op
×

Οδηγός | Πού να πάτε, τι να δείτε, πού να φάτε, τι να πιείτε στο φθηνό και νεανικό Βελιγράδι!

Διαβάστηκε
Οδηγός | Πού να πάτε, τι να δείτε, πού να φάτε, τι να πιείτε στο φθηνό και νεανικό Βελιγράδι!

Εναλλακτικός Τουριστικός Οδηγός: Το enallaktikos.gr ταξιδεύει στο νεανικό Βελιγράδι

ΦΩΤΟρεπορτάζ Βιβή Συργκάνη

Επιμέλεια: Το παιδί για όλες τις δουλειές Ανδρέας Ρουμελιώτης


Μία πόλη για να περπατήσεις

Το Βελιγράδι (που στα Σέρβικα σημαίνει "Άσπρη πόλη"), είναι μια από τις παλαιότερες ευρωπαϊκές πόλεις, χτισμένη από τους Κέλτες τον 3ο αιώνα π.Χ. στην συμβολή των ποταμών Σάβου και Δούναβη, εκεί όπου η πεδιάδα της Παννονίας συναντά τα Βαλκάνια.

Η κυρίως πόλη έχει πληθυσμό 1,23 εκατομμύρια, ενώ πάνω από 1,65 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν μέσα στα διοικητικά της όρια.

Μια πόλη πράσινη - γεμάτη πάρκα, πεντακάθαρη, ανθρώπινη, νεανική - σφύζει από ζωή, με υπερήφανους ανθρώπους, χαμηλά κτήρια, μεγάλα πεζοδρόμια που,  από την πρώτη στιγμή, σε εξιτάρει να την περπατήσεις και να την ανακαλύψεις.

Το enallaktikos.gr ταξιδεύει στο "Βερολίνο των Βαλκανίων," στην "Λευκή Πόλη", εκεί όπου διασταυρώνονται οι μεγαλύτεροι ποταμοί της Ευρώπης,  στο "άλλο" Βελιγράδι, το οποίο μετά από κάθε πόλεμο και βομβαρδισμό,  ξαναγεννιέται από τις στάχτες του και τα ερείπιά του.

Ήρθαμε στην πιο ζωντανή εναλλακτική νεανική καστροπολιτεία των Βαλκανίων, μια πόλη μέσα στα πάρκα,  με υπέροχα μπαράκια και μουσικές σκηνές, όπου κυκλοφορούν  οι ωραιότερες, ίσως, γυναίκες - και άντρες! - του κόσμου.

Είναι μια αήττητη πόλη, η οποία βρίσκει πάντα τον τρόπο να ξαναζωντανεύει και να στεκεται όρθια μετά από κάθε πόλεμο και βομβαρδισμό.

Μια πόλη που έχει υποφέρει και έχει ματώσει πολύ.

Κάθε δρόμος της έχει  δική του ιστορία, τα δικά του μυστικά.

Οι άνθρωποι στο πολύπαθο Βελιγράδι είναι ευγενικοί,  χαμογελαστοί και δείχνουν χαλαροί και αισιόδοξοι, αν και έχουν περάσει πολλά.

Προπάντων είναι άνθρωποι υπερήφανοι που δεν μεμψιμοιρούν.

Είναι χαρακτηριστικό πως στους δρόμους της πόλης δεν συναντήσαμε ούτε έναν άστεγο, ούτε έναν ζητιάνο.

Το enallaktikos.gr, το αγαπημένο σας portal στο χώρο του εναλλακτικού τουρισμού, ταξιδεύει στο εναλλακτικό Βελιγράδι:  στην ιστορία στον πολιτισμό, στην γαστρονομία,  στην ψυχαγωγία.

Ελπίζουμε αυτό το αφιέρωμα να λειτουργήσει ως μίνι Εναλλακτικός Τουριστικός Οδηγός.

Πάμε!;



Η σιδηροδρομική επανασύνδεση της Ελλάδας με την σερβική πρωτεύουσα έχει αναδήξει έναν κοντινό, υπέροχο και πολύ φτηνό ταξιδιωτικό προορισμό.

Υπάρχει καθημερινό δρομολόγιο της TRAINOSE από Θεσσαλονίκη προς Βελιγράδι, με τιμές που ξεκινούν από, μόλις, 12 ευρώ!

Το τρένο ξεκινάει κάθε απόγευμα από την Θεσσαλονίκη στις 16:00, κάνει στάση στα Σκόπια στις 19:55 και φτάνει στο Βελιγράδι στις 5:30 το πρωί.

Το απλό εισιτήριο στοιχίζει 32 ευρώ, μετ’ επιστροφής 51,20 ευρώ, αλλά κάθε μήνα προσφέρονται ορισμένα εισιτήρια ανά διαδρομή  12 ευρώ one way.

Τα αεροπορικά εισιτήρια, αν τα κλείσεις μερικούς μήνες νωρίτερα, κοστίζουν πήγαινε - έλα λιγότερο από 100 ευρώ.

Πέραν των προσφορών, οι  οικονομικότερες  απευθείας πτήσεις από Αθήνα είναι της Aegean (από 147 ευρώ μετ’ επιστροφής τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, από 122 ευρώ τον Αύγουστο και από 89 ευρώ το φθινόπωρο).

Αν κλείσεις εγκαίρως, με 15 -20 ευρώ το άτομο βρίσκεις πολύ καλό ξενοδοχείο στο κέντρο.

Οι τιμές για φαγητό, ποτό, καφέδες είναι περίπου οι μισές, απ' ότι στην Ελλάδα.

Πίνεις καφέ ή ποτό με 1 ευρώ!

Σε 1 ευρώ αντιστοιχούσαν 119 δηνάρια...

Χρειάζεσαι 4 μέρες (τρεις διανυκτερεύσεις) και πολύ περπάτημα για να δεις όσα παρουσιάζουμε παρακάτω.

Πόσο θα σου κοστίσει;

Αν είσαι φοιτητής-τρια, πας με το τρενάκι και μένεις με 6-7 ευρώ την βραδιά σε ξενώνα, 100, άντε 150 ευρώ.

Για πιο... κυριλέ καταστάσεις, με 300 - 400 ευρώ, τέσσερεις μέρες στο Βελιγράδι, είσαι άρχοντας!

Οι Σέρβοι είναι αυτάρκεις.

Εχουν δική τους παραγωγή σε κρέατα, λαχανικά, κρασιά.

Σερβίρουν μόνο δικά τους, αυθεντικά, προϊόντα. 

Τα εστιατόρια, τα μπαράκια και τα καφέ είναι σούπερ, τρως και πίνεις με λιγότερο από 10 ευρώ το άτομο.

Μέσα μαζικής μεταφοράς είναι τα τρόλεϊ, το τραμ, λεωφορεία και ταξί.

Παντού δέχονται κάρτα, ακόμη και τα ταξί.

Το διεθνές Αεροδρόμιο του Βελιγραδίου (Αεροδρόμιο Νίκολα Τέσλα) βρίσκεται 12 χλμ. δυτικά από την πόλη.
 
Ο κατώτατος μισθός είναι περίπου 200 ευρώ, έχουν όμως τις μισές τιμές απ' την Ελλάδα, η στέγη - τα ενοίκια είναι πολύ φτηνά και η θέρμανση δημόσια.

Είναι μύθος ότι ζουν πολύ χειρότερα από μας...



Πάμε μια βόλτα Βελιγράδι;

Ημέρα 1η



Στην Skadarlija 

Από το ξενοδοχείο μας, το Nevski Hotel,  απέχει μερικές εκατοντάδες μέτρα.

Με δυο δρασκελιές είμαστε εκεί.



Η  διάσημη γειτονιά της Skadarlija, η οποία ονομάζεται και "Bohemian Quarter", είναι το πιο γραφικό κομμάτι στο ιστορικό κέντρο του Βελιγραδίου, το Stari Grad.

Η πλακόστρωτη οδός Skadarska ή Skadarlija (Σκαρντάλια) καφάνες, είναι  ένας πέτρινος πεζόδρομος μόλις 400 μέτρων, ο οποίος αποκαλείται και "Μονμάρτη" του Βελιγραδίου και μοιάζει με την δική μας Πλάκα.

Έχουν άλλωστε και ένα βελάκι που δείχνει προς την Ελλάδα και γράφει "Πλάκα."














Εδώ σύχναζαν οι λογοτέχνες του περασμένου αιώνα.

Το σπίτι του Đura Jakšić, διάσημου συγγραφέα και ποιητή που έζησε και πέθανε στην Skadarlija, έχει μετατραπεί σε σημείο συνάντησης των ποιητών που συμμετέχουν σε πολιτιστικές εκδήλωσεις της περιοχής.

Καλλιτέχνες δρόμου παίζουν χάλκινα  - βαλκανική παραδοσιακή μουσική, ενώ στις γκαλερί και στα μαγαζιά που πουλάνε έργα καλλιτεχνών και σουβενίρ μπορείτε να βρείτε σπουδαία κομμάτια και σπάνια αντικείμενα, παλιά νομίσματα, σε πολύ φτηνές τιμές.

Κατά μήκος του πεζοδρόμου μπορείτε να κάτσετε σε σερβικά ταβερνάκια, μπιστρό, αντεργκράουντ μπαράκια και καφέ, με υπέροχες συνθέσεις από λουλούδια, στα μπαλκόνια και στις αυλές, τοιχογραφίες και γκράφιτι με τις γνωστές καφάνες.

Οι... καφανίστες πίνουν μόνο ότι έχει η καφάνα.

Αυτή είναι η διαφορά τους από τους μεθύστακες...

Να πιείτε, στην υγειά μας, μια παραδοσιακή ρακία... με γεύση δαμάσκηνου.



Αν δεν μπορείς να διαλέξεις ανάμεσα στο ρεστοράν Dva Jelena (Δύο Ελάφια) και στο ρεστοράν Τρία Καπέλα, κάτσε να πιείς από ένα κρασί και στα δύο...

Σε αυτή τη μεριά της πόλης βρίσκονται, άλλωστε, μερικά από τα καλύτερα εστιατόρια και ξενοδοχεία όπως το διάσημο Le Petit Piaf.












Με τα πόδια από την Skadarskaν, η Πλατεία Δημοκρατίας είναι πέντε λεπτά.

Περάσαμε κάτω από το κτίριο της ιστορικής εφημερίδας "Πολίτικα" του Βελιγραδίου.


Ανεβαίνοντας την οδό Strahinjica Bana προς το ... άλογο, βλέπουμε  πολλά μικρά μπαράκια, καφέ και στο δεξί μας χέρι το υπέροχο κτήριο της Ελληνικής Πρεσβείας.




