op
×

Κάτι σάπιο υπάρχει στο Βασίλειο της Δανιμαρκίας - Θεατράνθρωποι και διδάσκοντες ανοιχτό ψυχιατρείο | Του Κωνσταντίνου Μπούρα

Κάτι σάπιο υπάρχει στο Βασίλειο της Δανιμαρκίας - Θεατράνθρωποι και διδάσκοντες ανοιχτό ψυχιατρείο | Του Κωνσταντίνου Μπούρα


ΚΑΤΙ ΣΑΠΙΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΑΝΙΜΑΡΚΙΑΣ ΘΕΑΤΡΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΕΣ ΑΝΟΙΧΤΟ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟ


Ευθυμογράφημα από τον ποιητή και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα


«Τι να σας πω και τι να σας μολογήσω;». Κάπως έτσι άρχισε η πετυχημένη κουτσομπόλα πρώην συμφοιτήτριά μας (προ τριαντακονταετίας, 30 συναπτά έτη παρακαλώ πριν… από το θολό κι αβέβαιο παρόν μας). Όμως ας την ακούσουμε. Κάτι ξέρει αυτή. Κι όσο κι αν τα μεγαλοποιεί προσθέτοντας αλάτι και πιπέρι σε γιγαντιαίες δόσεις, ξέρει όμως να στήνει αυτί στην πραγματικότητα και ν’ αφουγκράζεται τον παλμό της. Αυτό πρέπει να της το παραδεχτούμε. Αααα, όλα κι όλα, εγώ είμαι δίκαιος άνθρωπος. «Και το καλό να λέγεται». Το κακό επίσης. Έτσι για να διδασκόμαστε μπας και κάποια μέρα δούμε τον ήλιο ν’ ανατέλλει σε έναν καλύτερο κόσμο. Λέμε τώρα!!!


Ποια ήταν όμως η ιστορία εκείνης της διδασκούσης χωρίς τα τυπικά προσόντα, αλλά απείρως καπάτσας και χειριστικής, όπως όλοι οι βαριά κι αθεράπευτα σχιζοφρενείς;


Μεγαλωμένη σε ένα χωριό έξω από το Βόλο, παιδί χωρισμένων γονέων, ο αλκοολικός πατέρας ξυλοφόρτωνε την εργάτρια σε κλωστοϋφαντουργική μάνα, που είδε κι απόειδε, πήρε των ομματιών κι έφτασε στην πρωτεύουσα, στη Νέα Ιωνία συγκεκριμένα, όπου μεγάλωσε όπως-όπως και με πολλές στερήσεις τις δυο της κορούλες. Το ξύλο έπεφτε βροχή βέβαια κι αυτές διατήρησαν εκείνο το αξιολύπητο και χειριστικό βλέμμα του πονεμένου παιδιού που ζητάει βοήθεια απ’ όλους γύρω του και τους καθιστά αυτομάτως θετούς γονείς και προστάτες του.


Όμως αυτό δούλεψε καταπληκτικά και οι ψυχοτραυματισμένες μικρούλες γρήγορα βρέθηκαν σε θέσεις ισχύος να αποφασίζουν για τις τύχες των άλλων. Η μία προσωπάρχις σε μεγάλη πολυεθνική, στο υποκατάστημα των Αμπελοκήπων και η άλλη διδάσκουσα σε μεγάλο πανεπιστήμιο της χώρας, στο πρώτο, να βαθμολογηθεί γρατπά και να μοιράζει πτυχία, εκείνη που δεν είχε κανένα κι όλοι της οι τίτλοι ήταν από πλαστογραφημένοι ή μπαλαμουτιασμένοι. Τι σου είναι όμως η ψυχή του ανθρώπου; Ο φοβισμένος γίνεται ευκόλως φοβιστικός κι ο τρομοκρατημένος τρομοκράτης! Ήρθε κι έδεσε το γλυκό της ζωής τους (μέχρι ένα σημείο βεβαίως), μέχρι που η μία, η μικρή, η καλο…πετσωμένη που ήταν και καλοφτιαγμένη (η μεγάλη ήταν μπατάλω κι αντρόφερνε) κατάφερε να γίνει και ηθοποιός, και σκηνοθέτης και θεατρολόγος και… και… και… «όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω», έτσι που δεν άφησε τίποτα όρθιο, κάθε κεφάλι που προεξείχε κοβόταν παρευθύς και κάθε πιθανός εχθρός που εμφανιζόταν αμέριμνος στον ορίζοντα αποκεφαλιζόταν με συνοπτικές διαδικασίες. Κι έτσι πέρασαν τα χρόνια τα καλά. Όμως έχει ο καιρός γυρίσματα. Θα γυρίσει ο τροχός, θα …τα φτύσει κι ο φτωχός» [όχι, δεν πάει έτσι, αλλά τέλος πάντων]…


