op
×

Ανγκόρ Τομ, η χρυσαφένια πόλη

Διαβάστηκε
Ανγκόρ Τομ, η χρυσαφένια πόλη

Την Τρίτη ημέρα στο Ανγκόρ επισκεπτόμαστε τους ναούς της χρυσαφένιας πόλης του Angkor Thom 


Στέκεσαι στο κέντρο του και είναι σαν να βρίσκεσαι σε αίθουσα με πολλαπλούς καθρέφτες, που αντανακλούν τα πρόσωπα - είδωλα του Θεού.

Μετά αναγνωρίζεις τις διαφορές στην έκφραση, ρυτίδες, κοψίματα βαθιά, που έβγαλε ο χρόνος, η φθορά και πρόσθεσαν συνείδηση στις μορφές.  

Σε παρατηρούν περίεργα, ή προστατευτικά και  χαμογελούν, πάντα χαμογελούν, με νόημα αιώνιο. Θέλει προσοχή.

Στη σιωπή του σεληνόφωτου, μπορείς να ακούσεις σχεδόν τι ψιθυρίζουν μεταξύ τους, να μαγευτείς και να μείνεις για πάντα εκεί. 

Και Θα ακούσουμε τι έχει να μας πει ένα μέλος της κινεζικής αντιπροσωπείας,  τον 13ο αιώνα, ο Zhou Daguan, που  περιγράφει την πόλη 

Ζούνε σε μια πόλη από χρυσάφι:  στο μέσο της περιτειχισμένης πόλης ήταν ένας χρυσός πύργος (το Bayon,)... οκτώ ολόχρυσα αγάλματα του Βούδα ... χρυσά λιοντάρια ... το παλάτι του βασιλιά με τον χρυσό του πύργο ... η πομπή του βασιλιά ήταν ολόχρυση.

Αλλά και τις γυναίκες του Ανγκόρ με ιδιαίτερη επιμέλεια τις οποίες θεωρεί ... μαύρες , άγριες και ξετσίπωτες ... οι γυναίκες συνήθως φορούν ένα απλό κομμάτι υφάσματος που το δένουν γύρω από τη μέση τους, αφήνοντας το στήθος τους ελεύθερο… κάθε μέρα, ομάδες αδιάντροπων γυναικών, χιλιάδες από αυτές, πηγαίνουν για μπάνιο στο ποτάμι, ολότελα γυμνές ...


Ημέρα 7η του ταξιδιού

17.11.2017

Για το ταξίδι μας γράφει η Ζέλα Φυκούρα


Αρχισυνταξία:  Βιβή Συργκάνη

ΦΩΤΟ: Βάγια Βοζίκα, Νατάσα Βουτυρά, Γιώργος Λιερός, Μανώλης Μαυρής, Θάλεια Πανδή, Βούλα Σούκη, Ζέλα Φυκούρα 

Επιμέλεια: Το παιδί για όλες τις δουλειές Ανδρέας Ρουμελιώτης

Τους χάρτες σχεδίασε η Κατερίνα Βανταράκη



Αυτό ήταν το ταξίδι μας (χάρτες)



Το  enallaktikos.gr κάνει ένα ταξίδι - περιπέτεια στην Ινδοκίνα,  για 30 ημέρες στις πόλεις και στις ζούγκλες του Λάος, της Καμπότζης και του Βιετνάμ, που θα το ζήσουμε παρέα.

Βήμα - βήμα, μέρα - μέρα, ένα ταξιδιωτικό, πολιτιστικό ημερολόγιο σε συνέχειες, με ιστορικές αναδρομές και εκατοντάδες φωτογραφίες - βίντεο.

Απο την Χο Τσι Μινχ του Βιετνάμ νοικιάζουμε  δικό μας ταχύπλοο και μέσω του ποταμού Μεκόνγκ περνάμε τα θαλάσσια σύνορα της Καμπότζης και φτάνουμε στην πρωτεύουσα Πνομ Πενχ. 

Συνεχίζουμε στην Σιέμ Ρεπ και θαυμάζουμε τους αρχαίους ναούς του Αγκόρ.

Από εκεί  περνάμε στο Λάος και ανεβαίνουμε με ποταμόπλοιο,  ταχύπλοα,  κανό και πολύωρες πεζοπορίες τον Μεκόνγκ, μέχρι το Χρυσό Τρίγωνο (στα σύνορα Λάος - Βιρμανίας - Βιετνάμ), στο κέντρο του οπίου και της ηρωίνης.

Κάνουμε μια διαδρομή μέσα από βουνά, ζούγκλες, μεγάλα ποτάμια, ανάκτορα βασιλέων, που μας οδηγεί σε απομονωμένες φυλές, ολοζώντανες πόλεις,  ξεχασμένες ηρωικές επαρχίες, πανέμορφους ανθρώπους.


