A+ A A-
  • Πλοήγηση από το πληκτρολόγιο:
  • h Αρχική
  • n Δίκτυα αλληλεγγυης
  • a Ανταλλακτικό χαριστικό παζάρι
  • e Νέα
  • p Αρθογραφία
  • w Ποιοι είμαστε
  • c Επικοινωνία
  • t Web Tv
  • s Κοινωνική οικονομία
  • g Αλληλεγγύη
  • m Συνεργατισμός
  • x Καινοτομίες
  • u Start ups
  • o Αειφορία
  • r Δικαιώματα
  • j Ακτιβισμός
  • q Ζώα
Εναλλακτικός ΑμεΑ

Μπάρα προσβασιμότητας για ΑμεΑ

“Αναμνήσεις μυρουδιών….” | Του Μανόλη Πετράκη

 

“Αναμνήσεις μυρουδιών….” | Του Μανόλη Πετράκη

 

Κι έπαψε η ντομάτα να μυρίζει….

Κι ο ασβέστης, χάθηκε πια απ’ τις αυλές….

Κι ο βασιλικός, κι ο δυόσμος και κάποια καλοκαίρια που φεύγαν μ’ ένα απαλό αεράκι προς τη θάλασσα με τα λευκά κυματάκια πάνω της, χαθήκαν….

Και ‘γίναν τελικά μια γλυκιά ανάμνηση….

Και το βρεγμένο χώμα του Φθινοπώρου που τόσο γλυκά μύριζε, σταμάτησε πια…

Ή, πια μυρίζει κάπου μακριά στο παρελθόν που δεν θέλουν να θυμάσαι….

Κι η μυρουδιά του λιβανιού στο σπίτι από το θυμιατήρι, έφυγε μαζί με τη γιαγιά που κοιτάς να απομακρύνεται πια αργά από σένα για κείνη την εποχή που η κουβέρτα που σε σκέπαζε το Χειμώνα, είχε άρωμα…

Όπως κι ο ελληνικός σου καφές το πρωί μαζί με κείνα τα τσιγάρα σου….

Όπως κι η μυρουδιά των μαλλιών της κι όλων εκείνων που αγκάλιαζες και φίλαγες πριν φύγεις απ’ το χωριό.

Πριν ανοίξεις το παράθυρο του αυτοκινήτου για να ξαναμυρίσεις το βρεγμένο χώμα….

Άραγε όταν πεθάνεις θα το μυρίζεις, ή θα το κάνουν κι εκείνο, “βιολογικό”, “υβριδικό”, ή και “ηλεκτρικό”, σαν κι εκείνο το αυτοματοποιημένο αυτοκίνητο με τις οθόνες που δεν αφήνει πια τις στάλες της βροχής να σε βρέχουν, ούτε το τοπίο να γεμίζει τη φαντασία σου για το πώς θα ‘σαι όταν μεγαλώσεις….

….Και το κρασί του Χειμώνα, σταμάτησε να μυρίζει….

Σαν τ’ αμάξι που αγκομαχούσε στην ανηφόρα με τις κλούβες τα σταφύλια πάνω του, σαν τον ιδρώτα που ζωγραφιζόταν με το γέλιο των μαζωχτάδων στα πρόσωπα τους, σαν το μούστο στο πατητήρι, στα χέρια και στα ρούχα σου, σαν εκείνη την τηγανιτή μπριτζόλα  του παλιού τηγανιού και της φωτιάς μετά το πάτημα των σταφυλιών,  σαν κι αυτό το γλυκό κρασί που τότε έπιναν….

Σταμάτησε να μυρίζει κι εκείνο το ξύπνημα για την εκκλησία τα Χριστούγεννα, και τα αρώματα που βιαστικά ‘βάζαν οι γυναίκες, κι η μυρουδιά σου η ίδια, κι η Άνοιξη που μετά θα ‘ρχόταν….

Όλα σταμάτησαν πια να μυρίζουν….

Σαν εκείνα τα καινούρια παπούτσια που άνοιγες στο κουτί τα Χριστούγεννα ‘κείνα….

….Σαν τα λουλούδια μετά στον Επιτάφιο, σαν εκείνα τα νυχτολούλουδα έξω από την εκκλησία την Μεγάλη Πέμπτη, σαν τη φθαρμένη μπάλα σου απ’ τον ιδρώτα και το χρόνο που την επομένη κυνήγαγες σαν έναν ήλιο στο μέλλον σου….

Όλα σταμάτησαν να μυρίζουν….

Σαν το καλοκαίρι και τα καλοκαίρια που θα ‘ρθουν, και πια σου βάζουν και μια μάσκα για να μην μπορέσεις να μυρίσεις και το παραμικρό που τυχόν απέμεινε….

 

 

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Υπάρχουν λογοτέχνες και κάποια δημιουργήματά τους που σε συνοδεύουν πεισματικά σε όλη τη διάρκεια της ζωής σου
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μία υπερδραστηριοποίηση ομάδων αντιεμβολιαστών
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η αμυντική συμφωνία Ελλάδας και Γαλλίας έτυχε ευρύτατης αποδοχής από όλες τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η πανδημία COVID19 έχει αποσαθρώσει στερεότυπα, δομές, ιδεολογήματα αλλά και δόγματα πάνω στα οποία είχε δομηθεί ο κόσμος μας, εδώ και δεκαετίες.
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
«Ο τόπος ξέρει τη σκιά μας και τα βήματα/τα όνειρά μας τα τρελά και τις αγάπες/τα ονόματα τα χέρια και τα έργα μας/τη φτώχεια τους καημούς και τη χαρά μας».
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας για την εγκαθίδρυση στρατηγικής εταιρικής σχέσης για την συνεργασία στην άμυνα και την ασφάλεια, αποτελεί μια επιτυχία για την Ελλάδα.
ΣΗΜΕΡΑΕΒΔΟΜΑΔΑΜΗΝΑΣΕΤΟΣΟΛΑ
ΑΝΑΖΗΤΗΣΤΕ ΔΙΚΤΥΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
x