χώρα των χιλίων ελεφάντων! [ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ]


Μέρα 8η του ταξιδιού μας.

17/11/2016, απόγευμα - Λάος 


ΦΩΤΟ: Απόστολος Αναγνωστόπουλος, Βάγια Βοζίκα, Νατάσα Βουτυρά, Γιώργος Λιερός, Μανώλης Μαυρής, Boύλα Σούκη, Ζέλα Φυκούρα 




Διασχίζοντας πυκνές ζούγκλες ενώ ταξιδεύεις ανάστροφα στη ροή του λασπωμένου ποταμού.



ανεβαίνοντας ομιχλοσκέπαστα βουνά,




συναντώντας φυλές που το νόμισμά τους είναι τα είδη που καλλιεργούν και τα χειροτεχνήματα που κατασκευάζουν,






ρεμβάζοντας τον καπνό να ανεβαίνει στον διαυγή ουρανό στα 1.800 μέτρα, 




θαυμάζοντας την αντανάκλαση της πανσέληνου στο ποτάμι  στο  κορυφαίο χίπικο μπαρ  της Ανατολικής Ασίας, 




περνώντας μακριές γέφυρες στηριγμένες  σε πόδια ποταμίσιων πουλιών,



παίζοντας στα νερά με ήρεμους ελέφαντες,



"ανασαίνοντας την γαλήνη" στο χαμόγελο των ξύλινων αγαλμάτων, 




υποκύπτοντας  στη  γοητεία των  παλιών αποικιακών πόλεων,



συνομιλώντας με ένα φοιτητή από την Δανία και έναν ιερωμένο από τη Βιεντιάν  στα φαγάδικα της  night market,


και  τέλος ατενίζοντας για ώρα το βράδυ να πέφτει στην μαγική  Λουάνγκ Πραμπάνγκ,




δεν χάνεις ποτέ αυτή την εξαίσια αίσθηση της ηρεμίας, της ανάλαφρης χαράς,  που αποπνέει η χώρα των χιλίων ελεφάντων και του ενός λευκού παρασολιού, η πιο όμορφη, η χώρα του Λάος. 






Ας μην προτρέχω όμως ας τα διηγηθώ με τη σειρά τους.

Να 'μαστε λοιπόν 17 Νοέμβρη του 2016  το απόγευμα, στη  Λαϊκή Δημοκρατία του Λάος, το μόνο ηπειρωτικό κράτος στη Νοτιοανατολική Ασία που συνορεύει με την Κίνα και τη Μιανμάρ στα βορειοδυτικά, την Ταϊλάνδη στα δυτικά, την Καμπότζη στα νότια και το Βιετνάμ  στα ανατολικά.  




Οι κόκκινες λωρίδες στην  σημαία  του συμβολίζουν τους ποταμούς αίματος που χύθηκαν για την ανεξαρτησία, η φαρδιά γαλάζια τον πλούτο της χώρας και ο άσπρος κύκλος το φεγγάρι που καθρεφτίζεται στα νερά του Μεκόνγκ.



To κλίμα του Λάος είναι τροπικό. 

Η περίοδος των βροχών  είναι από τον  Μάιο μέχρι τον Νοέμβριο και ακολουθεί της ξηρασίας  από τον Δεκέμβριο μέχρι τον Απρίλιο.

Εμείς γλυτώσαμε τις βροχές και δεν ζεσταθήκαμε ιδιαίτερα. 

Βέβαια κινηθήκαμε σε υψόμετρο από  310 έως 1.800 μέτρα κύρια μέσα σε βουνά και σε ποτάμια. 



Το Λάος έχει έκταση περίπου διπλάσια από την Ελλάδα στα 240.000 τετρ. χιλ. και πληθυσμό, γύρω στα 7 εκατομμύρια. 

Πυκνά δάση καλύπτουν το έδαφός του που είναι κύρια ορεινό, με μεγαλύτερο ύψος τα 2.820 μέτρα, με  κάτι λίγες πεδιάδες και οροπέδια.

Ο Μέγας Μεκόνγκ διαμορφώνει τα δυτικά σύνορα της χώρας με την Ταϊλάνδη και η Ανναμίτικη οροσειρά τα ανατολικά με το Βιετνάμ. 




Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη είναι η Βιεντιάν. Την οποία εμείς δεν επισκεφθήκαμε μια  και μας έφαγαν οι πεζοπορίες στα βουνά… Επίσημη γλώσσα  η Λαοτινή.