Περνάμε πεζοί τα σύνορα του Λάος και διασχίζουμε όλο το Βιετνάμ από πάνω μέχρι κάτω με πλοία, τραίνα, βανάκια.


Σε αυτό το μεγάλο αφιέρωμα του enallaktikos.gr μέσα απο τα ιστορικά στοιχεία, τα "παράξενα" θρησκευτικά και λαϊκά έθιμα, με ακριβείς αναφορές σε θρησκείες και ναούς, θα γνωρίσουμε την Ινδοκίνα.


Εκεί που συναντιούνται η Ινδία και η Κίνα, για να δημιουργήσουν τελικά μια υπέροχη πολυπολιτισμική κουλτούρα.


Πάμε!

To μεγάλο αφιέρωμα του enallaktikos.gr  δημοσιεύεται σε συνέχειες κάθε Τρίτη, Πέμπτη και Κυριακή μετά τις 22:00.


Διαβάστε τα έντεκα πρώτα κείμενα του αφιερώματος στην Ινδοκίνα της Ζέλας Φυκούρα:


Τέταρτο: Σου γράφω από το «Μουσείο Αμερικανικών Εγκλημάτων Πολέμου» | Συγκλονιστικές ΦΩΤΟ - αφηγήσεις από τον πόλεμο στο Βιετνάμ

Έκτο: Δεν αξίζει να πεθάνεις πριν διασχίσεις αυτά τα υδάτινα σύνορα [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Έβδομο: Μπήκαμε στο "εργοστάσιο παραγωγής Θανάτου" στην đau khổ này, την "πόλη που υποφέρει" [ΦΩΤΟ - ΒΙΝΤΕΟ]

Όγδοο: Η ανθρωπιά άοπλη συντρίβεται, ένοπλη αυτοαναιρείται: Η συναρπαστική ιστορία της Καμπότζης και η τελευταία συνέντευξη του Πολ Ποτ [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Ένατο: Ανγκόρ, το θαύμα! Η μεγαλειώδης Ακρόπολη μέσα στη ζούγκλα! [photos]

Δέκατο: Ανγκόρ: Η λίμνη που γιατρεύει, οι ουράνιες χορεύτριες και το ποτάμι με τα χίλια Linga (πέη)

Εντέκατο: Το Ανγκόρ Βατ στο πρώτο φιλί της μέρας και η συντριβή της υπεροψίας των ανθρώπων στο Τα Προμ [Φωτογραφίες]


Διαβάστε ακόμη:


Μπορείτε να βλέπετε όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται και στο hashtag #indokina 





Thom, η χρυσαφένια πόλη


Ένας μέλος της κινεζικής  αντιπροσωπείας,  τον 13ο αιώνα, ο Zhou Daguan, περιγράφει:




"Ζούνε σε μια πόλη από χρυσάφι:  στο μέσο της περιτειχισμένης πόλης ήταν  ένας χρυσός πύργος (το Bayon) ο οποίος περιβάλλεται από 20 πέτρινους και αρκετά παρεκκλήσια που περικλείουν οκτώ ολόχρυσα αγάλματα του Βούδα. 

Την είσοδο του τέμπλου φυλάνε δύο χρυσά λιοντάρια. Στο Βορρά στέκει ένας εντυπωσιακός μπρούτζινος πύργος (το Baphuon), και μετά το παλάτι του βασιλιά με τον χρυσό του πύργο κι αυτό. Η πομπή του βασιλιά ήταν ολόχρυση". 

Στα παλανκίνα, στις άμαξες, στις ομπρέλες που κρατούσαν στα χέρια τους.

Τα βασιλικά μαγειρικά σκεύη ήταν φτιαγμένα από χρυσό και ασήμι, κι ακόμη και οι προβοσκίδες των ελεφάντων ήταν επίχρυσες.

Ο Βασιλιάς φορούσε ένα χρυσό διάδημα κι όταν έβγαινε από το παλάτι, κρατούσε ένα χρυσό σπαθί.

Το Ανγκόρ Τoμ, με την λαμπρότητα που περιγράφεται, είναι δημιούργημα του γνωστού μας πια, Jayavarman VII, που  μετά τη νίκη του επί τους Cham του βασιλείου των Champa to 1181 και την επακόλουθη στέψη του, αποφάσισε ότι έπρεπε να οχυρώσει την πρωτεύουσά του από ενδεχόμενες επιθέσεις. 

