op
×

Ακολουθώντας την γραμμή μιας ασημένιας πίπας οπίου, ανακαλύπτουμε τη φυλή των ιθαγενών Khamu

Διαβάστηκε
Ακολουθώντας την γραμμή μιας ασημένιας πίπας οπίου, ανακαλύπτουμε τη φυλή των ιθαγενών Khamu

Πέντε ημέρες πεζοπορίας στα υπερώα  του Λάος στα σύνορα με τη  Βιρμανία και την Κίνα

Ημέρα 12η του ταξιδιού μας

22.11.2016 - Πρωί


Θα κινδυνέψουμε και θα κουραστούμε, θα τριγυρίζουμε σε περιοχές που η παρουσία και η επέμβαση του ανθρώπου είναι μηδαμινή, θα κοιμηθούμε σε καλύβες δίπλα στο ποτάμι, θα τραγουδήσουμε και θα χορέψουμε με τις κοπέλες των χαμένων φυλών, θα συναντήσουμε πύλες πνευμάτων, θα εισέλθουμε σε ένα κόσμο που  κυβερνούν οι θεοί των προγόνων και όλα είναι μαγικά και επίφοβα, και τέλος ξαναγυρνώντας στη γη θα προσπαθήσουμε να  κατανοήσουμε τις προσπάθειες που κάνουν αυτοί οι μακρινοί κάτοικοι των συνόρων για επιβίωση, για διατήρηση της πολιτισμικής τους ταυτότητας, για μόρφωση.




Για το ταξίδι μας γράφει η Ζέλα Φυκούρα




Αρχισυνταξία:  Βιβή Συργκάνη

Φωτό: Βάγια Βοζίκα, Νατάσα Βουτυρά, Μαρία Διαλλινά, Γιώργος Λιερός, Μανώλης Μαυρής, Θάλεια Πανδή, Βούλα Σούκη,  Ζέλα Φυκούρα 

Επιμέλεια: Το παιδί για όλες τις δουλειές Ανδρέας Ρουμελιώτης

Τους χάρτες σχεδίασε η Κατερίνα Βανταράκη


Αυτό ήταν το ταξίδι μας (χάρτες)



Το  enallaktikos.gr κάνει ένα ταξίδι - περιπέτεια στην Ινδοκίνα,  για 30 ημέρες στις πόλεις και στις ζούγκλες του Λάος, της Καμπότζης και του Βιετνάμ, που θα το ζήσουμε παρέα.

Βήμα - βήμα, μέρα - μέρα, ένα ταξιδιωτικό, πολιτιστικό ημερολόγιο σε συνέχειες, με ιστορικές αναδρομές και εκατοντάδες φωτογραφίες - βίντεο.

Απο την Χο Τσι Μινχ του Βιετνάμ νοικιάζουμε  δικό μας ταχύπλοο και μέσω του ποταμού Μεκόνγκ περνάμε τα θαλάσσια σύνορα της Καμπότζης και φτάνουμε στην πρωτεύουσα Πνομ Πενχ. 

Συνεχίζουμε στην Σιέμ Ρεπ και θαυμάζουμε τους αρχαίους ναούς του Αγκόρ.

Από εκεί  περνάμε στο Λάος και ανεβαίνουμε με ποταμόπλοιο,  ταχύπλοα,  κανό και πολύωρες πεζοπορίες τον Μεκόνγκ, μέχρι το Χρυσό Τρίγωνο (στα σύνορα Λάος - Βιρμανίας - Βιετνάμ), στο κέντρο του οπίου και της ηρωίνης.

Κάνουμε μια διαδρομή μέσα από βουνά, ζούγκλες, μεγάλα ποτάμια, ανάκτορα βασιλέων, που μας οδηγεί σε απομονωμένες φυλές, ολοζώντανες πόλεις,  ξεχασμένες ηρωικές επαρχίες, πανέμορφους ανθρώπους.


