A+ A A-
  • Πλοήγηση από το πληκτρολόγιο:
  • h Αρχική
  • n Δίκτυα αλληλεγγυης
  • a Ανταλλακτικό χαριστικό παζάρι
  • e Νέα
  • p Αρθογραφία
  • w Ποιοι είμαστε
  • c Επικοινωνία
  • t Web Tv
  • s Κοινωνική οικονομία
  • g Αλληλεγγύη
  • m Συνεργατισμός
  • x Καινοτομίες
  • u Start ups
  • o Αειφορία
  • r Δικαιώματα
  • j Ακτιβισμός
  • q Ζώα
Εναλλακτικός ΑμεΑ

Μπάρα προσβασιμότητας για ΑμεΑ

Η τιμωρός λιτότητα με θέα στην ανάπτυξη | της Έλενας Α. Πατήλα

Τείνει να παγιωθεί ως αφήγημα κοινωνικό, επέκταση του πολιτικού, η αναγκαία δια πυρός και σιδήρου οδός- γέφυρα, της οικονομικής λιτότητας των ευρωπαϊκών λαών, με την «ανάπτυξη», με την «ανάπτυξη-ευημερία», με όρους δημοκρατίας, ελευθερίας, σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κοινωνικής και παραγωγικής εξωστρέφειας, ισχυροποίησης δημοκρατικών και συλλογικών θεσμών, καινοτομίας, δικαιοσύνης, διεθνούς συνεργασίας και ισονομίας…

Τείνει να παγιωθεί η διαμόρφωση μιας συλλογικής συνείδησης των Ευρωπαίων πολιτών, ως τιμωρών και τιμωρημένων, για μια τροχιά, για μια πορεία, που δεν μπόρεσαν, αποτελεσματικά, να εξυπηρετήσουν; Δεν παρουσίασαν, αρκούντως, ικανοποιητική επίδοση των «αναπτυξιακών δεικτών», των δεικτών παραγωγής πλούτου και «καύσιμου» συντήρησης του αδηφάγου ευρωπαϊκού και διεθνούς τραπεζοπιστωτικού συστήματος; Δεν λειτούργησαν όσο συστημικά απαιτούσαν οι συνθήκες; Δεν ισχυροποίησαν, άραγε, πολιτικά, κοινωνικά και θεσμικά, τους κατάλληλους μηχανισμούς;

Δεν έχει πιθανά μεγάλη χρησιμότητα η απάντηση και σε κάθε περίπτωση είναι σύνθετη και πολυδιάστατη. Είναι ρευστή, συνεχώς θα εξελίσσεται και θα μεταβάλλεται και θα ήταν αυθαίρετη η όποια, απόπειρα αποτύπωσης της στο παρόν. 

Ωστόσο, ίσως, λειτουργούσαν προωθητικά, σε κοινωνικό και συλλογικό τουλάχιστον επίπεδο, κάποιες σκέψεις, ως ερείσματα προβληματισμού και διαλόγου…

Τι είδους πλέγματα κοινωνικά, συλλογικά και ατομικά μπορεί να έχουν αναπτυχθεί μέσα στο τρέχον περιβάλλον ευρωπαϊκής οικονομικής λιτότητας, ιδιαζόντως κάποιων περισσότερο «ευθραύστων» μελών του ευρωπαϊκού σχήματος; Πως τα μεμονωμένα άτομα και στη συνέχεια οι κοινωνικές ομάδες και συλλογικότητες, ενσωματώνουν, διαχειρίζονται και στη συνέχεια δρουν στη ζοφερή αυτή συνθήκη; 

Τι δυναμική αναπτύσσεται κοινωνικά και ποια είναι η συλλογική συνείδηση και η κυρίαρχη αντίληψη που ισχυροποιείται; Και υπερ ποιου σκοπού; Της ατομικής ή της περιχαρακωμένης κοινωνικής ομάδας, επιβίωσης; Της «τιμωρίας» ή απεμπολισμού των την «ευθύνη» εχόντων; Της εμμονικής, εσωστερφούς και πιθανά διασπαστικής αναζήτησης εναλλακτικών, ακραίων χιμαιρών και a priori καταδικασμένων, αυτοεκπληρούμενων προφητειών αποτυχίας;

