op
×

Το χωριό των μοναχικών παιδιών

Διαβάστηκε
Το χωριό των μοναχικών παιδιών
Πέντε ημέρες πεζοπορίας στα υπερώα  του Λάος στα σύνορα με τη  Βιρμανία και την Κίνα

Ημέρα 13η του ταξιδιού μας

23.11 - Πρωί, δεύτερο χωριό, φυλές 


Θα κινδυνέψουμε και θα κουραστούμε, θα τριγυρίζουμε σε περιοχές που η παρουσία και η επέμβαση του ανθρώπου είναι μηδαμινή, θα κοιμηθούμε σε καλύβες δίπλα στο ποτάμι, θα τραγουδήσουμε και θα χορέψουμε με τις κοπέλες των χαμένων φυλών, θα συναντήσουμε πύλες πνευμάτων, θα εισέλθουμε σε ένα κόσμο που  κυβερνούν οι θεοί των προγόνων και όλα είναι μαγικά και επίφοβα, και τέλος ξαναγυρνώντας στη γη θα προσπαθήσουμε να  κατανοήσουμε τις προσπάθειες που κάνουν αυτοί οι μακρινοί κάτοικοι των συνόρων για επιβίωση, για διατήρηση της πολιτισμικής τους ταυτότητας, για μόρφωση.






Για το ταξίδι μας γράφει η Ζέλα Φυκούρα




Αρχισυνταξία:  Βιβή Συργκάνη

Φωτo: Βάγια Βοζίκα, Νατάσα Βουτυρά, Μαρία Διαλλινά, Γιώργος Λιερός, Μανώλης Μαυρής, Θάλεια Πανδή, Βούλα Σούκη,  Ζέλα Φυκούρα 


Επιμέλεια: Το παιδί για όλες τις δουλειές Ανδρέας Ρουμελιώτης

Τους χάρτες σχεδίασε η Κατερίνα Βανταράκη


Αυτό ήταν το ταξίδι μας (χάρτες)



Το  enallaktikos.gr κάνει ένα ταξίδι - περιπέτεια στην Ινδοκίνα,  για 30 ημέρες στις πόλεις και στις ζούγκλες του Λάος, της Καμπότζης και του Βιετνάμ, που θα το ζήσουμε παρέα.

Βήμα - βήμα, μέρα - μέρα, ένα ταξιδιωτικό, πολιτιστικό ημερολόγιο σε συνέχειες, με ιστορικές αναδρομές και εκατοντάδες φωτογραφίες - βίντεο.

Απο την Χο Τσι Μινχ του Βιετνάμ νοικιάζουμε  δικό μας ταχύπλοο και μέσω του ποταμού Μεκόνγκ περνάμε τα θαλάσσια σύνορα της Καμπότζης και φτάνουμε στην πρωτεύουσα Πνομ Πενχ. 

Συνεχίζουμε στην Σιέμ Ρεπ και θαυμάζουμε τους αρχαίους ναούς του Αγκόρ.

Από εκεί  περνάμε στο Λάος και ανεβαίνουμε με ποταμόπλοιο,  ταχύπλοα,  κανό και πολύωρες πεζοπορίες τον Μεκόνγκ, μέχρι το Χρυσό Τρίγωνο (στα σύνορα Λάος - Βιρμανίας - Βιετνάμ), στο κέντρο του οπίου και της ηρωίνης.

Κάνουμε μια διαδρομή μέσα από βουνά, ζούγκλες, μεγάλα ποτάμια, ανάκτορα βασιλέων, που μας οδηγεί σε απομονωμένες φυλές, ολοζώντανες πόλεις,  ξεχασμένες ηρωικές επαρχίες, πανέμορφους ανθρώπους.

Περνάμε πεζοί τα σύνορα του Λάος και διασχίζουμε όλο το Βιετνάμ από πάνω μέχρι κάτω με πλοία, τραίνα, βανάκια.

