op
×

To ρατσιστικό μπάρμπεκιου και οι «Συρματένιοι»

Τις τελευταίες μέρες έχουμε γίνει μάρτυρες απίστευτων περιστατικών στη χώρα. Από πού να πρωτοξεκινήσει κανείς. 
Περισσοτερα...

Γιάννης Μακριδάκης

"Συρματένιοι ξεσυρματένιοι· Όλοι" - Μια παράσταση βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Γιάννη Μακριδάκη

Αποσπάσματα αφηγήσεων από Χιώτες πρόσφυγες, οι οποίοι κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής εγκατέλειψαν τον τόπο τους και ξεκίνησαν ένα ταξίδι προς το άγνωστο

Ο καταγγέλων | Του Γιάννη Μακριδάκη

Μόλις είδε τους μπάτσους η Μαρία και συνειδητοποίησε γιατί είχαν έρθει, πήδηξε από τ’ παράθυρο έξαλλη. Στο ακριανό τραπέζι καθόμασταν, στη βιτρίνα του εστιατόριου και ήτανε η τζαμαρία ορθάνοιχτη

Για την Ηριάννα: Η φωνή της Φωτεινής | Του Γιάννη Μακριδάκη

Η φωνή στην άλλη άκρη της γραμμής ήτανε σταθερή και πένθιμη. Είμαι η Φωτεινή, μου είπε, η μάνα του Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου… του συντρόφου της Ηριάννας, ολοκλήρωσε η σταθερή και πένθιμη φωνή τη φράση της.

Διακοπές με πολιτικό περιεχόμενο | Του Γιάννη Μακριδάκη

Όσοι έχετε την οικονομική δυνατότητα να κάνετε λίγες μέρες διακοπές φέτος και θέλετε να δείτε ένα υπέροχο νησί, να στηρίξετε την κοινωνία του και να δηλώσετε την αλληλεγγύη και συμπαράστασή σας στους πρόσφυγες και στους ντόπιους, ελάτε λοιπόν στη Χίο.

Ένα κείμενο του Γιάννη Μακριδάκη για τον τελευταίο κάτοικο του δάσους των Σκουριών που έφυγε από τη ζωή

"Ένας εξαίρετος άνθρωπος ο Γιώργης ο “Καλύβας”, γλυκός σαν τη φύση που τον περιβάλλει, ασπούδαχτος μα μορφωμένος βαθιά, άνθρωπος με όλη την ουσία και τέλος, αξιοπρεπής και αντιστασιακός μέχρι το τέλος του, μη εξαγοράσιμος." Ο τελευταίος κάτοικος του δάσους των Σκουριών έφυγε παίρνοντας μαζί του τον πόνο για το βουνό που λεηλατεί η Eldorado.

Γείωση | Του Γιάννη Μακριδάκη

Έχουμε ανάγκη να θυμόμαστε κάθε μέρα την φυσική υπόστασή μας, να χαλαρώνουμε, να μην σκεφτόμαστε τίποτα απολύτως όσην ώρα διαρκεί η μυσταγωγία της ένωσής μας με τη γη.

Εξοστρακισμού από το χωριό συνέχεια | Του Γιάννη Μακριδάκη

Οι ανθρώποι αυτοί, είπε γι’ αυτούς που θέλουν να μαζέψουν υπογραφές και να με διώξουν από το χωριό, ζούνε ακόμα στην εποχή του πενήντα και του εξήντα. Τότε πράγματι διώχνανε ανθρώπους από το χωριό.

Λογαριασμοί απροσάρμοστου | Του Γιάννη Μακριδάκη

Σήμερα πήγα στο ταχυδρομείο του χωριού να πληρώσω κάτι ρεύματα και ήταν 117 ευρώ στο σύνολο ο λογαριασμός. Τα είχα κανονίσει από το σπίτι τα λεφτά και τα βαστούσα σαν τους γέροντες τυλιγμένα στη φούχτα μου σε όλο το δρόμο.

Ντροπή | Του Γιάννη Μακριδάκη

Δυστυχώς αυτή είναι η ελληνική πραγματικότητα στην περίοδο της οικονομικής κρίσης και έρχονται και χειρότερα, το είπε και ο υπουργός που τα κομίζει. Από το 2010 το γράφω ότι θα καταλήξουμε μια χώρα όπως αυτές που λέμε τριτοκοσμικές

Στο ίδιο καζάνι | Του Γιάννη Μακριδάκη

Είναι θέμα χρόνου να κατανοήσουν όσοι δεν το έχουν ήδη καταλάβει ότι μια χώρα σαν τη δική μας, πλούσια σε φυσικούς πόρους και πολιτισμό, την μόνη αναπτυξιακή πορεία που πρέπει να έχει ως στόχο είναι αυτή που προβλέπει και εγγυάται την προστασία των πόρων της

Η επανάσταση ξεκινάει από το πρωινό | Του Γιάννη Μακριδάκη

Θα έχετε προσέξει φαντάζομαι ότι έχει γεμίσει η Ελλάδα με μαγαζάκια που πουλάνε σφολιάτες, οι οποίες περιέχουν μέσα διάφορα απορρίμματα (τυρί ή υποκατάστατα, αλλαντικά κλπ) αλλά και καφέδες σε πλαστικά ή χάρτινα ποτήρια, τα δε μαγαζάκια αυτά πλασάρονται και ως πολιτισμένα καμιά φορά, ως ψαγμένα κάποια, με ταμπέλες στυλάτες και τίτλους πολύ δήθεν, με διάκοσμο συμπαθητικό, με καθαριότητα αστραφτερή, με προσωπικό ευγενικό.
Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του. Συνεχίζοντας την περιήγηση αποδέχεστε στην Πολιτική cookies ×