Το αποτέλεσμα ήταν το Ανγκόρ Τομ, μια περιτειχισμένη πόλη σχεδόν τετράγωνη, που καλύπτει έκταση 9 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Περιβάλλεται από ψηλά τείχη από λατερίτη με μόνα ανοίγματα τις πέντε εντυπωσιακές εισόδους που καταλήγουν σε πρόσωπα θεών κι απ τις οποίες χωρούν να περάσουν αυτοκίνητα και ελέφαντες.

Οι οποίοι κυκλοφορούν στολισμένοι και σε πηγαίνουν βόλτα στην πόλη. 





Γύρω από τα τείχη βρίσκεται μια τεράστια τάφρος, και η πρόσβαση στην πόλη γίνεται μόνο από πέντε μακριές και πλατιές, υπερυψωμένες οδούς.

Αυτές, έχουν από κάθε τους πλευρά 24 θεότητες σκαλισμένες στην πέτρα.

Στην μία πλευρά θεούς και στην άλλη δαίμονες.

Το σύνολο των θεοτήτων που φυλούν την πόλη, είναι 108, ιερός αριθμός για τους Ινδουιστές. 





Οι τάφροι απέραντα πανέμορφα ποτάμια για μας, τους πεινασμένους για νερό στην πατρίδα μας. 



Αξίζει να φανταστούμε αυτή τη μεγάλη έκταση καλυμμένη από στολισμένα ξύλινα κτίρια, δρόμους, στοές, το έξοχο βασιλικό ανάκτορο, τα πλήθος εντυπωσιακά κτίρια που στέγαζαν την αυλή, τους αξιωματούχους, τις συζύγους και τα παιδιά, τις αμέτρητες παλλακίδες. 


Δεν υπάρχουν σαφείς πληροφορίες για τον πληθυσμό της πόλης, σίγουρα όμως ανερχόταν σε δεκάδες χιλιάδες. 




Από το Βασιλικό παλάτι, μόνο θραύσματα τειχών έχουν σωθεί κι οι βασιλικές πελούζες.



 

Έχει σωθεί όμως, ο αρχαίος ναός, χτισμένος τον 8ο αιώνα, το Phimeanakas,  σε μορφή βαθμιδωτής πυραμίδας, όπως τα ζιγκουράτ της Μεσοποταμίας, που εικάζεται ότι στεκόταν στο κέντρο του περιβόλου του παλατιού. 



Τον 13ο αιώνα, περιγράφει ο Zhou, οι ιθαγενείς πίστευαν ότι την πόλη προστάτευε ένα πνεύμα, ένα τεράστιο φίδι το οποίο ζούσε στην κορυφή του ναού. 

Κάθε βράδυ ο βασιλιάς έπρεπε να ανέβει και να κοιμηθεί μαζί του, προκειμένου να παραμείνει ασφαλής η πόλη.

Φυσικά υπογραμμίζει ο Zhou, το φίδι έπαιρνε πιο κατάλληλη μορφή.




Μετά κατεβαίνουμε στις κομψές μακρόστενες  εξέδρες των ακροάσεων 


Μακρύτερες από 400 μέτρα, αποτελούσαν τον χώρο επικοινωνίας του βασιλιά με το λαό της χώρας του.

Εκεί παρουσιαζόταν μέσα από ένα χρυσό πλαίσιο για να τους ακούσει και να απονείμει δικαιοσύνη. 

Η μία ήταν η εξέδρα των ελεφάντων, μιας και οι ελέφαντες και Garunda άτλαντες την στήριζαν και η δεύτερη η εξέδρα του Λεπρού Βασιλιά,  σύμφωνα με τον λαϊκό μύθο για τον Jayavarman VII. 

Οι παραστάσεις στο εσωτερικό της λέγεται ότι συμβολίζουν τον κόσμο των νεκρών... 






Ο Baphuon ένα γιγαντιαίο παζλ


Τεράστιος ναός κατασκευασμένος τον 11ο αιώνα αφιερωμένος στον Σίβα.

Μυθολογικές σκηνές στολίζουν τις πύλες του και εικόνες καθημερινής ζωής τις αναβαθμίδες του.




Στην κορυφή του έλαμπε ένας τεράστιος μπρούτζινος πύργος.

Έχει ενδιαφέρον ότι κατά την  προσπάθεια αναστύλωσης του μνημείου, διαλύθηκε σχεδόν στο σύνολό του σε 300.000 λίθους, οι οποίοι απλώθηκαν σε μια επιφάνεια 100 στρεμμάτων! 

Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, χάθηκαν τα αρχεία στα οποία οι αρχαιολόγοι είχαν καταγράψει την ακριβή θέση και στοιχεία για κάθε λίθο!

Έτσι η αναστύλωση ξεκίνησε ξανά απ το μηδέν, το 1997, και χρειάστηκαν 7 χρόνια, εξαιρετικές ικανότητες και τεράστια  προσπάθεια, για να δίνει μια εικόνα του πρότερου μεγαλείου του. 

