op
×
ΔΙΚΤΥΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Τσιριτσάντσουλες - θεατρική ομάδα

Αυτοδιαχείριση, Εναλλακτικές Συλλογικότητες, Εικαστικές Κολεκτίβες

"Η Τσιριτσάντσουλες - θεατρική ομάδα αποτελεί δίκτυο Κοινωνικής Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας στην Αθήνα. Οι Τσιριτσάντσουλες είναι ένα πείραμα σε εξέλιξη. Ξεκίνησε το 1999 και κανείς δεν ξέρει που θα καταλήξει…

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή:
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 διάφοροι άνθρωποι προερχόμενοι από φοιτητικές κυρίως ομάδες (πάντειο, πολυτεχνείο, κλπ) αλλά και από άλλα ανεξάρτητα «ερασιτεχνικά» σχήματα άρχισαν να βρίσκονται και να ψάχνουν τρόπους να εκφραστούν ελεύθερα έξω από το συμβατικό πλαίσιο του πολιτισμού της εποχής. Ένα από τα πολλά βραχύβια σχήματα που δημιουργήθηκαν υπήρξε και το «πειραματικό εργαστήρι».

Το «πειραματικό εργαστήρι» ήταν μια πρώτη προσπάθεια αυτόνομης θεατρικής παραγωγής από μια παρέα ανθρώπων, που με σημείο συνάντησης (με τον τρόπο του ο καθένας) την Θεατρική Ομάδα Παντείου προσπάθησαν να προχωρήσουν ένα βήμα παραπέρα. Το Σεπτέμβρη του 1999, η δασκάλα μας Κίττυ Αρσένη ανέλαβε τη διδασκαλεία και σκηνοθεσία των πρώτων μας παραστάσεων και η υπόλοιπη παρέα το βάρος της εκτέλεσης της παραγωγής τους.



Στις 27 Δεκεμβρίου 1999 ανεβαίνει στην ταβέρνα «Ο θρόνος του Ξέρξη» η παράσταση «Λεύτερο ζευγάρι» των Ντάριο Φο και Φράνκα Ράμε σε μετάφραση Άννας Βαρβαρέσου – Τζόγια και σκηνοθεσία Κίττυς Αρσένη. Ακολούθησε η παράσταση «REMEDIA AMORIS» (Ερωτικά Αντιφάρμακα)» που έκανε πρεμιέρα στο «Στούντιο Λήδρα» στις 25 Φεβρουαρίου 2000. Πρόκειται για μια σύνθεση των δραματοποιημένων κειμένων «Ερωτικά Αντιφάρμακα» του Οβιδίου, «Ψυχολογία συριανού συζύγου» του Εμ. Ροΐδη και το «Λεύτερο Ζευγάρι» των Φο, Ράμε. Η ζωή του πειραματικού εργαστηρίου κρατά μόλις ένα περίπου χρόνο, όμως από αυτό το σχήμα δημιουργείται ο πυρήνας των ανθρώπων που θα γίνουν οι Τσιριτσάντσουλες.

Ήδη την άνοιξη του 2000 γίνονται τα γυρίσματα της ταινίας «Ήταν Να Μην Πατήσει Το Πόδι Του Στην Αθήνα» από την ίδια παρέα, που υπογράφει για πρώτη φορά ως Τσιριτσάντσουλες. Μια παραγωγή μισής ώρας (στην οποία εμπλέκονται με τον ένα ή τον άλλον τρόπο καμιά εκατοστή άνθρωποι) η οποία μετά από ατελείωτα τεχνικά προβλήματα και με μηδενικό μπάτζετ καταφέρνει να ολοκληρωθεί και να προβληθεί ένα χρόνο μετά, το 2001, στο διεθνές φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους της Δράμας. Η ταινία γνωρίζει την απόλυτη αποτυχία στο φεστιβάλ, το σάουντρακ της ταινίας που θα κυκλοφορήσει τον επόμενο χρόνο από την ανεξάρτητη εταιρία ankh productions (και που θα έχει και την παγκόσμια πρωτοτυπία για την εποχή να περιλαμβάνει και ολόκληρη την ταινία σε cd rom) θα πουλήσει μόλις 7 αντίτυπα, αλλά οι Τσιριτσάντσουλες αποκτούν ένα πρώτο, πραγματικά ολιγάριθμο, αλλά φανατικό κοινό.