Σε αυτό το μεγάλο αφιέρωμα του enallaktikos.gr μέσα απο τα ιστορικά στοιχεία, τα "παράξενα" θρησκευτικά και λαϊκά έθιμα, με ακριβείς αναφορές σε θρησκείες και ναούς, θα γνωρίσουμε την Ινδοκίνα.

Εκεί που συναντιούνται η Ινδία και η Κίνα, για να δημιουργήσουν τελικά μια υπέροχη πολυπολιτισμική κουλτούρα.

Πάμε!


Διαβάστε τα 21 πρώτα κείμενα του αφιερώματος στην Ινδοκίνα της Ζέλας Φυκούρα:


Τέταρτο: Σου γράφω από το «Μουσείο Αμερικανικών Εγκλημάτων Πολέμου» | Συγκλονιστικές ΦΩΤΟ - αφηγήσεις από τον πόλεμο στο Βιετνάμ

Έκτο: Δεν αξίζει να πεθάνεις πριν διασχίσεις αυτά τα υδάτινα σύνορα [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Έβδομο: Μπήκαμε στο "εργοστάσιο παραγωγής Θανάτου" στην đau khổ này, την "πόλη που υποφέρει" [ΦΩΤΟ - ΒΙΝΤΕΟ]

Όγδοο: Η ανθρωπιά άοπλη συντρίβεται, ένοπλη αυτοαναιρείται: Η συναρπαστική ιστορία της Καμπότζης και η τελευταία συνέντευξη του Πολ Ποτ [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Ένατο: Ανγκόρ, το θαύμα! Η μεγαλειώδης Ακρόπολη μέσα στη ζούγκλα! [photos]

Δέκατο: Ανγκόρ: Η λίμνη που γιατρεύει, οι ουράνιες χορεύτριες και το ποτάμι με τα χίλια Linga (πέη)

Εντέκατο: Το Ανγκόρ Βατ στο πρώτο φιλί της μέρας και η συντριβή της υπεροψίας των ανθρώπων στο Τα Προμ [Φωτογραφίες]

Δωδέκατο: Ανγκόρ Τομ, η χρυσαφένια πόλη

Δέκατο τρίτο: Το enallaktikos.gr έφτασε στη μυστηριώδη χώρα των χιλίων ελεφάντων! ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ 

Δέκατο τέταρτο: Τόσο παλιά αυτή η άγνωστη πόλη… όσο η απαρχή του Ανθρώπου

Δέκατο πέμπτο: Κολυμπώντας σε τυρκουάζ καταρράκτες και πλένοντας ελέφαντες στο ποτάμι - Ονειρικές εικόνες από μια πανέμορφη χώρα

Δέκατο έκτο: Στο "Χρυσό Τρίγωνο" της ηρωίνης και του οπίου, διασχίζοντας με ταχύπλοα τον Μεκόνγκ μέσα στη ζούγκλα [Photos]

Δέκατο έβδομο: Φτάσαμε στην καρδιά του "Χρυσού Τριγώνου" του οπίου και της ηρωίνης, στην πυκνή ζούγκλα του Nam Ha

Δέκατο όγδοο: Περιπέτειες στην ζούγκλα για ανίδεους πεζοπόρους με εξαιρετική αυτοπεποίθηση ή πως δεν αφήσαμε τα κόκαλά μας στις βουνοκορφές του Λάος

Δέκατο ένατο: Πως χωρέσαμε 20 έλληνες πεζοπόροι σε μια καλύβα από μπαμπού στο χωριό της φυλής Lanten στα ρέματα του Λάος

Εικοστό: Ακολουθώντας την γραμμή μιας ασημένιας πίπας οπίου, ανακαλύπτουμε τη φυλή των ιθαγενών Khamu

Εικοστό πρώτο: Το enallaktikos.gr στις πύλες των πνευμάτων, σε τελετουργίες Σαμάνων, με τις ψυχές που περιπλανώνται στις χαμένες φυλές της ζούγκλας


Διαβάστε ακόμη:


Μπορείτε να βλέπετε όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται και στο hashtag #indokina 








Το χωριό των μοναχικών παιδιών 



Συνεχίζουμε για το δεύτερο χωριό αυτό των Iu Mien, ένα παρακλάδι της φυλής των Yao, που ζουν διασκορπισμένοι στα υψώματα του Λάος, της Βιρμανίας και οι περισσότεροι στο Βιετνάμ  με το όνομα Dao.