Περνάμε πεζοί τα σύνορα του Λάος και διασχίζουμε όλο το Βιετνάμ από πάνω μέχρι κάτω με πλοία, τραίνα, βανάκια.


Σε αυτό το μεγάλο αφιέρωμα του enallaktikos.gr μέσα απο τα ιστορικά στοιχεία, τα "παράξενα" θρησκευτικά και λαϊκά έθιμα, με ακριβείς αναφορές σε θρησκείες και ναούς, θα γνωρίσουμε την Ινδοκίνα.


Εκεί που συναντιούνται η Ινδία και η Κίνα, για να δημιουργήσουν τελικά μια υπέροχη πολυπολιτισμική κουλτούρα.


Πάμε!

Διαβάστε τα 19 πρώτα κείμενα του αφιερώματος στην Ινδοκίνα της Ζέλας Φυκούρα:


Τέταρτο: Σου γράφω από το «Μουσείο Αμερικανικών Εγκλημάτων Πολέμου» | Συγκλονιστικές ΦΩΤΟ - αφηγήσεις από τον πόλεμο στο Βιετνάμ

Έκτο: Δεν αξίζει να πεθάνεις πριν διασχίσεις αυτά τα υδάτινα σύνορα [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Έβδομο: Μπήκαμε στο "εργοστάσιο παραγωγής Θανάτου" στην đau khổ này, την "πόλη που υποφέρει" [ΦΩΤΟ - ΒΙΝΤΕΟ]

Όγδοο: Η ανθρωπιά άοπλη συντρίβεται, ένοπλη αυτοαναιρείται: Η συναρπαστική ιστορία της Καμπότζης και η τελευταία συνέντευξη του Πολ Ποτ [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Ένατο: Ανγκόρ, το θαύμα! Η μεγαλειώδης Ακρόπολη μέσα στη ζούγκλα! [photos]

Δέκατο: Ανγκόρ: Η λίμνη που γιατρεύει, οι ουράνιες χορεύτριες και το ποτάμι με τα χίλια Linga (πέη)

Εντέκατο: Το Ανγκόρ Βατ στο πρώτο φιλί της μέρας και η συντριβή της υπεροψίας των ανθρώπων στο Τα Προμ [Φωτογραφίες]

Δωδέκατο: Ανγκόρ Τομ, η χρυσαφένια πόλη

Δέκατο τρίτο: Το enallaktikos.gr έφτασε στη μυστηριώδη χώρα των χιλίων ελεφάντων! ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ 

Δέκατο τέταρτο: Τόσο παλιά αυτή η άγνωστη πόλη… όσο η απαρχή του Ανθρώπου

Δέκατο πέμπτο: Κολυμπώντας σε τυρκουάζ καταρράκτες και πλένοντας ελέφαντες στο ποτάμι - Ονειρικές εικόνες από μια πανέμορφη χώρα

Δέκατο έκτο: Στο "Χρυσό Τρίγωνο" της ηρωίνης και του οπίου, διασχίζοντας με ταχύπλοα τον Μεκόνγκ μέσα στη ζούγκλα [Photos]

Δέκατο έβδομο: Φτάσαμε στην καρδιά του "Χρυσού Τριγώνου" του οπίου και της ηρωίνης, στην πυκνή ζούγκλα του Nam Ha

Δέκατο όγδοο: Περιπέτειες στην ζούγκλα για ανίδεους πεζοπόρους με εξαιρετική αυτοπεποίθηση ή πως δεν αφήσαμε τα κόκαλά μας στις βουνοκορφές του Λάος

Δέκατο ένατο: Πως χωρέσαμε 20 έλληνες πεζοπόροι σε μια καλύβα από μπαμπού στο χωριό της φυλής Lanten στα ρέματα του Λάος

Διαβάστε ακόμη:


Μπορείτε να βλέπετε όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται και στο hashtag #indokina 



Ακολουθούμε την γραμμή μας ασημένιας πίπας οπίου και στο χωριό Ban Nalan Thai (το χωριό “των μπαμπού του Νότου”) μαθαίνουμε τη ζωή και την ιστορία των Khamu (της ιθαγενούς ομάδας της ηπειρωτικής Ινδοκίνας)


Αφού ξεκινήσαμε οι τρελοί μεσημεριάτικα να φτάσουμε την κορυφή της προστατευμένης φυσικής περιοχής του Nam Ha με τεράστια πρωτογενή δάση και σπάνια φυτά. 

