A+ A A-
  • Πλοήγηση από το πληκτρολόγιο:
  • h Αρχική
  • n Δίκτυα αλληλεγγυης
  • a Ανταλλακτικό χαριστικό παζάρι
  • e Νέα
  • p Αρθογραφία
  • w Ποιοι είμαστε
  • c Επικοινωνία
  • t Web Tv
  • s Κοινωνική οικονομία
  • g Αλληλεγγύη
  • m Συνεργατισμός
  • x Καινοτομίες
  • u Start ups
  • o Αειφορία
  • r Δικαιώματα
  • j Ακτιβισμός
  • q Ζώα
Εναλλακτικός ΑμεΑ

Μπάρα προσβασιμότητας για ΑμεΑ

Περηφάνια | Του Λάμπρου Αναγνωστόπουλου

Περηφάνια | Του Λάμπρου Αναγνωστόπουλου

Όταν ήμουν μικρή ήμουν περήφανη για τον μπαμπά μου. Όχι, δεν συνέβη κάτι τρομερό στην οικογένειά μας. Η μαμά δεν μας παράτησε, οι γονείς μου είναι μαζί 25 χρόνια και είναι αγαπημένοι, όπως τον πρώτο καιρό. Στο σχολείο που πήγα, οι περισσότεροι από τους γονείς των συμμαθητών μου ήταν χωρισμένοι.

Παιδιά εκπαιδευτικών, γιατρών, δικηγόρων, τραπεζικών και στην καλύτερη επιχειρηματιών ήμασταν οι περισσότεροι.

Ο πατέρας μου είναι γιατρός, ψυχίατρος. Θυμάμαι τον εαυτό μου να τονίζει περήφανα τη λέξη γιατρός όταν ρωτούσαν οι καθηγητές ή οι συμμαθητές για το επάγγελμα του πατέρα.

Το γιατρός μου άρεσε περισσότερο από το ψυχίατρος. Θυμάμαι όμως και να μαγκώνομαι, να αποφεύγω ή να λέω ψέματα όταν ρωτούσαν για τη μάνα μου. Υπάλληλος σούπερ μάρκετ, στα αλλαντικά. 20 χρόνια και συνεχίζει.

Απέφευγα λοιπόν να απαντήσω ή έκανα πως δεν άκουγα. Τι να έκανα δηλαδή; Οι μανάδες των υπόλοιπων ήταν κι εκείνες γιατρίνες και δικηγορίνες, ενώ υπήρχαν και μερικές που ασχολούνταν με τα οικιακά. Προτιμούσα να λέω οικιακά παρά ότι δουλεύει σε σούπερ μάρκετ. Και πάλι όμως το μυαλό πήγαινε αυτόματα στον πατέρα.Είναι τόσο σπουδαίος, βγάζει τόσα πολλά χρήματα που δεν χρειάζεται να δουλεύει η μάνα.

Σήμερα, με τη φρικτή πανδημία να έχει σκεπάσει όλο τον πλανήτη, έκανα αυτές τις σκέψεις. Σήμερα, που συμπληρώνω 12 μέρες καραντίνας στο σπίτι και κανείς σχεδόν από το ευρύτερο περιβάλλον μου δεν δουλεύει, σκέφτομαι τη μάνα μου. Δεν είναι γιατρός, ούτε δικηγόρος όπως σας είπα. Αλλά εδώ και 12 μέρες που τα πάντα γύρω μας αλλάζουν, που οι περισσότεροι είναι στα σπίτια τους φοβισμένοι, εκείνη μαζί με τους γιατρούς, τους νοσηλευτές, τους φαρμακοποιούς, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή.

Κατάλαβα ότι η μάνα που μαγείρευε, έπλενε, σκούπιζε και φρόντιζε για όλους και γιαόλα τόσα χρόνια κάνει κι ένα σπουδαίο επάγγελμα. Ανήκει σε μια κατηγορία ανθρώπων που σήμερα είναι αναντικατάστατοι στην κοινωνία και στην οικονομία. Σε αντίθεση με πολλούς από τους δικηγόρους, τους τραπεζικούς και τους επιχειρηματίες που με έκαναν να ντρέπομαι για εκείνη.

Σήμερα λοιπόν μπορώ να πω, να φωνάξω πως ναι, είμαι περήφανος και για τους δυο γονείς μου, αλλά κυρίως είμαι περήφανη για τη μαμά μου!

Λάμπρος Αναγνωστόπουλος

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Πριν από λίγες μέρες, ένα 8χρονο κοριτσάκι στο Κερατσίνι, έχασε τη ζωή του σ’ ένα εργοστάσιο.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Από τη δεκαετία του ’70 έως και σήμερα, κεντρική πολιτιστική επιταγή είναι η σχετικοποίηση και μια τάση ριζικής αποδόμησης σχεδόν κάθε θεσμού
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Ο άνθρωπος έχει μεταβληθεί σε homo consumens.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
"Επιχείρηση Μητέρα Φύση" : Η Wall Street ετοιμάζεται να αγοράσει όλα τα οικοσυστήματα και τους φυσικούς πόρους του πλανήτη
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
*Αφιέρωμα στην Παγκόσμια Ημέρα Φιλοσοφίας
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Επιτέλους φθινόπωρο. Λίγα χρόνια στα βουνά, κάπου – κάπου βρέχει και το κρύο τσουχτερό.
ΣΗΜΕΡΑΕΒΔΟΜΑΔΑΜΗΝΑΣΕΤΟΣΟΛΑ
ΑΝΑΖΗΤΗΣΤΕ ΔΙΚΤΥΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
x