A+ A A-
  • Πλοήγηση από το πληκτρολόγιο:
  • h Αρχική
  • n Δίκτυα αλληλεγγυης
  • a Ανταλλακτικό χαριστικό παζάρι
  • e Νέα
  • p Αρθογραφία
  • w Ποιοι είμαστε
  • c Επικοινωνία
  • t Web Tv
  • s Κοινωνική οικονομία
  • g Αλληλεγγύη
  • m Συνεργατισμός
  • x Καινοτομίες
  • u Start ups
  • o Αειφορία
  • r Δικαιώματα
  • j Ακτιβισμός
  • q Ζώα
Εναλλακτικός ΑμεΑ

Μπάρα προσβασιμότητας για ΑμεΑ

Το «ΝΑΙ» και το «ΟΧΙ» για το μέλλον μας. Του Φίλιππου Γκιντώνη

…το «ΝΑΙ» και το «ΟΧΙ» για το μέλλον μας… -του Φίλιππου Γκιντώνη

Λιγότερο από 48 ώρες απομένουν μέχρι να ανοίξουν οι κάλπες για το «Περίφημο Δημοψήφισμα» της Κυριακής. Όλοι οι Έλληνες κι οι Ελληνίδες καλούμαστε να ψηφίσουμε… Καλούμαστε να απαντήσουμε σε ένα ερώτημα που αφορά στην αποδοχή ή όχι της πρότασης των Εταίρων-Δανειστών μας (εδώ, παρακαλώ, κρατείστε και τους όρους στο μυαλό σας) που υπέβαλαν στις 25 Ιουνίου στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης με την ελληνική διαπραγματευτική ομάδα να εγκαταλείπει τη διαδικασία μετά και την ανακοίνωση από τον Έλληνα Πρωθυπουργό διεξαγωγής Δημοψηφίσματος.  

Ωστόσο, μη όντας επίσημη η πρόταση-συμφωνία από πλευράς Ευρωπαϊκών Θεσμών αποσύρεται. Αυτόματα, δηλαδή, το ερώτημα που μας τίθεται προς απάντηση είναι άνευ περιεχομένου και πλέον σε ελεύθερη μετάφραση από εκείνους που το υποβάλλουν μετατρέπεται σε αποδοχή ή όχι της λιτότητας. Εδώ, αλήθεια, ο κάθε σώφρων και νοήμων άνθρωπος «ΟΧΙ» δεν θα απαντούσε; Αλλά, για ένα τέτοιο ερώτημα, αλήθεια, θα κάνουμε Δημοψήφισμα; Αν ενθυμούμαι καλά, τέτοια λαϊκή εντολή έλαβε η κυβέρνηση την 25η του Γενάρη, οπότε και ο λαός απεφάνθη και εξέλεξε τους εκπροσώπους του για να διαπραγματευτούν και να τον εκπροσωπήσουν. Δεν κατανοώ, λοιπόν, την επανάληψη της διαδικασίας. Για ποιο λόγο η ελληνική αντιπροσωπεία δεν αναλαμβάνει την ευθύνη που της όρισε πριν πέντε μήνες ο ελληνικός λαός και τώρα του ζητά να πει και πάλι αυτός το «μεγάλο ΟΧΙ»; 

Όμως, η ελεύθερη μετάφραση, που λέγαμε παραπάνω, δεν σταματάει εδώ. Από το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής αντιπολίτευσης, εξαιρουμένων της Χρυσής Αυγής, η οποία στηρίζει τη συγκυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α – ΑΝ.ΕΛ, και του Κουμμουνιστικού Κόμματος (ΚΚΕ), το οποίο προτρέπει σε αποχή, το ερώτημα που τίθεται στο Δημοψήφισμα, μεταφράζεται σε «ΝΑΙ ή ΟΧΙ στο ΕΥΡΩ» και κατ’ επέκταση «ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην ΕΥΡΩΠΗ». Παράλληλα, αυτή η εκδοχή μοιάζει να συμπίπτει με την μετάφραση από την πλειοψηφία των Ευρωπαίων Ηγετών και των Ευρωπαϊκών Θεσμών, οι οποίοι περιμένουν το πόρισμα των Ελλήνων για ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην Ευρώπη.

