A+ A A-
  • Πλοήγηση από το πληκτρολόγιο:
  • h Αρχική
  • n Δίκτυα αλληλεγγυης
  • a Ανταλλακτικό χαριστικό παζάρι
  • e Νέα
  • p Αρθογραφία
  • w Ποιοι είμαστε
  • c Επικοινωνία
  • t Web Tv
  • s Κοινωνική οικονομία
  • g Αλληλεγγύη
  • m Συνεργατισμός
  • x Καινοτομίες
  • u Start ups
  • o Αειφορία
  • r Δικαιώματα
  • j Ακτιβισμός
  • q Ζώα
Εναλλακτικός ΑμεΑ

Μπάρα προσβασιμότητας για ΑμεΑ

Γιατί είναι τόσο δύσκολο να προσδιοριστεί ο κίνδυνος θανάτου από τον κορωνοϊό

του Marc Lipsitch (*)

Την περασμένη εβδομάδα, ο γενικός διευθυντής της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας επισήμανε ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός: το 3,4% των ανθρώπων που έχουν συμπτώματα από τον κορωνοϊό σε όλο τον κόσμο έχουν πεθάνει. Αυτό δεν σημαίνει ότι η θνησιμότητα από τον ιό είναι 3,4%.

Για διάφορους λόγους που σχετίζονται με τις επιδημίες, ο καθορισμός της θνησιμότητάς τους ενώ ακόμη βρίσκονται σε έξαρση είναι δύσκολος. Για να εκτιμήσουμε τον κίνδυνο, χρειαζόμαστε στοιχεία όπως ο λόγος μολύνσεων προς θανάτους.

Είναι άλλο να προσβάλλεσαι από έναν ιό και άλλο να παρουσιάζεις συμπτώματα. Ενας άγνωστος αριθμός ανθρώπων - άγνωστος, αλλά ίσως σημαντικός - μπορεί να μολυνθεί από τον νέο κορωνοϊό χωρίς να παρουσιάσει συμπτώματα.

Υπάρχουν δύο δυσκολίες στον καθορισμό της πραγματικής θνησιμότητας από τον ιό. Η μία είναι ότι, αρχικά, ασχολούμαστε με τις πιο σοβαρές περιπτώσεις. Στο Ουχάν της Κίνας, όπου ξεκίνησε η επιδημία, η προτεραιότητα στη φροντίδα και τους ελέγχους δόθηκε στους περισσότερο αρρώστους. Σε άλλες χώρες όπως το Ιράν, οι πρώτοι έλεγχοι έγιναν επειδή άνθρωποι πέθαιναν απροσδόκητα από πνευμονία. Οι περιπτώσεις που γνωρίζουμε λοιπόν δεν αποτελούν ένα αντικειμενικό δείγμα, αλλά ένα δείγμα των πιο αρρώστων.

Η δεύτερη δυσκολία μπορεί να μας κάνει να υποτιμήσουμε τον κίνδυνο θανάτων. Σε οποιαδήποτε στιγμή μιας αναπτυσσόμενης επιδημίας, τα περισσότερα κρούσματα είναι άνθρωποι που προσβλήθηκαν πρόσφατα. Αυτό σημαίνει ότι μια επιδημία αναπτύσσεται: ότι τα νέα κρούσματα αυτή την εβδομάδα είναι περισσότερα από την προηγούμενη. Πολλοί από τους ανθρώπους που έχουν προσβληθεί αυτή την εβδομάδα θα αναρρώσουν και μερικοί θα πεθάνουν. Δεν ξέρουμε ακόμη την τύχη εκείνων που προσβλήθηκαν, ας πούμε, χθες, ή την προηγουμένη. Για να μετρήσουμε σωστά, θα πρέπει να γνωρίζουμε πόσα από τα τρέχοντα κρούσματα θα πεθάνουν, όχι μόνο πόσα έχουν ήδη πεθάνει.

Οι επιδημιολόγοι έχουν επινοήσει στατιστικούς τρόπους για να εκτιμήσουν αυτόν τον αριθμό, να διορθώσουν δηλαδή τους υπολογισμούς ώστε να λάβουν υπόψη τους τους σημερινούς και τους αναμενόμενους μελλοντικούς θανάτους μεταξύ των γνωστών περιπτώσεων. Μια άλλη προσέγγιση είναι η χρησιμοποίηση στοιχείων από πληθυσμούς όπου η επιδημία έχει υποχωρήσει, ώστε οι μετρήσεις των θανάσιμων κρουσμάτων να είναι κοντά στις μετρήσεις των συνολικών κρουσμάτων.