Το 2002 δημιουργείται ο θίασος των Τσιριτσάντσουλες από ανθρώπους της παρέας που εκείνη την εποχή ζούσαν παίζοντας μουσική στο δρόμο. Από το καλοκαίρι του 2002 αρχίζουν οι αυτοοργανωμένες περιοδείες στην επαρχία της Ελλάδας με κλασικά κείμενα λαϊκής κωμωδίας από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας που παρουσιάζονται σε δρόμους και πλατείες και η συμμετοχή του θιάσου σε διάφορα φεστιβάλ. Η πρώτη παράσταση δόθηκε στις 25 Ιουλίου του 2002 στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, έξω από το θέατρο του Διονύσου, με το σατυρικό δράμα του Ευριπίδη «Κύκλωψ». Ακολουθούν οι παραγωγές «Σάτυροι – Ιχνευτές» 2003 και «Ρουτζάντε» 2004.



Τον Ιούλιο του 2002 γίνεται και η πρώτη συναυλία Τσιριτσάντσουλες (πολύ αργότερα το σχήμα θα ονομαστεί Tsiri Band) στην πλατεία Σολωμού στη Ζάκυνθο παρουσιάζοντας κατά κύριο λόγο τη μουσική από την ταινία «Ήταν Να Μην Πατήσει Το Πόδι Του Στην Αθήνα».

Ο θίασος, εκτός από το ρεπερτόριο δρόμου που διαλέγει, αρχίζει να αποκτά μέσα από την ίδια την πράξη και κάποια βασικά χαρακτηριστικά οργάνωσης και φιλοσοφίας. Καλλιτεχνικό ζητούμενο ήταν η ευρεία και σε βάθος έρευνα τόσο στην επεξεργασία παλιότερων κειμένων, μουσικών, και θεατρικών τεχνικών όσο και στην παραγωγή νέων. Το μοντέλο της παραγωγής που εφαρμόσαμε είναι το κολεκτιβίστικο. Σύμφωνα μ’ αυτό η συνεργασία βασίζεται πάνω στις ανθρώπινες κι όχι στις επαγγελματικές σχέσεις. Δεν υπάρχει ιεραρχική δομή αλλά οριζόντιος καταμερισμός εργασίας και ειδικοτήτων. Δημιουργείται αυτοδιαχειριζόμενο ταμείο που χρηματοδοτεί τις παραγωγές και αυτοχρηματοδοτείται από τις ίδιες τις παραγωγές. Δημιουργείται ταμείο αλληλεγγύης για τα μέλη της κολεκτίβας. Οι επιμέρους παραγωγές είναι αυτόνομες και συγκροτούν ξεχωριστή συνέλευση που αποφασίζει για το δρόμο που θα χαράξει. Τα κέρδη μοιράζονται ισόποσα στους συμμετέχοντες.

Σύντομα η συμβίωση για μεγάλα χρονικά διαστήματα στις αυτοοργανωμένες περιοδείες άρχισε να δίνει στην ομάδα ολοένα και περισσότερα κοινοτικά χαρακτηριστικά, με συλλογικές κουζίνες, γλέντια και συλλογικές δράσεις με ομάδες και ανθρώπους που συναντούσαμε στα ταξίδια. Και όσο το ταξίδι συνεχίζει, τόσο η παρέα μεγαλώνει. Ζητούμενο έγινε οι Τσιριτσάντσουλες να γίνουν μια βιώσιμη κολεκτίβα χωρίς χορηγούς κι επιχορηγήσεις, ώστε να κρατήσουμε την ανεξαρτησία μας, βρίσκοντας τρόπους να καλύψουμε την ανάγκη για χρηματοδότηση των παραγωγών και της επιβίωσής μας, χωρίς να εμπορευματοποιήσουμε την τέχνη μας. Δύσκολες ισορροπίες που προσπαθούμε συνεχώς να ανακαλύψουμε ως που φτάνουν τα όριά τους μέσα από αυτό το συνεχιζόμενο πείραμα που λένε Τσιριτσάντσουλες.



