A+ A A-
  • Πλοήγηση από το πληκτρολόγιο:
  • h Αρχική
  • n Δίκτυα αλληλεγγυης
  • a Ανταλλακτικό χαριστικό παζάρι
  • e Νέα
  • p Αρθογραφία
  • w Ποιοι είμαστε
  • c Επικοινωνία
  • t Web Tv
  • s Κοινωνική οικονομία
  • g Αλληλεγγύη
  • m Συνεργατισμός
  • x Καινοτομίες
  • u Start ups
  • o Αειφορία
  • r Δικαιώματα
  • j Ακτιβισμός
  • q Ζώα
Εναλλακτικός ΑμεΑ

Μπάρα προσβασιμότητας για ΑμεΑ

Εφυγε ο Μαραντόνα απο καρδιακή προσβολή στα 60 χρόνια του, γράφει η Ole και η Clarin στην Αργεντινή

Πέθανε ο Ντιέγκο Μαραντόνα!

Ο Ντιέγκο Μαραντόνα στα 60 χρόνια του, πριν λίγες ημέρες έκανε επέμβαση στον εγκέφαλο.

Πριν από λίγη ώρα δημοσιεύματα από την Αργεντινή (Clarin, Οle) αναφέρουν ότι ο Μαραντόνα έχασε την ζωή του.

«Ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα υπέστη καρδιακή προσβολή την Τετάρτη το πρωί στο σπίτι του στη γειτονιά του Σαν Αντρέ, στην πόλη Τίγρε» αναφέρει η Ole.

 

 

 

Ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα (ισπανικά: Diego Armando Maradona προφέρεται: [ˈdjeɣo maɾaˈðona], Λανούς, Μπουένος Άιρες, 30 Οκτωβρίου 1960 - 25 Νοεμβρίου 2020)  Αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου.

Θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών.

Αρκετοί στο άθλημα, συμπεριλαμβανομένων φιλάθλων και δημοσιογράφων, θεωρούν το Μαραντόνα ως τον μεγαλύτερο όλων των εποχών.

Στις εκλογές της IFFHS ψηφίστηκε 5ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα.

Ακόμη, βραβεύτηκε από τη ΦΙΦΑ ως ο καλύτερος παίκτης του αιώνα μαζί με τον Πελέ.

Έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του αθλήματος που κατέρριψε το ρεκόρ της ακριβότερης μεταγραφής δύο φορές, την πρώτη όταν έπαιξε για την Μπαρτσελόνα για 3 εκατομμύρια αγγλικές λίρες και τη δεύτερη, όταν αγωνίστηκε στη Νάπολι για 5 εκατομμύρια λίρες (ισοτιμίες 2013).

Έχει αγωνιστεί στους Αρχεντίνος Τζούνιορς, Μπόκα Τζούνιορς, Μπαρτσελόνα, Νάπολι, Σεβίλλη και στο τέλος της καριέρας του, στη Νιούελς Ολντ Μπόις και τελικά μετά από παύση ενός έτους από το ποδόσφαιρο έκλεισε την καριέρα του στην αγαπημένη του Μπόκα Τζούνιορς το 1997.

Τα πιο ένδοξα ποδοσφαιρικά του χρόνια τα πέρασε στη Νάπολι, όπου κέρδισε τίτλους και διακρίσεις.

Η Μπαρτσελόνα ανακοίνωσε διθυραμβικά την απόκτησή του και κλείνοντας συμβόλαιο ύψους ρεκόρ στην ποδοσφαιρική ιστορία.

Ο Μαραντόνα έγινε παίκτης της ομάδας της Καταλονίας από το 1982 μέχρι το 1984 αγωνιζόμενος περισσότερο ως επιθετικός μέσος παρά ως καθαρόαιμος επιθετικός όπως ξεκίνησε την καριέρα του, σημείωσε 38 γκολ συνολικά σε 58 επίσημους αγώνες

Στην καριέρα του με την Εθνική Αργεντινής, σκόραρε 34 τέρματα σε 91 εμφανίσεις.

Αν και ξεκίνησε την καριέρα του ως επιθετικός καθιερώθηκε ως επιθετικός μέσος.

Η διεισδυτικότητα του Μαραντόνα, οι πάσες του, οι εντυπωσιακές τεχνικές του ικανότητες, η ταχύτητα, τα αντανακλαστικά και ο χρόνος αντίδρασης συνδυάστηκαν με το μικρό του ανάστημα (1,65 μέτρα).

