op
×
ΔΙΚΤΥΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Κίνηση 136

Συλλογική Διαχείριση Κοινωνικών Αγαθών

"Η Κίνηση 136 είναι μία πρωτοβουλία πολιτών που εναντιώνεται στην ιδιωτικοποίηση της Εταιρίας Ύδρευσης και Αποχέτευσης της Θεσσαλονίκης και αντιπροτείνει την μη-κερδοσκοπική κοινωνική διαχείρισή της μέσω συνεταιρισμών σε επίπεδο γειτονιάς. 

Στην Ελλάδα ζούμε μια εξαιρετική κατάσταση στην οποία το δημόσιο χρέος χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για να ιδιωτικοποιηθεί οτιδήποτε είναι δημόσιο. Στις 9 Φεβρουαρίου ψηφίστηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο και έγινε νόμος του Κράτους, το 2ο μνημόνιο “διάσωσης”, όπως ονομάστηκε, της Ελλάδας. 

Με το νόμο αυτό επισπεύδονται όλες οι διαδικασίες που είχαν ψηφιστεί πριν από 8 μήνες (τον Ιούνιο 2011) και προβλέπουν μεταξύ άλλων τη ραγδαία μείωση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων πολιτών και την εκποίηση του εθνικού μας πλούτου. 

Υπό την αιγίδα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η κυβέρνηση βγάζει σε δημόσιο διαγωνισμό μεταξύ πολλών άλλων, την Εταιρία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ), παρόλο που είναι μια αποτελεσματική και κερδοφόρα επιχείρηση που εξασφαλίζει ποιοτικές υπηρεσίες ύδρευσης σε προσιτές τιμές, χωρίς ποτέ να έχει ζημίες.


Η κυβέρνηση, αφού πρώτα τη χώρισε σε δύο εταιρείες, η πρώτη διαχείρισης και τιμολόγησης και η δεύτερη υποδομών και συντήρησης, προτίθεται να πωλήσει την πρώτη, την πιο κερδοφόρα, σε δημόσιο διαγωνισμό, ενώ η δεύτερη θα παραμείνει στα χέρια του κράτους. 

Σύμφωνα με το νέο νόμο το 40% των μετοχών και το μάνατζμεντ της δημόσιας Εταιρείας Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ Α.Ε.) θα πρέπει μέχρι τον επόμενο Μάιο να έχει βγει προς πώληση.

Η ΕΥΑΘ είχε τα τελευταία χρόνια κέρδη 75€ εκ, ενώ το τίμημα της εξαγοράς, μετά και την κατάρρευση της χρηματιστηριακής της αξίας, δεν υπερβαίνει τα 55€ εκ. Το 2010 είχε κέρδη 12,4€ εκ. ενώ το 2011 20,18€ εκ. Άλλη μια φορά βλέπουμε την εφαρμογή του μοντέλου «ιδιωτικοποίηση των κερδών, κοινωνικοποίηση των ζημιών». 

Το νερό είναι το υπέρτατο αγαθό που μας προσφέρει η φύση, και τα Ηνωμένα Έθνη έχουν αναγνωρίσει ότι η πρόσβαση σε καθαρό νερό και υγιεινή είναι ανθρώπινο δικαίωμα. Σύμφωνα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις, οι πολίτες εναντιώνονται στην ιδιωτικοποίηση του νερού. 

Πλέον ο μύθος της "αποτελεσματικότητας" της ιδιωτικής διαχείρισης έχει καταρρεύσει, αφού δεκάδες επιστημονικές μελέτες αποδεικνύουν ότι σε ολόκληρο τον κόσμο, όπου υπήρξε ιδιωτικοποίηση, αυτή συνοδεύθηκε από υποβάθμιση της ποιότητας του νερού, αύξηση της απώλειας νερού, υποβάθμιση των υποδομών και αύξηση των τιμών.




Μέσα από το εγχείρημα για τη διάσωση του νερού της πόλης μας της Θεσσαλονίκης θέλουμε να αναδείξουμε ταυτόχρονα τις εναλλακτικές δυνατότητες που παρουσιάζονται στους πολίτες και στον Ελληνικό λαό, στις παρούσες συνθήκες της γενικευμένης κρίσης, να αναλάβουν τις τύχες των υποθέσεων που τους αφορούν.

Οι δυνατότητες αυτές πιστεύουμε ότι μπορούν να αξιοποιηθούν και να γίνουν αποτελεσματικές, μέσα από ένα κίνημα συνεργατισμού, αλληλεγγύης αλλά και σεβασμού προς το περιβάλλον. Ένα κίνημα Κοινωνικής Οικονομίας που μέσα από το λόγο και την καθημερινή πράξη του παρουσιάζει ένα σχέδιο δράσης εναλλακτικό προς το καπιταλιστικό. 