Κι αφού ζήσαμε μια κατάβαση εφιαλτική, για πάνω απο 4,5 ώρες,  που όλα ήταν φαγωμένα από την υγρασία και ο κίνδυνος από μη απασφαλισμένες βόμβες υπαρκτός, βγήκαμε στο χωριό των Lanten, φυλή κινεζικής προέλευσης που μετοίκησε πριν από ένα περίπου αιώνα σε αυτή την περιοχή. 

Ο πολιτισμός τους σχεδόν ανέγγιχτος, δρόμος έφθασε στο χωριό τους πριν τρεις μήνες.

Η ομάδα επανενώθηκε και καταφέραμε να "κοιμηθούμε" 20 εξαντλημένα άτομα σε μια υπερυψωμένη καλύβα απο μπαμπού ενώ ένα ποταμάκι μας χώριζε από τη ζούγκλα τη γεμάτη κρωγμούς, γρυλίσματα και μυστήριο. 

Το βράδυ δίπλα στη φωτιά  συζητούσαμε για τους μεγάλους επαναστάτες και τους συνετούς πολιτικούς που διασφάλισαν ένα ειρηνικό πέρασμα της εξουσίας στο Λάος, την μόνη χώρα της Ινδοκίνας που κατάφερε να αποφύγει τον εμφύλιο, όχι όμως τους Αμερικάνους.



22.11.2016 - Πρωί


Στο χωριό Ban Nalan Thai δηλαδή το χωριό “των μπαμπού του Νότου”.


Ξυπνάω στον κοιτώνα του χωριού.

Άργησα και μ’ έχουν προλάβει ήδη άλλοι  που μαζεύτηκαν  κοντά στη φωτιά.


Στέκομαι για λίγο.

Ανασαίνω την μυρωδιά της υγρασίας του πρωινού, μια μυρωδιά ποταμίσια και γης νοτισμένης, δροσερών φυλλωμάτων, σήψης και καπνού.  

Υπάρχει τόση ησυχία που κάθε ήχος είναι ευδιάκριτος, μια κραυγή, ίσως  πιθήκου, από τη ζούγκλα, ένα πνιχτό μουγκάνισμα, το στρίγκλισμα των γουρουνιών, το μουρμουρητό των φίλων.



Για  τουαλέτα κατευθύνομαι στην προστασία του  δάσους των μπαμπού, για πλύσιμο στο ποτάμι ... το ίδιο, που λίγο παραπάνω πλένουν τα κατσαρολικά του πρωινού.



Για να βουρτσίσω τα δόντια μου ανέβηκα στη βρύση που κατασκευάστηκε με προσφορά μιας γερμανικής οργάνωσης. 

Δημόσιος χώρος μπουγάδας και πλυσίματος για όλους.


Ένα κοριτσάκι κουβαλώντας τ’ αδελφάκι του στην πλάτη κάθεται μαζεμένο δίπλα στη φωτιά.

Με τη βοήθεια της παντομίμας κι αφού κατάλαβε, της χάρισα ένα τσαντάκι με οδοντόβουρτσα/οδοντόκρεμα,  που κρατάω από τα αεροπλάνα. 

Της άρεσε πολύ!

Όλα αυτά τα σαπουνάκια, τσατσάρες, σαμπουάν που μας παρέχουν ξενοδοχεία και αεροπλάνα τα μαζεύω και τα αφήνω να πιάσουν τόπο, στα παιδιά στις φυλές.



