op
×

Πέρασαν "πολλά όμορφα παιδιά" τότε από τα Εξάρχεια, σαν τον Χρήστο Ζυγομαλά | Γράφει ο Κάιν

Ο συνοδοιπόρος του Νικόλα Άσιμου, γλύπτης, ζωγράφος, ποιητής, συγγραφέας και τραγουδοποιός, Χρήστος Ζυγομαλάς.
Περισσοτερα...

Παναγιώτης Παπαδόπουλος

Μουστακλής, Παναγούλης, Μανδηλαράς άπαντες παρόντες και χιλιάδες ακόμα... | Γράφει ο Κάιν

«…Με ξαπλώσανε στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου και ο σοφέρ βαράει φάλαγγα. Ο Μπάμπαλης στρίβει τα χέρια, ο Μάλλιος τα δάχτυλα, ο Λάμπρου επιστατεί, δίνει εντολές και ξεθυμαίνει πότε πότε χτυπώντας ο ίδιος προσωπικά…».

Ο παραλογισμός της "Δικαιοσύνης" δολοφονεί τον απεργό πείνας και δίψας Β. Δημάκη | Γράφει ο Κάιν

Tα βήματά του τελείωναν μέσα στα κελιά και τα προαύλια των φυλακών. Ένα έγκλημα τιμής, ληστείες σε περίπτερα, πράξεις που κανείς δεν μπορεί να αποδεχθεί και να συμφωνήσει. 

Η καταδρομική επίθεση και λεηλασία των φτωχών από τον συρφετό της λούμπεν μαφίας των Εξαρχείων | Γράφει ο Κάιν

Ο φίλος και σύντροφος Σωτήρης Καρύπης είχε μεράκι με το χειροποίητο κόσμημα. Ξεκίνησε τον βιοπορισμό του κυριολεκτικά από το «τίποτα» ,εκθέτοντας προς πώληση στον δρόμο τα μικρά του αριστουργήματα. 

Οι πράξεις βίας για τον απεργό πείνας Ν.Γιαγτζόγλου δεν είναι ούτε Αναρχισμός, ούτε Αλληλεγγύη! Γράφει ο Κάιν

Η πρακτική της "επιθετικής αλληλεγγύης" και του "σπάμε και καίμε την πόλη" οδηγεί για άλλη μια φορά στον αποκλεισμό των αναρχικών από τον κοινωνικό χώρο 

Η καμένη "LIBERTATIA", ο γκρεμισμένος "PHYLAX" και ο εθνικιστικός παροξυσμός ας σε "φωτίσουν" στο παρά πέντε Μίκη Θεοδωράκη | Γράφει ο Κάιν

Μια επιστολή στον συνθέτη με αφορμή την συμμετοχή του σε ένα συλλαλητήριο που δεν βοηθά την προοπτική για καλύτερη ζωή στον τόπο μας και γενικότερα στην Βαλκανική…

Πέρα από διαφωνίες για το αδιέξοδο του ένοπλου αγώνα, αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας Ρούπα - Μαζιώτη | Γράφει ο Κάιν

Είμαι στο πλευρό τους για τον τερματισμό της απομόνωσης του Νίκου Μαζιώτη εδώ και πολλούς μήνες, για το ανθρώπινο της επικοινωνίας με το παιδί τους, για την βελτίωση των συνθηκών κράτησης στις φυλακές

Η "ιδεολογική" παρακρατική μαφία δολοφονεί τον αναρχισμό και ματώνει τα Εξάρχεια | Γράφει ο Κάιν

Από τα Πατήσια στην "ΜΑΡΦΙΝ" και από τον Περικλή Μανιάτη στην Αναστασία Τσουκαλά. Η "ιδεολογική" παρακρατική μαφία δολοφονεί τον αναρχισμό και ματώνει τα Εξάρχεια.

11 χρόνια διαδρομής στο δρόμο για την Ανάσταση ο "σπασμένος χαρταετός" της Αγγελικής απο τη Χίο | Γράφει ο Κάιν

Υπάρχουν άνθρωποι που ενώ φαίνεται πώς κρέμονται μπροστά μας σαν “σπασμένος χαρταετός”, συνεχίζουν να σηκώνουν το πληγωμένο τους κορμί όλο και πιο ψηλά πάνω από “θάλασσες κι από στεριές”

Με το παιδί των Ρούπα και Μαζιώτη μην παίζετε "τυφλές" και "ανεξάρτητες" εξουσίες! Γράφει ο Κάιν

Πιστεύω πώς η αγνή πίστη τού Νίκου Μαζιώτη και τής Παναγιώτας Ρούπα για την Κοινωνική Αλλαγή θά είχε περισσότερα να προσφέρει πολιτικά μέσω τής "νομιμότητας"

Για το σπάσιμο των βιβλιοπωλείων ΙΑΝΟΣ και ΠΟΛΙΤΕΙΑ | Γράφει ο Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν)

Δεν ήταν "απεργιακή επίθεση", ήταν μεμονωμένη επιλογή του φετιχισμού της βίας και του αντικοινωνισμού που έχει γίνει χρόνια ασθένεια, μονόδρομος και τελετουργία

Έστω ένα μόλις λεπτό σιγή για τα ανώνυμα αδύναμα θύματα της κρεατοφαγίας | Του Κάιν

Η ανθρωπότητα θα ευτυχήσει όταν καούν στην φωτιά για πάντα τα συνθήματα για τα "γουρούνια", τα "μουνιά" και τους "πούστηδες", μαζί με όλες τις "παραδόσεις" και τα "έθιμα" που γιορτάζουν την αιματοχυσία, τον πόλεμο στην φύση και την βία

"Τελειώστε" τον Σάββα Ξηρό επιτέλους, να ησυχάτε! Του Παναγιώτη Παπαδόπουλου (Κάιν)

Ντόρα Μπακογιάννη, ανήκουμε σε αντίθετους και συγκρουόμενους κόσμους (εσείς στον μικρόκοσμο για λίγους και "δυνατούς", εγώ στον Κόσμο που διεκδικεί χώρο για όλους ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ)

Ο "Μαύρος Δεκέμβρης" δεν είναι ο Δεκέμβρης της αλλαγής, Νίκο Ρωμανέ. Του Κάιν

Ένα προσωπικό αναρχικό πολιτικό μήνυμα που κατατέθηκε ενυπόγραφα στο οικογενειακό μνημόσυνο του Αλέξη Γρηγορόπουλου στο Παλαιό Φάληρο. Είναι πάνω γραμμένο  στον τάφο του Αλέξη...

Ψεύτρα ζωή, πώς άφησες και έφυγε τόσο νωρίς η Μυρτώ; Του Κάιν

Για να έχει η ζωή και το κοινωνώ-κοινωνία νόημα, για να τα τιμήσουμε και να τα αφήσουμε «όταν θα φύγουμε» πίσω μας με όλα της τα γράμματα κεφαλαία (ΖΩΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ), αγωνιζόμαστε μέσα στη διασπορά της καθημερινότητας να μοιραστούμε ακόμη και έστω ένα λεπτό της μέρας με τους φίλους, τους συντρόφους μας, τα παιδιά μας, τους δικούς μας αλλά και τους «ξένους»
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×