Είναι μία από τις ορεινές φυλές που  μετοίκησαν από τη Νότια Κίνα το 1780. 






Σταματάμε σε ένα μικρό καφενείο στο δρόμο. 

Κάτω ακουμπισμένο σε εφημερίδες το «ελάφι που γαυγίζει», αγαπημένο θήραμα  των κατοίκων της περιοχής, πιο πολύ μεγάλο τρωκτικό, παρά ελάφι.


Πλησιάζουμε το δεύτερο χωριό. 

Πανέμορφο το ποτάμι αλλά αισθάνεσαι μια φοβερή δυσωδία στην ατμόσφαιρα.



Κοντά στο ποτάμι, πεταμένες οι σακούλες με το υλικό επεξεργασίας του Latex.  

Διάβασα ότι για την επεξεργασία  του φυσικού υγρού του καουτσουκόδεντρου χρησιμοποιούν διαδοχικά ειδική ανάμειξη θείου ή ενώσεων του θείου και άλλων, σε διάφορους βαθμούς θέρμανσης και με αλλεπάλληλες εξατμίσεις. 

Τα παράγωγά τους  όταν απελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα  ή στο νερό μπορεί να είναι δηλητηριώδη. 

Εμείς είδαμε μέσα σε αυτή την απίστευτη βρώμα, δίπλα στο ποτάμι που χρησιμοποιούν για την πλύση του Latex,  δύο μικρούλια να παίζουν τραγουδώντας…






Διασχίζουμε μια μεγάλη κρεμαστή γέφυρα και μας καλωσορίζουν πιτσιρίκια κρεμασμένα σε ένα εξώστη. 

Υποψιάζομαι ότι μας ψιλοκοροϊδεύουν, γιατί κάποιο λέει κάτι, συνήθως αυτός ο ύποπτος τύπος με το κόκκινο και μετά σκάνε στα γέλια.





Προχωράμε στο χωριό, καινούργια σπίτια, πιθανόν ένα καινούργιο χωριό πάνω στο παλιό, για την καλλιέργεια των καουτσουκόδεντρων που το τριγυρίζουν.


Τα πλυμένα ρούχα, σημαίες απλωμένες. 

Ατέλειωτες ώρες δουλειάς για τις γυναίκες ή για τα παιδιά. 

Κάτι ήξερα όταν υποστήριζα ότι το πλυντήριο ρούχων στάθηκε ο αποφασιστικός παράγοντας για την χειραφέτηση της γυναίκας…




Ουπς, μας σταματά η πολιτοφυλακή του χωριού. 

Θέλουν από δύο καραμέλες ο καθένας και το μικρούλι τρεις.






Να και τα παιδιά του σχολείου που έρχονται τρέχοντας μαζί με τον Γιώργο. 

Μυρίστηκαν ξένη βοήθεια με καραμέλες  από τη Λίλη.





Ψάχνουμε να βρούμε την πύλη των πνευμάτων που κρατά τα στοιχειά έξω από το χωριό. 

Ένας από τους ελάχιστους ενήλικες που συναντήσαμε σε αυτό το χωριό, όλοι οι άλλοι, άντρες, γυναίκες, δούλευαν στο καουτσούκ, μας έδειξε κατά πού να πάμε.




Ο δήμαρχος του χωριού που εκείνη την ώρα τάιζε τα γουρούνια του το επιβεβαίωσε.


Όταν την βρήκαμε, απογοητεύτηκα πλήρως. 

Ούτε μαγικά ούτε ξόρκια ούτε τίποτε. 

Μάλλον δεν θα έχει πια την αξία που κάποτε είχε, σε αυτό το σχεδόν σύγχρονο χωριό, με τα πολλά πιάτα δορυφορικής τηλεόρασης.