Το ποσοστό μολύνσεων προς θανάτους - αυτό που όλοι θέλουν να ξέρουν δηλαδή- είναι ακόμη απροσδιόριστο. Πρώτα απ’όλα πρέπει να μάθουμε το ποσοστό των προσβεβλημένων ανθρώπων που παρουσιάζουν συμπτώματα. Αυτό απαιτεί εξετάσεις αίματος για τη μέτρηση των αντισωμάτων σε ένα μεγάλο δείγμα ενός εκτεθειμένου πληθυσμού. Αφού το κάνουμε αυτό, θα μπορέσουμε να εκτιμήσουμε την αναλογία θανάτων έναντι μολύνσεων πολλαπλασιάζοντας τη θνησιμότητα των συμπτωματικών περιπτώσεων με την αναλογία των συμπτωματικών μολύνσεων επί του συνόλου. Αυτός είναι ο πιο χρήσιμος αριθμός, καθώς τα μαθηματικά μοντέλα και η πείρα μας με τη γρίπη μπορεί να μας δώσουν εκτιμήσεις για το πόσοι άνθρωποι μπορεί να μολυνθούν - και άρα πόσοι είναι πιθανό να πεθάνουν.

Οι εξετάσεις αυτές, που δείχνουν κατά πόσον κάποιος έχει προσβληθεί, γίνονται ήδη σε ορισμένες κοινότητες στην Κίνα. Τα αποτελέσματά τους θα φωτίσουν όλο το φάσμα των μολύνσεων από τον κορωνοϊό, ξεκινώντας από τους ασυμπτωματικούς και συνεχίζοντας στους συμπτωματικούς, στους σοβαρά αρρώστους και σε αυτούς που καταλήγουν.

Οι περισσότερες εκτιμήσεις συγκλίνουν στο ότι ο κίνδυνος θανάτου για όσους προσβάλλονται από τον κορωνοϊό και παρουσιάζουν συμπτώματα είναι 1-2%. Η συνολική θνησιμότητα θα είναι χαμηλότερη - πιθανόν πολύ χαμηλότερη - όταν μάθουμε πόσοι μολύνονται και είναι ασυμπτωματικοί.

(*) Ο Μαρκ Λίπσιτς είναι καθηγητής επιδημιολογίας και διευθυντής του Center for Communicable Disease Dynamics στο T.H. Chan School of Public Health του Χάρβαρντ

(Πηγή: Washington Post)

 

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας συνιστά η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Ο δικός μου πόνος δεν έχει καμιά σχέση με εκείνον του Μάκη Βορίδη. Με εξοργίζει που η θρησκεία έχει τον πρώτο λόγο σε βάρος της ιστορικής μνήμης και του πολιτισμού, πως έτσι πυροδοτείται ο εθνικισμός και οξύνονται τα θρησκευτικά πάθη.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Από την ποικιλία των νοημάτων της λέξης "καυλός" κυριολεκτούμε με τα εξής: κορμός, καλάμι, κοντάρι.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Άλλο ένα πλήγμα απο τον Ερντογαν στο κεμαλικό κοσμικό κράτος, άλλη μια ευθεία προσβολή στο πρόσωπο του Κεμάλ, ένας συμβολισμός ενάντια στο κίνημα του στρατού κατά την επέτειο της καταστολής του.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Όλοι εκείνοι που υποκρίνονται ότι δήθεν αγωνίζονται για νά σταματήσει η κλιματική κρίση, δημιούργησαν τον μύθο ότι το φυσικό αέριο μπορεί να γίνει η γέφυρα των καυσίμων.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η ατομική πρόοδος και η κοινωνική εξέλιξη θεμελιώθηκαν πάνω στη δυνατότητα του ανθρώπου να προχωρά σε εκείνες τις υπερβάσεις που τον κατατάσσουν στην ανώτερη βαθμίδα της φυσικής δημιουργίας
ΣΗΜΕΡΑΕΒΔΟΜΑΔΑΜΗΝΑΣΕΤΟΣΟΛΑ
ΑΝΑΖΗΤΗΣΤΕ ΔΙΚΤΥΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
x