Το χαμηλό κέντρο βάρους τον βοηθούσε στην κατοχή και τον χειρισμό της μπάλας. Η παρουσία του στο γήπεδο είχε μεγάλη επίδραση στη γενική απόδοση της ομάδας του.

Βάσει του απαράμιλλου ταλέντου του και των ηγετικών του ικανοτήτων, έλαβε το προσωνύμιο El Pibe de Oro (Το Χρυσό Αγόρι).

Εξαιρετικά ιδιοφυής, ο αγώνας του Μαραντόνα με τον εθισμό στα ναρκωτικά αμαύρωσε την καριέρα του, αλλά με όλες τις αδυναμίες του, είναι ευρέως σεβαστός έχοντας προσφέρει στο άθλημα μερικές από τις πιο αξέχαστες στιγμές του.

Έλαβε μέρος σε τέσσερα Παγκόσμια Κύπελλα, συμπεριλαμβανομένου του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986 στο Μεξικό, όπου έλαμψε η χαρισματική προσωπικότητά του και οδήγησε την ομάδα του στην κατάκτηση του τροπαίου με νίκη επί της Δυτικής Γερμανίας στον τελικό.

Επίσης κέρδισε τη Χρυσή μπάλα ως ο καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης.

Στον προ-ημιτελικό απέναντι στην Αγγλία, πέτυχε δύο γκολ, στη νίκη της ομάδας του με 2-1 που γράφτηκε στην ιστορία για δύο διαφορετικούς λόγους.

Το πρώτο γκολ επιτεύχθηκε με χέρι γνωστό ως «Χέρι του Θεού», ενώ το δεύτερο προϊόν εξαιρετικών ικανοτήτων με εκπληκτική ατομική προσπάθεια.

Αυτό το γκολ, καταγράφηκε ως το «Γκολ του αιώνα» από τους ψηφοφόρους της ΦΙΦΑ το 2002.

Ο Μαραντόνα έγινε προπονητής της Αργεντινής τον Νοέμβριο του 2008 έχοντας την ευθύνη της ομάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2010.

Τα τελευταία χρόνια του 20ού αιώνα μία σειρά από τιμητικές διακρίσεις ήρθαν προτού να πει το τυπικό αντίο στην ενεργό δράση.

Το 1990 το ίδρυμα Konex του απένειμε το διαμαντένιο βραβείο (την ανώτατη διάκριση) ως του κορυφαίου ποδοσφαιριστή στην ιστορία της Αργεντινής.

Τον Φεβρουάριο του 1993, στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 100 χρόνια της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Αργεντινής (AFA), ο επιλέχθηκε ως ο καλύτερος Αργεντινός ποδοσφαιριστής του αιώνα.

Στις 3 Ιανουαρίου 1995 το γαλλικό περιοδικό France Football που απονέμει το βραβείο της Χρυσής Μπάλας τίμησε τον Αργεντίνο με το βραβείο για την προσφορά του στο άθλημα λαμβάνοντας υπόψη την αδυναμία του παίκτη να είναι υποψήφιος όλα τα χρόνια της καριέρας του, όπως όριζαν οι μέχρι τότε κανόνες απονομής.

Το 1999 οι αθλητικοί συντάκτες της Αργεντινής τον ψήφισαν ως καλύτερο αθλητή του αιώνα της χώρας.

Μετά το τέλος της καριέρας του ασχολήθηκε σε περισσότερες από μία δραστηριότητες και μεταξύ πολλών άλλων, υπήρξε ένας σχολιαστής αθλητικών, αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ποδοσφαίρου της Μπόκα Τζούνιορς και τηλεοπτικές παρουσιάσεις.

Αυτό το στάδιο της ζωής του επηρεάστηκε επίσης από σοβαρά προβλήματα υγείας που προκλήθηκαν από τον εθισμό του στα ναρκωτικά (δύο καρδιακά επεισόδια), γεγονός που τον οδήγησε να πραγματοποιήσει, με μεγαλύτερη ή μικρότερη επιτυχίας, μακρές διαδικασίες αποκατάστασης, τόσο στην Αργεντινή όσο και στην Κούβα, όπου έμεινε περίπου τέσσερα χρόνια έως το 2004.