Η αναστύλωση δεν έχει τελειώσει.





Σταματάμε όλοι να χαζέψουμε το δένδρο που οι ρίζες του, τα κλαδιά του, αυτονομημένα, δημιουργούν μέλη ανθρώπινα, χορευτικές φιγούρες, κινήσεις αποδράσεων.




Bayon,  αντικατοπτρισμοί του Θείου

Στέκεσαι στο κέντρο του και είναι σαν να βρίσκεσαι σε αίθουσα με πολλαπλούς καθρέφτες, που αντανακλούν  τα πρόσωπα - είδωλα του Θεού.



Μετά αναγνωρίζεις τις διαφορές στην έκφραση, ρυτίδες, κοψίματα βαθιά, που έβγαλε ο χρόνος, η φθορά, και πρόσθεσαν συνείδηση στις μορφές.  

Σε παρατηρούν περίεργα, ή προστατευτικά και  χαμογελούν, πάντα χαμογελούν, με νόημα αιώνιο.

Θέλει προσοχή.

Στη σιωπή του σεληνόφωτου, μπορείς να ακούσεις σχεδόν τι ψιθυρίζουν μεταξύ τους, να μαγευτείς και να μείνεις για πάντα εκεί. 





Το Bayon o υπέροχος καθεδρικός ναός  του Jayavarman VII, του τέλους του 12ου αρχή 13ου αιώνα, αφιερωμένος στον Βούδα, είναι o τελευταίος μεγάλος ναός που κατασκευάσθηκε από τους βασιλιάδες των Khmer. 

Λέγεται ότι το αρχιτεκτονικό, αισθητικό και συμβολικό επίπεδο  του ναού δύσκολα θα μπορούσε να ξεπερασθεί. 



Ποιος άραγε είναι όμως ο Θεός που μας χαμογελά;


Ο Olivie Gunin, αναφέρει ότι αρχικά 59 από τους πύργους του Bayon είχαν πρόσωπα.

Ο φίλος μας Zhou πιστεύει ότι απεικόνιζαν τον Βούδα.

Οι πρώτοι ευρωπαίοι που τον αντίκρισαν  τον 19ο αιώνα θεώρησαν ότι είναι ο Βράχμα.

Στη συνέχεια άλλοι επιστήμονες, αναγνώρισαν τον Σίβα.




Όταν τελικά επιβεβαιώθηκε ότι είναι βουδιστικός ναός, η γενική εκτίμηση ήταν ότι ανήκουν στον Lokeshvara, τον Μποντισάτβα της συμπόνιας.

Τα τελευταία χρόνια μια έρευνα από Ιάπωνες αναφέρει ότι τελικά είναι τρείς διαφορετικοί τύποι προσώπων, ένας Θεός, μια γυναικεία θεότητα κι ένας δαίμονας.

Μια και δεν έχει βρεθεί η αναθηματική πλάκα του ναού, η έρευνα συνεχίζεται.

«Οι θεότητες του Bayon, μπορούν να συνεχίσουν να χαμογελούν, γνωρίζοντας ότι η ταυτότητά τους θα παραμείνει μυστική. Απτόητοι, από τις υποθέσεις μας, θα συνεχίσουν να διαχέουν την συμπόνια και την προστασία τους, σε ένα νεκρό πια από χρόνια βασίλειο.» Μ. Petrotchenko 



Ένας φιλόξενος ναός. Θεοί - φαντάροι - λαϊκοί


Πέρα από τον Βούδα, τον  Σίβα και τον Βισνού, εκατοντάδες θεότητες Βουδιστικές και Ινδουιστικές, λατρεύονται εδώ.




Αρκετές από αυτές αφιερωμένες στη μνήμη μελών της βασιλικής οικογένειας ή επιφανών αξιωματούχων. 



Ακόμη στο Bayon σε αντίθεση με τις ανάγλυφες απεικονίσεις της πλειονότητας των άλλων ναών, που  επιλέγουν θέματα θρησκευτικά και μυθολογικά, στην εξωτερική διακόσμηση, κυριαρχεί η πολεμική ή λαϊκή θεματολογία. 

Μεγάλες μάχες και ναυμαχίες εκτυλίσσονται στις επιφάνειες, οι περισσότερες με τους “αιώνιους” εχθρούς Chams, οι οποίοι εύκολα διακρίνονται από το ιδιαίτερο, σαν ανεστραμμένο λουλούδι, κράνος που φορούν. 