Στις 25 Μαΐου του 2003 οι Τσιριτσάντσουλες συμμετέχουν σε μια τριήμερη συνάντηση για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό που οργανώνει το κέντρο Γκροτόφσκι στην Πολωνία, παρουσιάζοντας 2 παραστάσεις του Κύκλωπα του Ευριπίδη, μια συναυλία παραδοσιακής ελληνικής μουσικής και συμμετέχοντας σε κοινές δράσεις με άλλες ομάδες. Έτσι ανοίγει μια περίοδος διεθνών συνεργασιών [«Asinaria – γαϊδουροκωμωδία» 2003, «Ρουτζάντε 2004», «I Due Impostori (οι δύο απατεώνες) 2007»], αλλά και παραστάσεων εκτός από την Πολωνία, σε Ιταλία, Κύπρο και Γερμανία που θα διαρκέσει όλη τη δεκαετία.

Το 2005 με την παράσταση «Τσιριτσάντσουλες – Βαριετέ» η τσίρι παρέα θα επιχειρήσει να μπει στα χωράφια του αστικού θεάτρου, παίζοντας ολόκληρες σαιζόν σε κανονικό θέατρο. Η προσπάθεια θα στεφτεί με απόλυτη «εμπορική» αποτυχία. Θα ακολουθήσει «Ο Καραγκιόζης Τρομοκράτης» το 2006 που θα έχει την ίδια τύχη. Ακολουθούν πολύμηνες αυτοοργανωμένες περιοδείες για να ξεχρεώσουν οι παραγωγές τα χρέη από τα ενοίκια των αιθουσών.

Το Δεκέμβρη του 2005 οι Τσιριτσάντσουλες πραγματοποιούν το «Tsiri Microfestival», το πρώτο φεστιβάλ στην ιστορία τους. Πρόκειται για μία μουσική συνάντηση διάφορων καλλιτεχνών στην οποία εμφανίζεται για πρώτη φορά η «σύμπραξη μουσικών – φίλων των Τσιριτσάντσουλες (The Tsiri Band)» μια πρώιμη μορφή του σημερινού Tsiri Band. Η σχέση άλλωστε των Τσίρι με τη μουσική είναι δομική από την αρχή της ομάδας αυτής, αφού αυτοσχέδιες συναυλίες και γλέντια συνόδευαν πάντοτε όλες τις εμφανίσεις και τις περιοδείες μας.

Στα τέλη του 2007 ανασυγκροτείται η κινηματογραφική ομάδα των Τσιριτσάντσουλες με την παραγωγή το 2008 της μικρού μήκους ταινίας «Η προετοιμασία», βασισμένης στο ομώνυμο διήγημα του Ε. Χ. Γονατά, που προβάλλεται για πρώτη φορά την άνοιξη του 2009 στην κινηματογραφική λέσχη Ζακύνθου. Παρακάπτωντας πλέον τα φεστιβάλ, οι ταινίες που θα ακολουθήσουν προβάλλονται σε εναλλακτικούς χώρους και ανεβαίνουν άμεσα στο ίντερνετ. Ακολουθούν οι μικρού μήκους ταινίες μυθοπλασίας «Το περδίκι» 2010, «Revanche» 2010, «Κενή Γη» 2011, καθώς και η νέα ταινία του Διονύση Ματαράγκα «Το κρυφτό» που το περιμένουμε μέσα στο 2014, και τα ντοκιμαντέρ «Σάτυροι … στο δρόμο» 2008, «Συναντήσεις με τη σολίστ του μουσικού πριονιού Έλλη Δέλιου» 2010 και «Κερατέα vs Κερατάδες 1-0 (το χρονικό της αντίστασης)» 2011.



