A+ A A-
  • Πλοήγηση από το πληκτρολόγιο:
  • h Αρχική
  • n Δίκτυα αλληλεγγυης
  • a Ανταλλακτικό χαριστικό παζάρι
  • e Νέα
  • p Αρθογραφία
  • w Ποιοι είμαστε
  • c Επικοινωνία
  • t Web Tv
  • s Κοινωνική οικονομία
  • g Αλληλεγγύη
  • m Συνεργατισμός
  • x Καινοτομίες
  • u Start ups
  • o Αειφορία
  • r Δικαιώματα
  • j Ακτιβισμός
  • q Ζώα
Εναλλακτικός ΑμεΑ

Μπάρα προσβασιμότητας για ΑμεΑ

Η ατομική ευθύνη ως φερετζές πολιτικής ανικανότητας | Του Χρήστου Λουτράδη

 

Του Χρήστου Λουτράδη

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες αλλαγές που έχει επιφέρει η επέλαση του κορωνοϊού, όχι μόνο στην πατρίδα μας αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι ότι έθεσε στο πεδίο της δημόσιας αντιπαράθεσης και του διαλόγου ζητήματα πρακτικής φύσεως που υποκρύπτουν, όμως, στην ουσία τους βαθύτατους πολιτικούς ακόμη και φιλοσοφικούς προβληματισμούς.

Ένα από τα ζητήματα αυτά είναι η έννοια της ευθύνης ως βασικά συστατικό λειτουργίας και αρμονικής συνύπαρξης σε ένα δημοκρατικό περιβάλλον.

Το οξύμωρο στα δημοκρατικά καθεστώτα είναι ότι για να καταστεί η δημοκρατία λειτουργική και αποδοτική προϋποθέτει το δίπολο κοινωνία και πολιτικό σύστημα να βρίσκεται σε μια έστω και υποτυπώδη συνεργασία. Ο  διαμοιρασμός της ευθύνης αποτελεί τον μοναδικό μηχανισμό που μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες ευημερίας και προκοπής για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού.

Στην περίπτωση του COVID19 είναι σαφές η ανάγκη για συμπαράταξη του διπόλου της δημοκρατίας μας είναι περισσότερο επιτακτική από ποτέ. 

Στο πλαίσιο αυτό έννοιες όπως η ατομική ευθύνη αλλά και η διαγενεακή αλληλεγγύη ως την ελάχιστη ένδειξη ευγνωμοσύνης για αυτά που προσέφεραν στην κοινωνία μας οι απόμαχοι της ζωής αποτελούν πυρήνες δράσης μιας κοινωνίας χειμαζόμενης που βιώνει πρώτη φορά από τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο αγωνίες υπαρξιακού χαρακτήρα.

Η ανάγκη όμως για κινητοποίηση της κοινωνία και της έμπρακτης ένδειξης αλληλέγγυης ανάμεσα στις γενιές δεν θα πρέπει να αναιρεί ή να μειώνει τις ευθύνες που έχει η Πολιτεία να παράσχει προστασία σε όλη την κοινωνία κατά την διάρκεια μαζικών καταστροφών και πανδημιών όπως και την αυτονόητη υποχρέωση προς την κοινωνία και ειδικά προς τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες για την δημιουργία ενός δίχτυ ασφαλείας.

Όσο περνάει ο καιρός και οι επιπτώσεις του COVID19 καθίστανται ολοένα και πιο έντονες σε όλους τους τομείς της κοινωνίας και της οικονομίας ελλοχεύει ο κίνδυνος να εργαλειοποιηθεί η έννοια της, αυτονόητης, κοινωνικής και ατομικής ευθύνης από την εξουσία για να μετακυληθούν οι ευθύνες της ανεπάρκειας ενός κρατικού μηχανισμού. Και αυτό είναι κάτι που δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε.

 

φωτο αρχείου: Pexels

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Του Κώστα Νικολάου: Στο φαινόμενο του θερμοκηπίου επεμβαίνουμε “τοξικά” εκπέμποντας ρύπους που τροποποιούν το κλίμα προς κατεύθυνση άγνωστη σε μας
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Γυναίκα, ηθοποιός, αγωνίστρια. Μας έκανε περήφανους. Ο φόβος του πόνου είναι πολύ μεγαλύτερος από την πραγματικότητα του πόνου. Του Ιλαν Σολομών
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Έχουμε λιγότερες από 10% πιθανότητες να αποφύγουμε την καταστροφική κατάρρευση του πολιτισμού μέσα στις επόμενες δεκαετίες.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Κάθε μέρα είναι ζωντανή μνήμη για εκατομμύρια αγωνιστές.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Καταρχάς θα πρέπει να απορρίψουμε ρητά την θέση ότι η πρόσφατη ελληνοτουρκική κρίση είναι σχεδιασμένη, από τα πάνω, απλά και μόνο «για να πουληθούν όπλα»...
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Την χρονιά αυτή ένας άγνωστος ιός ξέσπασε εκτός ελέγχου, σκότωσε εκατοντάδες χιλιάδες και άλλαξε τον τρόπο που ζούμε καθημερινά.
ΣΗΜΕΡΑΕΒΔΟΜΑΔΑΜΗΝΑΣΕΤΟΣΟΛΑ
ΑΝΑΖΗΤΗΣΤΕ ΔΙΚΤΥΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
x