op
×

Φτάσαμε στην καρδιά του "Χρυσού Τριγώνου" του οπίου και της ηρωίνης, στην πυκνή ζούγκλα του Nam Ha

Διαβάστηκε
Φτάσαμε στην καρδιά του  Χρυσού Τριγώνου  του οπίου και της ηρωίνης, στην πυκνή ζούγκλα του Nam Ha
Ημέρα 10η του ταξιδιού μας

20.11.2016

Φτάσαμε στην καρδιά του "Χρυσού Τριγώνου" του οπίου και της ηρωίνης, μέσα στην πυκνή ζούγκλα του Nam Ha


Για το ταξίδι μας γράφει η Ζέλα Φυκούρα

Αρχισυνταξία:  Βιβή Συργκάνη

ΦΩΤΟ: Απόστολος Αναγνωστόπουλος, Βάγια Βοζίκα, Νατάσα Βουτυρά, Μαρία Διαλλινά, Γιώργος Λιερός, Μανώλης Μαυρής, Θάλεια Πανδή, Βούλα Σούκη, Ζέλα Φυκούρα 

Επιμέλεια: Το παιδί για όλες τις δουλειές Ανδρέας Ρουμελιώτης

Τους χάρτες σχεδίασε η Κατερίνα Βανταράκη


Αυτό ήταν το ταξίδι μας (χάρτες)



Το  enallaktikos.gr κάνει ένα ταξίδι - περιπέτεια στην Ινδοκίνα,  για 30 ημέρες στις πόλεις και στις ζούγκλες του Λάος, της Καμπότζης και του Βιετνάμ, που θα το ζήσουμε παρέα.

Βήμα - βήμα, μέρα - μέρα, ένα ταξιδιωτικό, πολιτιστικό ημερολόγιο σε συνέχειες, με ιστορικές αναδρομές και εκατοντάδες φωτογραφίες - βίντεο.

Απο την Χο Τσι Μινχ του Βιετνάμ νοικιάζουμε  δικό μας ταχύπλοο και μέσω του ποταμού Μεκόνγκ περνάμε τα θαλάσσια σύνορα της Καμπότζης και φτάνουμε στην πρωτεύουσα Πνομ Πενχ. 

Συνεχίζουμε στην Σιέμ Ρεπ και θαυμάζουμε τους αρχαίους ναούς του Αγκόρ.

Από εκεί  περνάμε στο Λάος και ανεβαίνουμε με ποταμόπλοιο,  ταχύπλοα,  κανό και πολύωρες πεζοπορίες τον Μεκόνγκ, μέχρι το Χρυσό Τρίγωνο (στα σύνορα Λάος - Βιρμανίας - Βιετνάμ), στο κέντρο του οπίου και της ηρωίνης.

Κάνουμε μια διαδρομή μέσα από βουνά, ζούγκλες, μεγάλα ποτάμια, ανάκτορα βασιλέων, που μας οδηγεί σε απομονωμένες φυλές, ολοζώντανες πόλεις,  ξεχασμένες ηρωικές επαρχίες, πανέμορφους ανθρώπους.


Περνάμε πεζοί τα σύνορα του Λάος και διασχίζουμε όλο το Βιετνάμ από πάνω μέχρι κάτω με πλοία, τραίνα, βανάκια.


Σε αυτό το μεγάλο αφιέρωμα του enallaktikos.gr μέσα απο τα ιστορικά στοιχεία, τα "παράξενα" θρησκευτικά και λαϊκά έθιμα, με ακριβείς αναφορές σε θρησκείες και ναούς, θα γνωρίσουμε την Ινδοκίνα.


Εκεί που συναντιούνται η Ινδία και η Κίνα, για να δημιουργήσουν τελικά μια υπέροχη πολυπολιτισμική κουλτούρα.


Πάμε!


Διαβάστε τα 16 πρώτα κείμενα του αφιερώματος στην Ινδοκίνα της Ζέλας Φυκούρα:

Τέταρτο: Σου γράφω από το «Μουσείο Αμερικανικών Εγκλημάτων Πολέμου» | Συγκλονιστικές ΦΩΤΟ - αφηγήσεις από τον πόλεμο στο Βιετνάμ

Έκτο: Δεν αξίζει να πεθάνεις πριν διασχίσεις αυτά τα υδάτινα σύνορα [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Έβδομο: Μπήκαμε στο "εργοστάσιο παραγωγής Θανάτου" στην đau khổ này, την "πόλη που υποφέρει" [ΦΩΤΟ - ΒΙΝΤΕΟ]

Όγδοο: Η ανθρωπιά άοπλη συντρίβεται, ένοπλη αυτοαναιρείται: Η συναρπαστική ιστορία της Καμπότζης και η τελευταία συνέντευξη του Πολ Ποτ [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Ένατο: Ανγκόρ, το θαύμα! Η μεγαλειώδης Ακρόπολη μέσα στη ζούγκλα! [photos]