Και κάπου εδώ οι απόψεις διίστανται…πρέπει να πούμε το «ΜΕΓΑΛΟ ΝΑΙ» ή το «ΜΕΓΑΛΟ ΟΧΙ». Θα επιχειρήσω να δώσω τη δική μου εκδοχή.

  • Εκδοχή Πρώτη: Δευτέρα 6 Ιουλίου, πόρισμα Δημοψηφίσματος «ΝΑΙ»:

Οι Ευρωπαίοι έχουν πάρει το μήνυμα ότι οι Έλληνες είπαν «ΝΑΙ» στην παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη και στην Ευρώπη. Έχουν πάρει το μήνυμα ότι ο ελληνικός λαός κατανοεί πως είναι αναγκαίο για να μην αναγκαστεί να εγκαταλείψει (τονίζω: ΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ κι όχι να τον διώξουν) το ευρώ να μπει σε πρόγραμμα υποστήριξης, τα μέτρα του οποίου θα είναι επαχθή. Και ναι! Θα είναι επαχθή αυτά τα μέτρα γιατί θα είναι δημοσιονομικού χαρακτήρα και θα είναι πιο επαχθή από πριν γιατί η οικονομία της Ελλάδας θα είναι σε ακόμα χειρότερη κατάσταση, όπως ήδη είναι, από εκείνη της 25ης Ιουνίου. Όμως, οι Έλληνες και οι Ελληνίδες θα έχουν επιλέξει ότι το δίχτυ της Ευρωπαϊκής Οικογένειας θα στηρίζει και θα προστατεύει την Ελλάδα.

  • Εκδοχή Δεύτερη: Δευτέρα 6 Ιουλίου, πόρισμα Δημοψηφίσματος «ΟΧΙ»:

Οι Ευρωπαίοι και διεθνείς Εταίροι-Δανειστές μας λαμβάνουν το μήνυμα ότι οι Έλληνες δεν διατίθενται να κάνουν άλλες θυσίες και ότι πλέον αρνούνται να επιβαρύνουν με τα μέτρα που θα τους προταθούν την καθημερινότητά τους. Η ελληνική αντιπροσωπεία θα έχει μια σκληρή πλέον αντιμετώπιση, γιατί θα έχει απέναντί της μια Ευρώπη ή οποία ναι μεν υποχρεούται να κρατήσει την Ελλάδα στην οικογένεια της, όμως δεν μπορεί να την αναγκάσει. Και πάλι θα προτείνει μέτρα επαχθή σε μια πρόταση της, γιατί η υλοποίηση προγράμματος στήριξης πάντα θα προϋποθέτει την ύπαρξή τους. Θα έχει, πλέον, η Ευρώπη να διαπραγματευτεί με μια ελληνική κυβέρνηση που παρότρυνε τους πολίτες της να πουν ΟΧΙ στις προτάσεις της, άρα ΟΧΙ στο πρόγραμμά της. Δεν θα χαρακτηρίσω ως σωστή ή λανθασμένη την πρακτική της, αλλά θεωρώ ότι θα είναι τόσο αυστηρή και σκληρή όσο χρειάζεται για να επιβληθεί –η Ευρώπη. Θα εχουμε 18 εταίρους να διαπραγματευτούμε κι είμαστε μόνοι μας μαζί με κάποιους ίσως συμμάχους. 

Και στις δύο παραπάνω πιθανές εκδοχές που εγώ δίνω διαπιστώνει κανείς την ύπαρξη σκληρών μέτρων και μέτρων λιτότητας. Κι αυτό γιατί το νομικό πλαίσιο επιβάλλει την ύπαρξη προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής προκειμένου να υπάρχει πρόγραμμα στήριξης μεταξύ των χωρών της Ευρώπης. Στην εκδοχή του «ΝΑΙ» την Ευρώπη θα την έχουμε στο πλάι μας και θα έχουμε εξασφαλίσει τη συμμετοχή μας σε αυτή. Στην εκδοχή του «ΟΧΙ», όμως, θα έχουμε μια Ευρώπη που θα υποχρεούται να μας κρατήσει στην Οικογένειά της γιατί το Σύνταγμα της το επιβάλλει, όμως, δεν μπορεί να μας αναγκάσει να ΜΗΝ φύγουμε εάν εμείς το επιλέξουμε. Για το λόγο αυτό το μόνο που θα κάνει είναι να προτείνει μέτρα ακόμα πιο επαχθή από εκείνα στην επιλογή του ΝΑΙ γιατί, πλέον, και δεν την εμπιστευτήκαμε αλλά και γιατί η επιλογή θα είναι αποκλειστικά δική μας. Θα βρεθούμε στο δίλλημα να επιλέξουμε αν θα γίνουν αποδεκτά για να μπούμε σε πρόγραμμα ή αν θα το αρνηθούμε και πλέον η στήριξή της θα είναι σε ανθρωπιστικό και μόνο επίπεδο. Αλήθεια, τότε θα ξανακάνουμε Δημοψήφισμα; Κάθε φορά που η ελληνική αντιπροσωπεία θα καλείται να συνυπογράψει ή να απορρίψει μια πρόταση θα κάνουμε Δημοψήφισμα; Γιατί εκλέχθηκε τότε;