Τον Σεπτέμβριο του 2000 δημοσίευσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο Yo soy el Diego, (Εγώ, ο Ντιέγκο) στην οποία αναθεώρησε την ποδοσφαιρική του πορεία και ομολόγησε την εξάρτηση του από τις ναρκωτικές ουσίες.

Επίσης παραδέχθηκε ότι είχε χρησιμοποιήσει το αριστερό χέρι του για να σπρώξει τη μπάλα στην εστία του Σίλτον.

«Τώρα πια μπορώ να πω αυτό που δεν μπορούσα εκείνα τα χρόνια. Να μιλήσω για εκείνο το χέρι του Θεού. Μα, ποιο χέρι του Θεού, ήταν το χέρι του Ντιέγο! Και χάρηκα που για μια ακόμα φορά καταφέραμε να κλέψουμε τους Άγγλους».

 



Ο αποχαιρετιστήριος αγώνας διεξήχθη μεταξύ της εθνικής Αργεντινής και ομάδας Μικτής Κόσμου το Νοέμβριο του 2001 στο Μπουένος Άιρες μπροστά σε 50.000 θεατές και έληξε με 6-3 υπέρ της Αργεντινής με δύο γκολ του Μαραντόνα.

Στις 26 Δεκεμβρίου 2003 η Αρχεντίνος Τζούνιορς μετονόμασε το στάδιό της σε «Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα.

Η απομάκρυνση από τις αθλητικές δραστηριότητες συνοδεύτηκε από μεγάλη αύξηση του βάρους του και χρειάστηκαν δύο επεμβάσεις γαστρικής παράκαμψης για να διατηρηθεί το βάρος του σε ικανοποιητικό επίπεδο.

Το 2008 ο πολυβραβευμένος Σέρβος σκηνοθέτης Εμίρ Κουστουρίτσα γύρισε ντοκιμαντέρ με τίτλο «Μαραντόνα» διάρκειας μιάμισης ώρας, φιλμ που παρουσιάστηκε και στο κορυφαίο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών.

Στα τέλη του 2008, αποκαλύφθηκε ότι στο Χάμπντεν Παρκ συνελήφθη ένας Άγγλος ψυχοπαθής με μαχαίρι, ο οποίος ομολόγησε ότι σκόπευε να αποκεφαλίσει τον Μαραντόνα.

Στην προσωπική του ζωή είχε παντρευτεί το 1989 την Κλαούδια μετά από μακροχρόνια σχέση, από την οποία χώρισε στη συνέχεια, έχοντας αποκτήσει δύο κόρες.

Το 2016 αναγνώρισε εξώγαμο γιο του που απέκτησε στη Ιταλία και αργότερα και άλλα παιδιά εκτός έγγαμου βίου.

Το 2011 ήταν ένα από τα 15 πρώτα μέλη που εισήχθησαν στην Αίθουσα Φήμης του Ποδοσφαίρου (FIFA Hall of Fame) στην Πατσούκα του Μεξικού.

Το σπίτι που γεννήθηκε και μεγάλωσε έχει αγοραστεί από τον Αλμπέρτο Πέρες, προπονητή του στην εποχή που αγωνιζόταν στην Αρχεντίνος Τζούνιορς και έχει μετατραπεί σε μουσείο από το 2016.

Περιέχει περίπου 2.000 προσωπικά αντικείμενα του ποδοσφαιριστή, πολλά από τα οποία παραχώρησε ο Μαραντόνα για τον εμπλουτισμό του συνόλου.

Μία διαφορετική απεικόνιση του Μυστικού Δείπνου όπου στο κέντρο είναι φυσικά ο Ντιέγκο είναι από τα πιο αξιοπρόσεκτα εκθέματα.

Το 2019 παρουσιάστηκε ταινία - ντοκιμαντέρ για τη ζωή του Αργεντινού από τον κορυφαίο σύγχρονο βιογράφο του κινηματογράφου Ασίφ Καπάντια.

 

 

Το συγκλονιστικό αντίο του Ντιέγκο Μαραντόνα στον Φιντέλ Κάστρο

Πέθανε ο φίλος μου, ο έμπιστος μου, που με συμβούλευε, εκείνος που μου τηλεφωνούσε ανά πάσα στιγμή για να συζητήσουμε για την πολιτική, το ποδόσφαιρο, το μπέιζμπολ.