Ένα μοντέλο παραγωγικό και οικονομικό, που συνδυάζει πετυχημένα τη συλλογική ιδιοκτησία με τα κίνητρα προς τα άτομα. Η ορθή διαχείριση του νερού βρίσκεται στον πυρήνα μιας τέτοιας δράσης που συνδέεται με το σεβασμό προς το περιβάλλον και την προστασία των φυσικών πόρων μέσα από τη δημόσια, τη μη κερδοσκοπική, δημοκρατική και με κοινωνικό έλεγχο ορθολογική χρήση του. 

Αν διαιρέσει κανείς την εκτιμώμενη αξία της ΕΥΑΘ με τον αριθμό των μετρητών νερού, δηλαδή τον αριθμό των χρηστών, το αποτέλεσμα είναι ο συμβολικός αριθμός των 136 ευρώ. Η “Κίνηση 136” γεννήθηκε ως ιδέα το καλοκαίρι του 2011. Ήταν το αποτέλεσμα των συζητήσεων που γίνονταν όλο το προηγούμενο διάστημα στις συγκεντρώσεις των “αγανακτισμένων” του Λευκού Πύργου στη Θεσσαλονίκη, των γνωστών στην Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο ως “Indignados”.


Στις 10 Αυγούστου του περασμένου έτους, οι εργαζόμενοι της Εταιρείας Ύδρευσης Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ ΑΕ), συλλογικότητες της πόλης και απλοί πολίτες, αποφασίσαμε υπό το βάρος των εξελίξεων και έχοντας γνώση της παγκόσμιας εμπειρίας, ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να αφήσουμε οποιονδήποτε να παίζει με το νερό που πίνουμε εμείς και οι οικογένειές μας. Ότι δεν θα επιτρέψουμε σε κανένα συμφέρον, εγχώριο ή ξένο, να κερδοσκοπήσει από το νερό μας και να κάνει παιχνίδια με την δημόσια υγεία και το περιβάλλον της περιοχής μας. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς της ΕΥΑΘ είναι πλέον θέμα δράσης των πολιτών της Θεσσαλονίκης.
                                                                      
Οι συνέπειες της ιδιωτικοποίησης

Επιστημονικές μελέτες αποδεικνύουν οτι σε ολόκληρο τον κόσμο, όπου υπήρξε ιδιωτικοποίηση, αυτή συνοδεύθηκε από υποβάθμιση της ποιότητας του νερού, αύξηση της απώλειας νερού, υποβάθμιση των υποδομών και αύξηση των τιμών. Εδώ και 20 χρόνια, οι υποστηρικτές της ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών παροχής νερού, αντιμετωπίζοντας το νερό ως εμπόρευμα, υποσχέθηκαν παγκόσμια αυξημένες επενδύσεις και μεγάλη αποτελεσματικότητα στη διαχείριση του νερού παγκόσμια. Έτσι, το 2010, το 12% του παγκόσμιου πληθυσμού είχε νερό από ιδιωτικές εταιρείες. 



Ποιά ήταν λοιπόν τα αποτελέσματα της ιδιωτικοποίησης; 

Από μια έρευνα για την ιδιωτικοποίηση στις ΗΠΑ, κατά την οποία εξετάσθηκαν τα 10 μεγαλύτερα συστήματα ύδρευσης στις ΗΠΑ, προέκυψε ότι έπειτα από 20 χρόνια ιδιωτικοποίησης, οι τιμές αυξήθηκαν 3 φορές πάνω από τον πληθωρισμό και οι λογαριασμοί νερού των νοικοκυριών κατά μέσο όρο τριπλασιάσθηκαν στα πρώτα 10 χρόνια. Παρόμοια, μια έρευνα της ίδιας της Παγκόσμιας Τράπεζας κατέληξε ότι παγκόσμια το μοντέλο της σύμπραξης δημόσιου-ιδιωτικού (ΣΔΙ) απέτυχε να μειώσει τα τιμολόγια νερού και να αυξήσει τις επενδύσεις σε υποδομές νερού . Οι πόλεις σε όλο τον κόσμο αντιμετωπίζουν τις αποτυχίες της ιδιωτικοποίησης του νερού. Η άνιση πρόσβαση, η αθέτηση υποσχέσεων, οι περιβαλλοντικοί κίνδυνοι και τα σκανδαλώδη περιθώρια κέρδους, ωθούν τους δήμους και τους πολίτες να ξαναπάρουν τον έλεγχο αυτής της βασικής υπηρεσίας.