TRG Republike:  Η Πλατεία της Δημοκρατίας. "Ραντεβού στο άλογο"!


Η Πλατεία της Δημοκρατίας (TRG Republike)  είναι το κεντρικότερο σημείο στην πόλη, στο παλιό Βελιγράδι.

Όλοι δίνουν ραντεβού κάτω από το άγαλμα του Πρίγκηπα Μιχαήλ.

"Ραντεβού στο άλογο," λένε οι πιτσιρικάδες...

Κι εννοούν το άγαλμα του Κνεζ Μιχάιλο.

Η πλατεία διαμορφώθηκε το 1886 ενώ το άγαλμα του πρίγκιπα Μιχαήλ το 1882 από τον Ιταλό γλύπτη Enrico Pazzi (Ενρίκο Πάζι).

Το χέρι του Πρίγκιπα δείχνει προς την Κωνσταντινούπολη, καλώντας τους Τούρκους να φύγουν από την χώρα.

Μέσω της οδού Vasina συνδέεται με το φρούριο και το πάρκο του Kalemegdan στα δυτικά και μέσω της οδού Sremska συνδέεται με τη γειτονιά του Zeleni Venac και μετά με το Novi Beograd. 



Στην πλατεία αυτή βρίσκονται τα πιο διάσημα κτίρια της πόλης, όπως το Εθνικό Μουσείο, το οποίο είναι υπό ανακαίνιση.

Οι συλλογές του έχουν πάνω από 400.000 αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων πολλών ξένων αριστουργημάτων και 34 εκθέσεις: αρχαιολογική, νομισματική, μεσαιωνική, τοπική συλλογή τέχνης αλλά και από διάφορες χώρες κυρίως της κεντρικής Ευρώπης, της Ρωσίας και της Ιαπωνίας.

Το 1979 κηρύχθηκε μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς.


Δεξιά από το ... άλογο, το υπέροχο κτίριο του Εθνικού Θεάτρου.

Σήμερα, κάτω από τη στέγη του, υπάρχουν τρία καλλιτεχνικά σύνολα. Η  Όπερα, το Δράμα και το Μπαλέτο.

Η μεγάλη Συνταγματική Συνέλευση ενέκρινε το περίφημο Σύνταγμα του 1888 σε αυτό το κτίριο.



Αριστερά από το άλογο  ξεκινάει η Κνεζ Μιχάιλοβα, η οπoία καταλήγει στο φρούριο - μητροπολιτικό πάρκο Kalemegdan.

Πολλά κτίρια καταστράφηκαν από τους βομβαρδισμούς και στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο και ξαναφτιάχτηκαν από την αρχή.

Σε αυτή την βόλτα συναντάς ενδιαφέρουσες γκαλερί, εμπορικά καταστήματα, παλιές ταβέρνες (μία εκ των οποίων είναι, στο νούμερο 51, η "Ελληνίδα βασίλισσα"), πλανόδιους μουσικούς.






Πίνουμε καφεδάκι στο Aurelio Coffee με 1,5 ευρώ!


Ψώνια από τους πάγκους μπροστά στη Σχολή Καλών Τεχνών, με ενθύμια φτιαγμένα από τους φοιτητές της.




Στην kneza Mihaila: Στον δρόμο του Πρίγκιπα Μιχαήλ


Ο δρόμος του Πρίγκιπα Μιχαήλ (kneza Mihaila), κάτι σαν την δική μας Ερμού, είναι ο πιο πολυσύχναστος δρόμος, η  βασική αρτηρία της παλιάς πόλης του Βελιγραδίου με εμπορικά καταστήματα, εστιατόρια και καφέ.

Ξεκινάει απο την πλατεία Δημοκρατίας και καταλήγει στο φρούριο Kalemegdan.

Ισως από τους λίγους δρόμους στο Βελιγράδι που μπορούν να χαρακτηριστούν "τουριστικοί."

Περπατώντας την kneza Mihaila, φωτογραφίζουμε τα εντυπωσιακά κτίσματα  του 18ου αιώνα.

Παντού πλανόδιοι μουσικοί.

Ο δρόμος φτιάχτηκε με πρότυπο το δίκτυο της ρωμαϊκής πόλης Singidunum.

Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κατοχής, το πρώτο μισό του 16ου αιώνα, οι Οθωμανοί επισκεύασαν το παλιό ρωμαϊκό υδραγωγείο και έχτισαν ένα νέο κατά μήκος του δρόμου τοποθετώντας συντριβάνια με πόσιμο νερό, καθώς οι γειτονιές δεν μπορούσαν να αναπτυχθούν χωρίς το νερό.

Έφτιαξαν επίσης κήπους και πέντε τζαμιά με μαχαλάδες τριγύρω τους.

Όταν οι Αυστριακοί κατέλαβαν το Βελιγράδι το 1717, κατεδάφισαν τα παλιά σπίτια και τζαμιά και έχτισαν νέα κτήρια. 

Το 1987 έγινε μια σημαντική ανακατασκευή της Knez Mihailova και μετατράπηκε σε πεζοδρομημένη ζώνη.

Μετά από έξι μήνες κατασκευών, ο δρόμος άνοιξε στις 20 Οκτωβρίου 1987.

Στρώθηκε με μαύρες γρανιτένιες πλάκες από τη Jablanica, ενώ φτιάχτηκε και ένα συντριβάνι από λευκό μάρμαρο από το Venčac.




















Στο τέλος της kneza Mihaila βλέπουμε το τεράστιο επιβλητικό φρούριο -  Kalemegdan.





Στο φρούριο - μητροπολιτικό πάρκο Kalemegdan


Στην είσοδο του κάστρου ένας μοναχικός διαδηλωτής ενημερώνει τους τουρίστες για τα δεινά που υπέστη η χώρα από τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ.

Κρατάει ένα πλακάτ.

Το ίδιο και η μοναχική κυρία, απέναντι, έξω από την Γαλλική πρεσβεία.

Οι φωτογραφίες των αθώων παιδιών που σκοτώθηκαν από τους βομβαρδισμούς σου σφίγγουν το στομάχι.



Συνεχίζουμε...

Περνάμε την γέφυρα και μπαίνουμε στο Kalemegdan.

Το - τεράστιο σε έκταση - παλιό οθωμανικό φρούριο Καλεμέγκνταν το οχυρό  στην κορυφή του λόφου Šumadija, σε ύψος 125.5 μέτρων, είναι το σύμβολο, το "σήμα κατατεθέν", η "καρδιά" του Βελιγραδίου.



Το Κάστρο με τους πύργους, τις οχυρώσεις, τις ερπύστριες, τα όμορφα γεφυράκια, τα πλακόστρωτα που φιλοξενούν υπαίθριες εκθέσεις, ατενίζει από ψηλά το σημείο όπου ενώνονται οι δύο μεγάλοι ποταμοί, ο Δούναβης και ο Σάβας.

Εκεί δεσπόζει το άγαλμα Πόμπεντνικ (νικητής), σύμβολο του Βελιγραδίου.

Πρόκειται για ένα μεγάλο μητροπολιτικό πάρκο στο οποίο οι κάτοικοι της "Λευκής Πόλης" βολτάρουν, αθλούνται, ψυχαγωγούνται και αναπαύονται.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στο χώρο του πάρκου υπάρχουν γήπεδα μπάσκετ της ιστορικής ομάδας Partizan Βελιγραδίου, αλλά και γήπεδα τένις, ενώ εκατοντάδες  τρέχουν και κάνουν ποδήλατο.

Αυτό το τεράστιο πάρκο, πρωτοδιαμορφώθηκε στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με το φρούριο -  οχύρο  για την προστασία από τους εισβολείς.

Φιλοξενεί το υπαίθριο πολεμικό -  στρατιωτικό Μουσείο, τα εκθέματα του οποίου δεν επιτρέπουν στον επισκέπτη να προσπεράσει τους πολέμους και τους βομβαρδισμούς της πολύπαθης πόλης.

Όπως δεν το επιτρέπει και ο μοναχικός διαδηλωτής με το πλακάτ που θυμίζε στους τουρίστες τους πρόσφατους βομβαρδισμούς από τα αεροπλάνα του ΝΑΤΟ.


Tι θα δείτε - θα βρείτε στο κάστρο

19 προτομές σημαντικών προσωπικοτήτων από τη Σερβική ιστορία, την επιστήμη και τις τέχνες (Jovan Skerlić, Miloš Crnjanski, Jovan Dučić, Đura Daničić, Stevan Mokranjac κ.α).

18  αρχαιολογικές ανασκαφές (πύργοι, απομεινάρια του Μητροπολιτικού Παλατιού, το Ρωμαϊκό Κάστρο, το κτίριο των φρουρών).

6 μνημεία (Pobednik, Monument of Gratitude to France, Despot Stefan Lazarević's Monument).

4 εστιατόρια και καφετέριες.

4 γήπεδα.

4 συντριβάνια.

2 εκκλησίες (Ružica, Saint Petka).

2 γκαλερί.

2 μουσεία (Στρατιωτικό Μουσείο, Πύργος Nebojša).

Πινακοθήκη Cvijeta Zuzorić, Δημοτικό Ινστιτούτο για την προστασία των πολιτιστικών μνημείων, Πλανητάριο, Λούνα Παρκ, Ζωολογικός Κήπος του Βελιγραδίου, Σερβική Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών κ.ά.


Συγκλονιστικό είναι το μουσείο μεσαιωνικών βασανιστηρίων.

Το φρούριο - μητροπολιτικό πάρκο Kalemegdan φιλοξενεί και μικρότερα μουσεία,  ιστορικά και πολιτισμικά στοιχεία όπως το  ρωμαϊκό πηγάδι  και τον πύργο όπου δολοφονήθηκε ο Ρήγας Φεραίος την νύχτα της 24-06-1798, μετά τη σύλληψή του στην Τεργέστη και την κράτησή του στη Βιέννη.

Οι Τούρκοι έπνιξαν τον Ρήγα και τους συντρόφους του και τους πέταξαν στον ποταμό Δούναβη, δηλώνοντάς τους ως αγνοούμενους.

Η δολοφονία αποκαλύφθηκε, λίγο αργότερα, όταν βρέθηκαν τα πτώματα των αγωνιστών στον ποταμό Δούναβη.
 






Συναντήσαμε κι έναν σκίουρο στο πάρκο!