Δέκατο: Ανγκόρ: Η λίμνη που γιατρεύει, οι ουράνιες χορεύτριες και το ποτάμι με τα χίλια Linga (πέη)

Εντέκατο: Το Ανγκόρ Βατ στο πρώτο φιλί της μέρας και η συντριβή της υπεροψίας των ανθρώπων στο Τα Προμ [Φωτογραφίες]

Δωδέκατο: Ανγκόρ Τομ, η χρυσαφένια πόλη

Δέκατο τρίτο: Το enallaktikos.gr έφτασε στη μυστηριώδη χώρα των χιλίων ελεφάντων! ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ 

Δέκατο τέταρτο: Τόσο παλιά αυτή η άγνωστη πόλη… όσο η απαρχή του Ανθρώπου

Δέκατο πέμπτο: Κολυμπώντας σε τυρκουάζ καταρράκτες και πλένοντας ελέφαντες στο ποτάμι - Ονειρικές εικόνες από μια πανέμορφη χώρα

Δέκατο έκτο: Στο "Χρυσό Τρίγωνο" της ηρωίνης και του οπίου, διασχίζοντας με ταχύπλοα τον Μεκόνγκ μέσα στη ζούγκλα [Photos]


Διαβάστε ακόμη:


Μπορείτε να βλέπετε όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται και στο hashtag #indokina 






Pac Beng βράδυ 19.11 και 20.11 πρωί.


Πατινάροντας στον λασπωμένο ποταμό


Πλησιάζουμε αργά το απόγευμα στο χωριό του Pac Beng πατινάροντας το λασπωμένο ποτάμι.

Στη σειρά τα πλοία ετοιμάζονται για τη νύχτα.



Σπρώχνουμε λίγο και χωράμε κι εμείς.

Έτσι παρκάρουν εδώ τα πλοία με τα χέρια και τα κοντάρια.

Πηδάνε και στο διπλανό πλοίο για να τα βολέψουν καλύτερα. 



Φορτώνουμε τα πράγματα και μας σε ένα παλιό φορτηγάκι κι ανεβαίνουμε τον ανήφορο για την μικρή πόλη που θα μείνουμε το βράδυ.

Πιο πολύ σταθμός για  ποταμόπλοια και  εμπορικά, ένας δρόμος όλο κι όλο είναι, με μαγέρικα και ξενοδοχεία ανύπαρκτης κατηγορίας.



Στο δικό μας  φαντασμαγορικό guest house κανείς δεν μιλούσε αγγλικά, το δωμάτιό μας ήταν μια χαρά αλλά κατεψυγμένο, για να κλείσουμε το air condition σβήσαμε το γενικό του δωματίου και κυκλοφορούσαμε σκουντουφλώντας με φακούς. 


Χαρήκαμε το Pak Beng by night.  



Κοιμηθήκαμε σαν ψόφιοι από τις δέκα, και ξύπνησα, δεν ξυπνήσαμε…, αξημέρωτα.

Στο δρόμο το φως φανέρωνε ότι άρχιζε μόλις να χαράζει.

Ο αέρας γλυκός οι μυρωδιές οικείες. Κάποιος τραγουδάει στο σκοτάδι.

Σκιές ανθρώπων του μιλούν.

Ακούω γέλια.

Μια γυναίκα μόνη  έρχεται τραγουδώντας.

Κάθε τόσο σταματάει να καπνίσει το τσιγάρο της που το κουνά μπροστά της σαν τρόπαιο.

Με χαιρετάει.

Κατεβαίνω μαζί της το δρόμο.

Τραγουδάω σιγανά κι εγώ. 


Κάτι  διάφανες ψυχές σ' αυτήν εδώ την πόλη.

Κάτι ονειροπόλοι …

Κάτι σκληρές γλυκιές  φωνές σαν πόρτα σκουριασμένη.

Κάτι τσαλακωμένοι …

Κάτι από μένα κάτι από σένα.

κάτι απ' τα ρούχα της ψυχής μας τα σκισμένα …

Ένα κατάστημα ανοικτό, δεν σερβίρει καφέ, προσφέρει ρυζομακάρονα σούπα.

Υπομονή! 


Παίρνουμε  όλοι τον κατήφορο  για το λιμάνι.

Καταχνιά κι υγρασία. 


Άνθρωποι χαϊδεύουν με τα χέρια τους τις αναμμένες φωτιές. 


Μια ομάδα Μον γυναικών που πουλά ξύλα, μας παρακολουθεί.

Φορούν τις παραδοσιακές φούστες από ένα κομμάτι πανί ραμμένο από τις δύο πλευρές που στερεώνουν καταπώς θέλουν στη μέση τους.