Ακόμα και το Παρίσι, που ήταν το διεθνές σύμβολο της ΣΔΙ, το 2010 επιστρέφει σε δημόσια διαχείριση και σε ένα χρόνο εξοικονόμησε 35 εκατομμύρια ευρώ και μείωσε 8% τις τιμές. Ύστερα από δεκαετίες ιδιωτικοποίησης της ύδρευσης, οι πόλεις στην Ευρώπη και σ’ όλο τον κόσμο εγκαταλείπουν πλέον την ιδιωτική διαχείριση (Βερολίνο, Μόναχο, Στουτγάρδη, Παρίσι, Γκρενόμπλ, Μπορντώ, Τουλούζ, Μονπελιέ, Μασσαλία, Λιλ, Βρέστη, Μπουένος Άιρες, Ατλάντα, Γιοχάνεσμπουργκ, Κοτσαμπάμπα κλπ). Το θέμα δεν είναι απλά: δημόσιο ή ιδιωτικό. Το θέμα είναι η κοινοτική ιδιοκτησία, έλεγχος και διαχείριση. Η καλή λειτουργία της ύδρευσης απαιτεί τοπικό δημοκρατικό έλεγχο και διαχείριση. Το 2010, τα Ηνωμένα Έθνη δηλώνουν ότι η πρόσβαση σε καθαρό νερό και υγιεινή είναι ανθρώπινο δικαίωμα.




Μια δεκαετία πριν, είχε εκδοθεί η Ευρωπαϊκή Οδηγία – Πλαίσιο περί Υδάτων, η οποία μεταξύ άλλων: α) καθορίζει ότι το νερό δεν είναι εμπορικό προϊόν όπως οποιοδήποτε άλλο, αλλά θα πρέπει να θεωρείται κληρονομιά, β) προτρέπει τις χώρες να παρέχουν υπηρεσίες ύδατος σε λογική τιμή γι’ αυτούς που το χρειάζονται, γ) ενθαρρύνει όλους τους πολίτες να συμμετέχουν στην προστασία και τη διαχείριση των υδάτων. Το 2003, η Ελλάδα εναρμονίζει το εθνικό δίκαιο με τις διατάξεις αυτής της Οδηγίας. Επίσης, με αφορμή το 6ο Παγκόσμιο Φόρουμ Νερού 2012, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δηλώνει ότι το νερό είναι κοινός πόρος της ανθρωπότητας και η πρόσβαση στο πόσιμο νερό είναι θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό! 

Ο ίδιος ο χαρακτήρας των υπηρεσιών νερού ευνοεί τη δημόσια-κοινωνική διαχείριση των συστημάτων νερού. Το μοντέλο της σύμπραξης δημόσιου-κοινοτικού (ΣΔΚ) στηρίζεται στη συνεργασία μεταξύ δημόσιων φορέων, συνεταιρισμών, εργατικών σωματείων, ΜΚΟ και άλλων συλλογικοτήτων μιας κοινότητας. Δίνει έμφαση στη εμπλοκή της κοινότητας (των πολιτών) και στοχεύει στην ενδυνάμωση των δημόσιων υπηρεσιών ύδρευσης.

Έρευνες διεθνών φορέων από εφαρμογές σε όλο τον κόσμο, διαπιστώνουν ότι με την ΣΔΚ επιτυγχάνεται: 
 • Εκπαίδευση και ανάπτυξη ανθρώπινων πόρων 
 • Τεχνική υποστήριξη σε μεγάλο εύρος θεμάτων
 • Βελτίωση αποτελεσματικότητας και οικοδόμηση θεσμικής αποτελεσματικότητας
  • Χρηματοδότηση υπηρεσιών ύδρευσης
  • Βελτίωση της συμμετοχής. 

Επίσης, έρευνα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κατά την οποία διενεργήθηκε σύγκριση μεταξύ εφαρμογών ΣΔΙ και ΣΔΚ διαπίστωσε τα εξής:
 • Οι ΣΔΙ αυξάνουν τις τιμές νερού, κοστίζουν στους δήμους και δεν διευκολύνουν την παροχή νερού σε χαμηλού εισοδήματος νοικοκυριά
 • Τα πλεονάσματα από τις ΣΔΚ επενδύονται στα συστήματα ύδρευσης αντί να διανεμηθούν κέρδη στους συμμετέχοντες φορείς
 • Οι ΣΔΙ επικεντρώνονται σε βραχυπρόθεσμη εξοικονόμηση, ενώ οι ΣΔΚ κεφαλαιοποιούν έχοντας μεγαλύτερης διάρκειας αποτελέσματα στη λειτουργία της ύδρευσης 
 • Οι ΣΔΚ επιτυγχάνουν την εμπλοκή του συνόλου της κοινότητας – δήμος, καταναλωτές, συλλογικότητες της κοινότητας κλπ – γεγονός που μεγιστοποιεί την αποτελεσματικότητα και ισότητα των υπηρεσιών ύδρευσης. 













 

                                                         Πώς μπορεί να οργανωθεί η εξαγορά της ΕΥΑΘ απο τους πολίτες;



Συνέλευση κάθε Τετάρτη στις 19:00 στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, Αριστοτέλους 34.

Η Κίνηση 136 είναι δίκτυο της Κοινωνικής Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της Εταιρίας Ύδρευσης και Αποχέτευσης της Θεσσαλονίκης.

Στοιχεία επικοινωνίας:
Αριστοτέλους 34, Θεσσαλονίκη 546 31, Ελλάδα
info@136.gr Τηλ.: 6977 706061 https://www.facebook.com/groups/390260884337432/
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×