op
×

Η Ντίσκο των Πρεσπών και ο Ατομικός Πόλεμος

Διαβάστηκε
Η Ντίσκο των Πρεσπών και ο Ατομικός Πόλεμος

Μιχάλης Κονιόρδος*

Είναι τόσο γρήγορη η ροή των γεγονότων των τελευταίων ημερών που ενώ ξεκινάς να πιάσεις τη μία πτυχή της ιστορίας έρχεται ένα γεγονός, μια δήλωση, μια συνέντευξη που σου σταματά την πρότερη σκέψη και σε προτρέπει να ξεκινήσεις από την καινούργια πτυχή.

Είναι τόσο γρήγορη η ροή των γεγονότων των τελευταίων ημερών, που ονειρεύεσαι να λες φωναχτά χωρίς να παρεξηγηθείς «μακάρι κι η ανάπτυξη να ήταν ήδη αντίστοιχη». Αλλά ας επανέλθουμε στο «θέμα» μας: την συνέντευξη του Ρώσου ΥΠΕΞ.

Η απάντηση (1) που δίνει ο Ρώσος ΥΠΕΞ, σε σχετική ερώτηση που του υποβλήθηκε κατά τη διάρκεια πρόσφατης συνέντευξης και σε συνδυασμό με όσα καταγράφει η ειδησεογραφία για την επίσκεψη στη Σερβία του Ρώσου προέδρου και τα μηνύματά της (2), με αφορμή (3) τη Συμφωνία των Πρεσπών, ανακαλούν στη μνήμη το εσθονικό ντοκιμαντέρ (4) «Ντίσκο και ο Ατομικός Πόλεμος»:

Πως η περικύκλωση μιας χώρας, το «μάντρωμά» της, μέσω των τηλεοπτικών προγραμμάτων, της κουλτούρας, του Διαδικτύου (σήμερα πια), της αυξανόμενης επίδρασης των νέων τεχνολογιών στην καθημερινή ατομική και συλλογική ζωή, αλλά και τη σταδιακή απώλεια της ιστορικής μνήμης, αποτελούν και αποτελεί την εν πολλοίς ουσία της ρωσικής ανησυχίας, παρέμβασης και εν τέλει ρωσικής προεδρικής επίσκεψης στη «μεταγειτονική» μας χώρα, τη Σερβία.

Απολαμβάνοντας τόσο το πρώτο μέρος (5) του πολυβραβευμένου εσθονικού ντοκιμαντέρ (2009), όσο και το δεύτερο (6), αναρωτιέται κανείς, αν η Συμφωνία των Πρεσπών, είναι η απαρχή ενός ιδιόμορφου νέου Ψυχρού Πολέμου ή ένα βήμα για μια νέα διεθνή ειρηνική διευθέτηση, καθώς τόσες και τόσες Συνθήκες και Συμφωνίες όπως για παράδειγμα η «Συνθήκη Φιλίας και Συνεργασίας» που υπογράφηκε στην Άγκυρα στις 28 Φεβρουαρίου 1953, επί Τίτο δηλαδή, μεταξύ των τριών βαλκανικών χωρών - της Γιουγκοσλαβίας, της Τουρκίας και της Ελλάδας» που ονομάστηκε και «Βαλκανική Συμφωνία» ή «Σύμφωνο της Άγκυρας» ή η «Συνθήκη Συμμαχίας, Πολιτικής Συνεργασίας και Αμοιβαίας Βοήθειας» που υπογράφηκε στο Μπλέντ της Γιουγκοσλαβίας στις 9 Αυγούστου 1954, δεν μακροημέρευσαν: ήδη από τα τέλη του 1955 αποτελούσαν ένα παρελθόν (7).

«Καθώς τελειώνει ο αιώνας, η διεθνής εικόνα είναι πιο ειρηνική απ’ ότι οποιαδήποτε προηγούμενη περίοδο. Αν οι Ευρωπαίοι καταφέρουν να παραιτηθούν από την απέλπιδα επιθυμία τους να ορίσουν τον εαυτό τους με έναν και μόνο τρόπο κι αν μπορέσουν να αποδεχθούν μια πιο σεμνή θέση μέσα στον κόσμο, τότε ίσως τα βγάλουν πέρα ευκολότερα με τις διαφορές και τις διαφωνίες που δεν θα πάψουν να σημαδεύουν το μέλλον τους, όπως σημάδεψαν και το παρελθόν τους», έγραφε ο Μαρκ Μαζάουερ (8) στην «Σκοτεινή Ήπειρο», το 1998.

Έχω την αίσθηση πως με τον ίδιο ακριβώς τρόπο θα πρέπει να ορίσει τον εαυτό του, το νέο πρόγραμμα της Ντίσκο των Πρεσπών: να συμπεριλάβει και μουσική όχι μόνο από το αρχείο της ροκ-εντ-ρολ.

Άλλωστε πώς θα χωρέσουν δύο ή και τρία όνειρα (9) σε μία μόνο Ντίσκο;

*Καθηγητής Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, τέως σύμβουλος του ΑΣΕΠ, τέως Διοικητής - Πρόεδρος του ΔΣ του ΓΝΠ Αθηνών «Π. & Αγ. Κυριακού», τέως ειδικός σύμβουλος του ΥΠΕΞ (1985-1989)

 


Πρώτη δημοσίευση: www.efsyn.gr


 
Σχετικά άρθρα
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×