Πόσο περήφανη δείχνει η κοπέλα ενώ παρακολουθεί τις άθλιες, παραπαίουσες,  προσπάθειές μας να ανεβούμε στο καράβι μας... 




Δεύτερη μέρα στον Μεκόνγκ 20.11

Φωτό: Δημόσια αρχεία Λαός, Βιετνάμ,  αρχεία Wikipedia

“Αυτή είναι η νεκρή χώρα/Αυτή είναι  του κάκτου η χώρα”  Τ. Σ. Έλιοτ

Αφήνουμε το Pak Beng και κατευθυνόμαστε μες την ομίχλη για το Huay Xai , την καρδιά του Χρυσού Τριγώνου στα σύνορα με την Ταϊλάνδη. 


Πολλοί συνεχίζουν τον ύπνο τους, άλλοι μισοκοιμισμένοι - μισοξύπνιοι πουντιάζουν τυλιγμένοι στα κουβερτάκια με τους ήρωες των παραμυθιών.

Η ώρα είναι 6.30. 




Κάτι τρυφερό ακουμπάει το πόδι μου.

Το μωράκι νίκησε τους φόβους του κι ανέβηκε  επάνω μου, εξερευνώντας από άλλο ύψος την επιφάνεια του τραπεζιού.

Νυστάζει, του βάζω το σκούφο του, κουρνιάζει επάνω μου και με ζεσταίνει καθώς  γράφω. 



Η ομίχλη κατεβαίνει μέχρι το ποτάμι.

Διακρίνουμε σκελετούς δένδρων, βαθύχρωμα φυλλώματα, ξέπλεκους ιστούς.

Μια χώρα υγρή, κρυφή.

Η ζούγκλα.

Χωρίς ουρανό.

Τα σύννεφα χαμηλώνουν κι άλλο.

Ανασαίνουμε σταγόνες.

Το ποτάμι μια λεία, μουντή, ελαιώδης, σχεδόν στερεή, επιφάνεια.

Ο καπετάνιος οδηγεί αργά, πολύ προσεκτικά για να αποφεύγει τους κορμούς που κρύβουν τα νερά. 


Στις περιοχές αυτές έδρασε με το στρατό του από 10.000 άνδρες, επί Κένεντι, ο Tony Poe, ο ” Τρόμος “, ο ειδικός πράκτορας  της CIA, που το 1961, του ανετέθει με μυστική αποστολή  η δημιουργία εσωτερικής αντίστασης στο Πάθετ Λάο.

Διάλεξε  γι' αυτό το σκοπό, την ορεσίβια φυλή των  Χμόνγκ.

Σκληροί, επιφυλακτικοί απέναντι στους κομμουνιστές, πρόθυμοι να πολεμήσουν με αντάλλαγμα  την ανοχή για την καλλιέργεια και  το εμπόριο  του οπίου και των όπλων.

Συνδιοικητής του ο Vong, αξιωματικός που είχε πολεμήσει  στο πλευρό των Γάλλων.


Ο Poe κέρδισε τον σεβασμό των αντρών του και το παρατσούκλι του πολεμώντας πλάι τους κι αναλαμβάνοντας προσωπικά παράτολμες επιχειρήσεις.

Έκοβε τα αυτιά των συλληφθέντων και πέταγε  τα κεφάλια τους στα στρατόπεδα των μαχητών του Πάθετ Λάο.

Τον απομάκρυναν  όταν δραστηριοποιήθηκε στην Luang Namtha, στα σύνορα με την Κίνα και ρισκάρισε επέμβασή της τελευταίας στον μυστικό πόλεμο. 


Λέγεται ότι ο Poe καρφίτσωνε τα αυτιά των αιχμαλώτων στις αναφορές προόδου που έστελνε στα κεντρικά της CIA στην Μπακόνγκ, ισχυριζόμενος ότι «ο πόλεμος είναι μια κόλαση, αλλά αν συμμετέχεις, ας συμμετέχεις με γούστο». 

Αποτρόπαιο γούστο… 


«Εγώ σου ζητάω την τρομερή τελετουργία του τεμαχίσματος, αυτό που κανείς δεν σου ζητάει: τα αγκάθια ως το κόκαλο. Βούτα με από αυτό το αισχρό πρόσωπο, υποχρέωσέ με να κραυγάσω τελικά το αληθινό μου όνομα.»

Χούλιο Κορτάζαρ  "ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ" 


Ο Poe απετέλεσε το πρότυπο του ρόλου του συνταγματάρχη Κούρτ, που έπαιξε ο Μάρλον Μπράντο, στην ταινία “Αποκάλυψη τώρα” του Κόπολα.

Το όνομα  επέλεξε ο Κόπολα από το ποίημα του Τ. Έλιοτ THE HOLLOW MEN,  “Οι κούφιοι άνθρωποι”,  που απαγγέλει ο Μπράντο την  στιγμή  που προχωρούν να τον σκοτώσουν.