Η μη ύπαρξη προγράμματος θα σημάνει την παύση της χρηματοδότησης και της ρευστότητας των ελληνικών τραπεζών. Αυτό σημαίνει ότι οι τράπεζες κάποια στιγμή θα βρεθούν χωρίς χρήματα, δηλαδή θα προκύψει τεχνική πτώχευση των τραπεζών, αφού θα έχουν προηγηθεί το λεγόμενο «κούρεμα», η αρπαγή των χρημάτων όλων των δημοσίων οργανισμών και από όλα τα ταμεία. Το γεγονός, αυτό, συνεπάγεται το απόλυτο πάγωμα της αγοράς, την παύση εισαγωγών και εξαγωγών, αφού οι τράπεζες θα είναι κλειστές και με άδεια ΑΤΜ. Τότε η ελληνική κυβέρνηση θα αναγκαστεί να ανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες και για να το κάνει αυτό θα έχει δύο επιλογές:

  1. Να βρει από αλλού χρηματοδότηση (άλλους εταίρους-δανειστές)
  2. Να κόψει ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ, δηλαδή να κηρύξει επίσημα πτώχευση και να γυρίσει στη δραχμή.

Στην περίπτωση που η Ελλάδα επιστρέψει στη δραχμή το ΧΡΕΟΣ της θα το αποπληρώνει σε Ευρώ (€) με ένα εθνικό νόμισμα, το οποίο θα έχει υποστεί τεράστια υποτίμηση. Αυτό πρακτικά, για την καθημερινότητα στην Ελλάδα, σημαίνει ότι θα γυρίσουμε δεκαετίες πίσω το βιοτικό επίπεδο μας χωρίς να μπορεί κανείς να προβλέψει τη διάρκεια μιας τέτοιας κατάστασης και η μόνη βοήθεια που θα λαμβάνει από την Ευρώπη θα είναι ανθρωπιστική (δηλ. φάρμακα και είδη πρώτης ανάγκης) κι αυτό γιατί η Ελλάδα θα είχε επιλέξει από μόνη της –αν θέλετε, έμμεσα θα την είχαν αναγκάσει- να αποχωρήσει από την Ευρωζώνη.

Αγαπητοί μου συμπολίτες και συμπολίτισσες, εκεί που το δικό μου μυαλό καταλήγει μετά από τόση ενημέρωση και σκέψη, με λίγα λόγια, είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις του «ΝΑΙ» ή του «ΟΧΙ» η ελληνική πλευρά θα βρεθεί μπροστά από την αποδοχή ή όχι ΣΚΛΗΡΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ. Από εκεί και πέρα, θα επιλέξουμε εμείς με το «ΝΑΙ» ή το «ΟΧΙ» μας εάν θα στείλουμε στην Ευρώπη το μήνυμα ότι θέλουμε να συνεργαστούμε.

Μεταξύ Εταίρων οι σχέσεις είναι αλληλοβοήθειας και συνεργασίας. Όμως, μεταξύ δανειστών και δανειζόμενων, όπου οι τελευταίοι είναι σε θέση ανάγκης, καλώς ή κακώς, οι όροι μπαίνουν από τους πρώτους. Προσωπικά, μπορώ να αναγνωρίσω ότι τα λάθη των θεσμών είναι πολλά και η ευρωπαϊκή πορεία έχει βγει κατά πολύ εκτός της προκαθορισμένης κι εκείνης που θα έπρεπε για να οδηγηθούμε στην Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Ωστόσο, εάν θέλουμε να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε την πορεία αυτή είναι αναγκαία η ύπαρξη μας εντός της ΕΥΡΩΠΗΣ. Παράλληλα, όμως, και η ελληνική πλευρά πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι πολλαπλώς στάθηκε κατώτερη των περιστάσεων. Και κάθε φορά η ελληνική πλευρά καθορίζεται από εμάς, οπότε κι εμείς έχουμε όλοι ένα τουλάχιστον μικρό μερίδιο ευθύνης.