Από το 2008 ο Τσίρι θίασος εγκαινιάζει μια περίοδο κατά την οποία εγκαταλείπει τα αστικά θέατρα και παίζει σε χώρους εναλλακτικούς. Τόσο μέσα από αυτοοργανωμένες περιοδείες στα χωριά και τις πλατείες, όσο και σε συνεργασία με κάποια θεσμικά όργανα, δήμους και φεστιβάλ που μας δίνουν την ευκαιρία, εκτός άλλων, να πραγματοποιήσουμε παραστάσεις σε δύσκολα προσβάσημους χώρους όπως γηροκομεία, ψυχιατρεία και φυλακές ως και την άνοιξη του 2010. Ξαναπαίζεται ο Κύκλωπας του Ευριπίδη, και μία αυτοσχεδιαστική παράσταση commedia dell’ arte με τίτλο “Πόλεμος μετά μουσικής” 2008. Από το 2009 Οι Τσιριτσάντσουλες αποκτούν και περιφερόμενο μπερντέ, με παραστάσεις παραδοσιακού Καραγκιόζη για ενήλικες και παιδιά.

Το 2008 δημιουργείται και η παιδική σκηνή των Τσιριτσάντσουλες που θα ειδικευτεί στο θέατρο για παιδιά. Στις 7 Ιουνίου κάνει πρεμιέρα με το έργο «Μεθαύριο», διασκευή του ομώνυμου ολλανδικού παραμυθιού. Ακολουθεί η παράσταση «Αστροαπεργία» το 2012.

Το 2008 οι Τσιριτσάντσουλες συμμετέχουν επίσης στις εργασίες για τη δημιουργία του «Θεατρικού ΔΙΚτύου ΑΝεξάρτητων Ομάδων» μια συνέλευση που – στα πλαίσια της αυτοοργάνωσης – φιλοδοξούσε να δημιουργήσει δομές αλληλοστήριξης μεταξύ των ομάδων και διεκδίκησης. Το δίκτυο αυτό θα ξεθυμάνει μέσα στη φωτιά της εξέγερσης του Δεκέμβρη του ’08, που θα αποκαλύψει τις χαοτικές διαφορές και κίνητρα των ομάδων που το απαρτίζουν, αφήνει ωστόσο πίσω του ένα πολύ πετυχημένο αυτοοργανωμένο φεστιβάλ την «1η συνάντηση θεατρικών ομάδων» που πραγματοποιήθηκε το τετραήμερο 6 – 8 Ιουνίου 2008. Εκτός αυτού οι γνωριμίες και οι ζυμώσεις που έγιναν με σχήματα και ανθρώπους που ταιριάζαμε μεγάλωσε την Τσίρι παρέα.

Το Δεκέμβρη του 2008 οι Τσιριτσάντσουλες παρουσιάζουν την παράσταση δρόμου MERRY CRISIS σε μορφή παρεμβάσεων υπέρ των φυλακισμένων της εξέγερσης.

Το 4ήμερο 4 – 7 Μαρτίου 2010 γιορτάσαμε με το φεστιβάλ «10 χρόνια Τσιριτσάντσουλες» την πρώτη δεκαετία ζωής της ομάδας στο ιστορικό cine Φιλίπ στην πλ. Αμερικής. Ένα ταξίδι στα δέκα χρόνια ζωής της ομάδας Τσιριτσάντσουλες μέσα από προβολές, παραστάσεις, συναυλίες, εκθέσεις, και γλέντια…

Στο φεστιβάλ «10 Χρόνια Τσιριτσάντσουλες» για πρώτη φορά εμφανίζεται το σχήμα Tsiri Band classic με συναυλία κλασικής μουσικής για πιάνο και μουσικό πριόνι αφιερωμένο στη δασκάλα μας, σολίστ του μουσικού πριονιού Έλλη Δέλιου. Το κλασικό μουσικό σχήμα θα συνεχίσει ως σήμερα αυτόνομη πορεία με συναυλίες σε χώρους πολιτισμού και εναλλακτικούς χώρους στην Ελλάδα. Το Μάιο του 2011 θα ταξιδέψει στο Παρίσι.