Κι ο Έλιοτ το δανείστηκε από τον ήρωα του  Τζόζεφ Κόνραντ στο βιβλίο του «Η καρδιά του σκότους».

Το ποίημα γράφτηκε  το 1925, υπέροχο και προφητικό, για το τέλος της αποικιοκρατίας.  


Κύριο Κουρτς – πέθανε

Μια δεκάρα για τον Γέρο-Γκάι

I

Είμαστε οι κούφιοι άνθρωποι/Είμαστε οι παραφουσκωμένοι άνθρωποι

Γέρνοντας μαζί/Με την περικεφαλαία γεμάτη με άχυρο. Αλίμονο!

IV

…….

Εδώ δεν υπάρχουν βλέμματα/Σ’ αυτή την κοιλάδα των άστρων που πεθαίνουν

Σ’ αυτή την κούφια κοιλάδα/Το σπασμένο αυτό σαγόνι των χαμένων βασιλείων μας

Σε αυτόν τον ύστατο τόπο συνάντησης/Μαζί ψαχουλεύουμε

Και αποφεύγουμε τα λόγια/Συγκεντρωμένοι  στην αμμούδα του ξεχειλισμένου ποταμού

……… 

V

Γύρω-γύρω όλοι/Στις πέντε ξημερώνει

Μεταξύ της ιδέας/Και της πραγματικότητας

Μεταξύ της κίνησης/Και της πράξης

Ενσκήπτει η Σκιά

Ότι Σου εστίν η Βασιλεία

…………………..

 Η ζωή είναι μακριά πολύ

Μεταξύ της επιθυμίας/Και του σπασμού

Μεταξύ της ισχύος/Και της ύπαρξης

Μεταξύ της ουσίας/Και της πτώσης

Ενσκήπτει η Σκιά

Ότι Σου εστίν η Βασιλεία/ Ότι Σου εστίν

Είναι η ζωή/ Ότι Σου εστίν

Έτσι τελειώνει ο κόσμος/Έτσι τελειώνει ο κόσμος

Έτσι τελειώνει ο κόσμος

Όχι με έναν κρότο αλλά με ένα κλαψούρισμα 

Μετάφραση: ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΙΟΧΟΥ




Ο Poe πέθανε γέρος, αλκοολικός, να τσακώνεται στα μπαρ και να βρίζει την κυβέρνηση των  ΗΠΑ, που δεν έριξε την βόμβα να καθαρίσει τη γη από τα παλιοκομμούνια. 

Έτσι ευχάριστα  συνεχίζουμε  το ταξίδι μας…

Η ομίχλη αρχίζει να καθαρίζει. 


Βλέπω θαμπά ένα χωρικό να οδηγεί έναν ελέφαντα μέσα από τις φτέρες. 


Στην ακτή πλήθος χρώματα, κόσμος μαζεμένος, μια αγορά στην όχθη του ποταμού.

Ο οδηγός μας δεν μπορεί να πει με σιγουριά  ποιοι είναι ο έμποροι, μάλλον από τη Βιρμανία, αλλά το χωριό που δεν βλέπουμε ανήκει στην Ταϊλάνδη. 


Εδώ ακόμη τα σύνορα  τα ορίζει η φύση, είναι τα ποτάμια, τα βουνά.

Μα ο ποταμός είναι σύνορο μαζί και δρόμος που ενώνει. 


Τώρα στις όχθες εμφανίζονται πιο πολλά ίχνη ανθρώπων, αλλά κι  η φύση αλλάζει  δραματικά.

Σε ολόκληρες περιοχές έως βαθιά στα βουνά και στη  ζούγκλα τα δάση εξαφανίζονται.



Η γη καθαρίζεται με φυτοκτόνα και φωτιά, για να δημιουργηθούν  περιοχές κατάλληλες για φυτείες με μπανάνες. 



Η φύτευση γίνεται τόσο βιαστικά  και τα φυτά μεγαλώνουν τόσο γρήγορα, που τα σακούλια που τα μετέφεραν παραμένουν κρεμασμένα επάνω τους όσο ψηλώνουν. 


Μπανάνες για τους Κινέζους  επενδυτές.

Μεγάλες και άνοστες σε αντίθεση με  τις μικρές γλυκές των ντόπιων, αλλά πιο ανθεκτικές στη μεταφορά και στη συντήρηση.

Με αυτό τον απλό τρόπο αντικαθίστανται  τα γηγενή προϊόντα από τις ξένες ποικιλίες που είναι καλές  για τα συμφέροντα του εμπορίου και κακές  για τη γεύση και την υγεία μας.

Ατέλειωτες φυτείες με μπανάνες, υπεράντληση και μόλυνση από τα φυτοφάρμακα,  του ποταμού.


Φτάνουμε στο  Huay Xai.