Ο Σόιμπλε λέτε: «Θα περιμένει το δημοψήφισμα και εγγυάται ότι ακόμα και το «ΟΧΙ» δεν μας βγάζει από το ΕΥΡΩ». ΝΑΙ! Δεν θα βγούμε από το ευρώ επειδή θα πούμε «ΟΧΙ» στη λιτότητα, αλλά εάν αρνηθούμε να υπογράψουμε την επόμενη πρότασή τους, οπότε θα είναι αδύνατη η χρηματοδότηση και ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών μας και θα αναγκαστούμε να κόψουμε μόνοι μας ρευστό χρήμα. Δεν θα μας διώξουν γιατί δεν υπάρχει το νομικό πλαίσιο. Μπορούν, όμως, να μας αναγκάσουν να φύγουμε μόνοι μας…

Οι δικοί μας, κατηγορούν τους έξω ότι έκλεισαν τις τράπεζες. Μα οι έξω τους είχαν προειδοποιήσει ότι χωρίς συμφωνία ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ. Μας είχαν εγγυηθεί οι της κυβέρνησης ότι οι τράπεζες δεν κλείνουν και ότι capital controls δεν θα έχει. Διαψεύστηκαν από μόνοι τους και τις ΠΝΠ που υπέγραψαν. Κατηγορούν και κατηγορούμε τους Εταίρους-Δανειστές μας ως τοκογλύφους, κλέφτες, απατεώνες, οικονομικούς δολοφόνους… Αλήθεια, εσείς στη θέση τους με τέτοιους χαρακτηρισμούς στην πλάτη σας τι στάση θα είχατε; Τι τους λέμε; Εμ είστε όλα αυτά αλλά θα κάνετε και ό,τι σας λέμε εμείς ή θα μας δίνετε όσο χρήμα θέλουμε και όποτε το θέλουμε; Ας λογικευτούμε κι ας μην λαϊκίζουμε.  

Είχαμε ουρές σε συσσίτια και χιλιάδες άστεγους και εκατομμύρια άνεργους. Τώρα έχουμε και άλλες ουρές στα ΑΤΜ κι ας ελπίσουμε ότι αυτές οι ουρές δεν θα είναι η αιτία να πολλαπλασιαστούν οι προηγούμενες. Οι άνεργοι αυτές τις μέρες πολλαπλασιάζονται με ρυθμό γεωμετρικής προόδου μέσα στην κοινωνία. Ο κόσμος διχάστηκε…!!! Τα social media έχουν γεμίσει με υβρεολογίες και ανήθικες αντιπαραθέσεις, και παράλληλα προσποιείται ο Έλληνας ότι του στερούν τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, όταν ο ίδιος γίνεται το αποτυχημένο προσωπείο της. Ο κόσμος διστάζει να πει τη γνώμη του για να μην συγκρουστεί. Στα τηλεοπτικά πάνελ και στο διαδίκτυο έχουμε το άκρον άωτον του λαϊκισμού κι ενώ μερικές εικόνες περιγράφουν την πραγματικότητα που εμείς δεν θέλουμε να δούμε φτάνουμε στο σημείο το ακραίο να κατηγορούμε ΟΛΟΥΣ χωρίς κανένα σεβασμό και με τρόπο ανήθικο για ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ. Κανείς δεν αρνείται ότι υπάρχει, αλλά αυτή την φορά πρέπει να δούμε πέρα από αυτή…

