op
×

“Οι Χορτοφάγοι, οι Φιλόζωοι, οι Αντικαπνιστές, κι εγώ...” | Tου Μανόλη Πετράκη

“Οι Χορτοφάγοι, οι Φιλόζωοι, οι Αντικαπνιστές, κι εγώ...” | Tου Μανόλη Πετράκη

“Οι Χορτοφάγοι, οι Φιλόζωοι, οι Αντικαπνιστές, κι εγώ...” | Tου Μανόλη Πετράκη


Που αυτή τη στιγμή καπνίζω απολαυστικά ένα Marlboro μαλακό και σκέφτομαι διάφορα, όπως…:


Όπως το πως θα γύριζα για παράδειγμα σε μια σούβλα, αν τα ζώα είχαν λίγο μυαλό, καπνίζοντας πάλι, ολόκληρος, ή, αν θα τρώγανε για παράδειγμα οι χορτοφάγοι ευχαρίστως μια καρέτα καρέτα αν απλά, δεν είχανε να φάνε, όπως εκατομμύρια κάτοικοι αυτής της γης, που συνήθως μάλιστα κάποιοι, χορτοφάγοι και μη, τους βάζουν να τρώγονται μεταξύ τους...  


Σκέφτομαι τη γεύση που θα ‘χει η καρέτα καρέτα, που πιθανότατα να ‘ναι υπέροχη, όπως και μια χελωνόσουπα στο καύκαλο σε αντίθεση με τη γεύση ενός άλλου υπό εξαφάνιση ζώου του “ γαιδάρου γαιδάρου”, για την οποία εξαφάνιση μάλιστα κανείς δεν νοιάστηκε, ενώ όταν κάποιοι είδαν ένα γάιδαρο φορτωμένο με μια κουζίνα σ’ ένα νησί χωρίς δρόμο για αυτοκίνητα, εκνευρίστηκαν τόσο μα τόσο πολύ, που κανείς δεν προθυμοποιήθηκε να τον αλαφρύνει, παίρνοντας του την κουζίνα και κουβαλώντας την αυτός, σαν γάιδαρος...


Σκέφτομαι και γιατί αυτός ο καημενούλης τελικά, ο δύσμοιρος, ο αλανιάρης ο αρουραίος, να μην έχει και την ίδια προστασία των άλλων ζώων αφού στην τελική τελική, ψυχή έχει κι αυτός, αποδιωγμένος από όλους είναι κι αυτός , σε άθλιες συνθήκες ζει κι αυτός, και επιπλέον, ουρίτσα έχει κι αυτός , και μάλιστα μεγάλη μεγάλη…. 


Σκέφτομαι και με πόση χαρά, ναι με πόση λαχτάρα, θα ‘τρωγα medium ψημένο το pitbull του γείτονα, σε αντίθεση με το kanisάκι της γειτόνισσας (- λόγω μεγέθους εννοείται -), αν είχα την “τύχη” να γεννηθώ σε τόπους όπως η Συρία, η Παλαιστίνη το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές, το Βιετνάμ, και άλλους  παντελώς ξεχασμένους φυσικά από χορτοφάγους τόπους, οι οποίοι όμως, μια χαρά δέχονται και ψηφίζουν όχι ομοϊδεάτες χορτοφάγους αλλά ανθρωποφάγους, που ρημάζουν τους τόπους αυτούς και που το γαμημένο, (ναι το κανισάκι), τρώει μόνο μα μόνο κοτόπουλο βραστό, (γιατί αν το φάει με μπάμιες θα το χαλάσει), όταν εκατομμύρια παιδιά , απλά, ΔΕΝ έχουν να φάνε….


Σκέφτομαι τις φιλοζωικές οργανώσεις και την τόση μα τόση αγάπη που κρύβουν μέσα τους για τα καημένα τα σκυλάκια και τα γατάκια (ς.ς. να δεις που θα τη βγάλει τελικά ο αρουραίος με τόσες υιοθετημένες γάτες), όταν μωρέ για υιοθεσία παιδιών δεν γίνεται καν λόγος, και όταν, σε αντίθεση με τα σκυλάκια και τα γατάκια, κανένα βρέφος δεν μπορεί να επιβιώσει στο δρόμο, ή, αν κατά τύχη επιβιώσει τότε κατά πάσα πιθανότητα, να βγάλει κάποιους μήνες ή κάποια χρόνια όχι σε σπίτια, σε αγκαλιές και καναπέδες αλλά σε φυλακές….


Σκέφτομαι τα βλήτα που δεν μ’ αρέσουν αλλά που δεν ξέρω αν καπνίζονται και που δεν ξέρω, τι πρέπει να καπνίσω ειλικρινά, για να δω αυτή την “απέραντη αγάπη” με άλλο μάτι, και να δω (σε παραίσθηση μέσα), αν τελικά είχαν άλλη τύχη τα ξεχασμένα παιδιά του κόσμου, αν είχαν κι εκείνα, όχι κάτι σπουδαίο, αλλά μόνο μια ουρά που θα την κουνούσαν χαρούμενα κάθε φορά που θα ‘βλεπαν το αφεντικό τους….


Σκέφτομαι και τους Αντικαπνιστές…. Ναι αυτούς που μου επιβάλλουν να μην καπνίζω το Marlboro το μαλακό που καπνίζω τώρα, γιατί λένε βλάπτω τους άλλους, κι εύχομαι μα την Παναγία, να μπορώ να συνεχίζω ακάθεκτος να βλάπτω τους άλλους όχι όμως με την αδιαφορία μου, τη διμούτσουνη φάτσα μου, και την τόσο γεμάτη “αγάπη” ψυχή μου για τα ζώα που δεν χωράει πλέον ανθρώπους, αλλά μόνο με τον καπνό μου….  





Λέξεις Κλειδία - Tags
Μανόλης Πετράκης
37
Σχετικά άρθρα
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×