Και έχει περίοπτη θέση στους τοίχους του, μια ολοζώντανη αφήγηση της καθημερινής ζωής, με ανθρώπους να καλλιεργούν φρούτα και σταφύλια, να τοξεύουν πουλιά, κούπες κρασί και φαγητά να μεταφέρονται σε δίσκους, προϊόντα να ζυγίζονται στην αγορά, αφέντες να μαλώνουν τους υπηρέτες τους, άνθρωποι να στοιχηματίζουν πριν την κοκορομαχία ή να φλερτάρουν σε εικονικούς βυθούς. 

Οι φωτογραφίες από Old world Wandering, Mark Sellers,  Peace of Angkor photography.






Και μια και χαζέψαμε εικόνες ζωής του 12ου αιώνα ας ρίξουμε μια ματιά και στον 21ο για να καμαρώσουμε ένα ζευγάρι που παντρεύεται...


Και τον Αντρέα που τους εύχεται βίο ανθόσπαρτο εκπροσωπώντας όλη την ομάδα. 





 

Κίτρινα πορτοκαλί τα ρούχα των μοναχών, στο ίδιο χρώμα κι αυτά των θεοτήτων.  






Στους χώρους του ναού περπατούν βουδιστές μοναχοί, πολλοί από αυτούς πιτσιρίκια.


Πολλές οικογένειες στέλνουν τα αγόρια τους να μονάσουν για ένα διάστημα. 


Εάν, τελικά, αποφασίσουν να γίνουν μοναχοί, απαρνούνται τα υπάρχοντά τους, εκτός από ελάχιστα προσωπικά αντικείμενα, ορκίζονται αφοσίωση και υποταγή στους μεγαλύτερους μοναχούς και κερδίζουν την τροφή τους επαιτώντας, για μια περίοδο του χρόνου. 


Απαγορεύεται να τους αγγίξεις. Βλέπεις τα ξυρισμένα κεφάλια τους, τα ισχνά πόδια τους με σανδάλια ολοχρονίς, τις φιγούρες τους, πιο πολύ πανιά χρωματιστά, παρά άνθρωποι.


Ο μικρός μοναχός, που κυνηγούσα να φωτογραφίσω στάθηκε πεισματικά σοβαρός μέχρι τέλους. 







"Υπάρχουν άραγε..."


Πάντα αναρωτιέμαι, περπατώντας μέσα σε αρχαία ερείπια και χαϊδεύοντας με τις άκρες των δαχτύλων μου τις τραχιές πέτρες, πόλεων κάποτε τόσο δυνατών, που τις κατοικούσαν άνθρωποι ζωντανοί με πάθη και όνειρα αν...



"(...) υπάρχουν άραγε ανάμεσα στις χαλασμένες τούτες γραμμές, τις ακμές τις, αιχμές, τα κοίλα και τις καμπύλες, υπάρχουν άραγε εδώ που συναντιέται το πέρασμα της βροχής του αγέρα και της φθοράς υπάρχουν η κίνηση του προσώπου το σχήμα της στοργής…"


 Γ. Σεφέρης Βασιλιάς της Ασίνης





Και έχω την εντύπωση  ότι πίσω από αυτή την υπέροχη αρμονία  που αποπνέουν οι θρησκευτικοί χώροι του Ανγκόρ, εκεί στις σκοτεινές πέτρες, ανασαίνουν ακόμη οι μυριάδες άνθρωποι που  δούλεψαν έως την εξάντλησή τους , ανέπτυξαν τεχνικές, σχεδίασαν, οραματίσθηκαν, χάραξαν και πελέκησαν τις σκληρές επιφάνειες, έπλασαν χορεύτριες, θεούς και δαίμονες. 



 

Μόνο για το Ανγκόρ Βατ χρειάστηκαν 300.000 άνθρωποι.

Σε καμιά επιγραφή δεν αναφέρονται όμως.

Ούτε σαν ομάδες  πχ. τόσοι χτίστες, τόσοι λιθοξόοι, τόσοι  ξυλουργοί. 

Ούτε πόσα χωριά στερήθηκαν για να γίνουν αυτά τα μεγαλοπρεπή παλάτια θεών κι ανθρώπων.

Δεν ήταν σκλάβοι, χωρικοί ήταν, αλλά μετατράπηκαν σε εθελοντές εργάτες, υπηρέτες και τροφοδότες, γιατί ποιος θα ήταν αυτός, που θα μπορούσε να αμφισβητήσει την εντολή του βασιλιά, του ισόθεου,  στον οποίο ανήκε ως και ο αέρας που ανάσαιναν.