Το μαρτυρούν τα σύγχρονα σπίτια, οι ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι, τα στάδια. 



Μια πλούσια πόλη, των συνόρων, στο  Χρυσό Τρίγωνο. 

Έτσι ονομάζεται η περιοχή που περιλαμβάνει εδάφη από τη Μιανμάρ, το Λάος και την Ταϊλάνδη, εντός της οποίας έως και το 2000 πραγματοποιούνταν το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας παραγωγής, μεταποίησης και διακίνησης του οπίου.

Το Λάος , πρώτη χώρα παραγωγής οπίου έως την απαγόρευση του 2001, από τη θέση του στην καρδιά του «χρυσού τριγώνου» λειτουργεί σαν κύριος  δρόμος  προώθησης των ναρκωτικών στη Δύση. 


Κατά τη διάρκεια του Μυστικού πολέμου, η CIA φημολογείται ότι είχε εμπλακεί στην κερδοσκοπία από την καλλιέργεια του οπίου.

Τα χρήματα με βάση φήμες που ακολούθησε  και ο Τζέιμς Ελρόι στα βιβλία του, τροφοδότησαν τις μυστικές επιχειρήσεις της CIA ενάντια σε αριστερά καθεστώτα στην Κούβα και στην Λατινική Αμερική. 


Την διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ, κοντά 15 χρόνια, μόνο τα κέρδη από το Yaa Baa (μεταμφεταμίνες), στις οποίες είχαν εθισθεί οι Αμερικάνοι στρατιώτες,  ήταν 8,5 δις δολάρια το χρόνο. 


Το σκήπτρο έχει περάσει τώρα στο Αφγανιστάν, αλλά ακόμη οι ορεινές φυλές καλλιεργούν και χρησιμοποιούν το όπιο σαν φάρμακο ή σαν παυσίπονο.

Το 2008 με βάση εικόνες από δορυφόρο, η παραγωγή του οπίου αυξήθηκε 78%.

Καλύπτει την πελατεία που όλο αυξάνεται της ευημερούσας Κίνας.

Το παράνομο εμπόριο του yaa baa ανθίζει καθώς τα εργαστήρια κατασκευής του εύκολα αποσυναρμολογούνται και ξαναστήνονται μέσα στην ζούγκλα και τα πορώδη εκτεταμένα σύνορα του Λάος με την Ταϊλάνδη είναι σχεδόν αδύνατο  να ελεχθούν πόσο μάλλον, όταν διεφθαρμένοι συνοριοφύλακες εκλιπαρούν για ένα «δώρο»….  


Αποχαιρετάμε τον νυσταγμένο αγαπημένο μου 



την Aelan (λουλούδι) την μητέρα του κι εξαιρετική μαγείρισσα, τον Chan τον οδηγό μας, που αποδείχθηκε μια χαρά παιδί  και το πλήρωμα που μας περιποιήθηκαν τις μέρες του ταξιδιού, 


ξαναπαρκάρουμε το πλοίο στον χώρο του αδύνατου,


και βγαίνουμε στο περίφημο Huay Xai, να συνεχίσουμε το ταξίδι μας μέσα στην πυκνή ζούγκλα του Nam Ha. 


Γυρνώντας να δω για τελευταία φορά το ποτάμι, αισθάνομαι ότι αποχαιρετώ μια εικόνα ζωής, που αν πραγματοποιηθούν τα φράγματα που έχουν προγραμματισθεί, θα έχει για πάντα  τελειώσει. 


«Όταν δίδασκε τους μαθητές του ότι η αλλαγή ήταν η μόνη αληθινή σταθερά, ο φιλόσοφος Ηράκλειτος τους είπε ότι κανείς δεν περπατά το ίδιο ποτάμι δύο φορές. Τη δεύτερη φορά , τόσο ο άνθρωπος όσο και το ποτάμι δεν είναι αυτό που ήταν κάποτε. Στο χώρο και στο χρόνο, από τα στενά φαράγγια στην αλμυρή θάλασσα και από τις μεγάλες αυτοκρατορίες στην φτωχή αγροτιά, το ποτάμι στα πόδια μας  περιλαμβάνει περισσότερες αλλαγές από όσες μπορούμε να αντιληφθούμε. Αυτές όμως τις τελευταίες εξελίξεις, τις αισθάνομαι σαν μια ρήξη.  Ροή σημαίνει αλλαγή, αλλά επίσης προσδίδει  ταυτότητα, γιατί ενσαρκώνει τη συνέχεια. Όμως καθώς ο  ποταμός  λάμπει στο πλάι μας  πολύτιμες ταυτότητες κινδυνεύουν να χαθούν για πάντα.» 