Το φρούριο - μητροπολιτικό πάρκο Kalemegdan είναι πάρκο κυρίως για τα παιδιά, αφού έχει παντού παιδικές χαρές και χώρους παιχνιδιών.

Είναι ένα πολιτιστικό πάρκο που φιλοξενεί σημαντικά  μουσεία και υπαίθρειες εκθέσεις.

Ενα πάρκο για τα ερωτευμένα ζευγαράκια που φιλιούνται στα παγκάκια.

Δίπλα στα παλιά κανόνια και στο ανατριχιαστικό μουσείο μεσαιωνικών βασανιστηρίων...

Είναι ένα πάρκο για τους ζωόφιλους, που κάνουν τον σκύλο τους βόλτα.

Το καλοκαίρια γίνονται εδώ διάφορα φεστιβάλ, συναυλίες, εκθέσεις.

Για να συμμετέχει ο κόσμος επιτρέπουν σε  μπαράκια της πόλης να μετακομίσουν στο κάστρο.
















































"Βρώμικο" - Πλιασκέβιτσα και λαχταριστά γλυκά στο καφέ του Hotel Moskva

Δοκιμάστε την καλύτερη πλιασκέβιτσα του κέντρου (το χαρακτηριστικό τους burger -  τοπικό "βρώμικο" - δρόμου με τις καυτερές  σάλτσες, στην Balkanska) και αν δεν μπορέσετε να μείνετε γιατί είναι λίγο ακριβούτσικο (δεν βρίσκεις δίκλινο με λιγότερα απο 100 ευρώ ούτε σε προσφορά), διαλέξτε ένα (και δύο!) από τα υπέροχα γλυκά στο καφέ του εντυπωσιακού ξενοδοχείου Hotel Moskva, υπό τους ήχους της μουσικής του Μάνου Χατζιδάκι.

Αρχιτεκτονικό κόσμημα στο κέντρο του Βελιγραδίου, στην πλατεία Terazije, είναι ένα από τα παλαιότερα, ιστορικότερα ξενοδοχεία της πόλης: Χτισμένο το 1908, ως επένδυση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας στην οικονομία του Βασιλείου της Σερβίας, έχει φιλοξενήσει καλλιτέχνες, ηθοποιούς, εφευρέτες, πολιτικούς.

Ανάμεσά στους θαμώνες του ήταν ο Άλμπερτ Αϊνστάιν και ο Άλφρεντ Χίτσκοκ.

Εδώ ο Ivo Andrić, πάντα καθισμένος στο ίδιο τραπέζι, συνέγραψε το μεγάλο του αριστούργημα, το "Γεφύρι του Δρίνου."









Στο Παλιό Παλάτι (Stari Dvor)

Συνεχίζοντας με τα ποδαράκια μας την πλατεία Terazije όπου είναι και το MOSCBA,  φτάσαμε στην γωνία των δρόμων Kralja Milana και Dragoslava Jovanovića, στα Παλιά Ανάκτορα Stari Dvo.

Ηταν το βασιλικό παλάτι της δυναστείας Obrenović της Σερβίας.

Το παλιό παλάτι χτίστηκε μεταξύ του 1882 και 1884, σύμφωνα με τα σχέδια του Aleksandar Bugarski.

Σήμερα στεγάζει το Δημαρχείο της πόλης και συνεδριακούς χώρους.

Το εσωτερικό του είναι εντυπωσιακό.

Να επισκεφτείτε και το Νέο Παλάτι (Novi Dvor) που βρίσκεται ακριβώς απέναντι.








Φαγητό, καφές, ποτό και διασκέδαση στην Strahinjica Bana


Βλέποντας την είσοδο του φρουρίου, αφήνεις την Γαλλική πρεσβεία στο αριστερό σου χέρι και κατεβαίνεις καμιά 200αριά (το θέμα είναι πως τα ξανανεβαίνεις άμα έχεις πιει τον Δούναβη...) σκαλιά και φτάνεις στην περιοχή με τα μπαράκια που ξενυχτάνε δίπλα στο ποτάμι.

Street art, δεκάδες μπαράκια και εστιατόρια το ένα δίπλα στο άλλο.

Καθαρά ποτά  2 - 2,50€.

Live acts από εναλλακτικές μπάντες.

Χορός και φλερτ μέχρι τελικής πτώσεως.

Μια κατηφοριά είναι από το κάστρο.

Φάγαμε στο  CyπeρMaρket (σουπερμάρκετ), έναν πολυχώρο για φαγητό, ποτό και αγορά προϊόντων.

Εχει τα πάντα - όλα: από design gadgets ή ρούχα μέχρι βιολογικά φρούτα και superfoods, στοιβαγμένα στα βιομηχανικού στιλ ράφια.










Φαγητό - ποτό

Με θέα τον Σάβα και τον Δούναβη,  στην Strahinjica Bana, στα πλωτά κλαμπ πάνω στο ποτάμι, η νυχτερινή ζωή του Βελιγραδίου είναι ίσως η πιο ζωντανή των Βαλκανίων.

Τα μπαράκια  της  Strahinjica Bana, έχουν πολύ κόσμο και ξενυχτούν το χειμώνα.

Το καλοκαίρι όλοι μετακομίζουν στα παραποτάμια μπαράκια ή στο κάστρο που γίνονται τα φεστιβάλ.

Από τα ωραιότερα μπαράκια το Sound (Kej BB), το καλοκαιρινό Plastic (Brodarska BB) και το καφέ Klub svetskih putnika (λεωφόρος Despota Stefana 7).


Για αυθεντική σέρβικη κουζίνα  στην Gavrila Principa 77 στο Zavicaj Restaurant  και στο Klub Knjizevnika.






Για καφέ στο Kandahar και στο Speak Easy Coffee Shop στην πλατεία Δημοκρατίας και για γλυκό στον κήπο  του Mali Princ.





Απλά υπέροχο! Με Σέρβικη παραδοσιακή κουζίνα. Φάγαμε με 10 ευρώ το άτομο.


Kralja Petra 6

Το παλαιότερο εστιατόριο της πόλης λέγεται πως χτίστηκε από Έλληνες – σερβίρονται παραδοσιακές σερβικές πίτες και τοπικές συνταγές κρεατικών (12 ευρώ το άτομο).


Tezga bar restaurant

Τοπικές γεύσεις  στα ταβερνάκια της Skardarska, των οποίων οι αυλές το καλοκαίρι σφύζουν από ζωή και ντόπιες σπεσιαλιτέ.


Zaplet (Kajmakcalanska 2)

Ένα από τα αγαπημένα εστιατόρια των ντόπιων.




Τα καλύτερα ψάρια της πόλης σε χαμηλές τιμές. Στην συμβολή των δύο ποταμών με θέα στο φρούριο και ζωντανή μουσική.







Polet restaurant

Κοντά στο πάρκο Μanjes. Στο υπόγειο σερβίρει εξαιρετικές ψαρονοστιμιές (ποταμίσιες κυρίως) και ειδικεύεται σε παραδοσιακές γεύσεις.


Reka (Kej Oslobodjenja 73B)

Στην καρδιά του Ζέμουν (Kej Oslobodjenja 73B) δίπλα στο ποτάμι βρίσκεται η περίφημη ψαροταβέρνα  Reka.


CyπeρMaρket (σουπερμάρκετ)

Στην γειτονιά της Strahinjica Bana, με βιολογικό κρασί  δώσαμε 18 ευρώ το άτομο).


Little Bay

Θυμίζει σκηνή από όπερα και συχνά έχει βραδιές με πιάνο και ζωντανή μουσική, θα βρείτε μία σειρά από γκουρμέ νοστιμιές. Σπεσιαλιτέ του μαγαζιού είναι η πάπια.


Μετά τα "ξύδια" δοκιμάσετε οπωσδήποτε το τοπικό "βρώμικο",  την πλιασκέβιτσα.





Ημέρα δεύτερη


Στo Κοινοβούλιο της Σερβίας


Στη διάσημη ταινία "The Day the Earth Stood Still", το Κοινοβούλιο απεικονίζεται να φλέγεται.

Πολύ ιδιαίτερο είναι και το κτίριο που στεγάζει το κοινοβούλιο της Σερβίας  στο κέντρο της πόλης, μπροστά από το πάρκο Pioneer's στην πλατεία Nikola Pašić.

Η βουλή μετακινήθηκε στο κτίριο στις 23 Ιουλίου 2006 ακολουθώντας τη διάλυση της κρατικής ένωσης της Σερβίας και του Μαυροβουνίου.

Πριν το κτίριο στέγαζε τη βουλή της Γιουγκοσλαβίας.

Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1907, όμως ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος πάγωσε την κατασκευή και τα σχέδια χάθηκαν.

Με το πέρας του πολέμου, όμως, ήταν ο γιος του αρχιτέκτονα των πρώτων σχεδίων που συνέχισε την κατασκευή , η οποία ολοκληρώθηκε το 1936.

Περισσότερα από 100 γραφεία και τέσσερις αίθουσες επιτροπών βρίσκονται στο κτίριο ενώ στον πρώτο όροφο στεγάζεται και μια βιβλιοθήκη 165 τετραγωνικών μέτρων με 60.000 βιβλία.

Η Εθνοσυνέλευση της Δημοκρατίας της Σερβίας (Народна скупштина Републике Србије / Narodna skupština Republike Srbije) είναι το νομοθετικό σώμα.

Η ολομέλεια αποτελείται από 250 αναλογικά εκλεγμένους βουλευτές με μυστική ψηφοφορία, με τετραετή θητεία.

Η Εθνοσυνέλευση εκλέγει Πρόεδρο, ασκεί ανώτατη νομοθετική εξουσία, υιοθετεί και τροποποιεί το Σύνταγμα, εκλέγει Κυβέρνηση, διορίζει και παύει τους δικαστές του Συνταγματικού Δικαστηρίου, τον πρόεδρο του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, το Διοικητή της Εθνικής Τράπεζας της Σερβίας και άλλους κρατικούς αξιωματούχους.

Όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται με πλειοψηφία των βουλευτών στη σύνοδο, με την πλειοψηφία των βουλευτών που είναι παρόντες, εκτός από την τροποποίηση του Συντάγματος, όταν απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων.









Στα ερείπια του βομβαρδισμού

Οι ξεναγοί του Βελιγραδίου, όπως και ο ταξιτζής μας, τα προτείνουν σαν αξιοθέατα...

Τα μετέωρα και ετοιμόρροπα βομβαρδισμένα κτίρια του Βελιγραδίου στην οδό Κneza Milos.