Έτσι λοιπόν, όπως πηγαίναμε από τον ένα ναό στον άλλο,  έκθαμβοι από την ομορφιά τους, σκεφτόμουν   ότι  όσο πιο εντυπωσιακοί οι ναοί, τόσο πιο μεγάλος ο κόπος,  και τόσο πιο ισχυρή η επιβεβαίωση ότι τις ικανότητες  και τα πλούτη της χώρας, σταθερά απομυζούσαν, οι ανεξάντλητα επαναλαμβανόμενες τελετουργίες, η κορυφαία κάστα των ιερέων, και φυσικά  το παλάτι. 




Και μένουν  έως σήμερα οι ναοί  να ομολογούν "την  Δόξαν  της βασιλείας και την δυναστείαν λαλήσουσι ‘ψαλμοί του Δαβίδ’."

Όπως πάντα, όπως παντού.



Aς ακούσουμε, όμως, τι έχει να μας πει ο περίεργος κύριος Zhou Daguan... από τον 13ο αιώνα


Ένας μέλος της κινεζικής  αντιπροσωπείας,  τον 13ο αιώνα, ο Zhou Daguan, περιγράφει το βασίλειο του Ανγκόρ. 

Οι σημειώσεις του μεταφράστηκαν το 1902 και στάθηκαν σημαντικό βοήθημα στην κατανόηση του βασιλείου. 

Αποσπάσματα από τη δημοσίευσή τους  στο  "Focusing on the Angkor Temples", τoυ  M. Petrotchenko. 


Πορτραίτο του αυτοκράτορα Temur Khan ο οποίος βασίλευε στην Κίνα όταν ο Zhou Daguan έγραψε τα ημερολόγια του.


Περιγράφει τους ντόπιους ... είναι πολύ άξεστοι, άσχημοι και μαύροι… 

Ευτυχώς που υπάρχουν ορισμένες κυρίες της αυλής οι οποίες είναι λευκές όπως ο χλωμός νεφρίτης, γιατί δεν τις έχει δει ποτέ ο ήλιος. 



Ανάγλυφο, ναός Banteay Srei  


"Ζούνε σε μια πόλη από χρυσάφι: στο μέσο της περιτειχισμένης πόλης ήταν  ένας χρυσός πύργος (το Bayon,) ο οποίος περιβάλλεται από 20 πέτρινους και αρκετά παρεκκλήσια που περικλείουν οκτώ ολόχρυσα αγάλματα του Βούδα.

Την είσοδο του τέμπλου φυλάνε δύο χρυσά λιοντάρια. 

Στο Βορρά στέκει ένας εντυπωσιακός μπρούτζινος πύργος (το Baphuon), και μετά το παλάτι του βασιλιά με τον χρυσό του πύργο κι αυτό. 




Ναός Banteay Srei 




Banteay Kdei



Angkor Wat


Η πομπή του βασιλιά ήταν ολόχρυση". 

Στα παλανκίνα, στις άμαξες, στις ομπρέλες που κρατούσαν στα χέρια τους.

Τα βασιλικά μαγειρικά σκεύη ήταν φτιαγμένα από χρυσό και ασήμι, κι ακόμη και οι προβοσκίδες των ελεφάντων ήταν επίχρυσες. 

Ο Βασιλιάς φορούσε ένα χρυσό διάδημα κι όταν έβγαινε από το παλάτι, κρατούσε ένα χρυσό σπαθί.



Ανάγλυφο Βασιλικής Πομπής – Ανγκόρ Βατ


Ο Βασιλιάς Όταν δεν φορούσε το χρυσό του διάδημα, έδενε τα μαλλιά του σε ένα μικρό κότσο που τον τύλιγε με μία γιρλάντα από γιασεμιά.

Τα ενδύματά του ήταν τα πιο λεπτοδουλεμένα και τα υφάσματα τα πιο επιθυμητά που εισάγονταν από την Ινδία.

Μόνο τα δικά του ρούχα μπορούσαν να είναι στολισμένα εξ ολοκλήρου με λουλούδια.

Φορούσε επίσης περίπου τρία πάουντς πέρλες γύρω από το λαιμό του. 

Στους καρπούς, τους αστραγάλους και τα δάχτυλα,  χρυσά βραχιόλια και δακτυλίδια.

Περπατούσε με γυμνά πόδια και τα πέλματά  του ήταν βαμμένα κόκκινα.



Ο Suryavaman II δέχεται σε ακρόαση. Ανάγλυφα Βασιλικής πομπής – Ανγκόρ



Ανάγλυφο, ναός Banteay Srei  


Ο βασιλιάς είχε πέντε γυναίκες, αλλά υπήρχαν παράλληλα και τρείς με πέντε χιλιάδες παλλακίδες και υπηρέτριες του ανακτόρου στη διάθεσή του.