…μετά από λίγο καιρό η χώρα μπαίνει στο μνημόνιο…



Από το 2010 και μετά οι Τσιριτσάντσουλες αποφασίζουν να κόψουν εντελώς τους δεσμούς με τους θεσμικούς φορείς και η τέχνη τους να γίνει πιο στοχευμένη και ταξική, βασιζόμενη αποκλειστικά στις αρχές της αυτοοργάνωσης. Στις 27 Ιουλίου γίνεται η πρεμιέρα του «Mistero Buffo». Με αυτή την παράσταση ο θίασος μετατρέπεται σε κολεκτίβα διαρκούς απασχόλησης με πολύμηνες αυτοοργανωμένες περιοδείες σε όλη την Ελλάδα και σαφώς πιο κινηματική αντίληψη. Η συνεργασία με το cine Φιλίπ θα συνεχιστεί και το 2011 με το ανέβασμα της επιθεώρησης «Ραντεβού με την ιστορία (ή ο λάκκος με τα σκατά)» μέχρι το οριστικό κλείσιμο του ιστορικού κινηματογράφου το Σεπτέμβρη του 2011. Επίσης οι Τσίρι συμμετέχουν ως συνδιοργανωτές στα φεστιβάλ «Μέρα Δρόμου» τον Οκτώβρη του 2010 και του 2011 στη Αθήνα, στο «Keratea Art Resistance Festival» τον Απρίλη του 2011 στα οδοφράγματα της Κερατέας, και διοργανώνουν το 2ο «Tsiri Microfestival» το Μάιο του 2011 στο Φιλίπ.

Το Φλεβάρη του 2011 Βγαίνει «στον αέρα» το ηλεκτρονικό τηλεοπτικό κανάλι της ομάδας Tsiri Web Tv, αρχικά μέσα από τη διεύθυνση της σελίδας μας www.tsiritsantsoules.gr και τον επόμενο χρόνο ως αυτόνομη σελίδα στη διεύθυνση www.tsiri.tv.

Από τον Οκτώβρη του 2011 οι Τσιριτσάντσουλες ξεκινούν τη συνεργασία τους με τον πολιτιστικό σύλλογο ΔΥΝΑΜΟ του οποίου γίνονται δομικό στοιχείο και στον οποίον βρίσκουν για πρώτη φορά στην ιστορία τους μόνιμη στέγη και κέντρο εξόρμησης για τις πανελλαδικές περιοδείες τους. Θα ακολουθήσουν οι παραγωγές «Η νύχτα των παλιάτσων» 2011 και «Πέρσες» του Αισχύλου 2013.

Επίσης συμμετέχουν ως συνδιοργανωτές στο 1ο και 2ο «φεστιβάλ αυτοοργανωμένης θεατρικής έκφρασης» 2012 και 2013 στην Αθήνα, στο «3μερο για όσους είναι και νιώθουν παιδιά» 31 Μαΐου – 2 Ιουνίου 2013, αλλά διοργανώνουν και το φεστιβάλ κινηματογράφου «Γη και Ελευθερία» στο ΔΥΝΑΜΟ το Μάιο του 2012. Συμμετέχουν τέλος σε όλα τα «Βαριετέ» που διοργανώνει ο πολιτιστικός σύλλογος ΔΥΝΑΜΟ.



Την περίοδο 2012 – ’13 εμφανίζεται το cine tsiri, η κινηματογραφική λέσχη των Τσιριτσάντσουλες με τακτικές κινηματογραφικές προβολές κάθε Τετάρτη.

Στις 19 Μαΐου 2013 στο ΔΥΝΑΜΟ γίνεται η πρώτη επίσημη εμφάνιση της νέας μορφής της TSIRI BAND με μια συναυλία – έκπληξη. Πρόκειται για το πειραματικό σχήμα της μουσικής μπάντας των Τσιριτσάντσουλες που κινείται σε ένα ευρύτατο φάσμα ρεπερτορίου με πολύ ένταση και ηλεκτρισμό και σαφή θεατρική διάθεση… "

" Oι Τσιριτσάντσουλες δεν είναι μια ομάδα. Είναι φιλοσοφία ζωής. Είναι τρόπος επιβίωσης, δημιουργίας, επικοινωνίας ή ακόμα και φυγής. Είναι τρόπος αντίστασης και καταγγελίας. Mε άλλα λόγια είναι ένας αυτοοργανωμένος χωροχρόνος, στον οποίο συναντιόμαστε διάφοροι περιφερόμενοι καλλιτέχνες, τρελοί ή φρόνιμοι. "

Στοιχεία επικοινωνίας:
Κεραμεικός, Αθήνα 105 53, Ελλάδα
tsiritsantsoules@gmail.com
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×