Το κατεστραμμένο κτίριο του Γενικού Επιτελείου Στρατού, στο κέντρο της πόλης,  αποτελεί ιστορικό μνημείο και τουριστικό αξιοθέατο.

Βομβαρδίστηκε τέσσερις φορές το 1999, κηρύχθηκε το 2005 διατηρητέο.

Ενα ολόκληρο κατεστραμμένο οικοδομικό τετράγωνο, που χτυπήθηκε από τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς του 1999, διατηρήθηκε με τα χαλάσματα, τους ορόφους που λείπουν, τις στραπατσαρισμένες προσόψεις και τα ίχνη από τις οβίδες να είναι εμφανή, για να υπενθυμίζουν την αγριότητα του πολέμου.

Η πόλη δεν ξεχνά την ιστορία της.

Οι ανυποψίαστοι τουρίστες δεν υπάρχει τρόπος να μην το δουν αυτό...

Απαγορεύεται αυστηρά να πλησιάσεις ή να φωτογραφίσεις την πρεσβεία της Αμερικής.

Είναι η μόνη πρεσβεία στον κόσμο που δεν έχει κανένα παράθυρο!...

Σύμφωνα με τα σερβικά ΜΜΕ υπάρχει ενδιαφέρον από εταιρείες των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων αλλά και των ΗΠΑ για την αγορά αυτού του οικοπέδου και την ανέγερση πολυτελών ξενοδοχείων...


Την περίοδο των βομβαρδισμών πραγματοποιήθηκαν συνολικά 2.300 επιδρομές από 1.150 μαχητικά αεροσκάφη χωρών – μελών του ΝΑΤΟ και εκτοξεύτηκαν εναντίον διάφορων στόχων 420.000 βλήματα συνολικού βάρους 22.000 τόνων, 20.000 πύραυλοι εκ των οποίων 1.300 τύπου Κρουζ και 37.000 βόμβες διασποράς.

Στα εδάφη της Σερβίας και κυρίως σε 14 περιοχές του Κοσσυφοπεδίου έπεσαν βόμβες που περιείχαν 10,5 τόνους απεμπλουτισμένου ουρανίου.

Το μνημείο πεσόντων του 1999 δεσπόζει στον σιδηροδρομικό σταθμό του Βελιγραδίου.



Εξαιτίας της στρατηγικής θέση που έχει, το Βελιγράδι αποτέλεσε πεδίο μάχης σε 115 πολέμους και ισοπεδώθηκε 44 φορές.

Ένας από τους σημαντικότερους προϊστορικούς πολιτισμούς της Ευρώπης, ο Πολιτισμός Βίντσα, αναπτύχθηκε την 6η χιλιετία π.Χ.

Στην αρχαιότητα κατοίκησαν την περιοχή Θρακο-Δάκες και μετά το 279 π.Χ. την πόλη κατέλαβαν οι Κέλτες, ονομάζοντάς τη Σίνγκιντουν.

Καταλήφθηκε από τους Ρωμαίους επί της βασιλείας του Αυγούστου και απέκτησε δικαιώματα πόλης στα μέσα του 2ου αιώνα.

Εποικίσθηκε από τους Σλάβους τη δεκαετία του 520 και άλλαξε χέρια αρκετές φορές μεταξύ της Βυζαντινής, της Φραγκικής και της Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας και του Βασιλείου της Ουγγαρίας, πριν γίνει πρωτεύουσα του Σέρβου βασιλιά Στέφανου Ντραγκούτιν (1282–1316).

Το 1521 το Βελιγράδι κατακτήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και έγινε η έδρα του Σαντζακίου του Σμεντέρεβο.

Συχνά περνούσε από την κυριαρχία των Οθωμανών σε εκείνη των Αψβούργων, με την καταστροφή του μεγαλύτερου μέρους της πόλης κατά τους Αυστροοθωμανικούς πολέμους.

To Βελιγράδι ξαναέγινε πρωτεύουσα της Σερβίας το 1841.

Το Βόρειο Βελιγράδι παρέμεινε η νοτιότερη κτήση των Αψβούργων μέχρι το 1918, οπότε η πόλη επανενώθηκε.


Στον Άγιο Σάββα

Ο ναός του Αγίου Σάββα (Храм светог Саве/Χραμ Σβέτογκ Σάβε),  ιδρυτή της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, χτισμένος στο οροπέδιο Vračar στο σημείο που αποτεφρώθηκαν από τους Οθωμανούς τα λείψανα του αγίου, είναι ένας από τους μεγαλύτερους ορθόδοξους ναούς στον κόσμο και κυριαρχεί στον ορίζοντα του Βελιγραδίου, αποτελώντας το πιο μνημειώδες κτίριο της πόλης.

Ολόλευκο μάρμαρο, χρυσοποίκιλτες λεπτομέρειες.

Το εσωτερικό του ναού βρίσκεται ακόμη υπό διαμόρφωση, είναι ωστόσο επισκέψιμο.





Μια επιτροπή πιστών ξεκίνησε να συγκεντρώνει χρημάτα το 1895, 300 χρόνια από το θάνατο του Αγίου Σάββα.

Ακολούθησαν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι και ο Α΄Παγκόσμιος Πόλεμος με απότέλεσμα τελικά η κατασκευή να ξεκινήσει  το 1935.

Κατασκευάστηκαν μόνο τα θεμέλια και τοίχοι σε ύψος 11 μέτρων.

Όμως, η κατασκευή σταμάτησε  και πάλι αφού άρχισε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλέμος.

Ακολούθησε η γερμανική εισβολή στη Σερβία, ο βομβαρδισμός του Βελιγραδίου και η ναζιστική κατοχή.

Ο Πατριάρχης Σερβίας Γερμανός ο Β’ αναθέρμανε την ιδέα το 1958 και μετά από 88 αιτήματα προς τον Τίτο, η κατασκευή έλαβε έγκριση το 1984.

Οι εργασίες ξεκίνησαν στις 12 Αυγούστου 1985.

Σημαντικό ορόσημο στις εργασίες είναι η τοποθέτηση του 4000 τόνων κεντρικού τρούλου, ο οποίος κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου στο έδαφος.

Το ανέβασμα του τρούλου χρειάστηκε εργασία 40 ημερών!





Στην λαική  αγορά












Ημέρα 3η


Στα  Μουσεία

Τα βασικότερα μουσεία της σερβικής πρωτεύουσας είναι το Εθνικό Μουσείο (Trg Republike 1A) με τα πιο σημαντικά έργα Σέρβων αλλά και ξένων καλλιτεχνών, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Usce 10 Blok 15) το έργο μοντέρνας αρχιτεκτονικής δίπλα στο ποτάμι, το Εθνογραφικό Μουσείο (Studentski Trg 13), το Μουσείο του Νίκολα Τέσλα (Κrunska 51) και το Μουσείο Αφρικανικής Τέχνης (Andre Nikolica 14), το ιστορικό μουσείο του Τίτο (μαυσωλείο του Τιτο ή house of flowers) κ.α


Εθνικό Μουσείο:

Το Εθνικό Μουσείο της Σερβίας (Σερβικά: Народни музеј, Narodni Muzej) είναι το μεγαλύτερο και παλαιότερο μουσείο στη Σερβία.

Βρίσκεται στην Πλατεία Δημοκρατίας, στο Βελιγράδι, της Σερβίας. Το μουσείο ιδρύθηκε στις 10 Μαΐου 1844.

Από την ίδρυσή του, η συλλογή του έχει αυξηθεί σε πάνω από 400.000 αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων πολλών ξένων αριστουργημάτων.

Το κτίριο του Εθνικού Μουσείου κηρύχθηκε μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς το 1979.

Το μουσείο διαθέτει 34 εκθέσεις, κάποιες από τις οποίες είναι: αρχαιολογική, νομισματική, μεσαιωνική, τοπική συλλογή τέχνης αλλά και από διάφορες χώρες κυρίως της κεντρικής Ευρώπης αλλά και της Ρωσίας η της Ιαπωνίας.

Στις 25 Ιανουαρίου 2012, μετά από δέκα χρόνια το Εθνικό Μουσείο της Σερβίας είναι κλειστό για το κοινό. Ο Βλαντιμίρ Μπογκντάνοβιτς από τους κορυφαίους της δημοσιογράφους της Σερβίας έγραψε ένα άρθρο με τίτλο: "Μια δεκαετία της πολιτιστικής γενοκτονίας εναντίον των Σέρβων", σχολιάζοντας την ανάγκη και τη σημασία της λειτουργίας του εθνικού μουσείου. Επέκρινε επίσης τη διατήρηση της τέχνης στο μουσείο.




Εθνογραφικό Μουσείο

Η καθημερινή ζωή, το φολκλόρ στοιχείο και τα παραδοσιακά αντικείμενα αυτής της πλευράς των Βαλκανίων σε μία από τις κεντρικότερες πλατείες του Βελιγραδίου.



Μουσείο Γιουγκοσλαβικής Ιστορίας - Μαυσωλείο του Τίτο

Τρία μουσεία σε ένα!

Το συγκεκριμένο μουσείο περιλαμβάνει τα: "Μουσείο 25ης Μαΐου", "Οίκος των Λουλουδιών" και "Παλαιό Μουσείο", με περισσότερα από 200.000 εκθέματα σχετικά με τους πολέμους, την γιουγκοσλαβική επανάσταση, τις εθνικές μειονότητες.

Το Μαυσωλείο του Τίτο βρίσκεται στην άκρη της πόλης, στον καταπράσινο λόφο Ντέντινιε,  με θέα όλο το Βελιγράδι.



Το "Σπίτι των Λουλουδιών" όπου βρίσκεται ο τάφος του Τίτο, θυμίζει γιαπωνέζικο κήπο. 

Κατασκευάστηκε το 1975 ως χειμερινός κήπος και φιλοξένησε τον Γιόσιπ Μπροζ (Τίτο)  από το 1978 ως τον θάνατό του.

Ο ίδιος ο Τίτο είχε ζητήσει να ταφεί εδώ.

Στο μουσείο επικρατεί ευλαβική σιγή.

Ενα κόκκινο χαλί σε οδηγεί  στο γραφείο του στρατάρχη όπου βλέπεις την πένα που του δώρισε ο Τζον Κένεντι.