Μας είπαν ότι …όποιος αναλάμβανε επίσημη θέση στο βασίλειο, προσέφερε την κόρη του για παλλακίδα του βασιλιά… όταν σε μια οικογένεια υπήρχε μια πολύ όμορφη κόρη, δεν έχαναν στιγμή και την έστελναν στο παλάτι.



Ανάγλυφο, βιβλιοθήκη Ανγκόρ



Ο θαρραλέος βασιλιάς

Υπήρχαν κανόνες που απαγόρευαν την έξοδο από το κατώφλι του παλατιού του άρματος του βασιλιά.

Κι αυτό γιατί ήθελαν να προλάβουν τυχόν απρεπή ή επικίνδυνα περιστατικά, όμως μια σκλήθρα από αγιασμένο σίδερο εισάγεται στο σώμα του νέου κυβερνήτη, για να είναι άτρωτος σε μαχαίρια και βέλη. 

Σίγουρος πλέον για τον εαυτό του τολμά να βγει από το παλάτι. 

Αν και έχω παραμείνει στη χώρα για πάνω από ένα χρόνο, μόνο τέσσερις ή πέντε φορές τον είδα να αφήνει το παλάτι...



Ανάγλυφο, Βασιλικής πομπής – Ανγκόρ Βατ


Και τέλος το πιο ενδιαφέρον, για τον ντροπαλό  Zhou, ... η περιγραφή των ντόπιων γυναικών.



Ανάγλυφο, Ανγκόρ Βατ


"Οι γυναίκες συνήθως φορούν ένα απλό κομμάτι υφάσματος που το δένουν γύρω από τη μέση τους, αφήνοντας το στήθος τους ελεύθερο κάθε μέρα, ομάδες αδιάντροπων γυναικών, χιλιάδες από αυτές πηγαίνουν για μπάνιο στο ποτάμι, ολότελα γυμνές". 

Μερικοί Κινέζοι που δεν έχουν τίποτε να κάνουν πηγαίνουν να χαζέψουν και καμιά φορά τολμούν να μπουν και στο νερό.



Ανάγλυφο, Ανγκόρ Βατ



Αντίγραφο βάρκας και στέγαστρου του 12ου αιώνα


Επίσης μάθαμε ότι οι γυναίκες είναι πολύ ενεργές σεξουαλικά. 


Αν ένας άντρας πάει ταξίδι για δουλειές, κι αφήσει τη γυναίκα του πάνω από δώδεκα ημέρες, αυτή αρχίζει να διαλαλεί ότι δεν είναι πνεύμα για να κοιμάται μόνη της πλέον…

Ωστόσο, προς μεγάλη μας ανακούφιση, ο Zhou προσθέτει ότι… μερικές από αυτές παραμένουν πιστές!



Ανάγλυφο, Banteay Kdei


Σύμφωνα με το χρονικό "(…) όταν οι γυναίκες γεννάνε, απλώνουν στα γεννητικά τους όργανα ένα πολτό από ρύζι και αλάτι, και μία ημέρα αργότερα τις βλέπουμε με το μωρό τους για μπάνιο. Ακόμη μια ημέρα κι είναι έτοιμες για σεξ". 

Ο Zhou  προσθέτει ότι το τελευταίο το θεωρεί  υπερβολή.

Μια άποψη που φυσικά  συμμερίζομαι…       

Ανάγλυφο, Banteay Kdei


Ένα πλήρες κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στην τελετή κατά την οποία επιλεγμένοι από την οικογένεια ιερείς διακορεύουν την νεαρή κυρία του σπιτιού. 

Ο Zhou δεν μπορεί να επιβεβαιώσει αν η διακόρευση γίνεται με το χέρι ή με ολοκληρωμένη σεξουαλική πράξη, γιατί απαγορεύεται στους κινέζους, επομένως και σ’ αυτόν, να παρίστανται  στην τελετή.

Όπως βλέπουμε μαύρες, άγριες και ξετσίπωτες αλλά τελικά τον  γοήτευσαν οι γυναίκες της Καμπότζης τον περίεργο κο Zhou!


Αποχαιρετισμός

Αποχαιρετάμε την Καμπότζη, την απελπισμένη, σκληρή και συγκλονιστικά  όμορφη χώρα της  Ινδοκίνας,  που για την ιστορία της μάθαμε πολλά, που ανασάναμε τις ευωδιές της, που γίναμε σε μικρό βαθμό συμμέτοχοι στα πάθη της, που έγινε και θα μείνει ένα κομμάτι της ζωής μας.

Καλή αντάμωση..         



17/11/2016 απόγευμα στο αεροδρόμιο του Σιέμ Ρεπ, απαντάμε στο φούξια  χαμόγελο της αεροσυνοδού και πετάμε για  Λάος. 




