A+ A A-
  • Πλοήγηση από το πληκτρολόγιο:
  • h Αρχική
  • n Δίκτυα αλληλεγγυης
  • a Ανταλλακτικό χαριστικό παζάρι
  • e Νέα
  • p Αρθογραφία
  • w Ποιοι είμαστε
  • c Επικοινωνία
  • t Web Tv
  • s Κοινωνική οικονομία
  • g Αλληλεγγύη
  • m Συνεργατισμός
  • x Καινοτομίες
  • u Start ups
  • o Αειφορία
  • r Δικαιώματα
  • j Ακτιβισμός
  • q Ζώα
Εναλλακτικός ΑμεΑ

Μπάρα προσβασιμότητας για ΑμεΑ

Αυτοκτονώντας Ανέμελα


 Ισαβέλλα Μπερτράν

Μαζί με τον φλεγόμενο Αμαζόνιο, την πυρπολημένη Σιβηρία και την Αρκτική που λιώνει σαν παγωτό, διαλύεται κι ο πλανήτης που μας φιλοξενεί. Ας μην γελιόμαστε, κανένας φυσικός κλιματολογικός κύκλος δεν το προκαλεί αυτό, παρά εμείς οι ίδιοι με τον τρόπο της ζωής μας.

Η καπιταλιστική βαρβαρότητα, ναι, πρωτίστως και πάνω απ’ όλα, μα κι ο καθένας από μας στο βαθμό που στρεφόμαστε μονάχα κατά της άδικης κατανομής του πλούτου χωρίς να αμφισβητούμε την ίδια την έννοια της συνεχούς «ανάπτυξης» και χωρίς να κάνουμε το παραμικρό για ν’ αλλάξουμε καταναλωτικές συνήθειες.

Όσο εμμένουμε ωστόσο να αρνούμαστε το προφανές, ο πλανήτης αποσυντίθεται τόσο γοργά που η πιθανότητα να εξαφανιστεί ο κόσμος έτσι όπως τον ξέρουμε και να μετατραπεί σε μια θολή ανάμνηση δεν αφορά πια κάποιο αόριστο μακρινό μέλλον μα ένα όλο και πιο απειλητικά κοντινό αύριο. Αν έχει βέβαια απομείνει άνθρωπος μέχρι τότε για να θυμάται το οτιδήποτε...

Αυτή είναι και η υπέρτατη υπαρξιακή αγωνία. Όχι εκείνη η στενά προσωπική, που βιώνουμε όλοι, ο καθένας χωριστά, μπροστά στον δεδομένο βιολογικό αφανισμό του εαυτού μας, μα μια αγωνία πολύ βαθύτερη, καθαρά οντολογική.

Μια αγωνία που πηγάζει από την επίγνωση ότι οδηγούμαστε συνολικά ως είδος προς την συλλογική αυτοκτονία, συνέπεια της αλαζονικής τύφλωσης και της ακόρεστης αδηφαγίας των ισχυρών, αλλά και της χαζοχαρούμενης ανεμελιάς και της άγνοιας των πολλών, χωρίς να διαφαίνεται, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, κανένας αποτελεσματικός τρόπος να ανακοπεί αυτή η πορεία.

Μια αγωνία που απορρέει από τη σκέψη ότι ίσως στο εγγύς μέλλον να μην έχει απομείνει πια κανείς μέσα στο αχανές σύμπαν να μνημονεύει την Ιστορία των ανθρώπων. Την μικρότητα αλλά και το μεγαλείο τους. Την κτηνωδία μα και τα επιτεύγματά τους. Για φαντάσου…ΚΑΝΕΙΣ.

Κανείς για να μεθύσει από έρωτα. Κανείς για να εκστασιαστεί μπροστά στην αρμονία της Φύσης. Κανείς για να ριγήσει από δέος μπροστά στο αξεπέραστο μεγαλείο της. Κανείς για να χαϊδέψει ένα ζώο, για να ποτίσει ένα λουλούδι, κανείς για να ξαπλώσει στο χώμα αγκαλιά μ’ ένα παιδί και να συλλαβίσουν τα άστρα μαζί.

Κανείς για να υμνήσει το κάλλος. Κανείς για να τραγουδήσει την αγάπη. Κανείς για να γευτεί τη λύτρωση που χαρίζει η τέχνη. Κανείς για να στοχαστεί, να ερευνήσει, να δημιουργήσει. Κανείς για να ονειρευτεί και να παλέψει για έναν καλύτερο κόσμο. Χαμένα για πάντα, στο άχρονο του χρόνου, όλα αυτά τα υπέροχα που συνθέτουν τη συναρπαστική περιπέτεια του Ανθρώπου επί της Γης.

Ένα σύμπαν χωρίς μνήμη. Το πιο σπαρακτικό κενό απ’ όλα.


(Φωτό: Ρωσία, Σιβηρία, όρη Αλτάι.
Σαν ένα κομμάτι από τον Άρη, ή κι από το άψυχο ορυκτό σύμπαν του μέλλοντός μας, με τον τελευταίο άνθρωπο μάταια ν’ αναζητάει ίχνη ζωής σ’ έναν νεκρό πλανήτη)


ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ

ΚΟΣΜΟΣ
Θα μπορέσει ο πρώην αντιπρόεδρος - ο οποίος έβαλε την κλιματική αλλαγή στο επίκεντρο της εκστρατείας του - να σταματήσει την κλιματική αλλαγή;
ΚΟΣΜΟΣ
Το COVID-19 είναι τουλάχιστον η έκτη παγκόσμια πανδημία για την υγεία από την πανδημία της Μεγάλης Γρίπης του 1918
ΚΟΣΜΟΣ
Τον Οκτώβριο του 2015 ένας ανεμοστρόβιλος δημιουργήθηκε στο Ψυχικό και έπληξε επίσης το Μαρούσι και το Χαλάνδρι, προκαλώντας υλικές ζημιές.
ΚΟΣΜΟΣ
Αυτό πρέπει να γίνει το σύνθημα εκείνων που θέλουν να προετοιμασθούν απέναντι στα βίαια μετεωρολογικά φαινόμενα
ΚΟΣΜΟΣ
Ο Σεπτέμβριος του 2020 ήταν ο πιο θερμός που έχει καταγραφεί ποτέ παγκοσμίως
ΚΟΣΜΟΣ
Στην επόμενη ημέρα της πανδημίας αναφέρεται με συνέντευξή του ο διανοούμενος Ισραηλινός συγγραφέας Γιουβάλ Νωά Χαράρι.
ΣΗΜΕΡΑΕΒΔΟΜΑΔΑΜΗΝΑΣΕΤΟΣΟΛΑ
ΑΝΑΖΗΤΗΣΤΕ ΔΙΚΤΥΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
x