Ποτέ δεν έκανε λάθος, για μένα ο Φιντέλ ήταν και θα είναι αιώνιος, ο μοναδικός, ο μεγαλύτερος.

Η καρδιά μου πονάει, γιατί ο κόσμος χάνει τον σοφότερο όλων.


Δεν μπορεί ο καθένας να θάψει μία δικτατορία και να αμφισβητήσει αντιμετωπίζοντας την αμερικανική αυτοκρατορία.
Δεν μπορεί ο καθένας να εξαλείψει τον αναλφαβητισμό σε ένα χρόνο.
Δεν μπορεί o καθένας να χαμηλώσει την παιδική θνησιμότητα από 42% σε 4%.
Δεν μπορεί ο καθένας να παρουσιάσει περισσότερους από 130.000 γιατρούς, εξασφαλίζοντας 1 γιατρό για κάθε 130 άτομα, με το υψηλότερο ποσοστό των γιατρών ανά κάτοικο στον κόσμο.
Δεν μπορεί ο καθένας να δημιουργήσει τη μεγαλύτερη ιατρική σχολή του κόσμου, με 1500 ξένους γιατρούς ανά έτος και 25.000 απόφοιτους ιατρικών σχολών από 84 χώρες.
Δεν μπορεί ο καθένα να στέλνει περισσότερους από 30.000 γιατρούς να εργάζονται σε περισσότερες από 68 χώρες σε όλο τον κόσμο, σε περίπου 600.000 αποστολές.
Δεν μπορεί ο καθένας να φτιάξει την μόνη χώρα της Λατινικής Αμερικής, χωρίς παιδικό υποσιτισμό.
Δεν μπορεί ο καθένας να καταφέρει να δημιουργήσει τη μόνη χώρα της Λατινικής Αμερικής, χωρίς το πρόβλημα των ναρκωτικών.
Δεν μπορεί ο καθένας να πετύχει 100% σχολική εκπαίδευση.
Δεν μπορεί ο καθένας να ταξιδέψει στη χώρα του χωρίς να δει ένα παιδί να κοιμάται στο δρόμο.
Δεν μπορεί ο καθένας να καταφέρει να παρουσιάσει τη μόνη χώρα στον κόσμο που συναντά την οικολογική βιωσιμότητα.
Δεν μπορεί ο καθένας να επιτυγχάνει για το λαό του 79 χρόνια προσδόκιμο ζωής.
Δεν μπορεί ο καθένας να δημιουργήσει εμβόλια κατά του καρκίνου.
Δεν μπορεί ο καθένας να καταφέρει να έχει τη μόνη χώρα που εξαλείφθηκε η μετάδοση από τη μητέρα στο παιδί του ιού HIV.
Δεν μπορεί ο καθένας να καταφέρει τα περισσότερα Ολυμπιακά μετάλλια στη Λατινική Αμερική.
Δεν μπορεί ο καθένας να έχει δεχθεί πάνω από 600 απόπειρες κατά της ζωής του και 11 πρόεδροι των ΗΠΑ να προσπαθούν να τον ανατρέψουν.
Δεν μπορεί ο καθένας να επιβιώνει μετά από 50 χρόνια αποκλεισμού και οικονομικού πολέμου.
Δεν μπορεί ο καθένας να φτάνει τα 90 του χρόνια, με πολύ εξέχουσα θέση στην παγκόσμια ιστορία.


Αγαπήθηκε από εκατομμύρια.


Παρεξηγημένος από τους άλλους λίγους.

Αυτό που δεν μπορεί να κάνει κανείς είναι να τον αγνοήσει.

 

 

Ο Ντιέγκο Μαραντόνα, αντιιμπεριαλιστής, σοσιαλιστής και αναμφισβήτητα ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών.

Ο Μαραντόνα ήταν αριστερός στα γήπεδα ποδοσφαίρου αλλά και στην πολιτική.

Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε ακούραστα κατά της διαφθοράς στη Διεθνή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Σωματείου (FIFA), την οποία συνέκρινε με μαφία.

Αγωνίστηκε για την ένωση ποδοσφαιριστών και στα τέλη της δεκαετίας του 90, ο Μαραντόνα, με άλλους επιφανείς αστέρες, δημιούργησε τη Διεθνή Ένωση Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των παικτών.