Ο Kai ο οδηγός μας εξήγησε τα διαδικασία βαφής  των ρούχων με indigo. 

Αρχικά η βαφή γίνεται αφού αφήσεις τα φύλλα ενός συγκεκριμένου φυτού στο νερό για 24 ώρες για να βγει το έλαιο που περιέχουν.


Παίρνεις το λάδι που επιπλέει, το ανακατεύεις με στάχτη και προσθέτεις  άλλο τόσο ισχυρό αλκοόλ. 

Σε αυτό το υγρό βουτάς το υφασμένο πανί. 

Πρέπει να μείνει 4 εβδομάδες αν θέλεις το χρώμα ανοικτό μπλε. 

Αν το θέλεις σχεδόν μαύρο το αφήνεις περισσότερο.



Μετά πρέπει να σταθεροποιηθεί η βαφή. 

Για μία εβδομάδα κάθε πρωί βουτούν τα πανιά σε κρύο νερό και τα βγάζουν το βράδυ. 

Και αφού ολοκληρωθεί κι αυτή η διαδικασία τα πλένουν και τα απλώνουν για μία εβδομάδα κάθε μέρα.


Τα φρεσκοβαμμένα τα φορούν στις γιορτές, τα παλιά κάθε μέρα.

Το βαμβάκι με το οποίο φτιάχνουν τα ρούχα τους, το καλλιεργούν επάλληλα με το ρύζι.



Περιέγραψα τόσο αναλυτικά αυτή τη διαδικασία γιατί πιστεύω ότι με αυτό τον τρόπο διασώζονται  διαδικασίες και τεχνικές ανθρώπινες που δεν τις συναντάς πια στα δικά μας χωριά και που συνέβαλαν, όπως και όλες οι υπόλοιπες καθημερινές ασχολίες, στη δημιουργία κοινωνικών σχέσεων, αισθητικής άποψης, κοινωνικής αναγνώρισης.



Ο Παναγιώτης παίζει με τα παιδιά, τους λέει τραγούδια, τα ξελογιάζει. 

Τα παιδιά τον ακολουθούν γελώντας και φωνάζοντας.

Σαν το παραμύθι με τον μαγεμένο αυλό.

Για τιμωρία των ενηλίκων που τα παράτησαν. 

Στο τέλος της  γέφυρας χωριζόμαστε.





Οι φωνές με το ρεφρέν του τραγουδιού και τα ποδοσφαιρικά συνθήματα, συνεχίζουν να ακούγονται.

…Σύλλογος αιώνιος, Πανιώνιος,...



Στάση για φαγητό 

Τρώγοντας το φαγάκι μας σαν άνθρωποι...

Το πρόγραμμα περιελάμβανε να περπατήσουμε στο βουνό μέχρι να φτάσουμε στον καταρράκτη.


Αφού με αισιοδοξία ξεκινήσαμε σε μια φύση πανέμορφη με ψηλά δένδρα, λουλούδια, μεγάλες πεταλούδες,





όσο η ώρα περνούσε και το μονοπάτι μας τραβούσε για πολύ στην ανηφόρα,


κι έχοντας πια πικρή εμπειρία από τις εύκολες πορείες στο Λάος,  είπαμε «δεν βαριέσαι άλλος ένας καταρράκτης... που να τρέχουμε τώρα... ας κάτσουμε εδώ στο πλάτωμα να φάμε το φαγάκι μας σαν άνθρωποι».


Στρώσαμε τα φύλλα της μπανανιάς, για τραπέζι και καθίσματα, ο  Kai μας σέρβιρε σε φύλλα μπανανιάς, επίσης, κοτόπουλα καβουρντισμένα, μικρά κομματάκια χοιρινό, καυτερή σάλτσα τσίλι, βρασμένα λαχανικά και για επιδόρπιο μπανάνες κι ένα κολλώδες γλυκό ρύζι κρυμμένο σε καλάμι από μπαμπού.