Διαβάστε τη συνέχεια του αφιερώματος:


Διασχίζοντας πυκνές ζούγκλες, ταξιδεύοντας ανάστροφα στη ροή του λασπωμένου ποταμού, συναντώντας φυλές που το νόμισμά τους είναι τα είδη που καλλιεργούν και τα χειροτεχνήματα που κατασκευάζουν, ρεμβάζοντας τον καπνό να ανεβαίνει στον διαυγή ουρανό στα 1.800 μέτρα,  θαυμάζοντας  την  αντανάκλαση της πανσέληνου στο ποτάμι  στο  κορυφαίο χίπικο μπαρ  της Ανατολικής Ασίας,  παίζοντας στα νερά με ήρεμους  ελέφαντες   και  τέλος ατενίζοντας για ώρα το βράδυ να πέφτει στην μαγική  Λουάνγκ Πραμπάνγκ, δεν χάνεις ποτέ αυτή την εξαίσια αίσθηση  της ηρεμίας, που αποπνέει η χώρα των χιλίων ελεφάντων και του ενός λευκού παρασολιού, η πιο όμορφη, η χώρα του Λάος. 










Διαβάστε τα έντεκα πρώτα κείμενα του αφιερώματος στην Ινδοκίνα της Ζέλας Φυκούρα:


Τέταρτο: Σου γράφω από το «Μουσείο Αμερικανικών Εγκλημάτων Πολέμου» | Συγκλονιστικές ΦΩΤΟ - αφηγήσεις από τον πόλεμο στο Βιετνάμ

Έκτο: Δεν αξίζει να πεθάνεις πριν διασχίσεις αυτά τα υδάτινα σύνορα [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Έβδομο: Μπήκαμε στο "εργοστάσιο παραγωγής Θανάτου" στην đau khổ này, την "πόλη που υποφέρει" [ΦΩΤΟ - ΒΙΝΤΕΟ]

Όγδοο: Η ανθρωπιά άοπλη συντρίβεται, ένοπλη αυτοαναιρείται: Η συναρπαστική ιστορία της Καμπότζης και η τελευταία συνέντευξη του Πολ Ποτ [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Ένατο: Ανγκόρ, το θαύμα! Η μεγαλειώδης Ακρόπολη μέσα στη ζούγκλα! [photos]

Δέκατο: Ανγκόρ: Η λίμνη που γιατρεύει, οι ουράνιες χορεύτριες και το ποτάμι με τα χίλια Linga (πέη)

Εντέκατο: Το Ανγκόρ Βατ στο πρώτο φιλί της μέρας και η συντριβή της υπεροψίας των ανθρώπων στο Τα Προμ [Φωτογραφίες]


Διαβάστε ακόμη:

Μπορείτε να βλέπετε όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται και στο hashtag #indokina 




Σχετικά άρθρα

Ένα ελληνικό νησί στους 100 κορυφαίους πράσινους προορισμούς του κόσμου

Όλοι οι υποψήφιοι  αξιολογήθηκαν από την ομάδα ειδικών των «Green Destinations Top 100» και από τα μέλη της ειδικής επιτροπής του πάνελ του Top 100 που περιλαμβάνει περισσότερους από 60 ειδικούς στο βιώσιμο τουρισμό. 

Πώς θα ταξιδέψεις δωρεάν σε 52 προορισμούς με όλα τα έξοδα πληρωμένα από τους New York Times

Αν αγαπάς το ταξίδι, 52 προορισμοί σε περιμένουν να τους εξερευνήσεις μέσα σε ένα χρόνο (ένα κάθε εβδομάδα) και μάλιστα ΔΩΡΕΑΝ, με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Ζήσε το όνειρο σου και δες πως.

"Αποκάλυψη, Τώρα!": Ο Ανδρέας Ρουμελιώτης με Κόπολα- Μ. Μπράντο στην "Καρδιά του Σκότους" ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ - ΒΙΝΤΕΟ

Ολο το παρασκήνιο της  ταινίας για τον πόλεμο του Βιετνάμ που τιμήθηκε με τον Χρυσό Φοίνικα, στο Φεστιβάλ Καννών, με βάση την νουβέλα του Τζόζεφ Κόνραντ "Η Καρδιά του Σκότους."

Ανανεωτικό 2ήμερο «ειρηνική (δια)τροφή, διαβίωση» στο αειφόρο κτήμα δημιουργίας της "Κιβωτού Κορογώνα"

Το αειφόρο εγχείρημα για την ολιστική μάθηση 'Κιβωτός Κορογώνα' στη Λακωνία, προσκαλεί όλους και όλες σε ένα πρακτικό και βιωματικό εκπαιδευτικό 2ήμερο .
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Περισσοτερα...
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×