op
×

Η ιστορία της γυναίκας που μετέτρεψε ένα υλικό που δεν ήθελε κανείς σε κερδοφόρα επιχείρηση

Διαβάστηκε
Η ιστορία της γυναίκας που μετέτρεψε ένα υλικό που δεν ήθελε κανείς σε κερδοφόρα επιχείρηση
Ο Υάκινθος του Νερού μπορεί να μοιάζει σαν ένα ακίνδυνο, ακόμη και όμορφο φυτό - αλλά στην πραγματικότητα είναι ένα από τα πιο επίμονα ζιζάνια του νερού στον κόσμο. 

Φράζει τις πλωτές οδούς, καταστρέφει την αλιεία, διακόπτει το εμπόριο, την εκπαίδευση και την ομαλή καθημερινή ζωή. Σε αυτή τη μάστιγα, η κοινωνική επιχειρηματίας Achenyo Idachaba είδε μια μεγάλη ευκαιρία κοινωνικής οικονομίας και πράσινης επιχειρηματικότητας.

Η Idachaba άνοιξε ένα κατάστημα στο Ibadan, μια πόλη στη νοτιοδυτική Νιγηρία, και ξεκίνησε τη συγκομιδή του υάκινθου του νερού με στόχο να μετατρέψει τα απόβλητα σε περίτεχνα, χειροποίητα αντικείμενα της καθημερινότητας.

"Αυτό που κάνουμε είναι να πάρουμε ένα περιβαλλοντικό πρόβλημα και να το μετατρέψουμε σε μια κερδοφόρα λύση", εξηγεί ο Idachaba.



Η 46χρονη κοινωνική επιχειρηματίας είχε πάντα πάθος για την αειφόρο ανάπτυξη. Με τα χρόνια είχε αποκτήσει εξειδίκευση σε διάφορα περιβαλλοντικά έργα που αφορούν την ανάκτηση αποβλήτων. Αλλά η μετατροπή αυτών των ζιζανίων του νερού σε μια απτή, εξατομικευμένη επιχειρηματική ιδέα, ήταν που της κέντρισε περισσότερο το ενδιαφέρον.

Μοιράζοντας το χρόνο της μεταξύ Νιγηρίας και Ηνωμένων Πολιτειών - όπου γεννήθηκε - επέστρεψε τελικά στον τόπο καταγωγής των γονιών της το 2009 και τρία χρόνια αργότερα ίδρυσε την MitiMeth. Το 2013, η εταιρεία έλαβε επιχορήγηση από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Νιγηρίας επιτρέποντας στην μικρή startup να αναπτυχθεί και να προσλάβει επτά άτομα πλήρους απασχόλησης, καθώς και να παρέχει ευκαιρίες εργασίας σε ντόπιους τεχνίτες.



"H δημιουργία του κάθε χειροτεχνήματος εξαρτάται από το κλίμα και από το να έχεις αρκετό προσωπικό για να δουλέψει. Τα ζιζάνια συλλέγονται από τα τοπικά κανάλια νερού και τοποθετούνται στον ήλιο για να στεγνώσουν, διαδικασία που διαρκεί από τέσσερις ημέρες έως δύο εβδομάδες στην περίοδο των βροχών. Μόλις στεγνώσουν, τότε υποβάλλονται σε επεξεργασία για να μετατραπούν στο σχοινί που χρησιμοποιούμε για την ύφανση των προϊόντων."

Εκτός από τη δημιουργία όμορφων υφαντών και χειροτεχνημάτων, η Idachaba ήθελε να προσφέρει δεξιότητες στις τοπικές κοινότητες και να ανοίξει τον δρόμο σε νέες επιχειρηματικές ιδέες. 

Μαζί με την ομάδα της MitiMeth, έχει δραστηριότητα σε οκτώ κοινότητες, κυρίως στο Δέλτα του Νίγηρα, εκπαιδεύοντας τους κατοίκους ώστε να μετατρέψουν την "υδάτινη απειλή" σε σχοινί για την ύφανση των προϊόντων.



«Τους βοηθούμε να δουν το ζιζάνιο με διαφορετική ματιά με στόχο να γίνει για εκείνους πηγή βιοπορισμού», λέει. «Πηγαίνουμε και τους εκπαιδεύουμε για το πώς θα συλλέγουν το υλικό από τις πλωτές οδούς, τους λέμε πώς πρέπει να το στεγνώνουν και στη συνέχεια τους διδάσκουμε πώς να υφαίνουν το σχοινί. Τέλος, τους παρουσιάζουμε τους διαφορετικούς τύπους προϊόντων που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν με τα χέρια τους».

«Αφού τους βοηθήσουμε με τη βασική εκπαίδευση, τα υπόλοιπα αφήνονται στη δική τους δημιουργικότητα και τους βλέπουμε να χρησιμοποιούν τις δεξιότητες που έχουν αποκτήσει για να τις μετατρέψουν σε προϊόντα που δεν τους έχουμε αναφέρει ποτέ».

Η καινοτόμος επιχειρηματική ιδέα της Achenyo Idachaba έχει κερδίσει το βραβείο Cartier Women's Initiative Awards, αποδεικνύοντας ότι μια οικολογική απειλή μπορεί να μετατραπεί σε μια εξαιρετική επιχειρηματική ιδέα.








Σχετικά άρθρα

"Η ΒΙΟΜΕ θα μείνει σε χέρια εργατικά"

Χαμόγελα και συνθήματα σήμερα έξω από το δικαστήριο, με τους διαδηλωτές να φωνάζουν "Μπάτσοι δικαστές ακούστε το καλά, η ΒΙΟΜΕ θα μείνει σε χέρια εργατικά". Οι εργαζόμενοι δίνουν νέο ραντεβού έξω από τα δικαστήρια την ερχόμενη Πέμπτη αφού κανένας πλειοδότης  δεν τόλμησε να πάει σήμερα στο δικαστήριο.  

ΒΙΟ.ΜΕ: Δεν φεύγουμε από όσα μας ανήκουν

Η ΒΙΟ.ΜΕ. από το 2013 δείχνει ότι υπάρχει άλλος δρόμος. Δρόμος που τον ανοίγεις μονάχα περπατώντας. Δρόμος χωρίς αφεντικά. Όχι μόνο στους χώρους εργασίας, αλλά και στην κοινωνία. Η ΒΙΟ.ΜΕ δεν είναι απλά ένα εργοστάσιο, είναι το λίκνο της αυτοδιαχείρισης, της αμεσοδημοκρατίας και της οργανωμένης νίκης.

Το καλαμπόκι που μου άλλαξε τη ζωή | Του Παναγιώτη Σαϊνατούδη

Ένα τέτοιο μαύρο καλαμπόκι μου άλλαξε τη ζωή τον Αύγουστο του 1992 στο χωριό μου Βαμβακούσα Σερρών. Παραθέτω μια δημοσίευση μου, του 2009 όταν τιμήθηκα ως φύλακας της βιοποικιλότητας της Μεσογείου
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Περισσοτερα...
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×