Χρησιμοποιήσαμε φυσικά φύλλα μπανανιάς για πιάτα και για πηρουνομάχαιρα τα χέρια μας.



Όπως οφείλαμε -σαν καλοί ταξιδιώτες που είμαστε- δεν αφήσαμε τίποτε!



Αυτό ήταν το ταξίδι μας (χάρτες)



Το  enallaktikos.gr κάνει ένα ταξίδι - περιπέτεια στην Ινδοκίνα,  για 30 ημέρες στις πόλεις και στις ζούγκλες του Λάος, της Καμπότζης και του Βιετνάμ, που θα το ζήσουμε παρέα.

Βήμα - βήμα, μέρα - μέρα, ένα ταξιδιωτικό, πολιτιστικό ημερολόγιο σε συνέχειες, με ιστορικές αναδρομές και εκατοντάδες φωτογραφίες - βίντεο.

Απο την Χο Τσι Μινχ του Βιετνάμ νοικιάζουμε  δικό μας ταχύπλοο και μέσω του ποταμού Μεκόνγκ περνάμε τα θαλάσσια σύνορα της Καμπότζης και φτάνουμε στην πρωτεύουσα Πνομ Πενχ. 

Συνεχίζουμε στην Σιέμ Ρεπ και θαυμάζουμε τους αρχαίους ναούς του Αγκόρ.

Από εκεί  περνάμε στο Λάος και ανεβαίνουμε με ποταμόπλοιο,  ταχύπλοα,  κανό και πολύωρες πεζοπορίες τον Μεκόνγκ, μέχρι το Χρυσό Τρίγωνο (στα σύνορα Λάος - Βιρμανίας - Βιετνάμ), στο κέντρο του οπίου και της ηρωίνης.

Κάνουμε μια διαδρομή μέσα από βουνά, ζούγκλες, μεγάλα ποτάμια, ανάκτορα βασιλέων, που μας οδηγεί σε απομονωμένες φυλές, ολοζώντανες πόλεις,  ξεχασμένες ηρωικές επαρχίες, πανέμορφους ανθρώπους.

Περνάμε πεζοί τα σύνορα του Λάος και διασχίζουμε όλο το Βιετνάμ από πάνω μέχρι κάτω με πλοία, τραίνα, βανάκια.

Σε αυτό το μεγάλο αφιέρωμα του enallaktikos.gr μέσα απο τα ιστορικά στοιχεία, τα "παράξενα" θρησκευτικά και λαϊκά έθιμα, με ακριβείς αναφορές σε θρησκείες και ναούς, θα γνωρίσουμε την Ινδοκίνα.

Εκεί που συναντιούνται η Ινδία και η Κίνα, για να δημιουργήσουν τελικά μια υπέροχη πολυπολιτισμική κουλτούρα.

Πάμε!


Διαβάστε τα 21 πρώτα κείμενα του αφιερώματος στην Ινδοκίνα της Ζέλας Φυκούρα:


Τέταρτο: Σου γράφω από το «Μουσείο Αμερικανικών Εγκλημάτων Πολέμου» | Συγκλονιστικές ΦΩΤΟ - αφηγήσεις από τον πόλεμο στο Βιετνάμ

Έκτο: Δεν αξίζει να πεθάνεις πριν διασχίσεις αυτά τα υδάτινα σύνορα [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Έβδομο: Μπήκαμε στο "εργοστάσιο παραγωγής Θανάτου" στην đau khổ này, την "πόλη που υποφέρει" [ΦΩΤΟ - ΒΙΝΤΕΟ]

Όγδοο: Η ανθρωπιά άοπλη συντρίβεται, ένοπλη αυτοαναιρείται: Η συναρπαστική ιστορία της Καμπότζης και η τελευταία συνέντευξη του Πολ Ποτ [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]

Ένατο: Ανγκόρ, το θαύμα! Η μεγαλειώδης Ακρόπολη μέσα στη ζούγκλα! [photos]

Δέκατο: Ανγκόρ: Η λίμνη που γιατρεύει, οι ουράνιες χορεύτριες και το ποτάμι με τα χίλια Linga (πέη)