Στον επιβλητικό χώρο του Μαυσωλείου εκτίθονται ποιήματα αφιερωμένα στον Τίτο, φωτογραφίες και βίντεο από την τελετή της μεγαλοπρεπούς κηδείας του στις 8 Μαΐου 1980 - με προσκεκλημένους  από 127 χώρες: τέσσερις βασιλιάδες, 31 πρόεδροι, έξι πρίγκιπες, 22 πρωθυπουργοί και 47 υπουργοί Εξωτερικών  - το χρονολόγιο της ζωής  του,  η στολή του,  δώρα των αρχηγών ξένων κρατών αλλά και των απλών πολιτών, περισσότερα από 100 μετάλλια και τιμητικές πλακέτες αλλά και μια εντυπωσιακή συλλογή από 22.000 σκυτάλες. 

Κι αυτό γιατί τα γενέθλια του, συνέπιπταν με την Ημέρα της Νεολαίας και γιορτάζονταν με μια μεγάλη σκυταλοδρομία που διαρκούσε αρκετές ημέρες.

Όλες οι σκυτάλες παραδίδονταν στον Τίτο, σε μια εορταστική τελετή στο Στάδιο του Γιουγκοσλαβικού Λαϊκού Στρατού, στο Βελιγράδι.

Οι αγώνες  αυτοί άρχισαν το 1945 και συνεχίστηκαν   και μετά τον θάνατό του, ως το 1987.


Αυτός ήταν ο Τίτο




Ο Γιόσιπ Μπροζ - Τίτο ( Јосип Броз ТитоJosip Broz Tito) ήταν μία από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες του παγκόσμιου αντιφασιστικού και κομμουνιστικού κινήματος.

Ηγέτης του μεγαλύτερου ίσως αντάρτικου εναντίον των ναζί στην κατεχόμενη Γιουγκοσλαβία και ιδρυτής του μεταπολεμικού Γιουγκοσλαβικού κράτους, έμεινε στην εξουσία 30 χρόνια.

Ρεζίλεψε τον Χίτλερ και τις επτά φορές που διέταξε την εξόντωσή του.

Αψήφησε και συγκρούστηκε με τον Στάλιν.

Μαζί με τον Νάσερ, τον Νεχρού και τον Μακάριο προώθησε την ιδέα του Κινήματος των Αδεσμεύτων.

Εγκαταλείποντας το σταλινικό - συγκεντρωτικό μοντέλο ανάπτυξης, πρωτοστάτησε σε ένα πρωτόγνωρο κοινωνικό πείραμα, αυτό της Σοσιαλιστικής Αυτοδιαχείρισης.

Ο Τίτο με την βοήθεια του Έντβαρντ Καρντέλι επιχείρησε να δημιουργήσει ένα αποκεντρωμένο μοντέλο, όπου οι εργάτες εκλέγουν τη διοίκηση του εργοστασίου τους,  συμμετέχουν στην λήψη των αποφάσεων και το αυτοδιαχειρίζονται.

Το Κόμμα περιοριζόταν στην κεντρική κρατική διοίκηση και το Γιουγκοσλαβικό Λαϊκό Στρατό.

Το σύστημα της Αυτοδιαχείρισης εφαρμόζεται επίσης και στον κρατικό μηχανισμό δίνοντας στις έξι δημοκρατίες που συναποτελούσαν την Γιουγκοσλαβία εκτεταμένη αυτονομία.

Ο Τίτο ήταν ο πρώτος Σοσιαλιστής ηγέτης που μετέβη στην Αμερική μετά την κρίση των πυραύλων της Κούβας, τον Οκτώβρη του 1963.

Εκανε πέντε γάμους...

Στα 86 του, παράτησε την 5η γυναίκα του για μια 35χρονη τραγουδίστρια όπερας....



Οι γονείς του ήταν αγρότες.

Ο Γιόσιπ Μπροζ (Τίτο)  ήταν το έβδομο παιδί του Κροάτη Φράνιο Μπροζ και της Σλοβένας Μαρία Μπροζ - Γιάβερσεκ - γεννήθηκαν 15 παιδιά αλλά μόνο τα 7 επέζησαν.

Στρατιώτης κατά την διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου, τον Απρίλιο του 1915 αιχμαλωτίσθηκε από τους Ρώσους.

Μαζί με άλλους αιχμαλώτους μεταφέρθηκε για καταναγκαστική εργασία στα Ουράλια, από όπου δραπέτευσε για να πάει στη Φινλανδία.

Το 1917 στην Ρωσία ξεσπάει η αστική επανάσταση του Φεβρουαρίου. Το καλοκαίρι του 1917 συμμετέχει στις πορείες στην Πετρούπολη.

Συνελήφθη και φυλακίσθηκε στο Φρούριο Πέτρου και Παύλου και στην συνέχεια εξορίστηκε στο Κολυνγκούρ της Σιβηρίας αλλά δραπετεύει ξανά στο Όμσκ.

Στη Ρωσία ξεσπά η Οκτωβριανή Επανάσταση, ο Μπροζ εντάσσεται στον Κόκκινο Στρατό.

Το 1929 καταδικάστηκε σε 5 χρόνια και 7 μήνες καταναγκαστικά έργα "για την προώθηση των κομμουνιστικών διδαγμάτων."

Μόλις βγαίνει από την φυλακή, τον Ιούλιο του 1934, εκλέγεται μέλος του ΠΓ του ΚΚΓ και πηγαίνει στην Ρωσία, όπου αναλαμβάνει γραμματέας στη Βαλκανική Γραμματεία της Κομμουνιστικής Διεθνούς.

Το πολιτικό του ψευδώνυμο στην Μόσχα ήταν "Βάλτερ". 

Με την βοήθεια του Ι. Στάλιν, ο "Βάλτερ" εκλέγεται ΓΓ του Κ.Κ.Γ στην θέση του Μίλαν Γκόρκιτς.

Το  1936, ως  γραμματέας της Κομμουνιστικής Διεθνούς, ο "Βάλτερ" ταξιδεύει στην Γαλλία για να στρατολογήσει εθελοντές για τις Διεθνείς Ταξιαρχίες που πολέμησαν στον εμφύλιο της Ισπανίας τον φασισμό.
Το 1936 ταξίδεψε στο Παρίσι για να στρατολογήσει εθελοντές για τις Διεθνείς Ταξιαρχίες που θα πολεμούσαν στην Ισπανία....

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/rezilepse-ton-chitler-ke-tis-7-fores-pou-dietaxe-tin-exontosi-tou-eno-apsifise-ke-ton-stalin-tito-o-igetis-tis-giougkoslavias-pou-emine-stin-exousia-trianta-chronia/
Το 1936 ταξίδεψε στο Παρίσι για να στρατολογήσει εθελοντές για τις Διεθνείς Ταξιαρχίες που θα πολεμούσαν στην Ισπανία....

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/rezilepse-ton-chitler-ke-tis-7-fores-pou-dietaxe-tin-exontosi-tou-eno-apsifise-ke-ton-stalin-tito-o-igetis-tis-giougkoslavias-pou-emine-stin-exousia-trianta-chronia/
Το 1936 ταξίδεψε στο Παρίσι για να στρατολογήσει εθελοντές για τις Διεθνείς Ταξιαρχίες που θα πολεμούσαν στην Ισπανία....

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/rezilepse-ton-chitler-ke-tis-7-fores-pou-dietaxe-tin-exontosi-tou-eno-apsifise-ke-ton-stalin-tito-o-igetis-tis-giougkoslavias-pou-emine-stin-exousia-trianta-chronia/

Στις 6 Απριλίου του 1941 οι δυνάμεις του Άξονα κηρύττουν του πόλεμο στην Γιουγκοσλαβία και την Ελλάδα.

Το ΠΓ του ΚΚΓ αμέσως κάλεσε τον λαό σε ένοπλο αγώνα εναντίον των κατοχικών δυνάμεων (Γερμανία, Ιταλία, Ουγγαρία και Βουλγαρία) και των συνεργατών τους Ούστασι, Ντομομπράνετς κτλ.

Στις 27 Ιουνίου ιδρύεται το Γενικό Επιτελείο των Λαϊκο-απελευθερωτικών Ομάδων της Γιουγκοσλαβίας και ο Βάλτερ αναλαμβάνει την διοίκηση του.

Τότε υιοθετεί και το κομματικό του ψευδώνυμο ως "Τίτο". 





Το αντάρτικο που γονάτισε τον Χίτλερ

Το γιουγκοσλαβικό αντάρτικο εναντιον των ναζί ήταν ίσως το ισχυρότερο στην Ευρώπη.

Το φθινόπωρο του 1941 οι αντάρτες του Τίτο καταλαμβάνουν την πόλη Ούζιτσε και τα περίχωρα της και σχηματίζουν την ομώνυμη δημοκρατία.

Τον Ιανουάριο του 1942 δημιουργήθηκε ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός της Γιουγκοσλαβίας και ελέγχει το ένα πέμπτο της - προπολεμικής - Γιουγκοσλαβίας, μετά την συνθηκολόγηση της Ιταλίας.

Την άνοιξη του 1943, οι Γερμανοί έριξαν στη μάχη επτά μεραρχίες με την υποστήριξη έξι ιταλικών μεραρχιών, ενάντια στον Τίτο.

Αν και βρέθηκε κυκλωμένος, ο Τίτο κατάφερε να διαφύγει μέσα από δύσβατα ορεινά μονοπάτια.

Κατόρθωσε να διασώσει όχι μόνο τις τέσσερις μεραρχίες του, αλλά και τέσσερις χιλιάδες τραυματίες.

Έναν χρόνο αργότερα, οι Γερμανοί προσπάθησαν να αιχμαλωτίσουν τον Τίτο ρίχνοντας ειδικές δυνάμεις αλεξιπτωτιστών κοντά στο στρατηγείο του.

Και πάλι ο Τίτο κατόρθωσε να διαφύγει, ενισχύοντας το γόητρό του και προσελκύοντας κι άλλους εθελοντές.

Τον Σεπτέμβριο του 1943, χωρίς να συνεννοηθεί με τους συμμάχους, ο Τίτο κήρυξε τη Γιουγκοσλαβία "ομοσπονδιακή κοινότητα ισότιμων εθνοτήτων", συγκάλεσε ένα "κοινοβούλιο παρτιζάνων" και αυτοδιορίστηκε στρατάρχης της Γιουγκοσλαβίας.

Στις 29 Νοεμβρίου 1943 στην ορεινό χωριό Γιαϊτσε της Βοσνίας συνεδριάζει  το Αντιφασιστικό Συμβούλιο Λαϊκής Απελευθέρωσης της Γιουγκοσλαβίας (AVNOJ) το κοινοβούλιο του αντάρτικου στρατού του Τίτο, το οποίο επικυρώνει την δημιουργία της Εθνικής Επιτροπής Απελευθέρωσης.