Περισσότερες απο 130 εθνικές ομάδες 

Πάνω από 130 εθνικές ομάδες σχηματίζουν τον πληθυσμό του Λάος. 



Περίπου 60% είναι Lao Loum, οι Λάο που ζουν στα Νότια και στις χαμηλές πεδιάδες, οι οποίοι έχουν κοινή ρίζα και πολλά κοινά με τους γείτονες τους στην Ταϊλάνδη και η κουλτούρα και ο τρόπος ζωής τους είναι κυρίαρχα στο Λάος. 

Μετανάστευσαν από την Κίνα την πρώτη χιλιετία. 




Το υπόλοιπο 40% μοιράζεται στις υπόλοιπες Lao ομάδες σύμφωνα με το υψίπεδο που κατοικούν. 

Είναι οι Lao Thoeng, περίπου 30%, που ζουν σε μέσο ύψος στις πλαγιές των βουνών στο κεντρικό και νότιο Λάος. 

Είναι φυλές Μon – Khmer  και  αναφέρονται ως Khamu, Lamet και Alak,  πού μετανάστευσαν πριν 5000 χρόνια από την Κίνα και 






οι Lao Soung,  περίπου 10%, οι κάτοικοι  των βουνών, οι οποίοι ζουν ψηλότερα  από τα 1000 μέτρα και αποτελούνται από τους Hmong, Mien-Yao, Akha, και άλλες μικρότερες  ομάδες, που πολλές από αυτές μιλούν Θιβετο-βιρμανικές  γλώσσες  και ζούσαν απομονωμένες στα Βόρεια του Λάος.  







Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2015 τα 64 χρόνια. 

Η παιδεία είναι ιδιαίτερα σημαντική και η κυβέρνηση δαπανά σε αυτήν το 11% του προϋπολογισμού. 

Οι εγγραφές αγγίζουν το 85%, αλλά πολλά παιδιά αφήνουν το σχολείο στο γυμνάσιο για να υποστηρίξουν την οικογένειά τους στις αγροτικές δουλειές. 





Η χώρα, στις περιοχές που εμείς επισκεφθήκαμε, έχει προσανατολισθεί σε πράσινο εναλλακτικό τουρισμό, γι' αυτό και είναι  πολλά τα πρακτορεία που οργανώνουν trekking, rafting, ή το πολύ δυσκολότερο και τολμηρότερο, την μετάβαση από το ένα δένδρο στο άλλο με σχοινιά και τροχαλίες, ή το πέρασμα πάνω από καταρράκτες ή ακόμα και διαμονή, σε δενδρόσπιτα, εναέρια και πανάκριβη! 

Το 1993 η κυβέρνηση καθόρισε γη ανάλογη με το 21% του συνολικού εδάφους της χώρας σε πάρκα περιβαλλοντικής προστασίας. 

Στη προστατευμένη περιοχή του Nam Ha θα πεζοπορήσουμε εμείς στα σύνορα με την Βιρμανία και στην Muang Sing σε απόσταση αναπνοής από την Κίνα.  


Λουάνγκ Πραμπάνγκ, η  πόλη των ποταμών, των ναών και των  ανθρώπινων μύθων



Αλλά πριν απ' όλα θα απολαύσουμε την Λουάνγκ Πραμπάνγκ, την πανέμορφη, που ανυψώνεται σε μικρούς λόφους και την πλευρίζουν ερωτικά τα δύο ποτάμια, ο Mekong και ο Nam Khan.  




Πλουτισμένη με πολλές κληρονομίες που αποδεικνύονται με τα αποικιακά κτίρια. 


Τα μοναστήρια με τους χρυσόστεγους ναούς.


Τις δενδροφυτεμένες αλέες, τα στενά σοκάκια.



Και την μυθική night market. 



Αυτή είναι η πόλη της χαλάρωσης, της περατζάδας, του χαζέματος, της βόλτας




Ξενοδοχείο μας το Cold River. 

Λειτουργεί σε ένα ανακατασκευασμένο παλιό σπίτι, που οδηγεί  ένα σοκάκι στην άκρη του ποταμού, με όμορφες ξύλινες σκάλες, ψηλοτάβανα κατακάθαρα δωμάτια, μερικά με μπαλκόνια στο ποτάμι κι άνετες ψάθινες καρέκλες για να ρεμβάζεις,  με μια μεγάλη αυλή για πρωινό, που ετοιμάζουν την ίδια στιγμή χαμογελαστά νέα παιδιά. Και φτηνό! 




