op
×

Επίδειξη αναλγησίας, της Ρόζας Κοβάνη

Διαβάστηκε
Επίδειξη αναλγησίας, της Ρόζας Κοβάνη

Με την α­με­σό­τη­τα της δι­κής τους φω­νής, οι α­σθε­νείς κρα­τού­με­νοι του Νο­σο­κο­μείου των Φυ­λα­κών Κο­ρυ­δαλ­λού α­πο­φά­σι­σαν πριν α­πό τρεις ε­βδο­μά­δες να α­πευ­θυν­θούν στην κοι­νω­νία. Να μας πουν ό­τι ζουν σε έ­να χώ­ρο που μό­νο κα­τ’ ευ­φη­μι­σμόν κά­ποιοι α­πο­κα­λούν νο­σο­κο­μείο.


Να μας πουν ό­τι ε­κεί, στον Άγιο Παύ­λο –ή Άγιο Πέ­τρο ό­πως τον λέ­νε οι ί­διοι για ευ­νό­η­τους λό­γους– μέ­σα στη βρό­μα και στις α­σθέ­νειες, 210 άν­θρω­ποι (ο­ρο­θε­τι­κοί, καρ­διο­πα­θείς, καρ­κι­νο­πα­θείς, δια­βη­τι­κοί, α­νά­πη­ροι, πα­ρα­πλη­γι­κοί) έ­χουν ε­γκα­τα­λει­φθεί να ε­κτί­σουν μια ποι­νή που ι­σο­δυ­να­μεί με βα­σα­νι­σμό και σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις με θά­να­το. Κι ό­τι αυ­τοί, οι τρό­φι­μοι του Κο­λα­στή­ριου Κο­ρυ­δαλ­λού, θα στα­μα­τή­σουν να παίρ­νουν το συσ­σί­τιό τους, θα ε­πι­στρέ­ψουν τα φάρ­μα­κά τους στους φύ­λα­κες και θα διεκ­δι­κή­σουν με τη ζωή τους το αυ­το­νό­η­το δι­καίω­μα στην υ­γεία και την α­λη­θι­νή νο­ση­λεία. Αυ­τή η κραυ­γή –ει­κο­νο­γρα­φη­μέ­νη σο­κα­ρι­στι­κά με τις φω­το­γρα­φίες που έ­δω­σαν οι ί­διοι στη δη­μο­σιό­τη­τα μέ­σω κι­νη­τών τη­λε­φώ­νω­ν– ή­ταν και η πρώ­τη τους νί­κη. Υπο­χρέω­σαν τους δη­μο­σιο­γρά­φους να τους δώ­σουν μι­κρό­φω­νο. Κι­νη­το­ποίη­σαν διε­θνείς ορ­γα­νι­σμούς. Μας α­νά­γκα­σαν ό­λους να κοι­τά­ξου­με.

Κά­ποιοι μπο­ρεί να πουν ό­τι οι ει­κό­νες των φα­γω­μέ­νων σω­μά­των  α­πό την ψώ­ρα, των αν­θρώ­πων που κου­λου­ριά­ζο­νται στο πά­τω­μα με τους ο­ρούς στα χέ­ρια, της τουα­λέ­τας που ξε­χει­λί­ζει α­πό λύ­μα­τα πα­ρα­πέ­μπουν σε κά­ποιου εί­δους freak show, προ­κα­λούν α­πλώς τη λύ­πη­ση και πλήτ­τουν την α­ξιο­πρέ­πεια των φω­το­γρα­φι­ζό­με­νων. Μπο­ρεί και να συμ­φω­νού­σα, αν τα ντο­κου­μέ­ντα αυ­τά εί­χαν τρα­βη­χτεί α­πό την α­δη­φά­γο κά­με­ρα κά­ποιου ρε­πόρ­τερ και ε­πι­κα­λού­νταν τη φι­λαν­θρω­πι­κή μας διά­θε­ση α­πέ­να­ντι σε παι­διά ε­νός κα­τώ­τε­ρου θε­ού. Όμως εί­ναι και πά­λι τα δι­κά τους λό­για που με κά­νουν να σκε­φτώ δια­φο­ρε­τι­κά. «Βο­η­θή­στε μας. Η αλ­λη­λεγ­γύη σας εί­ναι πιο δυ­να­τή α­πό την ε­λε­η­μο­σύ­νη του κρά­τους», λέ­νε οι α­σθε­νείς κρα­τού­με­νοι του Άγιου Παύ­λου κι ε­γώ με­τα­φρά­ζω: Εί­μα­στε α­γω­νι­στές. Εί­μα­στε α­ξιο­πρε­πείς μέ­χρι θα­νά­του. Εί­ναι και κά­τι ε­πί­σης πο­λύ ση­μα­ντι­κό που κέρ­δι­σε αυ­τή η κι­νη­το­ποίη­ση.