Ο Τίτο πέρασε στην επίθεση. 

Ο Χίτλερ διέταξε το λιγότερο επτά εκστρατείες για να επιτύχει την καταστροφή των παρτιζάνων του Τίτο...

Η εξοικείωση με τις ορεινές περιοχές των, ελαφρά οπλισμένων ανταρτών του, τους επέτρεπε να διαφεύγουν από τις γερμανικές περιπολίες, να εκτελούν σαμποτάζ και να κάνουν αποτελεσματικές επιθέσεις.

Οι δυνάμεις των Παρτιζάνων ανταρτών ξεπερνούσαν πλέον τους 250.000 άνδρες.

Τον Νοέμβριο του 1943, οι σύμμαχοι αναγνώρισαν τον Τίτο ως το νόμιμο ηγέτη της Γιουγκοσλαβίας και άρχισαν να τον εφοδιάζουν με όπλα, πολεμοφόδια και στρατιωτικούς συμβούλους.

Παρά τα κομμουνιστικά ιδεώδη του, η μεγαλύτερη υποστήριξη προς τον Τίτο δόθηκε από τους Άγγλους και τους Αμερικανούς και όχι από τους Σοβιετικούς.

Πολέμησε με την υποστήριξη της συμμαχικής αεροπορίας, σε συνεργασία με τις  σοβιετικές δυνάμεις.

Στις 20 Οκτωβρίου 1944 ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός της Γιουγκοσλαβίας και οι δυνάμεις του δεύτερου Ουκρανικού Μετώπου του Κόκκινου Στράτου της ΕΣΣΔ απελευθέρωσαν το Βελιγράδι και στην συνέχεια ολόκληρη την χώρα.

Εγκαθιδρύεται η Λαοκρατική Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, ο πρώην βασιλιάς Πέτρος ο 2ος κηρύσσεται έκπτωτος όπως και η εξόριστη κυβέρνηση του Λονδίνου.



Η Βαλκανική Ομοσπονδία και η δυσαρέσκεια του ο Στάλιν για Τίτο και Δημητρόβ


Την εποχή αυτή γεννιέται η ιδέα της ίδρυσης της Βαλκανικής Ομοσπονδίας στα πρότυπα της Σοβιετικής Ένωσης που θα συμπεριλάμβανε την Γιουγκοσλαβία, την Βουλγαρία, την Αλβανία, την Ρουμανία και την Ελλάδα σε περίπτωση νίκης του ΔΣΕ.

Η πρωτοβουλία αυτή των ηγετών της Βουλγαρίας Γκεόρκι Δημητρόφ και της Γιουγκοσλαβίας Τίτο δυσαρέστησε τον Ι. Στάλιν.

Ο Σοβιετικός ηγέτης ζήτησε εξηγήσεις από τους Τίτο και Δημητρόβ επειδή αυτοί έδρασαν χωρίς προηγούμενη σχετική συνεννόηση με την Μόσχα.

Ο Στάλιν φοβόταν πως οποιαδήποτε ριζική αλλαγή στα Βαλκάνια θα μπορούσε να φέρει σε σύγκρουση την ΕΣΣΔ με τη Δύση.

Ο Τίτο δεν ήταν διατεθειμένος να συμμορφωθεί με τις οδηγίες της Μόσχας.

Έστειλε στην Αλβανία στρατιωτικές δυνάμεις με πρόφαση την υπεράσπιση των αλβανικών συνόρων σε ενδεχόμενη επίθεση του ελληνικού στρατού που κυνηγούσε στην περιοχή της Πίνδου τους μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

Αυτό εξόργισε τον Στάλιν που δεν  ήθελε την περαιτέρω εμπλοκή των Σοβιετικών στην περιοχή.

Η ΕΣΣΔ και οι σύμμαχοι της στην Κομινφόρμ κατηγόρησαν, το 1948, τον Τίτο για ρεβιζιονισμό και το ΚΚΓ ως 'μία ομάδα πολιτικών δολοφόνων και πρακτόρων".

Η Γιουγκοσλαβία αποπέμφθηκε από την Κομινφόρμ.

Οι εμπορικές ανταλλαγές με τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες μειώθηκαν αισθητά.

Ο σοβιετικός βιογράφος του Τίτο, Ευγκένι Ματόνιν, σημειώνει: "Παρόλο που οι σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών ακροβατούσαν σε τεντωμένο σχοίνι η ΕΣΣΔ δεν προχώρησε σε στρατιωτική επέμβαση για δύο λόγους: πρώτον ο Τίτο βασιζόμενος σχεδόν μόνο στους δικούς του αντάρτες απελευθέρωσε τη Γιουγκοσλαβία ενώ η συμμέτοχη του Κόκκινου Στρατού ήταν μικρότερη από ότι στην περίπτωση π.χ. της Πολωνίας ή της Τσεχοσλοβακίας και δεύτερο είχε αρχίσει ο πόλεμος στην Ασία και συγκεκριμένα στην Κορέα". 

Ο πρόεδρος Τίτο είπε τότε: "Ο γιουγκοσλαβικός κομμουνισμός έχει τις βάσεις του στους λόφους και στα δάση και δεν ήλθε έτοιμος και προκατασκευασμένος από τη Μόσχα"....




Ο Τίτο, ο εμφύλιος στην Ελλάδα, ο ΔΣΕ και ο Ζαχαριάδης


Η σύγκρουση Τίτο - Στάλιν επηρέασε και την εξέλιξη του εμφυλίου στην Ελλάδα.

Ο Τίτο επέτρεπε στα τμήματά του ΔΣΕ να υποχωρούν προς την γιουγκοσλαβική επικράτεια, να βρίσκουν νοσηλεία για τους τραυματίες και να ανεφοδιάζονται.

Η κωμόπολη Μπουλκές (σημερινό Μάγκλιτς) της Βοϊβοντίνας είχε παραχωρηθεί στον ΔΣΕ.

Η Γιουγκοσλαβία βοήθησε αποφασιστικά τον αντάρτικο αγώνα, καθώς "αποτελούσε το κέντρο, μέσα από το οποίο περνούσε όλη η διεθνιστική βοήθεια που πήγαινε στον ΔΣΕ και ήταν ο βασικός ενδιάμεσος σταθμός επαφής του KKE και του ΔΣΕ με το διεθνές προοδευτικό-επαναστατικό κίνημα και τον ηγέτη του κινήματος αυτού, την ΕΣΣΔ.

Η Γιουγκοσλαβία αποτελούσε χώρο υποδοχής τραυματιών του Δημοκρατικού Στρατού, χώρο εκπαίδευσης των ανταρτών και χώρο άντλησης εφεδρειών του ΔΣΕ, αφού πολλοί σλαβομακεδόνες πρόσφυγες από την Ελλάδα - λόγω των δεινών του πολέμου - έβρισκαν καταφύγιο στη γιουγκοσλάβικη Μακεδονία.

Εδώ ήταν εγκατεστημένος και ο ραδιοσταθμός "Ελεύθερη Ελλάδα.


Γι' αυτούς τους λόγους το KKE απέφευγε για μεγάλο χρονικό διάστημα να καταγγείλει τη Γιουγκοσλαβία για τη στάση της.




Ο Τίτο (στη φωτογραφία δεξιά, από την εποχή της Αντίστασης) ήρθε σε οξύτατη σύγκρουση με την ηγεσία του KKE και προσωπικά με τον γραμματέα του Νίκο Ζαχαριάδη (στην επάνω φωτογραφία, ο Νίκος Ζαχαριάδης, αριστερά, με τον Βασίλη Μπαρτζιώτα, μέλος του Πολιτικού Γραφείου)



Προς το τέλος του Εμφυλίου, ο Γ.Γ Nίκος Ζαχαριάδης σε άρθρο του με τίτλο: "Το στιλέτο του Τίτο χτυπά πισώπλατα τη Λαϊκοδημοκρατική Ελλάδα", κατήγγειλε τον Τίτο ως προβοκάτορα, προδότη, που είχε άτιμο ρόλο, συμμάχισε με τον ιμπεριαλισμό και έδωσε "πισώπλατο χτύπημα" στον ΔΣΕ.

H 6η Ολομέλεια του KKE, τον Οκτώβριο του 1949, αναφέρει ότι: "είναι αναμφισβήτητο γεγονός πως η τιτοϊκή προδοσία χειροτέρεψε τον συσχετισμό δυνάμεων σε βάρος του ΔΣΕ", κατηγορώντας εκτός των άλλων τη Γιουγκοσλαβία για συμμαχία με τον ιμπεριαλισμό και για "πισώπλατο χτύπημα" στον ΔΣΕ.

Στην ομιλία του, στην 6η Ολομέλεια, που κυκλοφόρησε σε μπροσούρα με τίτλο "Καινούργια κατάσταση - Καινούργια καθήκοντα", ο N. Ζαχαριάδης κατηγόρησε τον γιουγκοσλάβο ηγέτη ως "προβοκάτορα" λέγοντας χαρακτηριστικά: "Και πρέπει εδώ να το πούμε ανοιχτά ότι, αν απ' το 1946 ήταν γνωστός ο άτιμος ρόλος του προβοκάτορα Τίτο, τότε το KKE δεν θα κατέληγε στην απόφαση να ξαναπάρει τα όπλα, θα ακολουθούσε άλλο δρόμο, πιο επίμονο, βασανιστικό, μακρύ, γιατί είναι ολοφάνερο πως δεν μπορούσε να προχωρήσει σε μια νέα ένοπλη αντιπαράθεση χωρίς να έχει εξασφαλισμένα τα νώτα, τη στιγμή που ο μοναρχοφασισμός διέθετε την αμέριστη και ολόπλευρη αμερικανοαγγλική βοήθεια."

Το K. K. Γιουγκοσλαβίας άλλαξε ριζικά την τακτική του αρχίζοντας να παρεμβάλλει αργά, αλλά σταθερά, όλο και περισσότερα εμπόδια στο Δημοκρατικό Στρατό.

Αποκορύφωμα όλων αυτών υπήρξε η ανακοίνωση από τον Τίτο, στις 11 Ιουλίου 1949, κατά την ομιλία του στην πόλη Πούλα της Ίστριας, για το κλείσιμο των ελληνογιουγκοσλαβικών συνόρων.

Το καθεστώς του στρατάρχη Τίτο υποχρέωσε τους Έλληνες που διέμεναν στη χώρα να την εγκαταλείψουν, οι ακίνητες περιουσίες τους εθνικοποιήθηκαν,όλα τα ελληνικά ιδρύματα και τα σχολεία έκλεισαν.