The Economist  “Requiem for a river” 



Η επέμβαση της Αμερικής 

Φωτό: Δημόσια αρχεία Λαός, Bιετνάμ,  αρχεία Wikipedia

Ας δούμε όμως λίγο πιο προσεχτικά την παρέμβαση των ΗΠΑ στο Λάος


Και μετά ήρθαν οι Αμερικάνοι…. Η γη έγινε βρώμικη, το νερό έγινε βρώμικο, τα ζώα μας κι εμείς μολυνθήκαμε με αίμα… παράφραση από ποίημα του Τ. Έλιοτ  

“Φόνος στη Μητρόπολη”

Για τους Αμερικανούς, η ουδετερότητα της κυβέρνησης σήμαινε να σταματήσει η χρήση από τους Βιετμίνχ, του Μονοπατιού του Χό Τσι Μινχ που περνούσε  μέσα από το έδαφος του Λάος. 

Η στρατηγικά σημαντική περιοχή για τις ΗΠΑ ήταν οι βορειοανατολικές επαρχίες, έδρα του Pathet Λάος, εκεί που βρίσκεται  η Πεδιάδα των αμφορέων. 

Παράλληλα από το φθινόπωρο του 1960 η CIA με την ευθύνη του ειδικού πράκτορα  Tony Poe  αρχίζει να εκπαιδεύει και να εξοπλίζει ένα μυστικό στρατό από μέλη της φυλής των Χμόνγκ, τον οποίο θέτει υπό την ηγεσία του Βάνγ Πάο που είχε πολεμήσει με τους Γάλλους στο Ντιέν Μπιέν Φου.  


Tony Poe


O Βάνγ Πάο με στρατιώτες


Hmong βιβλίο με τη δράση τους


Το 1964 οι ΗΠΑ ξεκίνησαν τους βομβαρδισμούς στο Λάος.

Δεν περιορίστηκαν να βομβαρδίσουν το μονοπάτι Χο Τσι Μινχ, αλλά η  βομβιστική επίθεση επεκτάθηκε σε όλες τις στρατηγικές θέσεις του Pathet Λάος και σε μεγάλες “ουδέτερες” περιοχές σε όλο το μήκος της χώρας. 

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, οι ΗΠΑ έριξαν  2.093.100 τόνους βομβών σε 580.944 εξόδους.

Το συνολικό κόστος ήταν 7.2 δισεκατομμύρια $ ΗΠΑ, ή  2 εκατομμύρια $ ΗΠΑ την ημέρα.

Κανείς δεν ξέρει πόσοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, αλλά το ένα τρίτο του πληθυσμού, 2,1 εκατομμύρια έγιναν εσωτερικοί πρόσφυγες.

Οι βομβαρδισμοί συνεχίστηκαν κάθε μέρα για 9 χρόνια. 


Aεροπλάνα για ρίψεις βομβών και αερομαχίες



O κρατήρας της βόμβας 



Eφοδιοπομπή 


Το 1969 αν υπήρχαν κάποιοι  περιορισμοί στις ρίξεις των βομβαρδιστικών αναιρέθηκαν.  Τα αεριωθούμενα έρχονταν καθημερινά και κατέστρεφαν όλα τα οικοδομήματα. 

Στην τελευταία φάση οι βομβαρδισμοί στόχευαν στη συστηματική καταστροφή της υλικής βάσης της κοινωνίας.

Οι χωρικοί μετακινήθηκαν στις παρυφές των δασών και μετά βαθύτερα και βαθύτερα μέσα στην ζούγκλα.

Στην πεδιάδα των αμφορέων, ρίχτηκαν 150.000 τόνοι βομβών από το 1964-1969.

Τον Σεπτέμβριο μετά από μία ιστορία δυόμιση αιώνων, η πεδιάδα των αμφορέων έπαψε να υπάρχει…. 


1971:

Η εισβολή του στρατού του Νότιου Βιετνάμ στο Λάος με την υποστήριξη των Αμερικάνων τον Φεβρουάριο, αποσκοπούσε στο να αποκοπούν τα τμήματα του λαοτινού μονοπατιού του Χo Τσι Μινχ, να καταστραφούν στρατόπεδα του Β. Βιετνάμ και να περιοριστεί η δράση του Πάθετ Λάο. 

                                                

Όλες όμως οι πληροφορίες ακόμα και οι ζώνες προσγείωσης των ελικοπτέρων είχαν διαρρεύσει στους επαναστάτες.

Ο στρατός του Ν. Βιετνάμ έπεσε σε ενέδρα, η επίθεσή του τσακίστηκε και ο στρατός του τράπηκε σε άτακτη φυγή.

Οι σφοδρές αμερικανικές αεροπορικές επιθέσεις κράτησαν τις απώλειες στο 45% της επιτιθέμενης δύναμης.

Από τα 659 αμερικανικά ελικόπτερα που χρησιμοποιήθηκαν για να μεταφέρουν τους στρατιώτες του Ν. Βιετνάμ, 453 υπέστησαν σοβαρές ζημιές και 90 χάθηκαν. 



