A+ A A-
  • Πλοήγηση από το πληκτρολόγιο:
  • h Αρχική
  • n Δίκτυα αλληλεγγυης
  • a Ανταλλακτικό χαριστικό παζάρι
  • e Νέα
  • p Αρθογραφία
  • w Ποιοι είμαστε
  • c Επικοινωνία
  • t Web Tv
  • s Κοινωνική οικονομία
  • g Αλληλεγγύη
  • m Συνεργατισμός
  • x Καινοτομίες
  • u Start ups
  • o Αειφορία
  • r Δικαιώματα
  • j Ακτιβισμός
  • q Ζώα
Εναλλακτικός ΑμεΑ

Μπάρα προσβασιμότητας για ΑμεΑ

Το «πριγκιπικό αίμα» του Παύλου

Ο Παύλος Σιδηρόπουλος υπήρξε μια πολύπλευρη προσωπικότητα, ένα τεράστιο κεφάλαιο για την ελληνική μουσική σκηνή, που άφησε «φεύγοντας» εκτός από τραγούδια, χειρόγραφα με διάφορα ποιήματα και πεζά. Αυτά περιλαμβάνονται στο νέο βιβλίο «Έχω μια θλίψη για τα μακρινά αριστουργήματα» των εκδόσεων Opportuna, που παρουσιάστηκε χθες στην Αθήνα και επιμελήθηκε η αδερφή του Παύλου Σιδηρόπουλου, Μελίνα. 

Μπορεί να μην πρόλαβα να τον δω στη σκηνή, αλλά όσοι τον ήξεραν και τον έζησαν αναφέρονται σ’ έναν χαρισματικό καλλιτέχνη και κοινωνικά ευαίσθητο άνθρωπο. Πραγματικός πρίγκιπας της ελληνικής ροκ, που είχε μοναδική σκηνική παρουσία. Οι επιρροές του ήταν πολλές και όπως είχε δηλώσει ο ίδιος, μεγαλύτερη επιρροή υπήρξαν οι Rolling Stones και κυρίως ο Τζάγκερ. 

Με αφορμή τα παραπάνω θυμήθηκα αυτό που έχει γράψει ο Σωτήρης Παστάκας, στο βιβλίο του «Ο Δόκτωρ Ψ και οι ασθενείς του». Αυτό που έκανε τον Παύλο πραγματικό πρίγκιπα ήταν η καθημερινή συναλλαγή με τους ανθρώπους. Ευφυής, δοτικός στους συνανθρώπους και ιππότης στη γυναίκα. Συγκαταβατικός σε όλα τα ανθρώπινα, έδειχνε συγχώρεση στα λάθη και τα πάθη των ανθρώπων, κατανόηση και συμπαράσταση στις ανάγκες των άλλων.

 Ένας ελεύθερος άνθρωπος, αλλά και αυτοκαταστροφικός. Αυτό το διαφορετικό «πριγκιπικό αίμα» που είχε ο Παύλος, δεν επηρεάζεται από τις εποχές. Και να ζούσε σήμερα, στην εποχή της κακογουστιάς και της ασχήμιας, πάλι θα ξεχώριζε. Οι πρίγκιπες πρέπει να ξεχωρίζουν ούτως ή άλλως. Κυρίως στους κακούς καιρούς, πρέπει να δείχνουν τη διαφορετικότητά τους. Αυτό θα έκανε και εκείνος. Δυστυχώς σήμερα είναι δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες. 

Η τέχνη κύριοι έχει τάξεις
είτε το θέλετε, είτε όχι.
Ένας ανθρακωρύχος της Αγγλίας ξέρει τον Σαίξπηρ
όσο ο Αρβανίτης ξέρει τον Σοφοκλή
που εσείς με το ζόρι θέλετε να του σφηνώσετε.
Ανάθεμά σας απίθανοι.
αφήστε το χρόνο να δουλέψει
αυτή την τέταρτη ανθρώπινη διάσταση που μόνιμα βιάζετε.

Το ποίημα είναι από το βιβλίο «Έχω μια θλίψη για τα μακρινά αριστουργήματα», εκδόσεων Opportuna.

Λάμπρος Αναγνωστόπουλος



ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ

ΒΙΒΛΙΑ
Η αριστερά δεν είναι λεβεντιά, δεν είναι «εγώ», είναι «εμείς» και θυσία. Ενας έντιμος «λεβέντης», πλην όμως με πολιτική αντίληψη νηπίου, δεν είναι ικανός να «θυσιαστεί» κλείνοντας το στόμα του
ΒΙΒΛΙΑ
Άκουγα χθες το βράδυ ηχογραφημένες συνομιλίες μεγαλοστελεχών της Χρυσής Αυγής που συζητάγανε για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.
ΒΙΒΛΙΑ
Για «δικαίωση» των γονέων του Παύλου Φύσσα έκανε λόγο η δικηγόρος της οικογένειας, Ελευθερία Τομπατζογλου
ΒΙΒΛΙΑ
Οι Πρωταγωνιστές, εν αναμονή της ιστορικής δικαστικής απόφασης για την Χρυσή Αυγή, γυρίζουν πίσω τον χρόνο
ΒΙΒΛΙΑ
7 Οκτώβρη στην αίθουσα του Εφετείου, η απόφαση για την Χρυσή Αυγή
ΣΗΜΕΡΑΕΒΔΟΜΑΔΑΜΗΝΑΣΕΤΟΣΟΛΑ
ΑΝΑΖΗΤΗΣΤΕ ΔΙΚΤΥΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
x