op
×
ΔΙΚΤΥΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Amnisia

Συλλογική Διαχείριση Κοινωνικών Αγαθών

"Το Amnisia αποτελεί δίκτυο Κοινωνικής Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας στην Αθήνα. Μετά από 120 χρόνια έκλεισε το σιδηροδρομικό δίκτυο της Πελοποννήσου. Δεν έφτασε όμως αυτό, έκλεισε και το δίκτυο της δυτικής Μακεδονίας, η σιδηροδρομική σύνδεση της Ελλάδας με το εξωτερικό ενώ στοιχειωδώς διατηρείται η σύνδεση της Θεσσαλονίκης με την Αλεξανδρούπολη.

Μεγάλωσα πάνω σε ράγες. Δεν είχαμε αυτοκίνητο και πάντα κάναμε οικογενειακώς με το τραίνο τη διαδρομή Καλαμάτα - Αθήνα - Καλαμάτα όσο ήμουν παιδί. Το τραίνο να περνάει από του Ίσσαρη, την παλιά γέφυρα του Σαφλά, να σκαρφαλώνει σα φίδι περνώντας από διαδοχικές υπέροχες πετρόχτιστες σήραγγες και γέφυρες ως τους Χράνους και το οροπέδιο της Μεγαλόπολης, κι ύστερα... η κοιλαδογέφυρα του Αχλαδόκαμπου, ξυστά σε γκρεμούς να κατεβαίνει στους Μύλους και το Άργος, τις Μυκήνες, τα Δερβενάκια και την Κόρινθο. Κι έπειτα, η Κακιά σκάλα και οι ράγες να στριγγλίζουν ώσπου να φτάσουμε στην Αθήνα. Επτά, οχτώ ή και εννέα ώρες αργότερα.



 
Τα χρόνια πέρασαν, οι αμαξοστοιχίες Die Dietrich και Esslingen γέρασαν, μαζί τους και οι ράγες. Εκτροχιασμοί, αναξιόπιστα δρομολόγια, απουσία πολιτικής και επενδύσεων. Έκλεισε η γραμμή Καλαμάτα - Κόρινθος για ανακαίνιση και όταν άνοιξε ο χρόνος των δρομολογίων ήταν μεγαλύτερος από πριν. Εκατομμύρια ευρώ πεταμένα και έπειτα, ο σιδηρόδρομος έκλεισε. Σφαγιάσθηκε κυριολεκτικά πλην της γραμμής από την Αθήνα ως τη Θεσσαλονίκη, για να μικρύνει και να πουληθεί κι αυτός όπως όλη η χώρα.

 

Δεν μπορώ να είμαι ήρεμος και χωρίς συναισθήματα καλοί μου αναγνώστες. Μου λείπει το σφύριγμα του τραίνου, η μυρωδιά του καμένου λαδιού ανακατεμένη με τις μυρωδιές των λουλουδιών στην ύπαιθρο του Μωριά. Μου λείπουν οι σταθμοί, οι γέφυρες, οι σήραγγες και οι υδατόπυργοι που ήταν έργα τέχνης.  Το ταξίδι μου πια, μέσα στο μεταλλικό μου τετράτροχο κέλυφος, με τον κλιματισμό στο φουλ και τον αυτοκινητόδρομο να με απομονώνει από τη φύση, σύντομο κι απρόσωπο...




Όταν ταξίδευα με το τραίνο στην Πελοπόννησο ποτέ δεν διάβαζα βιβλία ή περιοδικά, κοίταζα την φύση και αυτές οι εικόνες έχουν αποτυπωθεί στη μνήμη μου. Τώρα όμως το τραίνο δεν είναι πια εδώ. Οι σταθμοί φαντάσματα στο έλεος των στοιχείων της φύσης, οι ράγες χορταριασμένες μάταια περιμένουν να περάσουν οι συρμοί και το τροχαίο υλικό συγκεντωμένο σε αμαξοστάσια, ακίνητο, βανδαλισμένο από τα γκράφιτι και λεηλατημένο αναπολεί τις παλιές του δόξες.


Η Ελλάδα του μνημονίου θα είναι μια Ελλάδα χωρίς σιδηρόδρομο. Με τους πολίτες να πληρώνουν πανάκριβα διόδια και καύσιμα και τον μολώχ της ασφάλτου να τρώει ανθρώπινες ζωές σε κάθε μεγάλη έξοδο."

Του Γιώργου Κορώνη

- Δημοσιεύθηκε στις 03/06/2011 -

Στοιχεία επικοινωνίας:
ΣΤ.ΛΑΡΙΣΗΣ, Αθήνα 104 39, Ελλάδα
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×