Αντεπίθεση Πάθετ Λαό


Τα αμερικανικά ειδησεογραφικά μέσα είχαν αποκλειστεί από την αρχική επίθεση αλλά ήταν παρόντα στην υποχώρηση, καταγράφοντας απελπισμένους στρατιώτες να γαντζώνονται στα πέδιλα των ελικοπτέρων, πολλές φορές να προκαλούν την πτώση τους,  αμερικάνους  πιλότους να  τα αλείφουν με γράσο, και φαντάρους που έσπρωχναν  τους τραυματισμένους συντρόφους τους από τον δρόμο τους, στον αγώνα τους για να διαφύγουν. 

Οι ΗΠΑ προσπάθησαν να υποβαθμίσουν  οποιαδήποτε ανάμιξη της κυβέρνησης τους.

Ο πρόεδρος Νίξον την ημέρα της εισβολής, 8 Φεβρουαρίου του 1971, επέλεξε να παρουσιάσει τις θέσεις της κυβέρνησης για την προστασία του περιβάλλοντος. 

Ξεκίνησε τη διατύπωση των προτάσεών του με αποσπάσματα από το έργο του Τ.Σ. Έλιοτ “Φόνος στη Μητρόπολη”.


Καθάρισε τον αέρα! Καθάρισε τον ουρανό! Πλύνε τον άνεμο! Ενδεχομένως η επιλογή να προήλθε από τα σκοτεινά βάθη του υποσυνείδητου του Νίξον, γιατί η συνέχεια του ποιήματος είναι η παρακάτω…. Η γη είναι βρώμικη, το νερό είναι βρώμικο, τα ζώα μας κι εμείς μολυνθήκαμε με αίμα./ Μια βροχή από αίμα έχει τυφλώσει τα μάτια μου.




Αφίσα από το βιβλίο της Marilyn Yung «Οι πόλεμοι του Βιετνάμ»


Όταν το 1973  η βομβιστική επίθεση είχε σταματήσει πάνω από το Βόρειο Βιετνάμ, η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ συγκέντρωσε  όλες τις δυνάμεις  της  στο Λάος.

Η ηγεσία του Pathet Lao αναγκάστηκε να συνέρχεται  υπόγεια, στις σπηλιές της Vieng Xai, όπου 450 σπήλαια προστάτεψαν 23.000 ανθρώπους, μαχητές και χωρικούς. 





Διασχίζοντας τη ζούγκλα του Nam Ha για Luang Namtha  απόγευμα-βράδυ 20.11.2016

Μια καουμπόισσα στη ζούγκλα του Nam Ha ή Κόντρα στους κινδύνους και στην τρομοκρατία των εμπόρων του οπίου η ομάδα προχωρά.


Μας είχαν τρομοκρατήσει λίγο για το πέρασμα της ζούγκλας του Nam Ha όταν πέσει το σκοτάδι.

Το πρακτορείο Green Discovery που ήταν ο κύριος συνεργάτης μας στην περιοχή, μας απήντησε ότι δεν το αναλαμβάνει. 

Ευτυχώς ο Pheng του Smile Cruises, που ανέλαβε τη μεταφορά μας με πλοία μέσω του Μεκόνγκ, ήταν αρκετά τρελός και τα κατάφερε.

Το μειονέκτημα του οδηγού που βρήκε για το βανάκι της εταιρείας του ήταν ότι δεν μιλούσε καθόλου Αγγλικά. 

Μάλλον δεν μιλούσε έτσι κι αλλιώς, γιατί δεν έκανε καμιά προσπάθεια να συνεννοηθεί μαζί μας σε όλο το ταξίδι.

Χάρη στον Chan, τον οδηγό μας στο πλοίο, ενημερωθήκαμε ότι η τελευταία επίσημη τουαλέτα ήταν στο βενζινάδικο πριν την ζούγκλα και ότι από κει θα έπρεπε να προμηθευτούμε νερό και προμήθειες για το βράδυ.

Μας συνέστησε να μη κατεβούμε στη συνέχεια από το αυτοκίνητο… 

Με αυτές τις άριστες προϋποθέσεις, ψύχραιμοι, στην πλειονότητά μας, ξεκινήσαμε.

Τελευταίος σταθμός κι όλοι ορμούν έξω απ το αυτοκίνητο. 


Φυσικά  αγοράζουμε ότι μπορεί να θεωρηθεί προμήθεια από το  σέλφ - σέρβις


... και ναι ο εξυπηρετικός υπάλληλος με το μωράκι να κοιμάται γλυκά κρεμασμένο στο στήθος του ήταν άντρας!



Η μητέρα  αγέρωχη  καουμπόισσα έβαζε βενζίνη στο βαν, φορώντας στραβά το καπέλο της!

Φάτε τη σκόνη μας, στη χειραφέτηση, γατάκια! 