Η ομίχλη αποτραβιέται στο δάσος. Χώρος παραμυθιών.

Το σπίτι από τα τρία λυκάκια. 

«Θα φυσήξω, θα  φυσήξω και το σπίτι σας θα γκρεμίσω.»

Κι όλο φούσκωνε τα μαγουλά του για να χωρέσουν πολύ αέρα, ο “Ρούνι-Ρούνι το ύπουλο κακό γουρούνι” .


Υπήρξαν άραγε Ρούνι-Ρούνι για τους κατοίκους του χωριού που ανήκουν στην εθνική ομάδα των Khamu, την ιθαγενή εθνική ομάδα της ηπειρωτικής Ινδοκίνας; 

Αδιαμφισβήτητα ναι! 

Ήταν οι αυτοκρατορίες των Mon και  Khmer  αρχικά, και οι λαοί Thai/Lao που όταν μετακινήθηκαν τον  7ο έως 13ο αιώνα, υποδούλωσαν ή κυνήγησαν τους ιθαγενείς κατοίκους Khamu από τις χαμηλότερες  και πιο εύφορες περιοχές, στα ανοίκεια υψώματα του Βορρά. 

Έφτασε το όνομα Khamu να είναι συνώνυμο του σκλάβος στη σύγχρονη γλώσσα των Lao.

Περίπου 621 χιλιάδες Khamu ζουν σήμερα σε αυτές τις περιοχές.


Στο πλάτωμα πίνουμε Λαοτιανό πάνγλυκο καφεδάκι και ζεσταινόμαστε στη φωτιά.


Η κοπέλα καθαρίζει τα λαχανικά του πρωινού με το γουρούνι που την ακολουθεί  να χάφτει τις φλούδες.


Οι πάπιες του χωριού κατεβαίνουν συγχρονισμένα στο ποτάμι.

Η παρουσία μας τους δημιουργεί πρόβλημα. 

Σταματούν και σκέφτονται.

Μετά παίρνουν την απόφαση να συνεχίσουν χωρίς να μας κοιτάνε, όσο πιο γρήγορα μπορούν.



Όπως μας εξηγεί ο Air ο οδηγός μας, στο χωριό κάθε οικογένεια έχει ζώα, αγελάδες, γουρούνια, πάπιες, που ζουν κάτω από το σπίτι για προφύλαξη απ' τα αρπακτικά και τη ζεστασιά των κατοίκων.


Οι χωρικοί για να δημιουργήσουν εκτάσεις για σπορά κόβουν τα δέντρα και καίνε περιοχές του δάσους. 

Διαδεδομένος τρόπος  για καλλιέργειες σε  περιορισμένους πληθυσμούς σε όλο τον κόσμο.

Το ρύζι φυλάσσεται έξω από το σπίτι σε υπερυψωμένες κατασκευές για προστασία από τους αρουραίους.

Από κάτω όταν χρειάζεται, καίνε ξύλα για να διώξουν την υγρασία και να το ξηράνουν.




Επίσης καλλιεργούν καλαμπόκι,  σουσάμι για το λάδι του και λαχανικά σε μικρούς κήπους.

Το μεγαλύτερο μέρος από τις γεωργικές δουλειές γίνεται συλλογικά.

Φωτογραφίζω ανθισμένες πατατιές.


Η συλλογή καρπών και τρυφερών βλαστών από τη ζούγκλα, το ψάρεμα και το κυνήγι παραμένουν σημαντική πηγή τροφής και πρωτεύουσα ασχολία των ανδρών. 

Ο Air μας δείχνει πως δημιουργούν παγίδες για μικρά ζώα από χόρτα και κλαριά.




Οι μεγάλοι στην ηλικία άνθρωποι είναι οι πιο σημαντικοί σε σπουδαιότητα στο χωριό και είναι αυτοί που επιλύουν τις διαφορές σε ένα κοινοτικό σύστημα απόδοσης δικαιοσύνης που είναι σεβαστό από το κράτος.