Συμπατριώτες μου και συμπατριώτισσές μου, είμαι ο 19χρονος Φίλιππος Γκιντώνης και σας γράφω από το εξωτερικό, όπου παρακολουθώ με αγωνία τις εξελίξεις στην Ελλάδα και προσπαθώ να έχω μια πιο γενική άποψη και από εδώ που βρίσκομαι στην Ευρώπη. Είναι δύσκολες οι μέρες και οι καταστάσεις της ελληνικής πραγματικότητας, μα η στιγμή επιβάλλει ΝΗΦΑΛΙΟΤΗΤΑ και είναι απαραίτητο για μια σωστή επιλογή να ξεπεράσουμε όλοι μας τα συναισθήματά μας και το θυμικό μας. Είναι αναγκαίο να πράξουμε βάσει λογικής και αλήθειας. Όσο δύσκολο κι αν είναι, προσπαθώ να σας περιγράψω με ρεαλισμό την πραγματικότητα που βλέπω εγώ στα μάτια μου και να σας προβληματίσω, ΟΧΙ να σας πείσω. Μακριά από κόμματα και αντιλαμβανόμενοι τη σημαντικότητα της επιλογής σας μην ψηφίσετε εκδικητικά, αλλά σκεπτόμενοι το μέλλον σας, το μέλλον μας…

Θυμηθήκαμε το «ηρωϊκό ΟΧΙ» του ’40 και τα λεγόμενα των ηρώων μας τώρα και πάλι στα δύσκολα. Καλά κάνουμε! Είναι η ιστορία μας! Αλλά παράλληλα να μην ξεχνάμε και την ιστορία που γράψαμε τα προηγούμενα χρόνια. Να μην ξεχνάμε τα «ηρωϊκά ΝΑΙ» στα ρούσφετια και τα φακελάκια. Να μην ξεχνάμε πώς εμείς οι ίδιοι αποδυναμώσαμε το ίδιο μας το κράτος φτιάχνοντας έναν μηχανισμό που μας πήγαινε εδώ που είμαστε σήμερα. Δεν φταίνε μόνο οι ΕΞΩ… Την μεγάλη ευθύνη την έχουμε εμείς! 

Πάνω απ' όλα αυτές τις δύσκολες μέρες δεν πρέπει να ξεχνάμε βασικές αξίες και συστατικά της Δημοκρατίας, κάποια εκ των οποίων είναι η αξιοπρέπεια, η ευγένεια, ο σεβασμός και ο αλληλοσεβασμός, η ελεύθερη έκφραση και η αποδοχή αυτής στα πλαίσια της ελευθερίας που προβλέπει μια Δημοκρατία. Με σύνεση, κατανόηση-αλληλοκατανόηση και συζήτηση, μα πάνω απ' όλα ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ, απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη του κοινού καλού, ας πορευτούμε όλοι οι Έλληνες ΕΝΩΜΕΝΟΙ. ΔΕΝ πρέπει να επιτρέψουμε κανέναν διχασμό για το δικό μας καλό…!

"Είμαστε αναπόσπαστο μέρος του ευρωπαϊκού οικοδομήματος και του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι. Θέλουμε η Ελλάδα να ξαναγίνει αξιόπιστη και σεβαστή μέσα στην ευρωπαϊκή οικογένεια."


"...και το "ΟΧΙ" και το "ΝΑΙ" είναι κακά. Το καλό είναι διαπραγμάτευση. Εγώ λέω το "ΝΑΙ, να μείνουμε στην Ευρώπη"(όχι "ΝΑΙ" στο δημοψήφισμα, αλλά στην Ευρώπη!!!)... "


Φίλιππος Βασ. Γκιντώνης,
 Έλληνας Φοιτητής Φαρμακευτικής,
Urbino, Ιταλία, 3/7/2015


ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μία υπερδραστηριοποίηση ομάδων αντιεμβολιαστών
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η αμυντική συμφωνία Ελλάδας και Γαλλίας έτυχε ευρύτατης αποδοχής από όλες τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η πανδημία COVID19 έχει αποσαθρώσει στερεότυπα, δομές, ιδεολογήματα αλλά και δόγματα πάνω στα οποία είχε δομηθεί ο κόσμος μας, εδώ και δεκαετίες.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
«Ο τόπος ξέρει τη σκιά μας και τα βήματα/τα όνειρά μας τα τρελά και τις αγάπες/τα ονόματα τα χέρια και τα έργα μας/τη φτώχεια τους καημούς και τη χαρά μας».
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας για την εγκαθίδρυση στρατηγικής εταιρικής σχέσης για την συνεργασία στην άμυνα και την ασφάλεια, αποτελεί μια επιτυχία για την Ελλάδα.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Αφιέρωμα στην Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας
ΣΗΜΕΡΑΕΒΔΟΜΑΔΑΜΗΝΑΣΕΤΟΣΟΛΑ
ΑΝΑΖΗΤΗΣΤΕ ΔΙΚΤΥΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
x