Πρώτη γεύση της πόλης, στάση για καφεδάκι, αλλαγή συναλλάγματος.

Όταν διάβαζα ότι είναι ο υπ΄ αριθμό ένας τουριστικός προορισμός στο Λάος, είχα φοβηθεί. 

Καμία σχέση.

Λίγοι τουρίστες, χαλαροί, ευγενικοί, κύρια νέα παιδιά.

Πλήθος guest house. 


Εξαιρετικής αισθητικής αντικείμενα στα καταστήματα, καλόγουστα και πάμφθηνα στην night market. 

Αγόρασα ένα φόρεμα 3$ κι ένα παντελόνι φλοράλ δροσερό 2$. 


Περπατάμε στις πλακόστρωτες πλατείες, στους δροσερούς δρόμους δίπλα στο ποτάμι, ψωνίζουμε παγωτό “Πάντα”, από την μητέρα του αυριανού τετράχρονου "γκουρού" των υπολογιστών.   





Ο δρόμος, τα μαγαζιά γεμάτος μεγάλα αστέρια. 

Μου εξηγούν ότι είναι το σύμβολο της θεάς του ποταμού. 



Ο Δανός φοιτητής, ο ιερέας της Βιεντιάν και η εξοντωτική συνέλευση

Το βράδυ, μετά από ένα πλούσιο πάμφθηνο γεύμα στη night market που συζητήσαμε για ταξίδια και ανθρώπινους προορισμούς με ένα Δανό φοιτητή κι ένα ιερέα της Βιεντιάν  και αφού τακτοποιήσαμε σε μια εξοντωτική συνέλευση της ομάδας όλα μας τα οικονομικά κατεβήκαμε με την Θάλεια και την Αλέκα, στο πιο κοντινό μπαρ που μας υπέδειξε ο νεαρός στη ρεσεψιόν, έτσι για  να πάρουμε μια ιδέα της ζωής της νύχτας στην πόλη. 




Σε ένα χίπικο μαγαζί φωτισμένο με κεριά πάνω απ' το ποτάμι

Βρήκαμε ένα μαγαζί φωτισμένο κύρια με κεριά, με απλωμένες μαξιλάρες σε χτιστά μιντέρια, χίπικο, χαλαρό, όλο νεολαία, κι είχαμε την τύχη να αδειάσει μόλις εκείνη τη στιγμή το "τραπέζι" στην εξέδρα πάνω απ το ποτάμι. 



Μισοξαπλώσαμε στα στρώματα και με μια μπύρα στο χέρι μακαρίζαμε την τύχη μας που μπορούσαμε να ταξιδεύουμε έτσι, σχεδόν χύμα, έτσι όμορφα. 

Το μαγαζί το λέγαν Utopia, κι όπως μας είπαν η Κυριακή κι ο Φίλιππος που ήρθαν αργότερα θεωρείται κορυφαίο της Νοτιανατολικής Ασίας. 



Η Πρωταρχική γυναικεία θεότητα, η Τάρα, ορκίστηκε να παραμείνει Μποντισάτβα


Έτσι λοιπόν όπως είμαστε κρεμασμένοι στην εξέδρα πάνω απ το ποτάμι και βλέπαμε το φεγγάρι ν αστράφτει και να βυθίζεται στη σκοτεινιά των νερών, κι ήταν σαν ήσυχο μουρμουρητό, σαν προσευχή, η ροή τους, αναζήτησα ξανά την Θεά των χάρτινων αστεριών της πόλης. 

Ποια ήταν όμως η  θεά;  


Ίσως η Πρωταρχική  γυναικεία θεότητα, σύμβολο της γης και της γέννησης της φύσης που μεταλλάχτηκε στον Βουδισμό με το όνομα Τάρα, και ορκίστηκε να παραμείνει Μποντισάτβα, λέγοντας:

«Υπάρχουν πολλοί που επιθυμούν να αποκτήσουν φώτιση με τη μορφή ενός άνδρα. Και υπάρχουν λίγοι που επιθυμούν να εργαστούν για την ευημερία των έμβιων όντων σε μια  θηλυκή μορφή. Ως εκ τούτου επιτρέψτε μου, με ένα γυναικείο σώμα, να μοχθώ για την ευτυχία όλων των όντων, μέχρι τη στιγμή που όλη η πλάση  βρεθεί στην πληρότητά της.»