Οι αρχές του χωριού είναι  ο Σαμάνος, ο γνώστης των πνευμάτων, που μένει στη ζούγκλα, ο “φαρμακοποιός” γνώστης των βοτάνων και των γιατρικών των φυτών, ο ιερέας, αξίωμα που έχει γενεαλογική σειρά και ο διορισμένος “δήμαρχος“  που γνωρίσαμε, και  εξασφαλίζει την σύνδεση με την Κυβέρνηση χωρίς ίχνη παράνομου πλουτισμού  στην κατοικία του…. 



Ο σαμάνος απομακρύνει την αρρώστια με την μέθοδο του καπνού και των ονείρων. 

Ανάβει βότανα και φυσά τον καπνό για να καθαρίσει το σώμα του άρρωστου και στη συνέχεια του ετοιμάζει ένα ειδικό ποτό, προφανώς παραισθησιογόνο, που τον βυθίζει σε ύπνο με όνειρα για να καταλάβει ερμηνεύοντάς τα, ποιο είναι το κακό πνεύμα που τον κυριαρχεί και ποια ξόρκια πρέπει να εκτελέσει.

Περπατάμε κουβεντιάζοντας στις γειτονιές.

Ρωτάω πόσοι είναι οι πλούσιοι και πόσοι οι φτωχοί του χωριού μιας και κανένα σπίτι δεν είναι εμφανώς καλύτερο από τα άλλα.

Ο Air σκέφτεται λίγο και μου απαντά, «οι πλούσιοι είναι στην πόλη, εδώ όλοι είναι το ίδιο φτωχοί...»


Οι γυναίκες του χωριού μας κουτσομπολεύουν, τα μικρά αυτοσχεδιάζουν σε διαλυμένα παιχνίδια. 

Τα παιδιά των ορεινών φυλών αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα στασιμότητας στην ανάπτυξή τους. 


Μια κοπέλα λούζει τα μαλλιά της δημόσια,


τα σπίτια, μονόχωρα σχεδόν μόνο για ύπνο,


οι κουζίνες είναι υπαίθριες,


κι όπως τα νέα ήθη μέσω της Ταϊλανδέζικης τηλεόρασης και τα φαντεζί προϊόντα της Κίνας εισβάλουν, η πολιτιστική ιδιαιτερότητα των ορεινών Khamu, χάνεται για πάντα.


Το σχολείο όμως προσπαθεί να διασώσει ότι μπορεί.

Τα παιδιά διδάσκονται την επίσημη γλώσσα Lao αλλά και την δική τους ιδιαίτερη.


Πολλά παιδιά συνεννοούνται  σε 3 και 4 γλώσσες αν στην οικογένειά τους υπάρχουν μέλη από άλλες φυλές. 

Το χωριό αποτελούν 135 κάτοικοι, στο πρωτοβάθμιο πηγαίνουν μόνο 10 παιδιά, μολονότι  η εκπαίδευση είναι υποχρεωτική, επειδή ιδιαίτερα τα κορίτσια,  βοηθούν στις δουλειές.


Όσα από τα μεγαλύτερα συνεχίζουν, πρέπει να  μείνουν στον κοιτώνα του γυμνασίου της Luang Namtha. 

Έρχονται στο σπίτι τους το Σαββατοκύριακο, διανύοντας σε 3,30 ώρες μια διαδρομή πολύ πιο δύσκολη από αυτή που κάναμε εμείς, αλλά πιο σύντομη. 

Το σχολείο διαπερατό στην υγρασία, τα βιβλία ελάχιστα, τα εξωσχολικά ανύπαρκτα.


Μια μικρούλα δείχνει στεναχωρημένη κι ανήσυχη μάλλον δεν πρόλαβε να ετοιμάσει το μάθημά της.