Οι Ελληνες της Γιουγκοσλαβίας κατέφυγαν και εγκαταστάθηκαν μόνιμα  κυρίως στη Θεσσαλονίκη.

H θέση του Κ.Κ.Ε διορθώθηκε γρήγορα και στην 7η Ολομέλεια του 1950 αντικαταστάθηκε από την εκτίμηση πως "αν γνωρίζαμε από το 1946 τον ρόλο του Τίτο, δεν θα ξεκινούσαμε όπως ξεκινήσαμε".

Οι θέσεις του KKE, αναφορικά με τον ρόλο που έπαιξε η Γιουγκοσλαβία στην έκβαση του Εμφυλίου Πολέμου, άλλαξαν ριζικά μετά το 1956, μετά την απομάκρυνση των Στάλιν και Ζαχαριάδη από την εξουσία και την επαναπροσέγγιση με τον Τίτο.

H Κεντρική Επιτροπή του KKE, με απόφασή της, τον Μάιο του 1956, απέδιδε στον Μπέρια την επιδείνωση των σχέσεων KKE-ΚΚΓ, σημειώνοντας ότι "η διακοπή των σχέσεων ανάμεσα στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας και στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Γιουγκοσλαβίας το 1948, ως συνέπεια της ξεσκεπασμένης τώρα προβοκατόρικης δράσης του Μπέρια, ζημίωσε την υπόθεση των λαών των δύο χωρών, όπως και την υπόθεση του παγκόσμιου στρατοπέδου της ειρήνης, της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού".

Στη συνέχεια καταλογίζονταν ευθύνες στον Ζαχαριάδη για τη διακοπή των σχέσεων των δύο κομμάτων, και ο πρώην αρχηγός του KKE κατηγορούνταν ότι "προσπάθησε με συκοφαντικές επινοήσεις για "πισώπλατο χτύπημα" να μεταθέσει τις ευθύνες για την ήττα του ένοπλου αγώνα 1946-1949 στο αδελφό KK της Γιουγκοσλαβίας, περιπλέκοντας ακόμη πιο πολύ το ζήτημα τόσο από ελληνογιουγκοσλαβική όσο και από διεθνή πλευρά".



Το Κίνημα των Αδεσμεύτων


Στο εσωτερικό της χώρας ο Τίτο προσπαθεί να εδραιωθεί μετά τις αναταράξεις που είχε η αποπομπή της Γιουγκοσλαβίας από την Κομινφορμ.

Χιλιάδες μέλη του ΚΚΓ συλλαμβάνονται με την κατηγορία της κατασκοπείας υπέρ της ΕΣΣΔ. 

Στην Αδριατική, στο μικρό νησάκι Γκόλι Ότοκ εξορίζονται περί τις 16 χιλιάδες "Κομινφορμικοί".

Ο Τίτο στρέφεται προς την Δύση και υπογράφει συμφωνία συνεργασίας με την Ελλάδα, την Τουρκία και ταξιδεύει σε  χώρες  του δυτικού όσο και του τρίτου κόσμου.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τον αποκαλεί φίλο του.



Με πρωτοβουλία του Τίτο, του Αρχιεπίσκοπου Μακαρίου του Τζαβαχαρλάλ Νεχρού και του Γκαμάλ Νάσερ δημιουργείται το Κίνημα των Αδεσμεύτων.

Η πρώτη συνεδρίαση έγινε στο Βελιγράδι το 1961.

Το Κίνημα των Αδεσμεύτων καθιστούσε τον Τίτο πλέον ως ένα ηγέτη παγκόσμιας εμβέλειας.



Το Κίνημα των Αδεσμεύτων (Non–Aligned Movement, ή NAM) οργανώθηκε σε έναν διεθνή οργανισμό, στον οποίο προσχώρησαν πάνω από 100 κράτη μέλη που δήλωναν ότι δεν συμμετείχαν στα δύο στρατόπεδα "μπλοκ" του Ψυχρού Πολέμου.

Αντιπροσωπεύοντας πάνω από τον μισό πληθυσμό της Γης, οι Αδέσμευτοι είχαν σαν στόχο τους την ενίσχυση των εθνικό-απελευθερωτικών πολέμων, την εξάλειψη της φτώχειας και την οικονομική ανάπτυξη.



Από τα μέσα της δεκαετίας τους 1950 θέλησαν να αντιπαλέψουν την αποικιοκρατία, τον ιμπεριαλισμό και τις μορφές νέο-αποικιοκρατίας (neo–colonialism).

Η Σύνοδος των Αδεσμεύτων στο Βελιγράδι διεξήχθη σε μια εξαιρετικά ευαίσθητη καμπή του Ψυχρού Πολέμου.


Επειδή τις θέσεις αυτές υιοθέτησαν όλα τα αριστερά και ακρο-αριστερά κινήματα, θεωρήθηκαν ότι ήταν ανατρεπτικές ή ότι στην ουσία συνοδοιπορούσαν με την εξωτερική πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης και της Κούβας.



ΒΙΝΤΕΟ: Απόσπασμα από την επίσκεψη του Τσε στο Βελιγράδι, το 1959, όπου και συναντήθηκε με τον τότε πρόεδρο Γιόσιπ Τίτο.



Μετά το θάνατο του Ι. Στάλιν οι σχέσεις της Γιουγκοσλαβίας και των άλλων ευρωπαϊκών σοσιαλιστικών κρατών βελτιώθηκαν, χωρίς όμως να αποκατασταθούν πλήρως.



Το επίπεδο ζωής στη Γιουγκοσλαβία του Τίτο στις δεκαετίες του 1960 και του 1970 ήταν υψηλότερο από ότι στις άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και μπορούσε να συγκριθεί με το επίπεδο των χωρών της Δυτικής Ευρώπης.

Η αύξηση της τουριστικής κίνησης αποφέρει τεράστια συναλλαγματικά αποθέματα στα κεντρικά ταμεία τα οποία και υποθηκεύονται για την λήψη δανείων.

Η Γιουγκοσλαβία του Τίτο από μια αγροτική χώρα προπολεμικά μετατρέπεται σε μια βιομηχανική δύναμη.

Τα γιουγκοσλαβικά προϊόντα είχαν εξαιρετική ζήτηση στην Ανατολική Ευρώπη και λόγω της τιμής ήταν ανταγωνιστικά στη Δύση.



Ο Τίτο πέθανε 4  Μαΐου 1980, λίγες μέρες πριν τα 88 γενέθλια του.

Κηδεύτηκε στον κήπο του Προεδρικού Μεγάρου στο μαυσωλείο που ονομάζεται "Σπίτι των Λουλουδιών".

Η κηδεία του Τίτο ήταν η μεγαλύτερη στην ιστορία του 20 αιώνα. Παραβρέθηκαν 209 αποστολές κυβερνήσεων, διεθνών οργανισμών, κομμάτων, κινημάτων και βασιλικών οίκων, από 127 χώρες (σε σύνολο 150 μελών του ΟΗΕ το 1980).


Ο τάφος του ηγέτη των των παρτιζάνων ανταρτών Στρατάρχη Γιόσιπ Μπροζ - Τίτο








Στρατιωτικό Μουσείο

Με αυτό το μουσείο οι Σέρβοι απαντούν στους βομβαρδισμούς.

Εκθέτουν τα πάντα με κάθε λεπτομέρια.

Τα πάντα!

Φωτογραφίες, αντικείμενα, δεν πέταξαν και δεν ξέχασαν τίποτα.

Το Στρατιωτικό Μουσείο (Σερβικά Λατινικά: Vojni muzej) στο Βελιγράδι ιδρύθηκε το 1878. Το μουσείο έχει πάνω από 3000 αρχαία και σύγχρονα αντικείμενα. Αυτά περιλαμβάνουν ρωμαϊκά σπαθιά και κράνη, ελληνικά κράνη και μαχαίρια, πανοπλίες, ασπίδες, κράνη, βαλλίστρες, γάντια, καθώς και μεσαιωνικά όπλα. Υπάρχουν επίσης πιο σύγχρονα πυροβόλα όπλα και στοιχεία στρατιωτικών στολών και εξοπλισμών. Τα διαλόγια, οι πλάκες και οι οθόνες απεικονίζουν τη χρήση και το ιστορικό πλαίσιο της συλλογής του μουσείου.








Μέσα στο κεντρικό κτίριο του μουσείου, τα εκθέματα βρίσκονται σε μια μεγάλη αίθουσα που ξεκινάει από την αρχαία και τη μεσαιωνική και στη συνέχεια προς τη σύγχρονη ιστορία. 

Όλα τα εκθέματα φέρουν ετικέτα στη Σερβική γλώσσα τόσο στα κυριλλικά όσο και στα λατινικά, καθώς και στα αγγλικά. Εκτός από το κεντρικό κτίριο του μουσείου, υπάρχουν πολλές δεξαμενές, καυστήρες και τεθωρακισμένα αυτοκίνητα πολλών τύπων. 

Κάποιοι αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, όταν καταλήφθηκαν από τον Κόκκινο Στρατό και τους Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους από τους Ναζί που υποχωρούσαν (επίθεση του Βελιγραδίου). 





























Τα πρόσφατα εκθέματα αφορούν τις επιθέσεις του ΝΑΤΟ κατά της Σερβίας το 1999, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης βόμβας διασποράς, απεμπλουτισμένου ουρανίου και τις βόμβες γραφίτη.

Το Στρατιωτικό Μουσείο βρίσκεται μέσα στα τείχη του ιστορικού φρουρίου του Βελιγραδίου, στο Πάρκο Kalemegdan.









Mουσείο Βασανιστηρίων

Πάνω από 60 όργανα και περιγραφές των μεθόδων βασανιστηρίων που χρησιμοποιούσαν για την τιμωρία των παραβατών στη μεσαιωνική ιστορία εκτίθενται στο φρούριο του Βελιγραδίου, δίπλα στο Στρατιωτικό Μουσείο.











Τα όργανα που εκτίθενται είναι πιστά αντίγραφα των αρχικών οργάνων βασανιστηρίων και όλα ανήκουν σε ιδιώτες συλλέκτες από την Ευρώπη.

Η έκθεση εξετάζει ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της ανθρώπινης ιστορίας και αναβιώνει τους φρικτούς τρόπους που μπορεί να χρησιμοποιήσει ο άνθρωπος για να τιμωρήσει έναν άλλο "στο όνομα της δικαιοσύνης". 