Η γυναικεία άποψη της θεότητας.

Εξ άλλου στα σανσκριτικά Tar σημαίνει προστασία. 

Κι εκεί άστραψε και βρόντησε η φεμινιστική συζήτηση. 

Και να τα πρότυπα και να οι προκαθορισμένοι ρόλοι και να η αιώνια καταπίεση.

Κι η κραυγή «μια ζωή υπηρέτριες μας θέλουνε». 


Και αναρωτήθηκα και η γλύκα, η τρυφερότητα και η τροφή, η θεραπεία  η παρηγοριά, το κοίλο, το εσώτερο, το θερμό, το θεϊκό, δεν είναι προνόμια; 

Δεν είναι αυτή η γυναικεία ικανότητα που έχει λείψει, από τη διαχείριση της ζωής του πλανήτη; 

Δεν είναι αναγκαίο να την ξαναβρούμε πριν καταστραφούμε ολότελα; 

Απλοϊκά ερωτήματα; 

Ίσως...  

Διαφωνώντας  όλο και πιο κουρασμένα για θεότητες και γυναίκες, γυρίσαμε καλές 2μμ στο ξενοδοχείο να αναπαυθούμε.  


18/11/2016, πρωί - Λουάνγκ Πραμπάνγκ

Συζητώντας για σχολειά και αναζητώντας τους ιερούς επαίτες στη Λουάνγκ Πραμπάνγκ





Αμαρτία κι αρετή να ξυπνάω όταν αρχίζει να φέγγει. 

Γλιστράω ήσυχα στη ρεσεψιόν. 

Ο χθεσινοβραδινός  νεαρός είναι ήδη ξύπνιος. 

Μου ζητάει συγγνώμη που δεν έχει ετοιμάσει πρωινό. 

Τον διαβεβαιώνω ότι είναι φυσικό να μην έχει ετοιμάσει, μου προτείνει να πιω απ' τον δικό του καφέ, δέχομαι ευχαρίστως και μπλιαχ! 

Ο κλασικός Λαοτιανός καφές, εξαιρετικός μεν,  σιρόπι δε.

Με ζαχαρούχο γάλα και ζάχαρη!

Τον ήπια μια χαρά. 

Βούτηξα και ότι ψωμοειδές υπήρχε  να πάρει τη γλύκα. 

Πιάσαμε την κουβέντα. 

Ο Sing, που σημαίνει λιοντάρι, σπουδάζει  γεωπόνος στο πανεπιστήμιο της Luang Prabang, που όπως μου διευκρίνισε με περηφάνια, έχει το όνομα του κόκκινου πρίγκιπα, του Souphanouvong. 


Από αριστερά ο Kaysone, δεξιά ο Soufanouvong


Μου είπε ότι η κυβέρνηση του Λαού του Λάος, μετά το τέλος του πολέμου με τους Αμερικανούς το 1975, καθιέρωσε σε όλες τις βαθμίδες το Λαοτιανό αλφάβητο, έκανε υποχρεωτική την πρωτοβάθμια εκπαίδευση και ξεκίνησε μια μεγάλη καμπάνια για μάθουν γράμματα οι μεγάλοι άνθρωποι. 

Κι αυτό με περηφάνια το είπε! Όταν είδε να ενθουσιάζομαι, ποιος τον σταματούσε μετά...




Μου εξήγησε ότι μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων γνωρίζουν γραφή κι ανάγνωση, σίγουρα  πάνω από το 80% όχι δίκαια όμως μοιρασμένο ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες. 

Και ότι σήμερα είναι υποχρεωτική και δωρεάν η πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση έως και 12 χρόνια. 




Δεν πληρώνουν ούτε στο πανεπιστήμιο. 

Όμως, αν και πια βρίσκεις σχολείο και στο πιο απομακρυσμένο χωριό, δεν υπάρχουν βιβλία αρκετά, οι δάσκαλοι είναι αναγκασμένοι ειδικά στα χωριά να κάνουν και δεύτερη δουλειά για να τα βγάλουν πέρα και  δίνουν σκληρή μάχη ειδικά στις απομακρυσμένες αγροτικές κοινότητες  για να κρατήσουν τα παιδιά στο σχολείο. 






