A+ A A-
  • Πλοήγηση από το πληκτρολόγιο:
  • h Αρχική
  • n Δίκτυα αλληλεγγυης
  • a Ανταλλακτικό χαριστικό παζάρι
  • e Νέα
  • p Αρθογραφία
  • w Ποιοι είμαστε
  • c Επικοινωνία
  • t Web Tv
  • s Κοινωνική οικονομία
  • g Αλληλεγγύη
  • m Συνεργατισμός
  • x Καινοτομίες
  • u Start ups
  • o Αειφορία
  • r Δικαιώματα
  • j Ακτιβισμός
  • q Ζώα
Εναλλακτικός ΑμεΑ

Μπάρα προσβασιμότητας για ΑμεΑ

Ηλιθιότητα ή αισιοδοξία; Γράφει ο antinoikokuraios


Το ότι στην πολιτική δεν υπάρχουν ιδεολόγοι οπαδοί αλλά οπορτουνιστές και ρουσφετολάγνοι κόλακες είναι κάτι που ισχύει σε μικρό ή μεγαλύτερο βαθμό εκατοντάδες χρόνια τώρα, για να μην πούμε από την ύπαρξη της ως κυρίαρχο συστατικό της κοινωνίας. Είναι σχεδόν λογικό, καθώς ιδιαίτερα σε χώρες όπως η Ελλάδα, η κατάκτηση ενός επίπεδου ζωής προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από πολιτική ''έγκριση'': από το ρουσφέτι διορισμού μέχρι υψηλότερες κατακτήσεις, η πολιτική κάποιο ρόλο φέρει συνήθως.


Το να παρατηρείς όμως εν έτει 2014, μετά από 4 χρόνια Μνημόνιο, κόσμο να περιφέρεται σε συγκεντρώσεις υποψηφίων Δημάρχων και διαφόρων, με τη συντριπτική πλειοψηφία αυτών να έρχονται από τα χρόνια τα... καλά, πιστεύοντας ότι '' μείνε κοντά και κάτι θα βγει'' είναι η δικαίωση όσων λένε ότι ο βαθμός ευθύνης των πολιτών είναι μεγαλύτερος των πολιτικών.

Γιατί είναι τελείως διαφορετικό να παρατηρείς νέες προσπάθειες, νέους και εκτός διασυνδέσεων ανθρώπους να ασχολούνται με τα κοινά(που υπάρχουν αλλά είναι απειροελάχιστες) και τελείως άλλο να βλέπεις τον ίδιο κόσμο, να στηρίζει τα ίδια πρόσωπα, έχοντας τα ίδια ζητούμενα, λέγοντας τις ίδιες βλακείες. Είναι αποδεκτό ο κάθε πολιτικάντης να κάνει αυτό που έχει μάθει τόσα χρόνια- ο πολίτης τίποτα δεν κατάλαβε και συνεχίζει να τρέχει ξοπίσω; Δεν του εξήγησε κάποιος ότι μας έχουν στριμώξει στα σχοινιά και ότι δε ζούμε στα χρόνια που μεγαλούργησε η αχρηστίλα;


Μαζί με τον κόσμο που περιφέρεται, υπάρχουν και οι αντίστοιχοι υποψήφιοι, στελέχη και λοιποί που τρέχουν να μαζέψουν ψήφους για να υπηρετήσουν το ''όραμα'' για την πόλη, μοιράζοντας την κλασική φωτογραφία μπουζουκόβιου και προσδοκώντας σε καμιά έμμισθη θέση όταν εκλεγεί ο καλός τους.

Σαν να μην πέρασε μια μέρα λοιπόν: πολίτες και πολιτικάντες χέρι-χέρι επικαλούμενοι το ''όραμα'' για την πόλη, να περιφέρονται σαν επαρχιακός θίασος, περνώντας ανάμεσα από αστέγους και ''ενοικιάζεται'', έχοντας τη φάτσα του Φόρεστ Γκάμπ στο Βιετνάμ. Το ότι θα ξαναεκλεγούν με ψήφους και όχι με όπλα, είναι η συμβολή των πολιτών στην ύπαρξη του βόθρου που κατά τα λοιπά τους ενοχλεί.

ΥΓ: Για τους καλοπροαίρετους δεν ψηφίζω καθώς είμαι νέο-μετανάστης και εκεί να ήμουν πιθανόν να μη συμμετείχα καν. Είναι διαφορετικό όμως να μη συμμετέχεις και διαφορετικό να περιφέρεσαι σαν κόλακας, λες και δεν συνέβη τίποτα αυτά τα 4 χρόνια που μεσολάβησαν. Είναι και προσβολή επίσης αλλά αυτή προϋποθέτει την ύπαρξη συστήματος αξιών για να γίνει αντιληπτή.

antinoikokuraios.blogspot.gr/

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η Καταλωνία ψήφισε, αλλά το αποτέλεσμα δεν φαίνεται να δίνει διέξοδο στο πολιτικό πρόβλημα της περιοχής, αυτό της απόσχισης ή της παραμονής.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Συζητάμε με τον πρόεδρο της Public Issue, Γιάννη Μαυρή για τη στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ, την πολιτική και κοινωνική συγκυρία, το ρόλος των κινημάτων διαμαρτυρίας.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Νωρίτερα, οι αναλυτές εξέφραζαν φόβους ότι η αποχή θα μπορούσε να φτάσει ακόμη και στο 70%.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Τις ώρες αυτές ο Ιταλός πρωθυπουργός καταβάλλει μια τελευταία προσπάθεια με στόχο να πείσει τους βουλευτές και γερουσιαστές του Ρέντσι να συνεχίσουν να τον στηρίζουν. Στην πρόθεση ψήφου δεν ξεπερνά το 2,9%...
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Το έτος 2020 ήταν έτος σύγκλισης τριών κοινωνικών κρίσεων σε έναν πολιτικό και κοινωνικό τυφώνα.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
"Ο Τραμπ είναι ένας πολύ επικίνδυνος άνθρωπος." Η Πελόζι κάλεσε τον αντιπρόεδρο Μάικ Πενς να προσφύγει αμέσως στην 25η τροπολογία του αμερικανικού Συντάγματος για να κηρύξει τον Ντόναλντ Τραμπ «ακατάλληλο» να κυβερνήσει.
ΣΗΜΕΡΑΕΒΔΟΜΑΔΑΜΗΝΑΣΕΤΟΣΟΛΑ
ΑΝΑΖΗΤΗΣΤΕ ΔΙΚΤΥΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
x