Ο κρα­τού­με­νος που πή­ρε την ευ­θύ­νη να δώ­σει τις φω­το­γρα­φίες στη δη­μο­σιό­τη­τα, ε­νερ­γώ­ντας πά­ντα εξ ο­νό­μα­τος ό­λων και χω­ρίς πο­τέ να προ­βά­λει την προ­σω­πι­κή του πε­ρί­πτω­ση, εί­ναι κα­θη­γη­τής μα­θη­μα­τι­κών και κρα­τεί­ται για οι­κο­νο­μι­κό έ­γκλη­μα (και συ­γκε­κρι­μέ­να για χρέη). Για α­κό­μη μία φο­ρά, οι δη­μο­σιο­γρά­φοι (και ό­χι μό­νο) έ­πε­σαν α­πό τα σύν­νε­φα, και τα στε­ρεό­τυ­πα πή­γαν πε­ρί­πα­το. Ίσως βέ­βαια –κι αυ­τό θα πρέ­πει να προ­βλη­μα­τί­σει τους πά­ντες, πο­λί­τες και κρα­τού­ντες– ο εν λό­γω κρα­τού­με­νος α­νή­κει σε μια κα­τη­γο­ρία που ο­λοέ­να με­γα­λώ­νει, αυ­τή των ξαφ­νι­κά και βίαια πε­ρι­θω­ριο­ποιη­μέ­νων αν­θρώ­πων, που πο­τέ δεν εί­χαν φα­ντα­στεί τον ε­αυ­τό τους ως κρα­τού­με­νο. Αυ­τοί δεν έ­χουν εν­σω­μα­τώ­σει α­κό­μα το «σω­φρο­νι­σμό» της φτώ­χειας, ε­ντός και ε­κτός φυ­λα­κής, δεν μπο­ρούν να δε­χτούν με την ί­δια ευ­κο­λία ό­τι στο ε­ξής δεν θα έ­χουν δι­καιώ­μα­τα.

Αύ­ριο Δευ­τέ­ρα ο άν­θρω­πος αυ­τός θα πε­ρά­σει, κα­τά πα­ραγ­γε­λία της ει­σαγ­γε­λέα της φυ­λα­κής, α­πό πει­θαρ­χι­κό συμ­βού­λιο α­κρι­βώς ε­πει­δή χρη­σι­μο­ποίη­σε κι­νη­τό (πα­ρά­νο­μο στη φυ­λα­κή) για να δη­μο­σιο­ποίη­σει την κα­τά­στα­ση που ε­πι­κρα­τεί. Αν αυ­τό γί­νε­ται σε μια προ­σπά­θεια εκ­φο­βι­σμού των α­γω­νι­ζό­με­νων κρα­του­μέ­νων του Άγιου Παύ­λου, η α­λή­θεια εί­ναι ό­τι α­κού­γε­ται κά­πως α­στείο. Μι­λά­με για καρ­κι­νο­πα­θείς και ο­ρο­θε­τι­κούς που έ­χουν στα­μα­τή­σει κο­ντά έ­να μή­να τα φάρ­μα­κά τους και θα τους τρο­μά­ξει έ­να πει­θαρ­χι­κό; Αν πά­λι εί­ναι μία α­κό­μη ε­πί­δει­ξη της α­ναλ­γη­σίας και της α­παν­θρω­πιάς δι­κα­στι­κών «λει­τουρ­γών» και υ­πουρ­γών (Δι­καιο­σύ­νης και Υγείας για να μην ξε­χνά­με ό­τι μι­λά­με για νο­σο­κο­μείο) ε­πί­σης δεν κά­νει ε­ντύ­πω­ση. Πώς νο­μί­ζε­τε ό­τι φτά­σα­με ως ε­δώ; Όπως και να ’χει, η κοι­νω­νία, στην ο­ποία α­πευ­θύν­θη­καν οι κρα­τού­με­νοι έ­χο­ντας χορ­τά­σει και α­πό εκ­φο­βι­σμό και α­πό α­δια­φο­ρία, θα πρέ­πει να το κά­νει υ­πό­θε­σή της να μην τι­μω­ρη­θεί ο α­γω­νι­στής Γιώρ­γος Κ.

Ρό­ζα Κο­βά­νη (μέ­λος της Πρω­το­βου­λίας για τα Δι­καιώ­μα­τα των Κρα­του­μέ­νων).

http://epohi.gr/portal/

Σχετικά άρθρα

Πιθανή η απελευθέρωση της Σουδανής Μάριαμ Ιμπραχίμ που έχει καταδικαστεί σε θάνατο

Η Μάριαμ Γιαχία Ιμπραχίμ Ίσαγκ, η νεαρή γυναίκα που καταδικάστηκε στο Σουδάν σε θάνατο δια απαγχονισμού, με τις κατηγορίες της αλλαγής θρησκεύματος και της μοιχείας, πιθανόν να απελευθερωθεί εντός των επόμενων ημερών, όπως δήλωσε στο BBC ανώτερος αξιωματούχος από το Χαρτούμ.

Κόβουν το νερό σε 120.000 οικογένειες που αδυνατούν να πληρώσουν (βίντεο)

Η πολιτεία των Η.Π.Α., που πριν λίγο καιρό χρεοκόπησε, ετοιμάζει ένα σχέδιο διακοπής της παροχής νερού σε 120.000 φτωχές οικογένειες που αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους. Το νερό σε λίγο καιρό πρόκειται να ιδιωτικοποιηθεί και στο Ντιτρόιτ...

Καταδίκη της Ελλάδας για απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση κρατουμένων

Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε την Ελλάδα για απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση κρατουμένων εκδικάζοντας προσφυγή που αφορούσε στις συνθήκες κράτησης των προσφευγόντων στις φυλακές της Τρίπολης.

ΒΙΝΤΕΟ: Μαρία Πίνιου - Καλλή, μια γυναίκα νικάει τους βασανιστές

Η  νεαρή γιατρός της Γυάρου και επί χρόνια πρόεδρος του Διεθνούς Συμβουλίου Κέντρων Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων, με συμβουλευτικό στάτους στα Ηνωμένα Έθνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση, Μαρία Πίνιου - Καλλή, είναι μια γυναίκα που αφιέρωσε τη ζωή της στον αγώνα κατά των βασανιστηρίων.
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×