Πιο χαμένα φυσικά πάντα τα κορίτσια, λόγω φύλου κι οι ορεινές μικρές φυλές. Δεν είναι εύκολο να εκπαιδεύσεις δασκάλους για πάνω  από 80 διαφορετικές διαλέκτους… 





Ξεχάστηκα στην κουβέντα με τον Sing, η μέρα σηκωνόταν, η γειτονιά ξυπνούσε.



Και εγώ έτρεξα, με ένα μπολ με ρύζι στα χέρια, στον κεντρικό δρόμο να συνδράμω τη σειρά των βουδιστών μοναχών, που κάθε πρωί τελούν την ιερή επαιτεία. 

Πάνω από 30 μοναστήρια είναι στην Λουάνγκ Πραμπάνγκ και πολλές είναι οι οικογένειες και κύρια οι φτωχές, που στέλνουν τα παιδιά τους ακόμη κι από 11 ετών για μαθητεία και διαβίωση στο μοναστήρι. 

Ένα στόμα λιγότερο στο σπίτι και σίγουρη η βελτίωση στο κάρμα και η ευλογία όλων, μιας και προσφέρουν ένα μοναχό για τη τέλεση των θρησκευτικών πρακτικών.

Ατέλειωτες είναι οι σειρές των μοναχών που πλημμυρίζουν τους δρόμους μετά την πρωινή τους προσευχή, για να συγκεντρώσουν ότι θα συνεισφέρουν στην κοινή τράπεζα  στο μοναστήρι. 



Από ιστοσελίδα τουρισμού Λάος


Θα δεχτούν ταπεινά ότι αποθέσεις στην γαβάθα τους που συνήθως δεν γεμίζει, αλλά το αποδέχονται, μια κι έχουν δώσει όρκο να μείνουν φτωχοί κι αρκούνται στα ελάχιστα. 

Δεν είμαι σίγουρη αν πρόλαβα  ή φαντάστηκα την λάμψη των πορτοκαλένιων ενδυμάτων  τους.



Είχαν ήδη πάρει το δρόμο της επιστροφής στο μοναστήρι.

   




Δεν πειράζει, την άλλη φορά.

Ας υπάρχει πάντα  αυτή η υπόσχεση.

Την άλλη φορά!

Κάνω μια αργή βόλτα με το ποδήλατο στο ποτάμι. 

Σιωπή.  

Λες κι αυτή η γκρίζα, δροσερή  ακόμη  ατμόσφαιρα, απομόνωσε  κάθε ήχο, όποια κίνηση.. 

Ένας ψαράς παραμένει ακίνητος  μες το νερό πολύ ώρα,  μέχρι που με μια μακριά κίνηση,  σαν να παίρνει ανάσα,  σηκώνει  στον αέρα την ελαφριά  κατασκευή των διχτυών. 





Στην επιστροφή στο ξενοδοχείο ακολουθώ τα βήματα μιας γυναίκας ήδη κουρασμένης. 



Διαβάστε στη συνέχεια του αφιερώματος:


Από τους ναούς που στους ροδόχρους τοίχους τους πλήθος χαρούμενοι άνθρωποι πηδούν, χορεύουν, κυνηγιούνται, ανάμεσα σε γαλάζιους ελέφαντες, λαμπερά νερά και πράσινα σπίτια και από τα εκθέματα στο παλάτι του Κυβερνήτη και των βασιλιάδων, μαθαίνουμε για την ιστορία αυτής της πόλης που είναι τόσο παλιά όσο σχεδόν η παρουσία των ανθρώπων, ανακαλύπτουμε ότι τα ποτά και τα κορίτσια κερδίζουν βασίλεια σε αντίθεση με την γνώμη των απανταχού Ολλανδών αποικιοκρατών και επιβεβαιώνουμε για άλλη μια φορά ότι αν υποχωρείς στους θρησκευόμενους και τους ξένους  “καλών προθέσεων”  σίγουρα θα την πατήσεις.