Ο Αργύρης, η Μαρία, ο Γιάννης ζωγραφίζουν σχέδια στον πίνακα για τα παιδιά.


Οι Khamu, εξακολουθούν να μαθαίνουν την ιστορία τους από αφηγήσεις των μεγάλων δίπλα στη φωτιά.

Παλιά μια ασημένια πίπα οπίου γύριζε από χέρι σε χέρι.


Ασκώντας παλιές πρακτικές, μεγάλοι άνθρωποι δένουν και λύνουν ξόρκια.

Άλλωστε η μαγεία αποτελεί ένα σημαντικό μέρος της θρησκείας τους.  


Ανιμιστές, πιστεύουν ότι το σπίτι, το χωριό και τα περίχωρά του είναι ενσωματωμένα στα πνεύματα της γης και έτσι θεωρούνται ιεροί ή τελετουργικοί χώροι.  

Συνήθως  σπίτια ή και ολόκληρα χωριά περικλείονται με φράκτες. 


Οι βωμοί τοποθετούνται έξω από την περίμετρο για να αποκρούουν τις φωτιές και τις καταιγίδες. 

Παλιά είχαν 4 μεγάλες γιορτές: το φύτεμα και το μάζεμα του ρυζιού, την καινούργια χρονιά, και τον καθαρμό από τις αμαρτίες του χρόνου.
 
Η διαδικασία κατασκευής των σπιτιών τους ακολουθεί ένα αυστηρό ιερατικό τυπικό που επιβάλλει να είναι 5 σκαλιά πάνω από το έδαφος. 


Οι αρχαίοι Khamu λατρεύουν το ηλιακό πνεύμα που πιστεύουν ότι τους προσφέρει ασφάλεια και υγεία, και έτσι υπάρχει πάντα μια ανατολική πόρτα στα σπίτια τους. 

Νωρίς το πρωί όταν ο ήλιος αρχίζει να ανεβαίνει, ανοίγουν τις ανατολικές πόρτες για να αφήσουν τον ήλιο να λάμψει και να καθαρίσει τα σπίτια τους.


Εναποθέτουν τις ελπίδες τους επίσης στον ήλιο για να προστατέψει τη σοδιά του ρυζιού. 

Όταν μεστώνουν τα στάχια κάνουν λιτανείες  στη Θεά του ρυζιού στα χωράφια και χτυπούν ένα  χάλκινο τύμπανο, το yan, που το χρησιμοποιούν σε όλες τις τελετουργίες.


Εξακολουθούν να θεωρούν ότι κάθε οικογένεια προστατεύεται από το αρχικό τοτέμ της γενιάς της. 

Δεν πιστεύουν στην αναγέννηση και τα νεκροταφεία τους τα χωρίζουν σε τέσσερις τομείς.

Ένα για φυσικούς θανάτους, ένα για τους υπόλοιπους,  ένα για παιδιά και ένα για όσους έχασαν τη ζωή τους μακριά από το σπίτι.


Δίνουν μεγάλη σημασία στους οιωνούς και την παραβίαση των ταμπού επιβάλλεται να αντιμετωπισθεί με άμεσες τελετές εξαγνισμού. 

Μια τέτοια παραβίαση είναι αν ένα παιδί ή ζώο γεννηθεί με τα πόδια πρώτα κι όχι με το κεφάλι ή το να εισέλθεις σε ένα σπίτι χωρίς πρόσκληση.


Το τραπέζι του πρωινού μας στρώθηκε, ένα φοβισμένο κοριτσάκι τρώει το δικό του στα όρθια. 

Τα φρέσκα φύλα μπανανιάς χρησιμεύουν για πιάτα, τραπεζομάντηλα, χαρτί κουζίνας, αλουμινόχαρτο και χαρτί ψησίματος στο φούρνο!



Αλλά πριν το φαγητό, εκτελείται η δική μας τελετουργία του ήλιου με οδηγό τον Παναγιώτη.