Ο Μαραντόνα, γνωστός και ως "El 10", έδειξε ανοιχτά την υποστήριξή του στα αριστερά, σοσιαλιστικά και προοδευτικά κινήματα και κυβερνήσεις στον κόσμο και συγκεκριμένα στη Λατινική Αμερική.

Αψήφησε επίσης ανοιχτά τον ιμπεριαλισμό και την αποικιοκρατία και ήταν σταθερός υποστηρικτής του παλαιστινιακού σκοπού λέγοντας "στην καρδιά μου είμαι Παλαιστίνιος.

"Είμαι υπερασπιστής του παλαιστινιακού λαού, τους σέβομαι και τους συμπάσχω, υποστηρίζω την Παλαιστίνη χωρίς ο φόβος ".

Φορούσε περήφανα ένα τατουάζ Che Guevara στο χέρι του και ένα Fidel Castro στο πόδι του.

Ήταν στενός φίλος και υποστηρικτής των Hugo Chavez, Evo Morales και Fidel Castro μεταξύ άλλων σοσιαλιστών ηγετών.

Είπε κάποτε: "Πιστεύω στον Hugo Ch ávez. Είμαι η Chavista. Ό, τι κάνει ο ίδιος και ο Φιντέλ, από τη δική μου άποψη, είναι το καλύτερο".

Ως σοσιαλιστής και αντιιμπεριαλιστής Μαραντόνα παρέμεινε ένας αφοσιωμένος υποστηρικτής της Βολιβαριανής Επανάστασης της Βενεζουέλας και των προοδευτικών κοινωνικών κινημάτων σε όλη τη Λατινική Αμερική, χωρίς να χάνει ποτέ την και οι καταπιεσμένοι για να χειραφετηθούν.

"Είμαι από αριστερά με την έννοια ότι είμαι (...) για την πρόοδο της χώρας μου, για να βελτιώσω τη ζωή των φτωχών ανθρώπων, για να έχουμε όλοι ειρήνη και ελευθερία."[...]

"Δεν μπορούν να μας εξαγοράσουν, είμαστε αριστερόχειρες στα πόδια, είμαστε αριστερούληδες στα χέρια, και είμαστε αριστεροί στο μυαλό. Αυτό πρέπει να γίνει γνωστό από τους ανθρώπους, ότι λέμε την αλήθεια, ότι θέλουμε ισότητα, και ότι δεν θέλουμε να μας φυτέψουν την σημαία των Γιάνκηδων."

Αναπαύσου εν δύναμη, Diego Armando Maradona!

Redfish

 

 

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ

ΚΟΣΜΟΣ
Ο Αντώνης Καρπετόπουλος, που 35 χρόνια παρακολουθούσε και κατέγραφε ό,τι είχε σχέση με τον Μαραντόνα, «διδάσκει» στην Αθηναΐδα Νέγκα τα βασικά κεφάλαια του «Μαραντονισμού».
ΚΟΣΜΟΣ
Οι ψυχολόγοι και οι κοινωνιολόγοι αδυνατούν να ερμηνεύσουν αυτή τη δύναμη της λατρείας στο αθλητικό είδωλο.
ΚΟΣΜΟΣ
Δεν ήσουν μόνο ίνδαλμα για μένα, για όλους ήσουν Ντιέγκο….
ΚΟΣΜΟΣ
Στη δίψα μου ονειρεύομαι τον Ντιέγκο, νεροσυρμή στην εσχατιά του πόνου με τον Μακρή, τη Νοταρά, τον Βέγγο.
ΚΟΣΜΟΣ
Τον συνάντησα μια φορά και -για έναν παίκτη του επιπέδου μου- ήταν σαν να συνάντησα τον... Πάπα.
ΚΟΣΜΟΣ
Η ιδέα ενός ταξιδιού στην Κούβα για να συνεχίσει την ανάκαμψη στο νησί άρχισε να κερδίζει έδαφος. Με τη διαφορά που αυτή τη φορά δεν πρόλαβε να το κάνει.
ΣΗΜΕΡΑΕΒΔΟΜΑΔΑΜΗΝΑΣΕΤΟΣΟΛΑ
ΑΝΑΖΗΤΗΣΤΕ ΔΙΚΤΥΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
x