  




Διαβάστε τα δώδεκα πρώτα κείμενα του αφιερώματος στην Ινδοκίνα της Ζέλας Φυκούρα:


Τέταρτο: Σου γράφω από το «Μουσείο Αμερικανικών Εγκλημάτων Πολέμου» | Συγκλονιστικές ΦΩΤΟ - αφηγήσεις από τον πόλεμο στο Βιετνάμ

Έκτο: Δεν αξίζει να πεθάνεις πριν διασχίσεις αυτά τα υδάτινα σύνορα [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Έβδομο: Μπήκαμε στο "εργοστάσιο παραγωγής Θανάτου" στην đau khổ này, την "πόλη που υποφέρει" [ΦΩΤΟ - ΒΙΝΤΕΟ]

Όγδοο: Η ανθρωπιά άοπλη συντρίβεται, ένοπλη αυτοαναιρείται: Η συναρπαστική ιστορία της Καμπότζης και η τελευταία συνέντευξη του Πολ Ποτ [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Ένατο: Ανγκόρ, το θαύμα! Η μεγαλειώδης Ακρόπολη μέσα στη ζούγκλα! [photos]

Δέκατο: Ανγκόρ: Η λίμνη που γιατρεύει, οι ουράνιες χορεύτριες και το ποτάμι με τα χίλια Linga (πέη)

Εντέκατο: Το Ανγκόρ Βατ στο πρώτο φιλί της μέρας και η συντριβή της υπεροψίας των ανθρώπων στο Τα Προμ [Φωτογραφίες]

Δωδέκατο: Ανγκόρ Τομ, η χρυσαφένια πόλη


Διαβάστε ακόμη:


Μπορείτε να βλέπετε όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται και στο hashtag #indokina 


Σχετικά άρθρα

Οδηγός | Πού να πάτε, τι να δείτε, πού να φάτε, τι να πιείτε στο φθηνό και νεανικό Βελιγράδι!

Το enallaktikos.gr ταξιδεύει στο "Βερολίνο των Βαλκανίων," στην "Λευκή Πόλη", εκεί όπου διασταυρώνονται οι μεγαλύτεροι ποταμοί της Ευρώπης,  στο "άλλο" Βελιγράδι, το οποίο μετά από κάθε πόλεμο και βομβαρδισμό,  ξαναγεννιέται από τις στάχτες του και τα ερείπιά του.

Ένα ελληνικό νησί στους 100 κορυφαίους πράσινους προορισμούς του κόσμου

Όλοι οι υποψήφιοι  αξιολογήθηκαν από την ομάδα ειδικών των «Green Destinations Top 100» και από τα μέλη της ειδικής επιτροπής του πάνελ του Top 100 που περιλαμβάνει περισσότερους από 60 ειδικούς στο βιώσιμο τουρισμό. 

Πώς θα ταξιδέψεις δωρεάν σε 52 προορισμούς με όλα τα έξοδα πληρωμένα από τους New York Times

Αν αγαπάς το ταξίδι, 52 προορισμοί σε περιμένουν να τους εξερευνήσεις μέσα σε ένα χρόνο (ένα κάθε εβδομάδα) και μάλιστα ΔΩΡΕΑΝ, με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Ζήσε το όνειρο σου και δες πως.

"Αποκάλυψη, Τώρα!": Ο Ανδρέας Ρουμελιώτης με Κόπολα- Μ. Μπράντο στην "Καρδιά του Σκότους" ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ - ΒΙΝΤΕΟ

Ολο το παρασκήνιο της  ταινίας για τον πόλεμο του Βιετνάμ που τιμήθηκε με τον Χρυσό Φοίνικα, στο Φεστιβάλ Καννών, με βάση την νουβέλα του Τζόζεφ Κόνραντ "Η Καρδιά του Σκότους."

Ανανεωτικό 2ήμερο «ειρηνική (δια)τροφή, διαβίωση» στο αειφόρο κτήμα δημιουργίας της "Κιβωτού Κορογώνα"

Το αειφόρο εγχείρημα για την ολιστική μάθηση 'Κιβωτός Κορογώνα' στη Λακωνία, προσκαλεί όλους και όλες σε ένα πρακτικό και βιωματικό εκπαιδευτικό 2ήμερο .

Τα 6 νέα, καλύτερα και οικονομικά hotels και hostels στην Ευρώπη

Νέοι, κομψοί αλλά και οικονομικοί ξενώνες και ξενοδοχεία στην Ευρώπη, με δυναμική παρουσία που στοχεύουν στη γενιά Instagram προσφέροντας εξαιρετική αξία στην διαμονή και ατμόσφαιρα πάρτι.
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×