Αυτά τα μέσα χρησιμοποιήθηκαν ευρέως κατά τη διάρκεια της ανάκρισης και τιμωρίας τον 16ο και 17ο αιώνα. Παρόμοια όργανα βρίσκονταν σε χρήση ακόμα και τον 20ό αιώνα.























Όσα κληροδότησε ο μεγάλος επιστήμονας και εφευρέτης Nikola Tesla στην ανθρωπότητα βρίσκονται στην καρδιά της πόλης,  κοντά στην εκκλησία του Αγίου Σάββα, σε μια πανέμορφη βίλα του 1929, που σχεδίασε ο γνωστός σέρβος αρχιτέκτονας Dragisa Brasovan.





Στο μουσείο μπορεί κανείς να βρει προσωπικά αντικείμενα του διάσημου επιστήμονα, ρούχα, χειρόγραφα, συσκευές και πολλά άλλα.

Η αγγλόφωνη περιήγηση γίνεται κάθε μισή ώρα περίπου.

Θα δείτε ένα βιογραφικό φιλμάκι του Τέσλα και το πως λειτουργούσαν οι εφευρέσεις του και θα κρατήσετε μια λάμπα που θα ανάψει εξ αποστάσεως με ηλεκτρομαγνητισμό.




Ημέρα 4η


Στο νησί Ciganlija ή "Χαβάη του Βελιγραδίου"

Ναι, υπάρχει μια πλαζ μέσα στην σερβική πρωτεύουσα!

Μπορείτε να πάτε με ταξί, όπως κάναμε εμείς ή να πάρετε το καραβάκι, να πιείτε εκεί τον καφέ σας και να κλείσετε μία 3ωρη τουριστική περιήγηση στο νησί Ada.



Το καλύτερο είναι να έχετε 4 -5 ώρες για να περπατήσετε, μέσα στους κήπους και την οργιώδη βλάστηση, το νησί γύρω -γύρω.

Ή, ακόμη καλύτερα, με ποδήλατο.

Εναλλακτικά υπάρχει τρενάκι που κάνει τον γύρο του νησιού.

Το τεχνητό νησί Ada δημιουργήθηκε στις όχθες του ποταμού Sava και το καλοκαίρι, το επισκέπτονται κάθε μέρα περισσότεροι από 100.000 επισκέπτες που φτάνουν τους 300.000 τα Σαββατοκύριακα.

Οι κάτοικοι του Βελιγραδίου το αποκαλούν "Θάλασσα του Βελιγραδίου' ή "Χαβάη του Βελιγραδίου".

Η τεχνητή παραλία του νησιού Ada Ciganlija που διαμόρφωσε η δημοτική αρχή στον Σάβα ποταμό έχει γίνει ένας από τους αγαπημένους προορισμούς ντόπιων και τουριστών.

Στο καταπράσινο νησάκι μας υποδέχεται η επιβλητική γέφυρα Ada, το νέο σύμβολο της πόλης, ενώ στην "ενδοχώρα" του μικρού νησιού, συναντάμε από ξαπλώστρες στην τεχνητή αμμουδιά μέχρι γήπεδα για paintball και εγκαταστάσεις για bunjee jumping ή rafting.















Κρουαζιέρα στον ποταμό Σάβα με ποταμόπλοιο:

Από την "Χαβάη του Βελιγραδίου," στο Μεγάλο Νησί του πολέμου, κάτω απο τις γέφυρες ανάμεσα στα πλωτά κλαμπάκια


Αν πάτε στο Βελιγράδι μη χάσετε αυτή την κρουαζιέρα στον Σάβα με το ποταμόπλοιο, ο οποίος σε ένα σημείο σμίγει με τον Δούναβη.



Είναι υπέροχη βαρκάδα!

Βλέπεις όλη την πόλη από μια άλλη οπτική γωνιά.

Η κρουαζιέρα διαρκεί 1 ώρα και κοστίζει 5 ευρώ.



Κατά μήκος της απέναντι όχθης του ποταμού (στο νέο Βελιγράδι) υπάρχουν σταθμευμένα παραδοσιακά καράβια που χρησιμοποιούνται ως εστιατόρια, καφέ και μπαράκια.




Το νέο Βελιγράδι έχει εξελιχθεί πολύ.

Δεν είναι πια οι εργατικές πολυκατοικίες που έφτιαξε ο πρόεδρος Τίτο και επέκτεινε την πόλη.

Έχει έναν υπέροχο παραποτάμιο ποδηλατόδρομο, είναι καταπράσινο με καλοδιατηρημένους κήπους και ανοικοδομείτε με πολύ ωραίες μονοκατοικίες και κτήρια.



Εδώ, κυρίως, το καλοκαίρι γίνεται ο (!) χαμός.

Είναι η καρδιά της διασκέδασης.

Υπέροχα κορίτσια που χορεύουν στα πλωτά κλαμπάκια μας στέλνουν φιλάκια...

Το ποταμόπλοιο ξεκινάει απο το Strahinjica Bana, την περιοχή με τα μπαράκια που ξενυχτάνε δίπλα στο ποτάμι, κινείται αριστερά, περνάει κάτω από όλες τις γέφυρες που ενώνουν το παλιό με το νέο Βελιγράδι και φτάνει μέχρι το τεχνητό νησί Ciganlija, την "Χαβάη του Βελιγραδίου."

Στην συνέχεια γυρίζει, περνάει κάτω από το κάστρο και φτάνει μέχρι το Μεγάλο νησί του πολέμου (Велико ратно острво - Βέλικο ράτνο όστρβο), στο σημείο που ο ποταμός Σάβος εκβάλλει στον Δούναβη.



Είναι ένα  ακατοίκητο νησί στον Δούναβη, τμήμα της πόλης του Βελιγραδίου και ανήκει στο δήμο του Ζέμουν, έχει τριγωνικό σχήμα και αποτελεί υδροβιότοπο για 196 είδη πουλιών, πολλά από τα οποία απειλούνται με εξαφάνιση.

Το 2002 το νησί κηρύχθηκε φυσική περιοχή ωοτοκίας ψαριών και έγινε το μόνο μέρος της πόλης του Βελιγραδίου όπου δεν επιτρέπονται κτιριακές εγκαταστάσεις, ξενοδοχεία, μοτέλ ή εστιατόρια.

Το 1521, όταν το Βελιγράδι ήταν υπό πολιορκία από τους Οθωμανούς η πλειονότητα των επιθέσεων τους στο Βελιγράδι ξεκίνησαν από αυτό το νησί.

Κατά την απελευθέρωση του Βελιγραδίου το 1806 ο στρατός των Σέρβων ανταρτών με επικεφαλής τον Καραγιώργη χρησιμοποιούσε το νησί για στρατιωτικούς σκοπούς, καθώς εκεί εγκαταστάθηκε το σερβικό πυροβολικό με 500 στρατιώτες και βομβάρδιζε το φρούριο από εκεί.

Κατά τη διάρκεια της επίθεσης το 1915 από την Αυστροουγγαρία εναντίον του Βελιγραδίου οι Αυστροουγγρικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν το νησί για να εξαπολύσουν τις επιθέσεις τους.

Αν και επισήμως ακατοίκητο μια ντουζίνα άνθρωποι ζουν σε μικρές καλύβες στο εσωτερικό του νησιού.

Πρόκειται κυρίως για συνταξιούχους, οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι στο νησί κατά τη θερμή περίοδο και διατηρούν περιβόλια, ενώ τον χειμώνα επιστρέφουν στο Βελιγράδι.

Αριστερά απο το Μεγάλο Νησί του πολέμου θαυμάζουμε τα πλωτά εξοχικά σπιτάκια.

Νοικιάζονται πολύ φτηνά.

Υπέροχη ιδέα για μια παρέα από την Ελλάδα, να νοικιάσει ένα και να κάνει διακοπές μια εβδομάδα εδώ.

Περνάμε κάτω απο τις γέφυρες, όπου οι Σέρβοι - ανάμεσά τους και Ελληνες ακτιβιστές - είχαν σχηματίσει ανθρώπινες αλυσίδες για να μην τις βομβαρδίσει το ΝΑΤΟ.













Στο προάστιο Zemun με ποδήλατο

Κάποτε ήταν ξεχωριστή πόλη, σήμερα όμως, έχει ενωθεί με το Βελιγράδι, και θεωρείται προάστιό του.

Στο Zemun οδηγεί μία γέφυρα και μία καταπράσινη διαδρομή και είναι ιδιαίτερα δημοφιλές σε όσους αγαπούν την ποδηλασία και το τζόκινγκ στο ποτάμι.

Στο κέντρο του Zemun θα βρείτε τα απομεινάρια του φρουρίου του 15ου αιώνα και ιστορικά μπαρόκ κτίρια, θέατρα και πλατείες, γεμάτες με μικρά καφέ.







Καλά να περάσετε!


Σχετικά άρθρα

Πώς μπορείτε να στείλετε δωρεάν δέματα στους κατοίκους της Δυτικής Αττικής

Τα Ελληνικά Ταχυδρομεία σε μια προσπάθεια στήριξης των κατοίκων των πληγεισών περιοχών της Δυτικής Αττικής διαθέτουν το δίκτυό τους, δημιουργώντας μια αλυσίδα αλληλεγγύης.

Σερβία: Απάνθρωπες συνθήκες εργασίας σε πολυεθνικές βιομηχανίες ρούχων και υποδημάτων

Συγκλονιστικές μαρτυρίες εργαζομένων περιλαμβάνει έκθεση που δημοσίευσε η Μ.Κ.Ο.  «Clean Clothes Campaign» (Εκστρατεία Καθαρά Ρούχα) για τις συνθήκες που επικρατούν στη βιομηχανία  ρούχων και υποδημάτων στη Σερβία. 

Ένα ελληνικό νησί στους 100 κορυφαίους πράσινους προορισμούς του κόσμου

Όλοι οι υποψήφιοι  αξιολογήθηκαν από την ομάδα ειδικών των «Green Destinations Top 100» και από τα μέλη της ειδικής επιτροπής του πάνελ του Top 100 που περιλαμβάνει περισσότερους από 60 ειδικούς στο βιώσιμο τουρισμό. 

Πώς θα ταξιδέψεις δωρεάν σε 52 προορισμούς με όλα τα έξοδα πληρωμένα από τους New York Times

Αν αγαπάς το ταξίδι, 52 προορισμοί σε περιμένουν να τους εξερευνήσεις μέσα σε ένα χρόνο (ένα κάθε εβδομάδα) και μάλιστα ΔΩΡΕΑΝ, με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Ζήσε το όνειρο σου και δες πως.
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×