op
×

Επισκεφθήκαμε το «σχεδία home» και...θα ξαναπάμε!

Οι άνθρωποι του ελληνικού περιοδικού δρόμου «Σχεδία» πραγματικά έκαναν κάτι εντυπωσιακό: έναν πολύ όμορφο χώρο φαγητού, ποτού, τέχνης στην καρδιά της Αθήνας
Περισσοτερα...

περιοδικό δρόμου «Σχεδία»

Να θέλουν να εργαστούν και να έχουν βράσει ένα αυγό στη ζωή τους. Αυτά ήταν τα κριτήρια πρόσληψης...

Είχαμε και ένα όχι αυστηρό ηλικιακό κριτήριο: δίνουμε προτεραιότητα σε ανθρώπους άνω των 50 -νέοι, άξιοι άνθρωποι- που η αγορά εργασίας μα και η ζωή η ίδια τους έχει γυρίσει την πλάτη. 

Το δώρο

Στο Μετρό Συγγρού Φιξ, στην έξοδο Δράκου, μια φίλη και συστηματική αναγνώστρια της «σχεδίας» μας προχώρησε σε μια πολύ ωραία κίνηση προς τον πωλητή του περιοδικού Νίκο Θ.

Τα παπούτσια

O πωλητής της «σχεδίας» κ. Φώτης Α. ήταν στο σταθμό του Ηλεκτρικού στα Πετράλωνα και κατά τη διάρκεια της ημέρας είδε ότι του ξεκόλλησε η σόλα του παπουτσιού

Έμεινα μια βδομάδα στα παγκάκια με τα σκυλιά μου. Ήταν φρικτή εμπειρία. Για μεγάλο διάστημα μετά, ακόμα και το θρόισμα των φύλλων με τάραζε

Όταν ξεκίνησα, ντρεπόμουν πάρα πολύ. Αυτό που έκανα στο δρόμο είχα την εντύπωση ότι δεν ήταν ορθόδοξο, ότι για τον κόσμο σημαίνει χλευασμός

«Σχεδία»: Πωλητές για μία ώρα

Αγαπημένοι άνθρωποι από το χώρο των Γραμμάτων και των Τεχνών και άλλοι γνωστοί συνάνθρωποί μας ετοιμάζονται να μπουν στο κόκκινο γιλέκο και να καταλάβουν για μία ώρα ένα από τα πόστα των πωλήτών της «σχεδίας». 

Από μία νοικοκυρεμένη, στρωμένη ζωή στον δρόμο - Κρατώντας μια Σχεδία... καταστρώνει σχέδια για το 2019

Άνθρωπος του μόχθου στα ώριμα και πιο παραγωγικά του χρόνια η οικονομική κρίση τον χτύπησε χωρίς οίκτο και από μία νοικοκυρεμένη, στρωμένη ζωή, τον οδήγησε στον δρόμο.

Εγώ, ο χωρίς Ε9, χαμογελάω και προχωρώ σε πείσμα όλων. Εγώ, ο βρωμιάρης, άστεγος. Ο σπουδαγμένος με βιογραφικό

Σήμερα, άλλοι δεν θέλουν να υπάρχω. Θέλω εγώ, όμως. Εγώ, ο χωρίς Ε9, χαμογελάω και προχωρώ σε πείσμα όλων. Εγώ, ο βρωμιάρης, άστεγος, ο σπουδαγμένος με βιογραφικό

Το γιλέκο των αγγέλων: Ένας αποχαιρετισμός από έναν δικό μας άνθρωπο για έναν δικό μας άνθρωπο

Είναι ακριβώς πριν από τέσσερα χρόνια όταν διάβηκε το κατώφλι της «σχεδίας», με κάποια ντροπή και συστολή είναι η αλήθεια, και φόρεσε για πρώτη φορά το κόκκινο γιλέκο.

Η «Σχεδία» της επιθυμίας για ζωή

Ανακαλύπτουμε τη χαμένη ερωτικότητα του χριστιανισμού, ιχνηλατούμε τις καθημερινές διαδρομές των ξεριζωμένων, είμαστε παρόντες στο τελευταίο γεύμα των θανατοποινιτών των αμερικανικών φυλακών
12 »
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×