Το άλλο μωράκι μας αποχαιρέτησε  λυπημένο, κάτι θα ξέρει σκέφτηκα


και πήραμε τον δύσκολο δρόμο...


Προσπεράσαμε πολλά φορτηγάκια που τρέχαν σαν δαιμονισμένα στο πουθενά, αρκετά κυκλοφορούσαν χωρίς φώτα με τον οδηγό μας να καταφέρνει την τελευταία στιγμή να αποφεύγει την σύγκρουση, κάναμε περίπου 4 ώρες που μέτρησαν για περισσότερες γιατί είμαστε σαν σαρδέλες εκεί μέσα και τελικά στις  10.30 το βράδυ φθάσαμε σώοι στο ξενοδοχείο μας, το "The Boat Landing Guest House", που μας φάνηκε ο παράδεισος επί της γης. 




Διαβάστε τα 16 πρώτα κείμενα του αφιερώματος στην Ινδοκίνα της Ζέλας Φυκούρα:

Τέταρτο: Σου γράφω από το «Μουσείο Αμερικανικών Εγκλημάτων Πολέμου» | Συγκλονιστικές ΦΩΤΟ - αφηγήσεις από τον πόλεμο στο Βιετνάμ

Έκτο: Δεν αξίζει να πεθάνεις πριν διασχίσεις αυτά τα υδάτινα σύνορα [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Έβδομο: Μπήκαμε στο "εργοστάσιο παραγωγής Θανάτου" στην đau khổ này, την "πόλη που υποφέρει" [ΦΩΤΟ - ΒΙΝΤΕΟ]

Όγδοο: Η ανθρωπιά άοπλη συντρίβεται, ένοπλη αυτοαναιρείται: Η συναρπαστική ιστορία της Καμπότζης και η τελευταία συνέντευξη του Πολ Ποτ [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Ένατο: Ανγκόρ, το θαύμα! Η μεγαλειώδης Ακρόπολη μέσα στη ζούγκλα! [photos]

Δέκατο: Ανγκόρ: Η λίμνη που γιατρεύει, οι ουράνιες χορεύτριες και το ποτάμι με τα χίλια Linga (πέη)

Εντέκατο: Το Ανγκόρ Βατ στο πρώτο φιλί της μέρας και η συντριβή της υπεροψίας των ανθρώπων στο Τα Προμ [Φωτογραφίες]

Δωδέκατο: Ανγκόρ Τομ, η χρυσαφένια πόλη

Δέκατο τρίτο: Το enallaktikos.gr έφτασε στη μυστηριώδη χώρα των χιλίων ελεφάντων! ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ 

Δέκατο τέταρτο: Τόσο παλιά αυτή η άγνωστη πόλη… όσο η απαρχή του Ανθρώπου

Δέκατο πέμπτο: Κολυμπώντας σε τυρκουάζ καταρράκτες και πλένοντας ελέφαντες στο ποτάμι - Ονειρικές εικόνες από μια πανέμορφη χώρα

Δέκατο έκτο: Στο "Χρυσό Τρίγωνο" της ηρωίνης και του οπίου, διασχίζοντας με ταχύπλοα τον Μεκόνγκ μέσα στη ζούγκλα [Photos]


Διαβάστε ακόμη:


Μπορείτε να βλέπετε όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται και στο hashtag #indokina 


Σχετικά άρθρα

Οδηγός | Πού να πάτε, τι να δείτε, πού να φάτε, τι να πιείτε στο φθηνό και νεανικό Βελιγράδι!

Το enallaktikos.gr ταξιδεύει στο "Βερολίνο των Βαλκανίων," στην "Λευκή Πόλη", εκεί όπου διασταυρώνονται οι μεγαλύτεροι ποταμοί της Ευρώπης,  στο "άλλο" Βελιγράδι, το οποίο μετά από κάθε πόλεμο και βομβαρδισμό,  ξαναγεννιέται από τις στάχτες του και τα ερείπιά του.

Ένα ελληνικό νησί στους 100 κορυφαίους πράσινους προορισμούς του κόσμου

Όλοι οι υποψήφιοι  αξιολογήθηκαν από την ομάδα ειδικών των «Green Destinations Top 100» και από τα μέλη της ειδικής επιτροπής του πάνελ του Top 100 που περιλαμβάνει περισσότερους από 60 ειδικούς στο βιώσιμο τουρισμό. 

Πώς θα ταξιδέψεις δωρεάν σε 52 προορισμούς με όλα τα έξοδα πληρωμένα από τους New York Times

Αν αγαπάς το ταξίδι, 52 προορισμοί σε περιμένουν να τους εξερευνήσεις μέσα σε ένα χρόνο (ένα κάθε εβδομάδα) και μάλιστα ΔΩΡΕΑΝ, με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Ζήσε το όνειρο σου και δες πως.
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×