Αφού φορτώσαμε τα πράγματά μας στο τρακτέρ κι αποχαιρετήσαμε τους ανθρώπους που μας φρόντισαν,


όσοι θέλαμε να περπατήσουμε, πήραμε το δρόμο για το χωριό των Lanten, που ήταν εκεί που πρωτοφθάσαμε την προηγούμενη μέρα.




Περάσαμε ρυζοχώραφα,


σπίτια στο σύνορο του δάσους


και ήρθαν να μας προϋπαντήσουν γυναίκες Lanten με εμφανή τα σημάδια χρόνων επιμιξίας.







Αφού ψωνίσαμε τσαντάκια με κοκόρους καβαλάρηδες, ανθρώπους με ακτινοβολούσα αύρα κι ένα βραχιόλι μ’ αστεράκια που φορώ ακόμη


και φωτογραφίσαμε μπουχτισμένες εφήβους


και θλιμμένα πιθηκάκια,




κι αφού σταματήσαμε να δροσιστούμε κι εμείς με τη σειρά μας στη βρύση, πήραμε το δρόμο του γυρισμού για την Luang Namtha.



Στο νέο ξενοδοχείο μας το Zuela Guesthouse, εξαιρετικό, με 10$ το άτομο η βραδιά, αποχαιρετήσαμε τους οδηγούς μας τον Air που έχει για ίνδαλμα έναν Ταϊλανδό Ράμπο και τον πάντα χαρούμενο και πρόθυμο να βοηθήσει Bane που ήταν η πρώτη φορά που συνόδευσε γκρουπ κι είχε αγωνία αν τα κατάφερε καλά. 

“Ήσουν καταπληκτικός Bane να το ξέρεις, και σε όποιον πάει στο Λαός στις φυλές θα δώσω τα ονόματα σας να ψάξουν να σας βρουν”, τον διαβεβαίωσα. 


Το βράδυ στην Νυχτερινή αγορά ψόφιοι στην κούραση, αγνοήσαμε τις φρεσκοτηγανισμένες ακρίδες και το σουβλάκι από διαλεχτά πόδια κοτόπουλου και προτιμήσαμε μια κλασική αλλά κρύα φλούδα πάπιας Πεκίνου στο μπανανόφυλλο, με συνοδεία μπύρας Λάο που με τη βοήθειά της κατεβαίνουν τα πάντα!!









Διαβάστε τα 19 πρώτα κείμενα του αφιερώματος στην Ινδοκίνα της Ζέλας Φυκούρα:


Τέταρτο: Σου γράφω από το «Μουσείο Αμερικανικών Εγκλημάτων Πολέμου» | Συγκλονιστικές ΦΩΤΟ - αφηγήσεις από τον πόλεμο στο Βιετνάμ

Έκτο: Δεν αξίζει να πεθάνεις πριν διασχίσεις αυτά τα υδάτινα σύνορα [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Έβδομο: Μπήκαμε στο "εργοστάσιο παραγωγής Θανάτου" στην đau khổ này, την "πόλη που υποφέρει" [ΦΩΤΟ - ΒΙΝΤΕΟ]

Όγδοο: Η ανθρωπιά άοπλη συντρίβεται, ένοπλη αυτοαναιρείται: Η συναρπαστική ιστορία της Καμπότζης και η τελευταία συνέντευξη του Πολ Ποτ [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Ένατο: Ανγκόρ, το θαύμα! Η μεγαλειώδης Ακρόπολη μέσα στη ζούγκλα! [photos]

Δέκατο: Ανγκόρ: Η λίμνη που γιατρεύει, οι ουράνιες χορεύτριες και το ποτάμι με τα χίλια Linga (πέη)

Εντέκατο: Το Ανγκόρ Βατ στο πρώτο φιλί της μέρας και η συντριβή της υπεροψίας των ανθρώπων στο Τα Προμ [Φωτογραφίες]