Εντέκατο: Το Ανγκόρ Βατ στο πρώτο φιλί της μέρας και η συντριβή της υπεροψίας των ανθρώπων στο Τα Προμ [Φωτογραφίες]

Δωδέκατο: Ανγκόρ Τομ, η χρυσαφένια πόλη

Δέκατο τρίτο: Το enallaktikos.gr έφτασε στη μυστηριώδη χώρα των χιλίων ελεφάντων! ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ 

Δέκατο τέταρτο: Τόσο παλιά αυτή η άγνωστη πόλη… όσο η απαρχή του Ανθρώπου

Δέκατο πέμπτο: Κολυμπώντας σε τυρκουάζ καταρράκτες και πλένοντας ελέφαντες στο ποτάμι - Ονειρικές εικόνες από μια πανέμορφη χώρα

Δέκατο έκτο: Στο "Χρυσό Τρίγωνο" της ηρωίνης και του οπίου, διασχίζοντας με ταχύπλοα τον Μεκόνγκ μέσα στη ζούγκλα [Photos]

Δέκατο έβδομο: Φτάσαμε στην καρδιά του "Χρυσού Τριγώνου" του οπίου και της ηρωίνης, στην πυκνή ζούγκλα του Nam Ha

Δέκατο όγδοο: Περιπέτειες στην ζούγκλα για ανίδεους πεζοπόρους με εξαιρετική αυτοπεποίθηση ή πως δεν αφήσαμε τα κόκαλά μας στις βουνοκορφές του Λάος

Δέκατο ένατο: Πως χωρέσαμε 20 έλληνες πεζοπόροι σε μια καλύβα από μπαμπού στο χωριό της φυλής Lanten στα ρέματα του Λάος

Εικοστό: Ακολουθώντας την γραμμή μιας ασημένιας πίπας οπίου, ανακαλύπτουμε τη φυλή των ιθαγενών Khamu

Εικοστό πρώτο: Το enallaktikos.gr στις πύλες των πνευμάτων, σε τελετουργίες Σαμάνων, με τις ψυχές που περιπλανώνται στις χαμένες φυλές της ζούγκλας


Διαβάστε ακόμη:


Μπορείτε να βλέπετε όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται και στο hashtag #indokina 







Στο επόμενο

Στην Χρυσή Στούπα, ο "άγιος" επέμενε να προσεύχεται στη παράγκα, το αντίθετο δηλαδή από τα καθ' ημάς...

Στη Muang Sing  οι κινέζοι επενδυτές βιάζουν τη γη αλλά τρώνε τις χειρότερες μπανάνες ...

Και στο χωριό του Νότου των Yao με τα λεφτά που δώσαμε για σκουφάκια με κουδούνια  προικίστηκαν τρεις νύφες.

Με τις υγείες μας!!











Σχετικά άρθρα

Με δέος μπροστά στην Πύλη των μοχθηρών Πνευμάτων, όπου η ψυχίατρος της ζούγκλας ξαναβάζει τις χαμένες ψυχές στα σώματα!

Το enallaktikos.gr ταξιδεύει στην Ινδοκίνα. Ξαναγυρνάμε στο Λάος! Θα κινδυνέψουμε και θα τριγυρίζουμε σε περιοχές που η παρουσία και η επέμβαση του ανθρώπου είναι μηδαμινή.

Ναι, πήγαμε στον επίγειο παράδεισο! Όμως κι εκεί, αδίστακτοι επενδυτές βιάζουν τη γη και βγάζουν τις χειρότερες μπανάνες [ΦΩΤΟ-ΡΕΠΟΡΤΑΖ]

Το enallaktikos.gr ταξιδεύει στην Ινδοκίνα. Ξαναγυρνάμε στο Λάος! Θα κινδυνέψουμε και θα τριγυρίζουμε σε περιοχές που η παρουσία και η επέμβαση του ανθρώπου είναι μηδαμινή.
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Περισσοτερα...
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×