Παντρεύτηκαν κι έκαναν παιδιά. Από δύο κόρες η κάθε μία. Μεγαλεία. Παντρεύτηκαν κι αποκατεστημένους. Γιατρό η μια, δικηγόρο η άλλη. Στο τέλος δεν ήξεραν πια πού να την βάλουν τόση ευτυχία, αλλά ήρθε η …κλιμακτήριος και τους τα χάλασε όλα. Πρώτα ο σύζυγος, οι σύζυγοι, ο κάθε ένας σύζυγος ξεχωριστά, τα έφτιαξε με μία (άλλη) μικρούλα, το κέρατο πήγε σύννεφο και η γελοιοποίηση δεν κρυβόταν πια σε μισόλογα και χειρονομίες του κόσμου, αλλά τις έφτυναν κατάμουτρα οι άνθρωποι, τα πρώην θύματά τους, μέχρι που ήρθαν στη δυσάρεστη θέση κι αυτές να χωρίσουν και να πορευτούν μόνες τους πλέον στην κοινωνία, με τα παιδιά εναντίον τους φυσικά. Οι κόρες τους πήγαν με το μέρος των πατεράδων και συνωμότησαν όλες μαζί να τις τρελάνουν τις ταλαίπωρες τις αδελφές. Η μία κατηγόρησε τη μάνα της, τη διδάσκουσα χωρίς διδακτορικό, πως έβαζε στα μωρά της να δουν τσόντες με την Τσιτσιολίνα και …φίδια όταν τούς έκανε baby-sitting… Η άλλη η καλοθελήτρα, η ανιψιά της κατηγόρησε μάνα και θεία ότι έβαζαν τα μικρά τους να βλέπουν ταινίες με …τρομοκράτες προκειμένου να τα προσηλυτίσουν από νωρίς σε μια σκιώδη διεθνή οργάνωση. Παράνοιες δηλαδή, όμως πείσανε τους δικαστές, με τη μαρτυρία των χωρισμένων συζύγων και πέτυχαν την καταδίκη τών μέχρι πριν πετυχημένων ψυχοπαθών (μου αρέσει περισσότερο εκείνο το αγγλικό «sociopath»)… Εκείνες πια, αφού εγκλείστηκαν σε νευρολογικές κλινικές (διαφορετικές για να μην συνωμοσιολογούν διαρκώς κι επηρεάζει δυσμενώς η μία την άλλη), τελικά αναγκάστηκαν σε πρόωρη συνταξιοδότηση χωρίς αναπηρία, αφού η διπολική τους διαταραχή δεν ήταν τόσο ακραία κι έζησαν το υπόλοιπο της ζωής τους σε απαξίωση και κοινωνική απομόνωση, παίζοντας ατέλειωτες ώρες σκραμπλ η μία απέναντι στην άλλη, χωρία να μαλώνουν ή να διαφωνούν ποτέ (ένεκα τα ψυχοφάρμακα που της στούμπωναν με το ζόρι οι οικιακές βοηθοί, εσωτερικές με αντικαταστάτρια τις Κυριακές για την έξοδο)… Ααα, πρέπει να σας πω ότι επέμεναν να μένουν σε χωριστά σπίτια, αν και έμεναν το μεγαλύτερο μέρος της μέρας μαζί (πότε στης μιας το σπίτι πότε στο άλλο κι έτσι μπορούσαν οι αποκλειστικές να μπάζουν τον γκόμενο και να πηδιούνται εκ περιτροπής, «άνθρωποι είναι κι αυτές») κι οι ατιμασμένες μανιοκαταθλιπτικές αποκοιμιόντουσαν πάνω από το βαρετό αυτό παιχνίδι για εσώκλειστους ή υπερήλικες… Κι έζησαν αυτές χείριστα κι εμείς τέλεια. Ας προσέχανε. Δεν ήξεραν, δεν ρώταγαν; Δεν μπορείς να έχεις όλον τον κόσμο στο βρακί σου για πάντα!!!


Τελικά, ένα ανοικτό ψυχιατρείο είναι ο κόσμος τών θεατρολογούντων και φυσικά δεν εννοώ κανέναν από τους γνωστούς κι …αγνώστους (αυτούς που δεν τους ξέρει ούτε η μαμά τους, κυριολεκτικά!!!). 


Αααα, κι επειδή μπορεί να πέσουμε σε βαθιά ψυχοπαθείς και δικομανείς, δεν θα κουραστώ ποτέ να επαναλαμβάνω πως: «οιαδήποτε ομοιότης με πρόσωπα ή πράγματα είναι εντελώς μα εντελώς συμπτωματική»!!! Επειδή η Ελλάδα είναι μικρό χωριό γύρω από τον Λυκαβηττό κι όπως έλεγε η γιαγιά μου η Αγγελική που συχνά τη μελετάω: «κακό χωριό τα λίγα σπίτια», «μικρό χωριό κακοί γειτόνοι».




Κωνσταντίνος Μπούρας

www.konstantinosbouras.gr



Λέξεις Κλειδία - Tags
Κωνσταντίνος Μπούρας
47
Σχετικά άρθρα
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×