Δωδέκατο: Ανγκόρ Τομ, η χρυσαφένια πόλη

Δέκατο τρίτο: Το enallaktikos.gr έφτασε στη μυστηριώδη χώρα των χιλίων ελεφάντων! ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ 

Δέκατο τέταρτο: Τόσο παλιά αυτή η άγνωστη πόλη… όσο η απαρχή του Ανθρώπου

Δέκατο πέμπτο: Κολυμπώντας σε τυρκουάζ καταρράκτες και πλένοντας ελέφαντες στο ποτάμι - Ονειρικές εικόνες από μια πανέμορφη χώρα

Δέκατο έκτο: Στο "Χρυσό Τρίγωνο" της ηρωίνης και του οπίου, διασχίζοντας με ταχύπλοα τον Μεκόνγκ μέσα στη ζούγκλα [Photos]

Δέκατο έβδομο: Φτάσαμε στην καρδιά του "Χρυσού Τριγώνου" του οπίου και της ηρωίνης, στην πυκνή ζούγκλα του Nam Ha

Δέκατο όγδοο: Περιπέτειες στην ζούγκλα για ανίδεους πεζοπόρους με εξαιρετική αυτοπεποίθηση ή πως δεν αφήσαμε τα κόκαλά μας στις βουνοκορφές του Λάος

Δέκατο ένατο: Πως χωρέσαμε 20 έλληνες πεζοπόροι σε μια καλύβα από μπαμπού στο χωριό της φυλής Lanten στα ρέματα του Λάος

Διαβάστε ακόμη:


Μπορείτε να βλέπετε όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται και στο hashtag #indokina 




Στο επόμενο 

Ζούμε στιγμές ιστορικές. Σε ανοικτή συνέλευση η ομάδα, ανατρέπει τους όποιους σχεδιασμούς και αποφασίζει.

“ Ότι μας γουστάρει θα κάνουμε” 

Ετσι σκορπιστήκαμε,  κι άλλοι πήραν τα βουνά να συνεχίσουν στις φυλές, άλλοι άραξαν στο ξενοδοχείο κι άλλοι τριγύρισαν με μηχανάκια και ποδήλατα στη γύρω περιοχή. 

Ολοι καλά περάσαμε. Θα συναντηθούμε ξανά μετά απο 2 μέρες για να συνεχίσουμε το ταξίδι μας με κατεύθυνση τα ορεινά σύνορα του Λάος με το Βιετνάμ. 








Σχετικά άρθρα

Με δέος μπροστά στην Πύλη των μοχθηρών Πνευμάτων, όπου η ψυχίατρος της ζούγκλας ξαναβάζει τις χαμένες ψυχές στα σώματα!

Το enallaktikos.gr ταξιδεύει στην Ινδοκίνα. Ξαναγυρνάμε στο Λάος! Θα κινδυνέψουμε και θα τριγυρίζουμε σε περιοχές που η παρουσία και η επέμβαση του ανθρώπου είναι μηδαμινή.

Ναι, πήγαμε στον επίγειο παράδεισο! Όμως κι εκεί, αδίστακτοι επενδυτές βιάζουν τη γη και βγάζουν τις χειρότερες μπανάνες [ΦΩΤΟ-ΡΕΠΟΡΤΑΖ]

Το enallaktikos.gr ταξιδεύει στην Ινδοκίνα. Ξαναγυρνάμε στο Λάος! Θα κινδυνέψουμε και θα τριγυρίζουμε σε περιοχές που η παρουσία και η επέμβαση του ανθρώπου είναι μηδαμινή.

Διάβασμα και οργάνωση των εφήβων μετά τις διακοπές. Πως μπορούν να βοηθήσουν οι γονείς;

Μετά τις διακοπές οι έφηβοι “ξεφεύγουν”, ξενυχτούν και γενικότερα δεν ακολουθούν κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα. Φυσικά και αυτό δεν αφορά μόνο τους εφήβους.
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Περισσοτερα...
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×