Όλα τα παραπάνω και πολλά ακόμη, συνεργάζονται και εκφράζονται εύγλωττα, κοινωνικά και πολιτικά, με κυμαινόμενη ακρότητα, σε όλο το πλανήτη…  ωστόσο, παράλληλα, επιμένουν πεισματικά, αρκετοί δημιουργικοί, ζωντανοί, ενωτικοί και υγιείς ακόμη πόροι…

Ωστόσο, αυτό που αρκετούς από εμάς, σε μεγαλύτερη ή μικρότερη ένταση,  ταλαιπωρεί, είναι το ερώτημα: ποιο είναι, ή θα είναι, το καθημερινό, μικρό ή μεγάλο όραμα μας, το καθημερινό μικρό ή μεγάλο αφήγημα και διακύβευμα κίνησης προς τα μπρός; 

Και πολύ περισσότερο: πόσο αυτοί, εμείς, οι ταλαιπωρημένοι, ενοχικοί και ενοχοποιημένοι, τιμωροί και τιμωρημένοι, ευρωπαίοι πολίτες, συμπολίτες αυτής της οικονομικής και κοινωνικής λιτότητας, του φτωχοποιημένου και απαξιωμένου «συλλογικού γίγνεσθαι», μπορούμε να παράγουμε «ανάπτυξη- ευημερία»; 
να παράγουμε ή να αναδομήσουμε το όραμα και να εμπνεύσουμε «με όρους δημοκρατίας, ελευθερίας, σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κοινωνικής και παραγωγικής εξωστρέφειας, ισχυροποίησης δημοκρατικών και συλλογικών θεσμών, καινοτομίας, δικαιοσύνης, διεθνούς συνεργασίας και ισονομίας» τους νεότερους ευρωπαίους πολίτες, τα παιδιά μας;

Είναι αυτή η αγωνία, μια κάποια αρχή…

«Πού να δώσω να το καταλάβουν οι πλειοψηφίες πως η δύναμη μόνο σκοτώνει και πως το σπουδαιότερο: Η άνοιξη και αυτή προϊόν του ανθρώπου είναι» Το φωτόδεντρο και η Δέκατη Τέταρτη Ομορφιά (Οδυσσέας Ελύτης, 1971)



ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Δυστυχώς, την τραγωδία που βιώνουμε σήμερα, με κάποιες τιμητικές εξαιρέσεις την διαχειρίστηκαν «δημοσιογραφικά», άτομα ανεπαρκή που έφερναν στο νου έναν αξιολύπητο τηλεοπτικό τραμπούκο που μας έφτυνε κατά πρόσωπο τη χυδαιότητά του
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Βιώνουμε εποχές όπου η παρατεταμένη κρίση μοιάζει με Λερναία Ύδρα και κανείς δεν γνωρίζει πώς κι αν ο σύγχρονος άνθρωπος θα καταφέρει, ως άλλος τεχνοκράτης Ηρακλής, να θάψει το «αθάνατο κεφάλι» της, ώστε να σταματήσει την αναπαραγωγή της
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Γράφει ο Γιώργος Παυλάκης - Επικεφαλής του Τμήματος Ανθρωπίνων Ρετροϊών, Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου, ΗΠΑ
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η δημιουργία εργοστασίων καύσης – ενεργειακής αξιοποίησης των αστικών στερεών απορριμμάτων (ΑΣΑ), προωθείται πανελλαδικά εδώ και χρόνια.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Από τη μελέτη της σχέσης μεταξύ ανεργίας και θνησιμότητας, διαπιστώνεται ότι η ανεργία αύξησε τον κίνδυνο θανάτου κατά 63%.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Ένας σύμμαχος γειτονικός και φίλος λαός με χαρακτηριστικά που περισσότερο μας ενώνουν παρά μας χωρίζουν, έχει πληγεί με πρωτοφανή σφοδρότητα φέρνοντας στο μυαλό μας εικόνες από τσουναμι σε παραλία γεμάτη κόσμο.
ΣΗΜΕΡΑΕΒΔΟΜΑΔΑΜΗΝΑΣΕΤΟΣΟΛΑ
ΑΝΑΖΗΤΗΣΤΕ ΔΙΚΤΥΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